നാണിവിലാസ് ഹോട്ടലും മുതിരപായസ്സവും

നാണിവിലാസ് ഹോട്ടലും മുതിരപായസ്സവും

കൂരാറ ഭാഗങ്ങളിലുള്ളവർക്ക് ബസിൽ എങ്ങോട്ട് പോകണമെങ്കിലും ചമ്പാട് വഴിയായിരുന്നു ഏറ്റവും അടുത്ത വഴി. ചമ്പാട് വരെ നടന്നെത്തിയാൽ തല ശ്ശേരിക്കും, പാനൂരിനുമൊക്കെ ബസ് കിട്ടും, മൊകേരിക്കാരാണെങ്കിൽ മാ ക്കൂൽ പീടികയും, ആറ്റുപുറത്ത്കാർക്ക് പാത്തിപ്പാലവുമായിരുന്നു ഏറ്റവും അടുത്ത വഴികൾ. ധാന്യങ്ങൾ പൊടിക്കാനും, നെല്ല് കുത്തിക്കാനുമൊക്കെ താഴേ ചമ്പാട് വരെ നടന്ന് പോകണം. തലശ്ശേരിയിൽ പോയി തിരിച്ചു വരുന്ന വർ കൂടുതലും മേലെ ചമ്പാട് ബസ്സിറങ്ങും. നാണിവിലാസ് ഹോട്ടലിലെ ഒരു ഗ്ലാസ് മുതിര പ്രഥമൻ കുടിച്ച ശേഷമാണ് അന്നത്തെ തലമുറയിലെ ചെറുപ്പ ക്കാർ നടക്കാൻ തുടങ്ങുക. ഏതൊരു കാര്യത്തിനും ചമ്പാട് പോകുന്നവർ മുതിര പ്രഥമൻ കുടിച്ചു മാത്രമേ തിരികേ വരുകയുള്ളൂ.

ഏതാണ്ട് 65 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തുടങ്ങിയതാണ് മേലേ ചമ്പാടുള്ള നാണി വി ലാസ് ഹോട്ടൽ. ചായ കടയായിട്ടായിരുന്നു തുടക്കം. അടുത്തുള്ള എൽ പി സ്‌കൂളിലെ ഉസ്മാൻ മാസ്റ്റർക്ക് വേണ്ടിയാണ് ആദ്യമായി ഉച്ച ഭക്ഷണം  ഉണ്ടാ ക്കിയത്. കോപ്പാലം മൂഴിക്കര സ്വദേശിയായ അദ്ദേഹത്തിന് നിത്യവും ഉച്ചക്ക് വീട്ടിൽ പോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വരാനുള്ള സമയവും സൗകര്യവും ഇല്ലായി രുന്നു. അങ്ങിനെ അദ്ദേഹമാണ് ഉച്ചക്ക് ഒരു ഊണ് ഉണ്ടാക്കി തരുവാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ചായ കട ഉടമയായ ചാത്തുക്കുട്ടി ഏട്ടനോട് അന്വേഷിച്ചത്. അങ്ങിനെ ആദ്യമായി ഉച്ച ഭക്ഷണ ആശയം ഉടലെടുത്തു. അതൊരു തുടക്കമാവുകയും  അന്ന് മുതൽ കുറച്ചു പേർക്കുള്ള ഭക്ഷണവും ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.

