Thursday, 6 November 2014

ഇലയില്ലാത്താളി (സീതത്താളി) - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും



ഇലയില്ലാത്താളി (സീതത്താളി)   - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ഷാമ്പുവും കണ്ടിഷണറും ഇല്ലാത്ത കാലം, സ്ത്രികളുടെ മുടി അന്നും ഇന്നത്തെ ക്കാൾ സമൃദവും അഴകുള്ളതും തന്നെയായിരുന്നു. തലക്കും, ആരോഘ്യത്തി നും ഹാനികരമായ പലതരം രാസവസ്തുക്കൾ അടങ്ങിയ പലതരം ഷാമ്പുവും പല പേരുകളിൽ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. ഇതൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് തികച്ചും പരിശുദ്ധവും, പ്രകൃതിയുടെ വരദാനവുമായിരുന്ന പല തരം താളികളാണ് ന മ്മുടെ നാട്ടിൽ മുടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ചെമ്പരത്തി, കറ്റാർ വാഴ, പാട്ടത്താളി, ഇലയില്ലാത്താളി അഥവാ സീതത്താളി ഇങ്ങിനെ പലതരം പ്രകൃതി ദത്തമായ താളികൾ അന്നും, ഇന്നും സുലഭമാണ്, എന്നാൽ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ ഇന്ന് വളരെ അപൂർവ്വവും. എന്നാൽ പണ്ട് കാ ലങ്ങളിൽ ഓരോ ദിവസ്സവും ഓരോ താളി വീതം മാറി മാറിയാണ് ജനങ്ങൾ ഉ പയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഇതിൽ സീതത്താളി മാത്രമാണ് സ്ത്രികൾ കൂടുതലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. മുടി യുടെ വളർച്ചയും, ഉറപ്പും കൂടാതെ ആയുരാരോഘ്യവും പ്രദാനം ചെയ്യുവാൻ സീതത്താളിക്ക് കഴിവുണ്ടെന്ന് വിശ്വാസ്സം. സീതാ ദേവിയുടെ മുടിയാണ് സീത ത്താളി, അഥവാ ഇലയില്ലാത്താളിയായി മാറിയതെന്ന് വിശ്വാസ്സം.

ഇതിൻറെ പിറകിലുള്ള ഐതിഹ്യം ഇങ്ങിനെ, ലങ്കയിൽ രാവണൻറെ തടവിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വന്ന സീത ദേവിയുടെ ചാരിത്ര്യത്തിൽ പ്രജകൾക്കുണ്ടായ സംശ യങ്ങൾ ദൂരികരിക്കാൻ വേണ്ടി അയോധ്യ രാജാവായ ശ്രീരാമൻ തീരുമാനിക്കു ന്നു. അങ്ങിനെ ഭാര്യയായ സീതാദേവിയെ വനത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പ്രജകളി ൽ നിന്നുള്ള അപവാദപ്രചരണത്തിൽ മനം നൊന്ത സീതാ ദേവി അമ്മയായ ഭൂ മിദേവിയോട് കണ്ണീരോടെ വിലപിക്കുകയും രക്ഷിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

"എൻറെ അമ്മേ ഞാൻ പരിശുദ്ധിയുള്ളവളാണെന്ന് അമ്മക്ക് തോന്നുന്നുവെങ്കി ൽ എന്നെ തിരിച്ചു വിളിക്കൂ, അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിൽ എനിക്ക് ഇടം തരൂ, മകളു ടെ കണ്ണീരു കണ്ടു മനം നൊന്ത ഭൂമി ദേവി മകളെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ തീരുമാനി ക്കുന്നു. പെട്ടന്ന് ആകാശത്തിൽ കൊള്ളിയാൻ മിന്നുകയും ഇടിവെട്ടുകയും ചെ യ്തു. വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ഭൂമി നടുകെ പിളരുകയും സീതാദേവി ഭൂമിക്കടിയി ലേക്ക് താഴു്ന്നു പോകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഓടി വന്നു പിടിക്കാൻ നോക്കിയ ശ്രീ രാമൻറെ കയ്യിൽ തലമുടിയാണ് അകപ്പെട്ടത്. തല മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലി ച്ചു മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ മുടി തലയിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു രാമൻറെ കയ്യിൽ കിടക്കുകയും, സീതാ ദേവി ഭൂമിയിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോകുക യും ചെയ്യുന്നു. വർദ്ധിച്ച ദുഖത്തോടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയ മുടി ദൂരേക്ക്‌ വലിച്ചെറി യുന്നു.

ശ്രീ രാമൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞ സീതാ ദേവിയുടെ മുടിയാണ് ഇലകളില്ലാതെ മുടി  പോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഇലയില്ലാത്താളി, അഥവാ സീതത്താളി എന്ന് അറിയ പ്പെടുന്നതെന്ന് വിശ്വാസ്സം. (ഒരു കാലത്ത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സുലഭമായും, തഴച്ചും വളരുമായിരുന്നു ഇലയില്ലാത്താളി.) അത് കൊണ്ട് തന്നെ താളികളുടെ കൂട്ടത്തി ൽ ഇലയി ല്ലാത്താളിക്ക് പ്രഥമ സ്ഥാനവും പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.


ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.

ജയരാജൻ കൂട്ടായി                    

    

Tuesday, 4 November 2014

തുളസ്സി വിവാഹം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും


തുളസ്സി വിവാഹം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

കാർത്തിക മാസ്സത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ പ തിനൊന്നാം ദിവസ്സം, ദേവപ്രഭോദിനി ഏകാദ ശി ദിവസ്സമാ ണ്‌ തുളസ്സി വിവാഹം (ഈ വർ ഷം നവംബർ ഇരുപത്തി മൂന്നിനാണ് ആ ഘോഷം). വിഷ്ണു സ്വരൂപമായ ഷാലി ഗ്രാമും, തുളസ്സിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം വ ടക്കേ ഇന്ത്യയിലും, തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ചിലയിടങ്ങളിലും വള രെ  പ്രൌഡ ഘംഭീരമായാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. തുളസ്സിയും, ഷാലി ഗ്രാമും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം നടത്തി, വിശ്വാസ്സികൾ കന്യാ ദാനത്തിൻറെ ഫല പ്രാപ്തി നേടുന്നു വെന്ന് വിശ്വാസ്സം. പൌരാണീക കഥ പ്രകാരം ആ ഐതിഹ്യം ഇങ്ങിനെ.

മഹാ വീരനും, പരാക്രമിയുമായ രാക്ഷസ്സ രാജാവായിരുന്നു ജലന്തർ. ഭാര്യയു ടെ കടുത്ത പാതിവ്രത്യ ഫലമായി ജലന്തർ അജയ്യനും, മഹാശക്തി ശാലിയുമാ യി മാറുകയും, ദേവഗണങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കാനും, ആക്രമിക്കാനും തുടങ്ങുന്നു. ദേ വ ഗണങ്ങൾ ഒന്നായി മഹാവിഷ്ണുവിനോട് സഹായം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഭാ ര്യ പതിവ്രതയാണെന്നുള്ള വിശ്വാസ്സം മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കാലത്തോളം ജലന്തറിനെ വധിക്കുക അസാധ്യമാണ്. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ മഹാവി ഷ്ണു, മായയാൽ വൃന്ദയുടെ പാതിവ്രത്യം നഷ്ടമായതായി ജലന്തറിൻറെ മന സ്സിൽ തോന്നലുണ്ടാക്കുന്നു, ചഞ്ചല മനസ്സിനടിമയായ  സമയത്ത് ദേവൻമ്മാരു മായി യുദ്ധത്തിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന ജലന്തറിനെ മഹാവിഷ്ണു വധിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി യുടെ മംഗളകരമായ നിലനിൽപ്പിനു വേണ്ടി ജലന്തറിൻറെ വധം അനിവാര്യ വുമായിരുന്നു. ക്ഷുഭിതയായ വൃന്ദ വിഷ്ണു ഭഗവാനെ ശപിച്ചു കല്ലാക്കി മാറ്റുകയും ജലന്തറിനോടോപ്പോം സതി അനുഷ്ടിച്ചു ജീവ ത്യാഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. കല്ലായി മാറിയ വിഷ്ണു ഭഗവാൻ ഷാലി ഗ്രാം എന്ന് അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. (ദേവനാഗരിയിൽ ഷാലിഗ്രാമെന്നാൽ ശിലയെന്നു അർത്ഥം) വിശ്വാ സ്സികൾ കല്ലിലുള്ള നാരായണ മൂർത്തിയായ ഷാലിഗ്രാമിനെ പൂജിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.