ചാത്തുക്കുട്ടി ഏട്ടൻ്റെ സുഹൃത്തായ രൈരു നായർ കടയിലെ ഉപഭോക്താ വും നിത്യ സന്ദർശകനും ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹമാണ് കടയ്‌ക്കൊരു പേര് വേണമെന്ന ആശയം മുന്നോട്ട് വച്ചത്. എന്ത് പേര് കൊടുക്കുമെന്ന കാര്യത്തിലും രൈരു നായർക്ക് ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നു. " ചാത്തൂട്ടി ഞമ്മക്ക് ഇൻ്റെ ഓളെ പേര് എന്നെ ഇടാം. "നാണി വിലാസ്" അപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ കിടന്നൊരു പഴയ കാപ്പിപ്പൊടി ടിൻ മുറിച്ചു അതിനു മുകളിൽ ചോക്ക് കൊണ്ട് നാണി വിലാസ് ഹോട്ടൽ എന്നെഴുതി ഒരു പഴയ ചാക്ക് ചരട് കൊണ്ട് കടക്ക് മുന്നിൽ കെട്ടി തൂക്കി, അങ്ങിനെ നാണി വിലാസ് ഹോട്ടൽ ഉദയം കൊണ്ടു, തുടക്കത്തിൽ മുതിര പ്രഥമൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മുതിര പ്രഥമൻ തുടങ്ങിയതിൻ്റെ പിറകിലുമുണ്ട് വലിയൊരു കഥ.

 വീട്ടു ജോലിയും, കൂലിപ്പണിയും കല്ല് കൊത്ത് പണിയുമൊക്കെ ചെയ്ത് ജീവി ക്കുകയായിരുന്ന ചാത്തുക്കുട്ടി ഏട്ടൻ ഇടക്ക് ഏര്യൻ്റെവിടെ കൃഷ്ണൻ വൈദ്യ രുടെ കടയിലും കുറച്ചു കാലം ജോലി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദ ചികിത്സയോ ടൊപ്പം വിഷ വൈദ്യവും കൃഷ്ണൻ വൈദ്യർക്ക് വശമുണ്ടായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഒരുപാട് വൈദ്യന്മാർ കൃഷ്ണൻ വൈദ്യരെ കാണുവാൻ ഇട യ്ക്കിടെ കടയിൽ വരും. കോളപ്രത്ത് അച്ചു വൈദ്യർ, അലവിൽ രാഘവൻ വൈദ്യർ, പൊന്ന്യത്തെ അച്ചു വൈദ്യർ, പാനൂർ അമ്പു വൈദ്യർ, മണിയമ്പ ത്ത് ചാത്തു വൈദ്യർ, തുടങ്ങിയവർ അതിൽ പ്രധാനികൾ ആയിരുന്നു. വൈ ദ്യന്മാരെല്ലാം കൂടി പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിക്കുകയും പരസ്പ്പരം ആശയ വിനിമയം നടത്തുകയും സ്ഥിരം പതിവായിരുന്നു. കഷായങ്ങൾക്കും അരി ഷ്ടങ്ങൾക്കുമുള്ള മരുന്ന് കുറിപ്പടികളിൽ ഒരുവിധം എല്ലാ മരുന്നുകളിലും മു തിരയും പ്രധാന ചേരുവയാണെന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ട ചാത്തൂട്ടി ഏട്ടൻ അതിൻ്റെ കാരണം തിരക്കിയപ്പോഴാണ് മുതിരയുടെ ഔഷധ ഗുണത്തെ കു റിച്ച് അറിയുന്നത്.

മരുന്ന് കടയിലെ ജോലി വിടണമെന്ന് തോന്നിയ ചാത്തൂട്ടി ഏട്ടനെ കൃഷ്ണൻ വൈദ്യർ സ്ഥിരമായി നിരുൽസാഹപ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു സുപ്രഭാത ത്തിൽ വൈദ്യർ അറിയാതെ ഷൊർണൂരിലേക്ക് വണ്ടി കയറി. ഷൊർണൂരി ൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഏട്ടൻ്റെ കൂടെ കുറച്ചു കാലം ജോലി ചെയ്തു, വീണ്ടും തിരി ച്ചു നാട്ടിലെത്തിയപ്പോഴാണ് ചായക്കട തുടങ്ങിയതും. ആദ്യത്തെ കട ഇന്ന ത്തെ വില്ലേജ് ഓഫീസിനടുത്ത് കുഞ്ഞിരാമൻ കമ്പൗണ്ടറുടെ സ്ഥാപനത്തിന ടുത്തായിരിന്നു. പിന്നീടാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് മാറിയത്. ചായ കട ഹോട്ടലായി മാറിയപ്പോഴാണ് ഊണ് കൂടാതെ ഒരു പായസവും ആകാമെന്ന ആലോചന ഉണ്ടായത്. അപ്പോഴാണ് എന്തുകൊണ്ട് മുതിര പ്രഥമൻ ആയിക്കൂ ട എന്ന ചിന്ത ഉണ്ടായത്.

വൈദ്യന്മാരിൽ നിന്നും കേട്ടറിഞ്ഞ അറിവ് പ്രകാരം, പ്രമേഹത്തിനും, മൂത്രാ ശയ കല്ല്, മറ്റ് മൂത്രാശയ രോഗങ്ങൾക്കൊക്കെ മുതിര സിദ്ധഔഷണമാണെ ന്ന അറിവും കൂടിയായപ്പോൾ കൂടുതൽ ആലോചിക്കാനില്ലായിരുന്നു. കൂടാ തെ സ്ഥിരമായി മുതിര കഴിക്കുന്നവർക്ക് നിത്യ യൗവനം ഉണ്ടാകുമെന്നും, വാദം പിത്തം, കഫം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് മുതിര നല്ലൊരു ഔഷധമാ ണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവിൽ തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായ മറ്റെവിടേയും ലഭ്യമല്ലാ ത്ത മുതിര പ്രഥമൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു. ആരം ഭിച്ച കാലം മുതൽ ഇന്ന് വരേയും നാണി വിലാസിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആ വശ്യക്കാർ ഉള്ളതും കച്ചവടം നടക്കുന്നതും മുതിര പ്രഥമൻ തന്നെ.

മുൻ കാലങ്ങളിൽ അലൂമിനിയ പ്ലേറ്റ്കളിൽ അലുമിനിയ സ്പൂണും വച്ചാണ്  പായസം വിളമ്പി ആവശ്യക്കാർക്ക് നൽകിയിരുന്നത്. ഒരണയായിരുന്നു അ ന്നത്തെ വില, ഒരണയെന്നാൽ ആറ് പൈസയായിരുന്നു. പതിനഞ്ചു രൂപയാ ണ് ഇന്നത്തെ വില, ഇപ്പോൾ ഗ്ലാസ്സുകളിലാണ് പ്രഥമൻ വിതരണം ചെയ്യുന്നത്. വറുത്തെടുത്ത മുതിര, തേങ്ങാ പാൽ ശർക്കര, അണ്ടിപ്പരിപ്പ്,  നെയ്യിൽ വറു ത്തെടുത്ത തേങ്ങാ കൊത്ത്, തുടങ്ങിയവയാണ് ചേരുവകൾ. നാല് മണിക്കൂർ നേരം അടുപ്പിൽ തന്നെ വേവണം. കുക്കറിൽ മുതിര വേവിക്കാൻ പാടില്ല, തു ടക്കം മുതൽ ഇന്ന് വരേയും ഒരേ രീതി തന്നെയാണ് തുടരുന്നത്. എന്നാൽ തേ ങ്ങാ പാൽ കിട്ടാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഇടക്കൊക്കെ പശുവിൻ പാലാ ണ് ചേർക്കുന്നത്.