സതി അനുഷ്ടിച്ച സ്ഥലത്ത് തുളസ്സിയുടെ രൂപത്തിൽ വൃന്ദ പുനർജനിക്കുകയും ഷാലിഗ്രാമിൽ നിന്ന് (കൽ രൂപം) ശാപ മുക്തി കിട്ടാൻ വൃന്ദയുമായി ഒരു
പ്രതീകാത്മക വിവാഹം നടത്തി, വൃന്ദയുടെ വൈധവ്യം അവസ്സാനിപ്പിച്ചു  ശാ പ മുക്തി നേടുന്നു.  ദീവാളി കഴിഞ്ഞു പതിനഞ്ചു ദിവസ്സത്തിനുള്ളിലാണ് ദേവ പ്രഭോദിനി ഏകാദശി സാധാരണയായി വരുന്നതു. വിവാഹത്തിനു ക്ഷണക്ക ത്തുകൾ അടിക്കുകയും അയൽ വാസ്സികൾക്ക് കത്തുകൾ കൈ മാറുകയും ചെ യ്യുന്നു. തലേ ദിവ സ്സം മുതൽ വീട് വൃത്തിയാക്കുകയും, വർണ്ണ ദീപങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യും. വീട്ടിലുള്ളവർ, പ്രതേകിച്ചും സ്ത്രീകൾ ഏകാദ ശി  വ്രദവും എടുക്കും വ്രതമെടുക്കുന്നതിലൂടെ സർവ്വ ഔശര്യവും, ഈ ജന്മ ത്തിലും, മുൻ ജൻമ്മത്തി ലുമുള്ള സകല പാപങ്ങളും തീരുന്നുവെന്നും മഹത്താ യ പുണ്ണ്യം  കിട്ടുമെന്നും വിശ്വാസ്സം.  വിവാഹ ദിവസ്സം രംഗോളി വരക്കുക യും, പണ്ടി കത്തിക്കുകയും, പടക്കം പൊട്ടിക്കുകയും മധുര പലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും.


വൈകുന്നേരമുള്ള മുഹൂർത്ത സമയം നോക്കിയാണ് വിവാഹം നടക്കുക. വി വാഹത്തിനു സദ്യയും മധുര പലഹാരങ്ങളും, പായസ്സവും ഉണ്ടാക്കും. തുള സ്സിച്ചെടിയെ വൃന്ദയായി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു (വധു ). തുളസ്സിത്തറക്ക് ചുറ്റും കരി മ്പ്‌ കൊണ്ടുള്ള കതിർ  മണ്ഡപം തീർക്കും. തുളസ്സിത്തറയില്ലാത്ത വർ ചട്ടിക്കക ത്തുള്ള തുളസ്സി ചെടിക്ക് ചുറ്റുമാണ് കതിർ മണ്ഡപം തീർക്കുക തുളസ്സിച്ചെടി യെ പുത്തൻ സാരിയുടുപ്പിക്കും. പുത്തനുടുപ്പണിയിച്ച നാരായണ  സ്വരൂപ മായ ഷാലിഗ്രാമിനെ തുളസ്സിക്കടുത്തു ആനയിക്കുന്നു. മുഹൂർത്തമാകുമ്പോൾ നാദസ്വരവും, പുരോഹിതൻറെ മന്ത്രോചാരണവും തുടങ്ങുന്നു. തുടർന്ന്പു രോഹിതൻ നൽകുന്ന മംഗല്ല്യ സൂത്രം (താലി) തുളസ്സിയെ അണിയിക്കുന്നു. അ തോടെ വിഷ്ണു ഭഗവാൻ ഷാലിഗ്രാമിൽ നിന്നും ശാപ മുക്തി നേ ടുകയും , സ്വ രൂപം കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവാഹ ശേഷം കരിമ്പ്‌ പ്രസാദമായി നൽകുകയും, മധുര പലഹാരങ്ങൾ വിതരണം ചെ യ്യുകയും , വിവാഹ സദ്യ വിളമ്പുകയും ചെയ്യും. തുടർന്ന് വിവാഹ ചടങ്ങുക ൾ അവസ്സാനിച്ചതായി അറിയിക്കുന്ന പടക്കം പൊട്ടിക്കൽ നടക്കും.

വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ നടക്കുന്ന തുളസ്സി വിവാഹം എന്ന ഈ ആചാരത്തെക്കു റിച്ചു കേരളീയർ ക്ക് അറിയില്ലായെന്നു തോന്നുന്നു. മഴക്കാലം കഴിയുകയും തുളസ്സി വിവാഹം കഴിയുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ  മാത്രമേ ഉത്തരേന്ത്യയിലെ  ആ വർഷത്തെ വിവാഹങ്ങ ളുടെ സീസണ്‍ ആരഭിക്കുകയുള്ളൂ. ദിവാളി ആ ഘോഷങ്ങളുടെ പരിസമാപ്തി കൂടിയാണ് തുളസ്സി വിവാഹം.

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒന്ന് നവംബർ മാസ്സം പത്തൊൻ പതാം തിയ്യതി ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് ഞാൻ അവസ്സാനമായി തുളസ്സി വിവാഹ ത്തിൽ പങ്കെടുത്തത്. ബോംബെ കുർള കാജുപ്പാടയിലെ എൻറെ അയൽവാസ്സി യായ ശങ്കർ നാരായണ്‍ പാട്ടിലിൻറെ വീട്ടിലായിരുന്നു ആ വിവാഹം. അന്ന ത്തെ വിവാഹത്തിനു കാർമ്മികത്വം വഹിച്ച പുരോഹിതനിൽ നിന്നും ചോദി ച്ചറിഞ്ഞ ആചാരങ്ങളാണ്‌ ഇവിടെ കുറിച്ചത്. അന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു അടുത്ത വർഷം തുളസ്സി വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഞാൻ ബോംബയിൽ ഉണ്ടാകുകയില്ലയെന്ന കാര്യം. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി രണ്ട് സപ്റ്റെംബെർ ഇരുപത്തി ഒന്നിന് ഞാൻ ഗൾഫിൽ പോയി.  എങ്കിലും അടുത്ത വർഷം കൂടി മാത്രമേ തുളസ്സി വിവാഹം നടത്തുവാൻ ശ ങ്കർ നാരായണ്‍ പാട്ടി ലിനും യോഗമുണ്ടായുള്ള്. പിറ്റേ വർഷം തുളസ്സി വിവാഹ ത്തിനു കാത്തു നിൽ ക്കാതെ പാട്ടിലിനെയും കൂട്ടി ഹൃദയസ്തംഭനം യാത്ര പോകുകയായിരുന്നു.


വടക്കേ ഇന്ത്യയിലും തെക്കേ ഇന്ത്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും നാളെ തുളസ്സി വിവാഹം.

ആശംസ്സകൾ

ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.


ജയരാജൻ കൂട്ടായി
       .              

Monday, 3 November 2014

ഒറ്റ മൈനയെ കണ്ടാൽ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

കഥകൾ അടിച്ചു മാറ്റുവാൻ പാടില്ല, അങ്ങിനെ ചെയ്താൽ നിയമ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്നതാണ്, സുധി നാരായണനടക്കം എല്ലാവരോടുമായി പറയുകയാ

ഒറ്റ മൈനയെ കണ്ടാൽ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

മൈന, കാക്ക, പ്രാവ്, കുരുവി, കിളികൾ അങ്ങിനെ പല തരം പക്ഷികളും സ്ഥി രമായി നമ്മുടെ വീട്ടു മുറ്റങ്ങളിലും, പറമ്പിലുമെല്ലാം ഓടി നടക്കുകയും കൂട്
കൂട്ടുന്നതുമെല്ലാം സർവ്വ സാധാരണമാണല്ലോ. വീട്ടിന് മുകൾ ഭാഗത്തുള്ള ഓടു കൾക്കടിയിൽ വരെ കൂട് കൂട്ടുകയും കൂട്ടിനകത്ത് മുട്ടകൾ വിരിയിക്കുന്നതും, കുഞ്ഞു പക്ഷികളുമായി പറന്ന് മുറ്റങ്ങളിൽ കളിക്കുന്നതുമെല്ലാം നമ്മൾ നിത്യ വും കാണുന്ന മനോഹരമായ കാഴ്ചകൾ തന്നെ. 

ഇവിടെ ഇപ്പോൾ മൈനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് കഥ. വീട്ടിൻറെ മുറ്റത്തും, പറ മ്പിലുമെല്ലാം എപ്പോഴും തത്തിക്കളിച്ചു നടക്കുന്ന കൊച്ചു പക്ഷിയാണല്ലോ മൈ ന. കാണുവാൻ നല്ല അഴകും, നിരുപദ്രവകാരിയുമായ മൈന ഒരിക്കലും മനു ഷ്യനുമായി ഇണങ്ങാറില്ല. എത്ര വർഷം കൂട്ടിലിട്ടു ഭക്ഷണം കൊടുത്തു വളർ ത്തിയാലും അവസ്സരം കിട്ടിയാൽ പറന്നു പോകുമെന്നുള്ളതാണ് മൈനയുടെ പ്ര ത്യേകത. എന്നാൽ അണ്ണാനോ, തത്തയോ പ്രാവുകളൊക്കെയാണെങ്കിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസ്സങ്ങൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യനുമാ നന്നായി ഇണങ്ങും, അണ്ണാനാണെ കിൽ അവസ്സരങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും പിന്നെ ഒരിക്കലും വീട് വിട്ടു പോകുകയു മില്ല.

വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് കാക്കയുടെ  അക്രമത്തിൽ സാരമായ മുറിവേറ്റ ഒരു അ ണ്ണാൻ മുറ്റത്തെ തൈ തെങ്ങിൽ നിന്നും ഞങ്ങളുടെ വീടിൻറെ ഞാലിയിൽ വീണു. അന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീട്‌ ഓല മേഞ്ഞതായിരുന്നു. കൂടാതെ മഴക്കാലവും, മഴ നന ഞ്ഞു ഓല വീട് കുതിരുകയാൽ നല്ല മൃദുലവുമായിരുന്നത് കൊണ്ടും തെങ്ങിന് ഉയരം കുറവായിരുന്നത് കൊണ്ടും അണ്ണാനു വീഴ്ച്ചയിൽ കാര്യമായ പരു ക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല. എന്നാലും ഓടാനും മരം കയറാനും പറ്റാതിരുന്ന അണ്ണാ നെ ഞങ്ങൾ എലിപ്പെട്ടിക്കകത്ത് കൂടൊരുക്കി. പാലും പഴവും കഴിപ്പിച്ചു.

പച്ച മഞ്ഞളും കരിനൊച്ചിലിൻറെ ഇലയും കൂട്ടിയരച്ചു ദേഹത്തുണ്ടായിരുന്ന ചെറു മുറിവിൽ പുരട്ടുകയും ചെയ്തു. മ നുഷ്യ സ്പർശമേറ്റാൽ അണ്ണാനു ഒരു തരം പനി വരും.മൂന്ന് ദിവസ്സം കഴിഞ്ഞേ പനി മാറുകയുള്ളൂ, ചിലപ്പോൾ പനി യോടെ മരിച്ചും പോകും. എന്തായാലും എൻറെ മരുന്ന് അണ്ണാനു ഫലിക്കുക യും, അണ്ണാൻറെ മുറിവു ഉണങ്ങുകയും ചെ യ്തു. അതോടൊപ്പം പനിയും മാ റി. ആ അണ്ണാൻ എത്രയോ കാലം ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിനകത്തും പുറത്തുമായി ഓടി നടന്നു. കയ്യിൽ കയറിയിരുന്നു ഭക്ഷണം വാങ്ങി കഴിക്കുകയും, ദേഹത്തും തല യിലും കയറിയിറങ്ങിയും കളിക്കും.

ഇടക്കൊന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയാലും ഇടക്കിടെ വീട്ടിലേക്കോടി വന്നു തൻറെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുകയും, അഥവാ കുറച്ചു കൂടുതൽ നേരം കാണാതിരുന്നാ ൽ ഞാൻ സ്ഥിരമായി വിളിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒച്ചയുണ്ടാക്കും, അപ്പോൾ ഓടി വീട്ടിലെത്തു കയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എവിടെ പോയാലും സന്ധ്യ മയ ങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് എലിപ്പെട്ടി കൂട്ടിൽ കയറി ഉറക്കവും തുടങ്ങുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസ്സം പതിവ് പോലെ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് പോയ അണ്ണാൻ സന്ധ്യയാ യിട്ടും തിരിച്ചു വന്നില്ല. ഞാൻ മുറ്റത്തും പറമ്പിലുമെല്ലാം ഓടി നടന്നു ഒച്ച വ ച്ചും കരഞ്ഞും നടന്നു.

പക്ഷെ പിന്നീട് ഒരി ക്കലും അണ്ണാൻ തിരിച്ചു വന്നില്ലായെന്നു മാത്രമല്ല, ഞാൻ ഒരിക്കലും മുറ്റത്തോ, പറമ്പിലോ കണ്ടിട്ടുമില്ല. എവിടെ കണ്ടാലും എനിക്കതി നെ തിരിച്ചറിയാനും പറ്റുമായിരുന്നു, അത് പോലെ തിരിച്ചും, എന്നെ  കണ്ടാ ലും അടുത്ത പറമ്പിൽ നിന്നൊക്കെ ഓടി വന്നിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു ദിവസ്സത്തോളം ഞാ ൻ അണ്ണാനെ തേടി കരഞ്ഞു നടന്നു. പിന്നെ എനിക്ക് ഉറപ്പായി, അതിനെ വല്ല പൂച്ചയോ, കീരിയോ ആഹാരമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകാം. അങ്ങിനെ ഞാൻ തിരച്ചി ലും അവസ്സാനിപ്പിച്ചു.

ഇവിടെ നമ്മുടെ കക്ഷി അണ്ണാനോ, തത്തയോ അല്ല, മൈനയാണ്, എന്നാലും മൈ നയുടെ കഥ എഴുതുമ്പോൾ എൻറെ പഴയ അണ്ണാനെ  ഓർമ്മ വന്നു. അത് കൊ ണ്ട് എഴുതിയെന്നു മാത്രം. ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കാത്ത പക്ഷിയാണ് മൈന, എപ്പോഴും ഇണയും കൂടെ യുണ്ടാകും. അഥവാ മുറ്റത്തോ പറമ്പിലോ ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ടെങ്കിൽ അതിൻറെ ഇണ മരിച്ചെന്നായിരുന്നു ആളുകളുടെ വിശ്വാസ്സം. വി വാഹിതരായ ഭാര്യ, ഭർത്താക്കന്മാർ ഒറ്റ മൈനയെക്കണ്ടാൽ അവരിൽ ഒരു ഭ യം ഉടലെടുക്കുമായിരുന്നു.

"ഒറ്റ മൈനയെ കണ്ടാൽ ഒറ്റപ്പെടുമെന്നൊരു വിശ്വാസ്സം'' നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും വിവാഹിതരായ സ്ത്രികൾ ഒറ്റ മൈനയെ കാണുന്നത് അനർത്ഥ മുണ്ടാക്കുമെന്നും വൈധവ്യം സംഭവിക്കുമെന്നുമൊക്കെയായിരുന്നു വിശ്വാസ്സ ങ്ങൾ. വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ മുറ്റത്തോ, വഴിയിലോ ഒറ്റ
മൈനയെ കണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ പരിസ്സരത്തോക്കെ ഇണയെയും തേടും. വീണ്ടു മൊന്നിനെ കണ്ടാൽ മാത്രമേ സമാധാനമുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. അഥവാ കണ്ടില്ലാ യെങ്കിൽ അന്നത്തെ ദിവസ്സം മുഴുവനും, ചിലപ്പോൾ ആഴ്ചകളും, മാസ്സങ്ങളും വല്ലാത്ത വിഷമത്തിലുമായിരിക്കും. കാരണം പറഞ്ഞു കേട്ട കഥകളും, വിശ്വാ സ്സങ്ങളും തന്നെ, "ഒറ്റ മൈനയെ കണ്ടാൽ ഭർതൃ വിരഹം - അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യാ വിരഹം "ഒറ്റപ്പെടൽ"

മനുഷ്യനുമായി ഇണങ്ങില്ലായെങ്കിലും, മനുഷ്യനെ ഭയമില്ലാത്തത് കൊണ്ടായി രിക്കാം നിത്യവും മുറ്റത്തും പറമ്പിലുമെല്ലാം തത്തിക്കളിക്കുവാനും, ആഹാരം തേടുവാനും മൈനകൾക്ക് ഭയമില്ലാത്തത്. വിശ്വാസ്സങ്ങൾ ശരിയോ തെറ്റോ ആ കട്ടെ, എല്ലാം പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ ജനങ്ങളിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന രസകരമാ യ വെറും കഥകൾ മാത്രം, വായനക്കാർ ഇതിനെ വെറുമൊരു പക്ഷി കഥയായി മാത്രം കാണുക.


ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും


ജയരാജൻ കൂട്ടായി    

   
     

Sunday, 2 November 2014

ചെമ്പോത്ത് വലത്തോട്ടു പറന്നാൽ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ഇത് പോസ്റ്റുകൾ അടിച്ചു മാറ്റലിൻറെ കാലം

11 / 02 / 2014  ഞാൻ ബ്ലോഗിൽ എഴുതി ഫേസ് ബുക്കിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ഈ കഥ, നീലക്കൊടുവേലി സത്യമോ മിഥ്യയോ എന്ന പേരിൽ ഷാജി പാപ്പൻ എന്ന ആൾ ഏപ്രിൽ 3/  2017 നു എഴുതിയ സ്വന്തം പോസ്റ്റിൽ ഈ കഥയും അതെ പടി അടിച്ചു മാറ്റി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. കടപ്പാടൊന്നും ഇല്ലാതെ



ചെമ്പോത്ത് വലത്തോട്ടു പറന്നാൽ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ദൈവ പക്ഷികളെന്നും, അല്ലാത്തവയെന്നും പക്ഷി വർഗങ്ങളെ തരം തിരിച്ചിട്ടു ണ്ട്, അതിൽ ഏറ്റവും പ്രഥമ സ്ഥാനം ചെമ്പോത്തിനാണ്. പുരാതന കാലം മുത ൽക്കേ പുണ്ണ്യ പക്ഷിയായി കരുതപ്പെടുന്ന പക്ഷിയാണ് ചെമ്പോത്ത്, അഥവാ ചകോരം. ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഉപ്പാൻ എന്നും മറ്റു ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഇശ്വരൻറെ കാക്ക എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.എണ്ണത്തിൽ കുറവാ ണെങ്കിലും വീട്ടു മുറ്റങ്ങളി ലും, പറമ്പുകളിലും അധിക ദിവസ്സങ്ങളിലും ചെമ്പോത്തിനെ കാണാറുണ്ട്‌. ചെ മ്പോത്തിനെ എവിടെ വച്ചു എപ്പോൾ എങ്ങിനെ കണ്ടാലും വളരെ നല്ലാതാണെ ന്ന വിശ്വാസ്സം ഒരു കാലത്ത്ഭാരതത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. കൃഷ്ണ, കുചേല കഥ കളിലും ചകൊരത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. പ ഴയ കാല സുഹുർത്തായ കൃ ഷ്ണനെ കാണാൻ പോകുന്ന സുദാമാവിൻറെ യാ ത്രയിൽ ഉടനീളം ചകോരവും വലത്ത് ഭാഗത്ത്‌ കൂടി അനുഗമിച്ചെന്നും ഐതി ഹ്യം. "ചാലെ വലത്തോട്ടോഴി ഞ്ഞ ചകോരാതി പ ക്ഷിയുടെ കോലാഹലം കേട്ട് കൊണ്ട് വിനിർഗമിച്ചു" എന്ന് കുചേല കഥയിലെ വരികൾ.

നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കു യാത്ര തിരിച്ചാൽ വഴിയിൽ ചെമ്പോത്തിനെ കണ്ടാൽ യാത്ര അത്യുത്തമവും മംഗളകാരിയുമായിരിക്കുമെന്നും, അഥവാ വലത്തോട്ടു പറ ന്നു കണ്ടാലോ അതിലും ഉത്തമം,  പോകുന്ന കാര്യം ശുഭകരമായി നടക്കുമെന്ന കാര്യത്തിൽ വിശ്വാസ്സികൾക്കു സംശയം ഇല്ലായിരുന്നു.

ചുവന്ന കണ്ണുമായി എപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്ന പക്ഷിയാണെങ്കിലും ചെ മ്പോ ത്തിൻറെ വാസ്സസ്ഥലം കണ്ടെത്തുക പ്രയാസ്സമാണ്. മലമുകളിലുള്ള മരങ്ങളി ലാണ് കൂട് വയ്ക്കുക എന്ന് പറയുന്നെങ്കിലും ആരും തന്നെ കൂടു കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നടക്കാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലാത്ത കാര്യം ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ആളുകൾ പറയുമായിരുന്നു,  "ആ അതു നടക്കണമെങ്കിൽ കാക്ക മ ലർന്നു പറക്കണം , അല്ലെങ്കിൽ "ആ  ചെമ്പോത്തിൻറെ കൂട് കാണുമ്പോളെ ഇ തൊക്കെ നടക്കൂ എന്ന്.

നീല കൊടുവേലി എന്ന അപൂർവ്വമായി മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന ചെടി കൊണ്ടാണ് കൂട് വയ്ക്കുക എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. നീല കൊടുവേലി ഒഴുക്ക് വെള്ളത്തിലി ട്ടാൽ ഒഴുക്കിനെതിരെ നീങ്ങുമെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.വൻ വിലപിടിപ്പുള്ള ഔഷ ധച്ചെടിയാണ് നീല കൊടുവേലിയെന്നും അത് കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും ചെമ്പോ ത്തിൻറെ കൂട് കണ്ടെത്തിയാൽ ആൾ വലിയ ധനികനാകുമെന്നും വിശ്വാസ്സം നി ലവിലുണ്ടായി രുന്നു. നീലക്കൊടുവേലി നേടാൻ വേണ്ടി ആളുകൾ ചെമ്പോ ത്തിൻറെ കൂടു കണ്ടുപിടിച്ചു കൂട്ടിൽ നിന്നും മുട്ടകളെടുത്ത് നന്നായി കിലുക്കും, എന്നിട്ടു പഴയ പോലെ തിരിച്ചു വയ്ക്കും. കലങ്ങി മറിഞ്ഞ മുട്ടകൾ വിരിയാ താവുമ്പോൾ ചെമ്പോത്ത്, ഔഷധ സസ്യമായ നീലക്കൊടുവേലി കൊണ്ട് വന്ന് മുട്ടകൾ പൊതിയുന്നു, അപ്പോൾ മുട്ടകൾ വിരിയുമെന്നും വിശ്വാസ്സം.

അങ്ങിനെ ചെമ്പോത്ത് കൂട്ടിലില്ലാത്ത സമയം നോക്കി നീലക്കൊടുവേലി കൈവ ശപ്പെടുത്തുമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കേട്ട കഥകൾ. എന്നാൽ എന്താണ് നീല കൊടു വേലിയെന്നു ചോദിച്ചാ ൽ ആർക്കും കൃത്യമായ ഉത്തരവുമില്ല. വിശ്വാസ്സം ശരി യാണോ എന്നറിയണമെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും ചെമ്പോത്തിൻറെ കൂട് കാണണം. മ നുഷ്യനുമായി ഒരിക്കലും ഇണങ്ങാത്ത ചെമ്പോത്ത്, ചെറിയ ഒച്ച കേൾക്കുമ്പോ ൾ തന്നെ കൂട്ടിൽ നിന്നും പറന്നകലും. പക്ഷിയില്ലാത്ത ഒഴിഞ്ഞ കൂട് കണ്ടാൽ അ ത് ഏതു പക്ഷിയുടെതെന്നു തിരിച്ചറിയുക പ്രയാസ്സം. ആരും ഇന്ന് വരെ ചെ മ്പോത്തിൻറെ കൂട് കാണാത്തതിൻറെ കാരണവും ഇത് തന്നെ.

എന്തായാലും പുണ്ണ്യ പക്ഷിയെന്ന വിശ്വാസ്സം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അധികമാരും ചെ മ്പോത്തിനെ ഉപദ്രവിക്കാനോ ഭക്ഷണമാക്കാനൊ മിനക്കെടാറില്ല. അത് കൊ ണ്ടായിരിക്കാം ഇന്നും നാട്ടിൻ പുറങ്ങളിലെല്ലാം ചെമ്പോത്തിനെ കാണാൻ കഴി യുന്നു. ഞാൻ പത്തോളം ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അ വിടങ്ങളിലെല്ലാം മിക്കയിടത്തും ചെമ്പോത്തിനെ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്.



ജയരാജൻ കൂട്ടായി 





     കൊണ്ട് 

Saturday, 25 October 2014

തുലാം പത്ത് - തിരി വെക്കൽ


തുലാം പത്ത് - തിരി വെക്കൽ

ആചാരങ്ങളിലൂന്നിയ സ്രേഷ്ട മാസ്സമായാണ് തുലാ മാസ്സം കരുതപ്പെടുന്നത്.ഒരു കാലത്ത് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വളരെ പ്രശസ്ഥമായ ഒരു ആഘോഷ മായിരു ന്നു തുലാം പത്ത്. കന്നി കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞു വീടുകളിൽ പഞ്ഞം മാറുകയും ഔശ്വര്യം നിറയുകയും ചെയ്യുന്ന തുലാമാസ്സത്തിലെ ഈ ആഘോഷത്തിന് ആ യിരത്തിൽ കൂടുതൽ വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് ചരിത്രം. കന്നി മാസ്സം മംഗള കർമ്മ ങ്ങൾക്ക് ശുഭകരമല്ലയെന്ന വിശ്വാസ്സവും നിലവിലുരുന്നതിനാൽ, മഴക്കാലത്ത് നിർത്തി വെക്കാറുള്ള വിവാഹമടക്കമുള്ള പല മംഗള കാര്യങ്ങൾ ക്കും തുലാ മാസ്സം ഒന്ന് മുതൽ ആരംഭമാകും. കന്നി കൊയ്ത്തിനു ശേഷം ര ണ്ടാം വിളയുടെ വിത്തിറക്കുന്നതും തുലാം പത്ത് മുതലാണ്.


വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ഇടവമാസ്സത്തോടെ അവസ്സാനിച്ച തെയ്യ കാവ്കൾ  തു ലാം പത്ത് മുതൽ വീണ്ടും ഉണരുകയുമാണ്. നീലേശ്വരത്തെ അഞ്ഞൂറ്റമ്പലം കാവിലെ പുത്തരി തെയ്യത്തോടെയാണ് തെയ്യങ്ങൾക്ക് ആരംഭമാകുന്നത്. എ ന്നാൽ കാസർ ഗോഡ് ജില്ലയിലെ ചെറുതും വലുതുമായ കുറെ കാവുകളിലും തുലാം ഒന്നിന് കളിയാട്ടമെന്ന പേരിൽ തെയ്യത്തിനു തുടക്കമാകുന്നു. പയ്യന്നൂ രിൽ തിമിരി വയലിൽ വിത്ത് വിതച്ചു കൊണ്ട് ചാമുണ്ഡി തെയ്യം നടക്കുന്നതും തുലാം ഒന്നാം തിയ്യതിയാണ്. വയലുകളിൽ കൃഷിയിറക്കാനുള്ള നെൽ വിത്ത് ക്ഷേത്ര നടകളിൽ പൂജക്ക്‌ വയ്ക്കുന്നതും തുലാം പത്തിനായിരുന്നു.