എത്രയോ വർഷങ്ങളായി തലശ്ശേരി, പാനൂർ, മൊകേരി, കൂരാറ, ചമ്പാട്, പന്ന്യ ന്നൂർ, പൊന്ന്യം, ചുണ്ടങ്ങാപ്പൊയിൽ, കതിരൂർ തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിലുള്ള ചെ റുപ്പക്കാരുടെ ഇഷ്ട്ട വിഭവമാണ് മുതിര പ്രഥമൻ. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ചെറു പ്പക്കാർ കൂട്ടമായി മുതിര പ്രഥമൻ കഴിക്കാൻ മേലെ ചമ്പാട് എത്തിച്ചേരാറു ണ്ടായിരുന്നു. വാഹനങ്ങളിൽ മേലേ ചമ്പാട് വഴി പോകുന്നവരൊക്കെയും വാഹനങ്ങൾ നിർത്തി മുതിര പ്രഥമൻ കുടിച്ച ശേഷമാണ് യാത്ര തുടരുക,  കഴിഞ്ഞ അറുപത്തി അഞ്ചു വർഷങ്ങളായി തുടരുന്ന പതിവാണ് ഇത്. ചാത്തൂട്ടി ഏട്ടൻ്റെ മകൻ വത്സനാണ് ഇന്നത്തെ കടയുടമ, വൽസേട്ടൻ്റെ മകനും ചേർന്നാണ് ഹോട്ടൽ നടത്തുന്നത്. ചെറിയ ഹോട്ടലാണെങ്കിലും നാണി വിലാസിലെ മുതിര പ്രഥമൻ അന്നും ഇന്നും നാട്ടുകാർക്ക് പ്രിയം തന്നെ. ചിലരുടെ കൈകൾ അങ്ങിനെയാണ്, കൈപ്പുണ്യം എന്നും വേണമെ ങ്കിൽ പറയാം. അതുകൊണ്ടാണ് അറുപത്തി അഞ്ച് വർഷങ്ങളായിട്ടും മുതിര പ്രഥമൻ നാട്ടുകാരുടെ മടുപ്പില്ലാത്ത ഇഷ്ട വിഭവം ആയി മാറിയത്. ഇനിയും ഒരുപാട് കാലവും, എല്ലാ കാലവും നാണി വിലാസും മുതിര പ്രഥമനും കൂടുതൽ സ്വാദോടെ ജനങ്ങൾ ആസ്വദിക്കട്ടെ. !!!!!!    

ആറ്റുപുറത്തിൻറെ കഥ 6

രാമുണ്ണി ഗുരുക്കൾ സ്‌കൂളും, പീടികപോയിൽ സ്‌കൂളും
(പാട്ട്യം വെസ്റ്റ് യു പി യും, സൗത്ത് പാട്ട്യം യു പി യും)

വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് ആറ്റുപുറവും, മൊ കേരി, പാട്ട്യം, പത്തായക്കുന്നു, ചുണ്ടങ്ങപ്പൊയിൽ തുടങ്ങിയ സമീപ പ്രദേശ ങ്ങളും ഒരുപാട് പുരോഗതി കൈവരിച്ചിരുന്നു. അതിന് വിലപ്പെട്ട സംഭാവന കൾ നൽകിയ രണ്ട് വ്യക്തികളായിരുന്നു രാമുണ്ണി ഗുരുക്കളും (പാട്ട്യം വെസ്റ്റ് യു പി) വി കെ കെ ഗുരുക്കളും. (സൗത്ത് പാട്ട്യം യു പി). ആയിരത്തി എണ്ണൂറ്റി എൺപത്തി നാലിൽ പറമ്പത്ത് കോരൻ ഗുരുക്കളുടേയും കണ്ണോത്തി മാതയു ടേയും മകനായി രാമുണ്ണി ഗുരുക്കൾ ജനിച്ചു. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി നാലിൽ കോരൻ ഗുരുക്കളുടെ വീട്ടിൽ തന്നെ ഗുരുകുല സമ്പ്രദായത്തിൽ പഠ നം ആരംഭിച്ചു. പഠന ത്തോടൊപ്പം തന്നെ പ്രമുഖ ആയുർവേദ വിദഗ്‌ധൻ കൂ ടിയായ അച്ഛൻ്റെ കീഴിൽ തന്നെ ആര്യവൈദ്യവും സ്വായത്തമാക്കി. ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ സംസ്കൃതം ഭാഷയിലടക്കം അഗാധ പാണ്ഡിത്യം നേടാൻ അച്ഛൻ്റെ ശിക്ഷണം സഹായിച്ചു.

തൻ്റെ അറിവ് മറ്റുള്ളവരിലും എത്തിച്ചേരണമെന്ന താല്പര്യം കാരണമാണ് സ്‌കൂൾ തുടങ്ങുകയെന്ന ആശയം ഉണ്ടായത്. അങ്ങിനെ ആയിരത്തി തൊ ള്ളായിരത്തി എട്ടിൽ ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതലുള്ള സ്കൂൾ ആരംഭിച്ചു, എങ്കിലും ആ റ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി പതിനാലിലാണ് സ്കൂ ളിന് സർക്കാർ അംഗീകാരം കിട്ടിയത്. പാട്ട്യം വെസ്റ്റ് ഹയർ എലിമെൻ്റെറി സ്കൂ ൾ എന്നാണ് അന്നത്തെ പേരെങ്കിലും രാമുണ്ണി ഗുരുക്കൾ സ്കൂൾ എന്ന് പറഞ്ഞാ ൽ മാത്രമേ ജനങ്ങൾക്ക് അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എട്ടാം ക്ലാസ് വരേയായിരു ന്നു അക്കാലങ്ങളിൽ ക്ലാസുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അങ്ങിനെ പാട്ട്യത്തെ ഒന്നാ മത്തെ ഹയർ എലിമെൻ്റെറി സ്കൂൾ ആണ് ഇന്നത്തെ പാട്ട്യം വെസ്റ്റ് യു പി സ്‌കൂ ൾ ആയി മാറിയത്. ഇപ്പോൾ ഏഴാം ക്ലാസ് വരേയാണ് ക്ലാസുകൾ ഉള്ളത്. സ്കൂ ളിൻ്റെ  പഠന നിലവാരം കാരണം പഞ്ചായത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിദ്യാർ ത്ഥികൾ പഠിച്ച സ്കൂൾ എന്ന ബഹുമതിയും പാട്ട്യം വെസ്റ്റ് യു പി സ്കൂളിന് സ്വ ന്തം. ഗുരുക്കളുടെ ഒൻപത് മക്കളിൽ മൂന്ന് പേർ ഇതേ സ്കൂളിൽ അധ്യാപകരാ യിരുന്നു. ഗുരുക്കളുടെ മകനായ അച്ചുതൻ മാസ്റ്ററുടെ മകൻ കെ പി പ്രമോദ ൻ സ്കൂളിൻറെ ഇന്നത്തെ പ്രധാന അധ്യാപകനാണ്.  സ്ഥാപിതമായ കാലം മുത ൽ ഇന്ന് വരേയും പ്രഗത്ഭരായ അധ്യാപകർ തന്നെയാണ് സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കു ന്നത് എന്നത് ചിലപ്പോൾ ഗുരുക്കളുടെ പുണ്ണ്യ കർമത്തിൻ്റെ ഫലമാവാം

പത്തായക്കുന്നിലെ പീടിക പോയിൽ സ്‌കൂൾ എന്ന ഇന്നത്തെ സൗത്ത് പാട്ട്യം യു പി സ്‌കൂൾ ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി പതിനാലിൽ സ്ഥാപിതമായി. വാഗ്‌ഭടാനന്ദ ഗുരു ദേവൻ്റെ പ്രഥമ ശിഷ്യനും പ്രശസ്ത സംസ്കൃത പണ്ഡിതനും, കവിയുമായിരുന്ന വി കെ കെ ഗുരുക്കൾ ആണ് സ്ഥാപകൻ. (വലിയ കൊല്ലേ രി കുഞ്ഞിരാമൻ ഗുരുക്കൾ) പെൺ കുട്ടികളു ടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു പ്രാധാ ന്യം നൽകുകയെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് സ്‌കൂൾ ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യ കാല ങ്ങളിൽ പെൺ കുട്ടികൾക്ക് മാത്രമേ പ്രവേശനവും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. തുട ക്കത്തിൽ നാലാം ക്ലാസ് വരേയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആയിരത്തി തൊ ള്ളായിരത്തി പതിനെട്ടിൽ സ്കൂളിന് അംഗീകാരം കിട്ടിയ ശേഷം എട്ടാം ക്ലാസ് വരേയായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു. എന്നാൽ പിന്നീട് വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ നവീകര ണത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി യൂ പി വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും എട്ടാം ക്ലാസ് മാറ്റപ്പെടുക യും ഹൈ സ്കൂൾ വിഭാഗത്തോട് ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ സൗത്ത് പാ ട്ട്യം സ്‌കൂളിൽ നിന്നും എട്ടാം ക്ലാസ് ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.