തുലാം ഒന്നാം തിയ്യതി മുതൽ പത്താം തിയ്യതി വരെ ഗോദാമൂരി പാട്ടുമായി മല യ സമുദായക്കാർ വീടുകൾ തോറും കയറി മുറ്റങ്ങളിൽ ആടിയും, പാടിയും ഔശ്വര്യദേവതയെ കൊണ്ട് വരും. ചെണ്ട കൊട്ടുകയും, ഗോദാമൂരി എന്ന പേരി ൽ പശു വേഷം കെട്ടിയ ആളും, തെയ്യ വേഷം കെട്ടിയ ആളും അടക്കം നാല് മുതൽ അഞ്ചു വരെ ആളുകൾ ചേർന്നാണു ഗോദാമൂരി പാട്ടിനു വരുക. കന്നു കാലികളുടെ രക്ഷകനായി കാലിച്ചേകോൻ സൂര്യ ഭഗവാനോടോപ്പോം ഭൂ മിയിലെത്തിയത് പത്താമുദയനാളിലാണെന്നും അതിൻറെ അനുസ്മരണമാണ് ഗോദാമൂരിയെന്നും വിശ്വാസ്സം. 


വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം പൂർണ്ണ സൂര്യൻ ഭൂമിയിൽ ദൃഷ്ഠിനൽകുന്ന ദിവ സ്സമാണ്‌ തുലാം പത്ത്. വരാൻ പോകുന്ന നല്ല നാളുകളുടെ നാന്ദിയുമായി തു ലാം പത്തിന് സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയരുമെന്ന വിശ്വാസ്സത്താലാണ് പത്താമുദയം എ ന്നും പേര് വന്നത്. പത്താമുദയ ദിവസ്സം സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പായി തറവാട്ട് കാരണവരും, അമ്മൂമ്മയും കിണ്ടിയും നിറ ദീപവുമായി നടുമുറ്റത്ത് വന്ന് സൂര്യ ഭഗവാനെ വിളക്ക് കാണിക്കുകയും, കിണ്ടിയിൽ നിന്നും വെള്ളം തളിച്ച് നുറുക്കരിയെറിഞ്ഞു സ്വീകരിച്ചു സൂര്യ ഭഗവാനേ പടിഞ്ഞിറ്റയിലേക്ക് ആന യിക്കും. തുടർന്ന്കന്നു കാലികളെ ദീപം കാണിച്ചു ഇഷ്ട്ട ഭക്ഷണം നൽകുക യും ചെയ്യുന്നതാണ് പ്രധാന ചടങ്ങ്കളിലൊന്ന്. വടക്കൻ കേരളത്തിൽ തുലാം പത്തിന് പത്താമുദയം ആചരിക്കുമ്പോൾ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ മേടം പത്തി നാണ് പത്താമുദയം ആചരിക്കുന്നത്.


സംക്രാന്തി ദിവസ്സമായ കന്നി മാസ്സം മുപ്പതിനും, തുടർന്ന് തുലാ മാസ്സം,  പത്തി നും, പത്തിന് സൗകര്യപ്പെടാത്തവർ തുലാം പതിനൊന്നിനും  വീടുകളിലെ ല്ലാം തിരി വെക്കൽ എന്ന ചടങ്ങു നടത്തും. കൊയ്തു കഴിഞ്ഞ പുത്തൻ നെല്ല് കൊണ്ട് വീട്ടിൽ ഇടിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന അവിലായിരുന്നു മുഖ്യ നിവേദ്യം. തലേ ദിവസ്സം നെല്ലു തിളപ്പിച്ചു വയ്ക്കുന്നു, ഈ നെല്ലിനെ രാവിലെ തന്നെ മണ്‍ ചട്ടി ക്കകത്തു വറുത്തു ഉരലിൽ ഇടിക്കും. ഇങ്ങിനെ ഇടിച്ചെടുത്ത അവിലാണ് തിരി വെക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുക. തുലാമാസ്സം ഒന്നു മുതൽ പതിനൊന്നു വരെ പെരള ശ്ശേരി അമ്പലത്തിൽ വിശേഷമായ ആഘോഷങ്ങൾ നടക്കും. പെരളശ്ശേരി അപ്പനായ സുബ്രമ്മണ്യ സ്വാമിക്ക് വേണ്ടിയാണ് തിരി വെക്കുന്നതെന്നും, അതല്ല പത്താ മുദയനാളിൽ ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യ ഭഗവാനെ വരവേൽക്കാൻ നിറനാഴിയും, നിറദീപവുമായി കാത്തിരിക്കുന്നതാണ് തിരിവെക്കൽ എന്നും രണ്ടു വിധം വിശ്വാസ്സങ്ങൾ നിലവിലിരുന്നു.


എത്ര തിരക്കായാലും തുലാം പത്തിനോ, പതിനൊന്നിനോ പെരളശ്ശേരി ക്ഷേത്ര ദർശ്ശനം നടത്തണമെന്നത് വിശ്വാസ്സം. രാവണൻറെ തടവിൽ കഴിയുന്ന സീതാ ദേവിയുടെ മോചനത്തിനായി ലങ്കയിൽ പോകുന്ന വഴിയിൽ ശ്രി രാമനും, ല ക്ഷ്മണനും രാത്രി വിശ്രമിച്ച അയ്യപ്പൻ കാവായിരുന്നു ഇന്നത്തെ പെരളശ്ശേരി യെന്നു ഐതിഹ്യം. വി ശ്രമത്തിനിടക്ക് ശ്രീ രാമന് ഇവിടെ സുബ്രഹ്മണ്യ സാ ന്നിധ്യം അനുഭവപ്പെടുകയും ഹനുമാനോടും സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോടും ആലോചിച്ചു അയ്യപ്പ ൻറെ അനുഗ്രഹാശിസ്സുകളോടെ സുബ്രഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രമാ ക്കിയെന്നും ഐത ഹ്യം. അയ്യപ്പൻ കാവ് സുബ്രമണ്യ ക്ഷേത്രമായതിനു പിറകി ലും ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്.

 ബ്രഹ്മാവിനോട് ഓംകാരത്തിൻറെ പൊരുൾ തേടിയ സുബ്രമണ്യന് തൃപ്തിക രമായ മറുപടി നൽകാൻ ബ്രഹ്മാവിന് സാധ്യമാകാതെ വരുകയും, സുബ്രമണ്യ ൻ ബ്രഹ്മാവിനെ തടവിലാക്കുകയും, ബ്രഹ്മാവ് തടവിലാകുകയാൽ സൃഷ്ട്ടിക്ക്  തടസ്സമുണ്ടാകുകയും പരമശിവൻ ഇടപെട്ടു ബ്രഹ്മാവിനെ മോചിപ്പിക്കുകയും, തുടർന്ന് സുബ്രമണ്യൻ പ്രായശ്ചിത്തമായി അയ്യപ്പൻ കാവിലെ കിണറ്റിൽ അ ജ്ഞാതവാസ്സത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കിണറ്റിനു മുകളിൽ സർപ്പങ്ങൾ ഫണം വിടർത്തി സുബ്രഹ്മണ്യനെ വെയിലിൽ നിന്നും മഴയിൽ നിന്നും കാത്തു വെന്നും, ശ്രീരാമനാൽ ഈ വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ അയ്യപ്പൻ അവിടെ സുബ്രമ ണ്യനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയെന്നുമാണ് കഥ.


ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠ നടത്താനുള്ള ശില തേടി പോയ ഹനുമാൻ സ്വാമി ശില യുമായി മുഹൂർത്ത സമയത്ത് എത്താതിരിക്കുകയും, മുഹൂർത്തം തെറ്റാതിരി ക്കാൻ ശ്രീ രാമൻ കയ്യിലിരിക്കുന്ന പെരുവള ഊരിയെടുത്ത് ശിലക്ക് പകരമാ യി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, അൽപ്പം കഴിഞ്ഞു ശിലയുമായി ഹനുമാൻ എത്തുകയും വള മാറ്റി ശില പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ഒരു സർപ്പം വന്നു വളക്കു മുകളി ലിരുന്ന് അഴിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ തടസ്സം നിൽക്കുകയും, തുടർന്ന് വളക്കു മുകളിൽ തന്നെ ശിലാ ബിംബം  പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീ രാ മൻ പെരുവള ഊരിയ സ്ഥലം പെരുവളശ്ശേരിയായെന്നും, ക്രമേണ പെരളശ്ശേ രിയായെന്നും വിശ്വാസ്സം.


ഗോദാവരി, കൃഷ്ണ, കാവേരി നദികൾ സം ഗമിക്കുന്ന ദിവസ്സങ്ങളാണ് തുലാം പത്തു എന്ന് ഐതിഹ്യം, ഇങ്ങിനെ സംഗമിക്കുന്ന നദി ജലം തുലാം പത്തിനും പതിനൊന്നിനും പെരളശ്ശേരി ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ  വരുമെന്നതും വിശ്വാസ്സം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ തുലാം പത്തും, പതിനൊന്നിനും പെരളശ്ശേരിയിൽ വിശേഷമാ യ ഉൽസ്സവങ്ങൾ നടക്കും. കൂടാതെ ധനു മാസ്സത്തിലെ ധനു ഉൽസ്സവവും പ്രശ സ്തമാണ്. വടക്കൻ കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന നാഗ ക്ഷേത്രവും കൂടിയാണ് പെരളശ്ശേരി. ആയില്യം നാളിൽ വളരെ കൂടുതൽ ഭക്തന്മാർ എത്തിച്ചേരാറുണ്ട്, ഈ ദിവസ്സങ്ങളിൽ നാഗ പൂജയും സർപ്പ ബലിയും, നാഗത്തിനു തേനും നൂറും ന ൽകുന്ന ചടങ്ങും നടക്കുന്നു.


തുലാം പത്തിൻറെ ഭാഗമായുള്ള തിരി വെക്കൽ വീടുകളിൽ അതി രാവിലെ, സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പ്, അതായതു നാലിനും, അഞ്ചിനുമിടയിൽ നടക്കും.  ഉ ണർന്നു കുളിച്ചു ഉ മ്മറ വാതിലിനു മുമ്പിൽ, രണ്ടു പലകകൾ ഇടവും വലവു മായി നിരത്തും, പലകക്ക് മുകളിലായി വാഴയിലയും, വാഴയിലയി ൽ കുരു മുളക് വള്ളിയുടെ ഇലയും വിരിക്കും, തലേ ദിവസ്സം ഇടിച്ചുണ്ടാക്കി വച്ച അ വിൽ നിറയ്ക്കും. അവിലിനു മുകളി ൽ  വാഴപ്പഴവും വ യ്ക്കും. ഇള നീരും, ചന്ദനത്തിരിയും, കിണ്ടിയിൽ വെള്ളവും വച്ചു നില വിളക്കും കൊളുത്തും.


തിരി വച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ കുട്ടികൾ വരിയായിരുന്നു കൂവി വിളിക്കും, കൂ, കൂ കൂ. കൂട്ടു കുടുംബ മായി താമസ്സിച്ചിരുന്ന ആ കാലത്ത് ഓരോ വീട്ടിലും നാലും അഞ്ചും, മുതൽ എട്ടും പത്തും വരെ  കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകും. ഒരു വീട്ടിൽ നി ന്നും കൂവാൻ തുടങ്ങിയാൽ അടുത്ത വീട്ടിലെ കുട്ടികളും കൂവാൻ തുടങ്ങും. അങ്ങി നെ എല്ലാവീടുകളിൽ നിന്നും പരസ്പ്പരം മൽസ്സരിച്ചുള്ള കൂവി വിളി കേൾക്കാ ൻ നല്ല രസ്സവുമായിരുന്നു.

കൂവി വിളിക്കുന്നതിൻറെ പിറകിൽ പല കഥകൾ പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു.  കര നെ ല്ലു നടാൻ  ഒന്നിച്ചു കിഴക്കൻ  മലയിലേക്ക് പോകുന്ന പണിക്കാർ  പരസ്പ്പ രം വിളിച്ചുണർത്താൻ വേണ്ടി കൂവുകയായിരുന്നെന്നും, നായാട്ടിനു തുടക്കം കു റിക്കുന്ന ദിവസ്സം കൂടിയായ ഈ ദിവസ്സം  നായാട്ടിനു പോകുന്നവർ  പരസ്പ്പ രം ഉണർത്താൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു കൂവി വിളിച്ചതെന്നും, അതുമല്ല കന്നു കാ ലികളുടെ രക്ഷകനായ കാലിച്ചേ കോനെ വിളിച്ചു വരുത്തുവാനാണ് കൂവിയി രുന്നതെന്നും പല കഥകൾ നിലവിലുണ്ട്.


എന്നാൽ ഈ ഐതിഹ്യം  അറിയാവുന്ന പഴയ തലമു റയിൽപ്പെട്ടവർ അധിക വും നാടു നീങ്ങുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ വാർദ്ധക്ക്യത്തിൻറെ അവശതയിൽ പെട്ടവ രോ ആണ്, അത് കൊണ്ട് തന്നെ കൂടുതൽ വിവരങ്ങ ൾ അറിയുവാൻ നിർവാ ഹമില്ല. എന്നാലും, മറ്റു ജീവികളുടെ സംരക്ഷണത്തോടോപ്പോം പ്രകൃതിയും കൃഷിയും, കാർഷിക സംസ്കൃതിയുടേയും  നിലനിൽപ്പുമായി   ബ ന്ധപ്പെട്ട ഒരു പാട് ആചാരങ്ങളാണ് തു ലാം പത്തിന് നടന്നിരുന്നത്. കാലികളെ ആദരിക്കുന്നതും പ്രകൃതിയുടെ നിലനിൽപ്പിനു ആധാരമായ സൂര്യ ഭഗവാനെ ആദരിക്കുന്ന ചടങ്ങുകളും തന്നെ ഉദാഹരണം.


കേരളത്തിൽ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ വേറെ ചില ആചാരങ്ങളും നിലവിലിരുന്നു. ത റവാട്ടു കാരണവരും വീട്ടമ്മയും ചേർന്ന് പത്താമുദയത്തിൽ ഉദിച്ചുയരുന്ന പ കലോനെ നെയ്‌വിളക്ക് കാണിക്കുകയും, നിലവിളക്കു കൊളുത്തി പടിഞ്ഞിറ്റ യിലേക്ക് ആനയിക്കുകയും, അതേ വിളക്കുമായി തൊഴുത്തിലെത്തി കന്നുകാ ലികളെ വിളക്ക് കാണിക്കുകയും തുടർന്ന്  തൊഴുത്തിൻറെ കന്നി മൂലയിൽ അ ടുപ്പുകൂട്ടി, കുത്തിയെടുത്ത പച്ചരി കൊണ്ട് കുട്ടികളെക്കൊണ്ട് പായസ്സം ഉണ്ടാ ക്കിക്കുകയും കുരുമുളകിലയിൽ കൃഷ്ണ ഭഗവാന് നിവേദിക്കുകയും തുടർന്ന് പശുവിനെ ഊട്ടിക്കുകയും, ശേഷം മറ്റുള്ളവർക്കെല്ലാം വിളമ്പുക യുമായിരുന്നു. പത്താമുദയ ദിവസ്സം സൂര്യനെ പടിഞ്ഞിറ്റയിലേക്കു ആനയി ച്ചാൽ പത്ത് ഔശര്യങ്ങൾ നാട്ടിലും വീടുകളിലും നടമാടുമെന്നും വിശ്വാസ്സം.


തിരി വച്ചു കഴിഞ്ഞാലാണ് പെരളശ്ശേരി അമ്പലദർശനം നടത്തുക. നാഗത്തിനു ള്ള കോഴി മുട്ടയുമായി പെരളശ്ശേരി അമ്പലത്തിലെത്തുന്ന ഭക്തർ . കൂട്ടിനക ത്തുള്ള നാഗപ്രതിഷ്ഠയിൽ മുട്ട "ഒപ്പിക്കും " മുട്ട ഒപ്പിച്ചാൽ നാഗ ശാപം, വിഷം തീണ്ടൽ, ഇവയൊന്നും സംഭവിക്കുകയില്ലയെന്നും വിശ്വാസ്സം. സുബ്രമ്മണ്യ പൂജയും സർപ്പ ബലിയുമാണ് മുഖ്യ വഴിപാടുകൾ. പെരളശ്ശേരി അമ്പലത്തിൽ പ്രാർത്തിച്ചാൽ സുബ്രഹ്മണ്യനെ പെരളശ്ശേരിയിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ കാരണക്കാ രനായ ശ്രീ രാമനേയും വണങ്ങണം. ശ്രീ രാമനെ വണങ്ങാൻ മക്രേരി ആഞ്ജ നേയ ക്ഷേത്രത്തിലും  പ്രാർത്തിക്കണം, എങ്കിൽ  മാത്രമേ പ്രാർത്തനക്കു ഫലം കിട്ടുകയുള്ളൂ എന്നും വിശ്വാസ്സം. ആഞ്ജനേയ ക്ഷേത്ര ദർശനം കൊണ്ട് ഇരട്ട ഫലമാണ്. ഒരേ സമയം ശ്രീ രാമൻറെയും ഹനുമാൻ സ്വാമിയുടെയും അ നുഗ്രഹം ലഭിക്കുമെന്നും വിശ്വാസ്സം.


ആയിരം വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ളതാണ് മക്രേരി ആഞ്ജനേയ  സ്വാ മി ക്ഷേത്രം. തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ പെരളശ്ശേരി അമ്പലത്തിൽ നിന്നും അരി അള ക്കാനുള്ള നാഴി വാ ങ്ങും  നാല് നാഴിയെന്നാൽ ഒരു ഇടങ്ങഴിയാണ്,  പെരളശ്ശേ രി അമ്പലത്തിൽ നിന്നും വാങ്ങുന്ന നാഴി വീടുകളിൽ  എപ്പോഴും നിറനാഴി യായിരിക്കുമെന്നും വിശ്വാസ്സം, അരപ്പട്ടിണിയിൽ കഴി ഞ്ഞിരുന്ന നിഷ്കളങ്ക രായിരുന്ന ഒരു ജനതയുടെ വിശ്വാസ്സമായിരുന്നു ഇതെല്ലാം.     