സ്ഥാപിതമായ കാലം മുതൽ തന്നെ പ്രശസ്തിയുടെ നിറുകയിലായിരുന്നു പീ ടിക പൊയിൽ സ്കൂൾ. കാരണം സാധാരക്കാർ മുതൽ ഭരണാധികാരികൾ വ രെ ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വി കെ കെ ഗുരുക്കൾ സ്ഥാപിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ. പത്തായക്കുന്നിന് പുറമേ, മൊകേരി, കൂരാറ, ആ റ്റുപുറം, പാത്തിപ്പാലം, കോട്ടയോടി, ചുണ്ടങ്ങാപ്പൊയിൽ, തുടങ്ങി കൂത്തുപറ മ്പ് വരേയും കൂടാതെ നാടിൻ്റെ നാനാ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും പെൺ കുട്ടികൾ പ ഠിക്കാനെത്തിയിരുന്നു. കാല ക്രമത്തിൽ പല ഭാഗങ്ങളിലും ആൺ പെൺ വ്യ ത്യാസമില്ലാത്ത പുതിയ സ്കൂളുകൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തതോടെ ആൺ കുട്ടിക ൾക്കും പ്രവേശനം കൊടുക്കാനും തുടങ്ങി. പ്രശസ്തരായ ഒരുപാ ട് പേരെ നാടി ന് സൗത്ത് പാട്ട്യം സ്കൂൾ സംഭാവന നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഡോക്ടർ രാജീവൻ, പ്രശസ്ത ശിൽപ്പി വത്സൻ കൊല്ലേരി, പ്രശസ്ത നടൻ ശ്രീനിവാസൻ തുടങ്ങിയവർ അക്കൂ ട്ടത്തിൽ ചിലർ മാത്രം.   

ഗുരുക്കളുടെ മകളായ  വസുമതിയുടെ ഭർത്താവ് പി കെ വിജയനാണ് ഇന്ന ത്തെ സ്‌കൂൾ മാനേജർ. മിലിട്ടറിയിൽ ഉയർന്ന പദവിയിൽ നിന്നും വിരമിച്ച അദ്ദേഹം വാർദ്ധക്യ സഹജമായ അവശതകളാൽ വിശ്രമ ജീവിതം നയിക്കു ന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മകൻ അമർനാഥ് വിജയൻ ആർമിയിൽ കേണൽ പദ വി വഹിക്കുന്നു. ചെറുതും വലുതുമായി പതിനൊന്നോളം പുസ്തകങ്ങളുടെ ര ചയിതാവ് കൂടിയാണ് വി കെ കെ ഗുരുക്കൾ. മൂത്ത മകൾ ജാനകിയുടെ മര ണത്തിൽ മനം നൊന്ത് എഴുതിയ പിതൃ വിലാപം തുടങ്ങി, ഹേമവല്ലി, മലർ മാല, ശ്രീ ഗുരുദന്തം (സംസ്കൃതം) കർഷകോത്കർഷം, ആത്മബോധ വിവർ ത്തനം, ആദർശ കിരണങ്ങൾ, ദർശന മാല (ശ്രീ നാരായണ ഗുരു ദേവൻ രചി ച്ചത്, വിവർത്തനം), ശാന്തി കവാടം, ഗുരുദേവ സമാധി, അനാചാര ധ്വംസനം, തുടങ്ങിയവയാണ് ഗുരുക്കളുടെ കൃതികൾ.