തിരിച്ചു വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും പായസ്സവും പപ്പടവും കൂട്ടിയുള്ള വിഭവ സമൃദമായ സദ്യയുണ്ടാകും. മരിച്ചവരുടെ ആത്മാക്കൾക്ക് വേണ്ടി അകത്തു വ ച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാറുള്ളൂ. വീടുകളിൽ നി ന്നും ആഘോഷങ്ങൾ ഏതാണ്ട് നാട് നീങ്ങിയെങ്കിലും കണ്ണൂർ, കാ സർഗോഡ്  ജില്ലകളിൽ ചില  ഭാഗങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും ചില വീടുക ളിൽ തിരിവെക്കൽ ആ ചാരം നടത്തി വരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇപ്പോഴും മുടക്കം കൂടാതെ എല്ലാ തെയ്യ കാവുകളിലും സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പ് നട തുറന്ന് തുലാം പത്തുമായി ബ ന്ധപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങളും പൂജകളും നടത്തുന്നു.


പല വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് എന്നെപ്പോലെ കന്നി മുപ്പതും, തുലാം,പത്തും, പതി നൊന്നും ആഘോഷിച്ചവർക്കു ഓർമ്മ പുതുക്കാനും, ഈ ആചാരങ്ങളെപ്പറ്റി അറിയാത്തവർ അറിഞ്ഞിരിക്കാനും വേണ്ടി, ഒരു നാടിൻറെ ജീവിത ശൈലി യുടെ ഭാഗമായിരുന്ന ഈ  ആചാരത്തിൻറെ കഥ  സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഒക്ടോബർ ഇരുപത്തി ആറിനാണ് ഈ വർഷത്തെ തുലാം പത്ത്

ആശംസ്സകൾ

ജയരാജൻ കൂട്ടായി


           

Wednesday, 22 October 2014

അന്നം തീർന്നാൽ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും


അന്നം തീർന്നാൽ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ഒരാൾ ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആളുടെ ആയുസ്സും, ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കേണ്ട വർഷങ്ങളും, മാസ്സങ്ങളും, ദിവസ്സങ്ങളും, മണിക്കൂറുകളും, മിനുറ്റു, മുതൽ, നിമിഷങ്ങൾ വരെയും, കഴിക്കേണ്ട അന്നവും, ചെയ്യേണ്ടുന്ന കാര്യ ങ്ങളും തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നെന്നു പണ്ട് കാലത്ത് ജനങ്ങൾ വിശ്വസ്സിച്ചിരുന്നു. ഒ രാൾ മരിച്ചാൽ പറയുമായിരുന്നു, വിളിച്ചാൽ പോകാതെ പറ്റുമോ, അല്ലെങ്കിൽ  ദിവസ്സം തീർന്നാൽ പോയല്ലേ തീരു, എന്നൊക്കെ. എന്താണ് ഈ പറയുന്നതെന്ന് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാകാറില്ല. ഗുരുതരവാസ്ഥയിൽ കിടക്കുന്ന ആൾ ഭക്ഷണം ഇ ല്ലാതെ പല നാൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ പറയും, അനുവദനീ യമായ അന്നം തീർന്നു, ആയുസ്സ് ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്, അത് കൊണ്ടാണ് മരിക്കാത്തതെന്നു. എപ്പോൾ ആയുസ്സും തീരുന്നുവോ അപ്പോൾ മരണം നടക്കുമെന്നൊക്കെ. കുറച്ചു നാൾ ഗുരുതരാവസ്തയിൽ കിടന്നു കഷ്ട്ടപ്പെടുമ്പോ ൾ പറയും, ചെയ്യ്‌തതു അനുഭവിച്ചു തീർന്നാലേ മരിക്കു എന്നൊക്കെ. പിന്നെ വിധിച്ചത് മാറ്റാൻ പറ്റില്ലയെന്നൊക്കെ.

പെട്ടന്നും, അപ്രതീക്ഷമായും മരിച്ചാൽ, നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ്  ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ പോയതെന്നും പറയും. പറയുന്നതിൽ കാര്യം ഇ ല്ലാതില്ല, കാരണം മരിച്ചാൽ അന്നം കഴിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ, അപ്പോൾ അയാളുടെ അന്നം തീർന്നുവെന്നു പറയാം. പിന്നെ ബുദ്ധി മുട്ടാതെയും, മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധി  മുട്ടിക്കാതെയുമുള്ള മരണം നല്ലതു തന്നെ. അത് പോലെ വിളിച്ചാൽ പോയല്ലേ  പറ്റു എന്ന് പറയുന്നതിലും കുഴപ്പമില്ലായെന്നു തോന്നുന്നു. ആരും വിളിക്കുന്നി ല്ലയെങ്കിലും മരണമെന്ന സത്യം നമ്മെ തിരിച്ചു വിളിച്ചുവെന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം.

ഇനി അനുവദനീയമായ അന്നം മാത്രമേ വയറ്റിലെത്തു എന്നു പറയുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാം. ഞാൻ ബോംബയിലെ വിജയ്‌ റ്റെ ക്സ്റ്റയിൽ മില്ലിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലം. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എ ണ്‍പത്തി അഞ്ചിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. രണ്ടാം നിലയിൽ ഞങ്ങളുടെ  ക്രി മ്പിംഗ് ഡിവിഷനും മൂന്നാം  നിലയിൽ പ്രിന്റിംഗ് ഡിവിഷനുമാണ്.  പണ്ട്രണ്ടു  മണിക്ക് ഭക്ഷണത്തിനുള്ള സൈരോണ്‍ മുഴങ്ങി. എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കു ന്നു, മൂന്നാം നിലയിൽ നിന്നും ഒരു ബഹളം കേട്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഓടി മൂന്നാമത്തെ നിലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ഇന്നും മനസ്സിൽ നിന്നും മായാതെയിരിക്കുന്നു. രാംകിഷൊർ യാദവ് എന്ന യു പി സ്വദേശി നിലത്തു വീണു കി ടക്കുന്നു. ആളുടെ വായിൽ നിന്നും പകുതി കടിച്ച റൊട്ടിയും, സബ്ജിയും താഴേ ക്ക് വീണു കിടപ്പുണ്ട് . പകുതി ഭാഗം വയറ്റിലെത്തി, ബാക്കി പകുതി  വാ യിൽ നിന്നും താഴെ വീണു കിടക്കുന്നു. ആൾ മരിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലായെങ്കി ലും എല്ലാ വരും ചേർന്ന് ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. പരിശോധനക്ക് ശേഷം  ഡോക്ടർ മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു.

തിരിച്ചു എല്ലാവരും കമ്പനിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ മഹാരാജ് എന്ന് വിളിക്കുന്ന  നന്ദലാൽ പറയുകയാണ്‌, "കണ്ടോ ആളുടെ അന്നം പകുതി റൊട്ടിയോടു കൂടി  തീർന്നിരുന്നു, അനുവദനീയമായതിൽ കൂടുതലായി ഒരു കഷണം പോലും  വ യറ്റിൽ എത്തില്ല അത് കൊണ്ടാണ് ബാക്കി വെളിയിലേക്ക് തന്നെ വന്നത്" ഏ തൊരു ആളുടെയും കരളലിയിക്കുന്നതായിരുന്നു പകുതി റൊട്ടി താഴെയു മാ യി  വീണു കിടക്കുന്ന രാംകിഷോരിൻറെ കിടപ്പ്.

അന്ന് മുതൽ എനിക്കും തോന്നാൻ തുടങ്ങി, അന്നം തീർന്നാൽ പിന്നെ കഴിക്കു വാൻ പറ്റില്ലായെന്നു. എന്നാലും ഇപ്പോഴും സംശയം ബാക്കിയാണ് വിധിയെ ന്നു പറയുന്നതിലും, അന്നവും ആയുസ്സും, ചെയ്യേണ്ട കർമ്മങ്ങ ളുമെല്ലാം  ജനി ക്കുമ്പോൾ തന്നെ തീരുമാനിക്കാ പ്പെടുന്നതാണോ എന്ന കാര്യത്തിലും .!!!!!!!!!!!!
                    

ജയരാജൻ കൂട്ടായി
അജ്മാൻ - യു ഏ ഈ 

Tuesday, 21 October 2014

ദീവാളി (ദീപാവലി ) ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും



ദീവാളി (ദീപാവലി ) ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ലോകത്തിലുള്ള ഭൂരിഭാഗം ഇന്ത്യക്കാരും, വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ എല്ലായിടത്തും, കേരളം ഒഴികെയുള്ള തെക്കേ ഇന്ത്യൻ സം സ്ഥാനങ്ങളിലും ഇനി ഒരാഴ്ച്ച ദീവാ ളി ആഘോഷത്തിൻറെ നാളുകളാണ്. കേരളത്തിൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് മാത്ര മാണ് ആഘോഷം നടക്കുന്നത്) പുത്തനുടുപ്പും, പടക്കവും, മധുര പല ഹാര ങ്ങളും, വർണ്ണ ദീപങ്ങളും (കന്ദിൽ ), പണ്ടികളും (മണ്ണ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ചെ റിയ വിളക്ക്, ഒറ്റ തിരിയിട്ട് കത്തിക്കുന്നത്). കത്തിച്ചും, രംഗൊളി വരച്ചു മാ ണ് (കോലം വരക്കൽ)  ആഘോഷിക്കുന്ന ത്. കമ്പനികളിലെല്ലാം, ജോലിക്കാ ർക്ക് ബോണസ്സും, ലഡ്ഡുവും പേടയടക്കമുള്ള മധുര പലഹാര ങ്ങളും, പിന്നെ ഡിന്നർ സെറ്റ് പോലുള്ള ഗൃഹോപകരണങ്ങ ളും വിതരണം ചെ യ്യും.

എല്ലാ വീടുകളിലും മധുരമുള്ളതും, അല്ലാത്തതുമായ, വിവിധ തരം പലഹാര ങ്ങളും ഉണ്ടാക്കും. അടുത്തടുത്തുള്ള എല്ലാ വീടുകളിലും പലഹാരങ്ങൾ വിതര ണം ചെയ്യും. പാത്രത്തിൽ പലഹാരങ്ങൾ നിറച്ചു പുതിയ തൂവാല കൊണ്ട് മൂടി യാണ് അടുത്തുള്ള വീടുകളിൽ കൊടുക്കുക. പലഹാരങ്ങൾ വാങ്ങി പാത്രം തി രിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ കുറച്ചു പഞ്ചസ്സാരയിട്ട് തൂവാലകൊണ്ട് മൂടി തന്നെ തി രിച്ചു കൊടുക്കണം. (മധുരം തിരിച്ചു കൊടുക്കൽ). കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവർ ഉ ണ്ടാക്കിയ പലഹാരങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്കും. അവിടെ നി ന്ന് തിരിച്ചും പഞ്ചസ്സാര (മധുരം) കൊടുക്കും. ഗുജറാത്ത്, മഹാരാഷ്ട്ര, ഗോവ ഭാ ഗങ്ങളി ൽ കാണുന്ന ആചാരങ്ങളാണ് ഇത്.

ഒന്നാം ദീവാളി ദിവസ്സം കൂട്ടത്തോടെ പോയി സ്വർണ്ണം വാങ്ങുക എന്നതും ആൾ ക്കാരുടെ  വിശ്വാസ്സമാണ്, ദീവാളി ദിവസ്സം സ്വർണ്ണം വാങ്ങിയാൽ, ആവ ർഷം മുഴുവൻ ഔശര്യം ഉണ്ടാകുമെന്നതും വിശ്വാസ്സം. ഗുജറാത്തി, മാർവാഡിയട ക്കമുള്ള ബിസ്സിനസ്സ്കാരുടെ പുതിയ സാമ്പ ത്തീക വർഷം ദീവാളി ദിവ സ്സം മുത ലാണ്‌ തുടങ്ങുന്നത്. സ്റ്റോക്ക്‌ എ ക്സ്ച്ചേഞ്ചി ൽ മുഹൂർത്ത ട്രേഡിംഗ് ന ടക്കും. അവധി ദിവസ്സമാണെങ്കിലും മുഹൂർത്ത ട്രേഡിംഗിനു വേണ്ടി കുറച്ചു സമയം എക്സ്ച്ചേഞ്ചുകൾ തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കും. പൂജകളോട് കൂടി തുടങ്ങുന്ന ട്രേ ഡിംഗിനു ഒന്നോ ഒന്നരയോ മണിക്കൂർ മാത്രമേ ഉണ്ടാകു.  

മൂന്നാം ദീവാളി ദിവസ്സം എല്ലാ വീടുകളിലും അഷ്ട ലക്ഷ്മി പൂജ നടക്കും. ല ക്ഷ്മി ദേവി പ്രജകളുടെ വീട് സന്ദർശിക്കുന്ന ദിവസ്സം കൂടിയാണ് ദിവാളി എ ന്നതും വിശ്വാസ്സം (അഷ്ട ലക്ഷ്മിയെന്നാൽ ധനലക്ഷ്മി, ധാന്യ ലക്ഷ്മി, ധൈര്യ ലക്ഷ്മി, ശൌര്യ ലക്ഷ്മി, വിദ്യാ ലക്ഷ്മി, കാര്യ ലക്ഷ്മി, വിജയ ലക്ഷ്മി, രാജ ലക്ഷ്മി) . കാലത്ത് വീടിനു മുമ്പിലായി കോലം വരയ്ക്കും, അടുത്തത്‌ പലഹാരങ്ങളും, പായസ്സമടക്കമുള്ള വിഭവ സമൃദ്ധ മായ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുകയും, ആരതി ഉഴിഞ്ഞു ലക്ഷ്മി പൂജയും,  ഉച്ച ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം പട ക്കം പൊട്ടിക്കലും, സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ പണ്ടി കൊളുത്തും.  പിന്നെ  വെളുക്കു ന്നത് വരെ പടക്കം  പൊട്ടിക്കലും, പൂത്തിരി കത്തിക്കലുമായി വർണ്ണ ശബളമാ യ ആഘോഷങ്ങൾ തന്നെയാണ്.

ദീവാളിയുടെ നാലാം ദിവസ്സമാണ്‌ ബാഹുബീജ് (പുതു വസ്ത്രങ്ങളും സ്വർണ്ണാ ഭരണങ്ങളുമായി സ ഹോദരിയെ കാണാൻ പോകുന്ന ചടങ്ങ്). കല്യാണംക ഴി ഞ്ഞ സഹോദരിക്കു സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും പുത്തനുടുപ്പും, ഭർത്താവിനും, അച്ഛ ൻ, അമ്മ,  മക്കൾ, അങ്ങിനെ ആ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാ അംഗങ്ങൾക്കും പുത്തനുടു പ്പു മായി കാണാൻ പോകും. ആദ്യം കൈപ്പു രുചിയുള്ള പഴം കഴിക്കാൻ കൊ ടുക്കും, പിന്നെ ധാന്യപൊടി കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പ്രത്യേക തരം കളത്തിനകത്തു സഹോദരനെ നിർത്തും, അതിനു ശേഷം ആരതി ഉഴിഞ്ഞു ദീർഘായുസ്സിനും, ആ യുരാരോഘ്യ സൌക്യത്തിനും വേണ്ടി പ്രാർത്തിക്കും, പൂജ കഴിഞ്ഞു പ്രസാദ വും, മധുരവും കൊടു ക്കും, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും പുത്തനുടുപ്പും   സഹോദരി ക്കു കൈമാറും. പൂരിയും ക്ഷീരയുമാ ണ് ഈ പൂജക്ക്‌ കൂടുതലും പ്രസാദമായി നേദിക്കുക.

ദീവാളിയുടെ അവസ്സാന  ദിവസ്സം വിശ്വകർമ്മ പൂജയാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിൻറെ എഞ്ചിനിയറും, ഡിസ്സയിനറുമായ വിശ്വകർമ്മക്കളാണ് പ്രപഞ്ചസൃ സ്ടാക്കൾ എന്നത് വിശ്വാസ്സം. ആധുനീക സജ്ജീകരണങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് കയ്യും, കായിക ബലവും കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന പ്രപഞ്ച ത്തെ സൃ ഷ്ട്ടിച്ചതെന്നു വിശ്വാസ്സം.  അതിനുള്ള ആദരസൂചകമായാണ് വിശ്വകർമ്മ പൂജ നടത്തി വരുന്നത്.

പതിനാലു വർഷത്തെ വനവാസ്സവും രാവണവധവും, കഴിഞ്ഞു, ലക്ഷ്മണനും സീതയുമായി രാമൻ വിജയശ്രീലാളിതനായി അയോധ്യയിലേക്ക് തിരിച്ചു വരു ന്നു. സന്തോഷത്തോടെ പ്രജകൾ ദീപങ്ങൾ കൊളുത്തിയും, പടക്കം പൊട്ടിച്ചും  മ ധുര പലഹാരങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തും ആഘോഷിക്കുകയും, രാമനെ വരവേ ൽക്കുന്നതുമാണ്, ദീപങ്ങളുടെ ഉൽസ്സവമായ ദീവാളി (ദീപാവലി ) എന്നത് വി ശ്വാസ്സം.

തിൻമ്മകൾക്കു മേൽ നൻമ്മ  വിജയം നേടിയതിൻറെ സന്തോഷം കൂടിയാണ് ദീപങ്ങളുടെ ആവലിയായ ദീവാളിയാഘൊഷമായി കൊണ്ടാടുന്നത്.

എല്ലാവർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ദീവാളി ആശംസ്സകൾ.


ജയരാജൻ കൂട്ടായി
അജ്മാൻ - യു ഏ ഈ