ഉത്തര കേരളത്തിൽ തന്നെ പ്രഗത്ഭനായ സംസ്കൃത പണ്ഡിതൻ, പ്രശസ്തനായ കവി, അഭിവന്ദ്യനായ അധ്യാപകൻ, സാമൂഹ്യ പരിഷ്‌കർത്താവ്, മികച്ച വാ ഗ്‌മി എന്നീ നിലകളിൽ തിളങ്ങി നിന്ന വി കെ കെ ഗുരുക്കൾ തൊണ്ണൂറാം വ യസ്സിൽ തൻ്റെ ജീവിത കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു തീർത്ത് ഈ ലോകത്തോട് വിട പറ യുമ്പോൾ അത് ഒരു നാടിൻറെ തന്നെ മഹത്തായ ഒരു അധ്യായത്തിന് തിരശീ ല വീഴുകയായിരുന്നു. അനായാസം സംസ്കൃത ഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്യാനറി യുന്ന ഉത്തര കേരളത്തിലെ തന്നെ അപൂർവം പണ്ഡിതൻമാരിൽ ഒരാളായിരു ന്നു ഗുരുക്കൾ. സന്മനോഭാവത്തിൻ്റെയും മനം കവരുന്ന വിനയത്തിൻ്റെയും നിറകുടമായി തിളങ്ങിയിരുന്ന ഗുരുക്കളുടെ ദീപ്‌ത സ്മരണകൾക്ക് മുമ്പിൽ  ബാഷ്പാഞ്ജലികൾ ...................

രാമുണ്ണി ഗുരുക്കളുടേയും, വി കെ കെ ഗുരുക്കളുടേയും സ്മരണകൾക്ക് മുമ്പിൽ ആദരാഞ്ജലികളോടെ ഈ ആദ്ധ്യായം സമർപ്പിക്കുന്നു.
ആറ്റുപുറത്തിൻ്റെ  കഥ തുടരും

ജയരാജൻ കൂട്ടായി

വീരന്മാരിൽ വീരനായ തച്ചോളി ഒതേനന് ഗുരുസ്ഥാനീയനായിരുന്നു പയ്യംവെള്ളി ചോഴൻ കുറുപ്പെന്ന പയ്യംവെള്ളി ചന്തു. ഇദ്ദേഹമാണ് കോട്ടയം കോവിലകം പുനരുദ്ധരിച്ചെതെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. വടക്കേ മലബാറിലെ തെയ്യ കാവുകളിൽ കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന കാരണവർ തെയ്യം പയ്യംവെള്ളി ചന്തുവിൻറെ സങ്കൽപ്പമാണ്. അഭ്യാസങ്ങളിൽ പയ്യംവെള്ളി ചന്തു വിനെ വെല്ലാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൂട്ടത്തിൽ നാട്ടുകാരുടേയും എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു പയ്യംവെള്ളി ചന്തു. അസാമാന്യ മെയ്‌വഴക്കവും അഭ്യാസമുറകളും വശമുണ്ടായിരുന്ന ചന്തുവിനോട് അസൂയ മൂത്തവർ ശത്രുക്കളായും ഉണ്ടായിരുന്നു. അക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളായിരുന്നു രൈരീശൻ നമ്പ്യാർ. ശത്രുത മൂത്ത നമ്പ്യാറുമായി ചന്തു വിന് അങ്കം കുറിക്കേണ്ടിയും വന്നു. സഹായിയും അടുത്ത ബന്ധുവുമായ കേളനേയും കൂട്ടി ചന്തു അങ്കത്തട്ടിൽ എത്തി. പോര് മുറുകുകയും ആരും ജയിക്കാതേയും തോൽക്കാതെയുമായി അങ്കം നീണ്ടുപോയി. അക്ഷമനായി മാറിയ രൈരീശൻ നമ്പ്യാർ ചതി പ്രയോഗം നടത്തി സൂത്രത്തിൽ കേളനെ ചന്തുവിൻറെ വാളിന് നേരേ തള്ളുകയും ചന്ദുവിൻറെ വാളിൽ കൊണ്ട് കേളൻറെ കഴുത്തു മുറിഞ്ഞു വീണു. കേളൻ മരിച്ചാൽ ദുഃഖം കൊണ്ട് ചന്തു ബലഹീനനാകുമെന്നും അപ്പോൾ ചന്തുവിനെ വധിക്കാമെന്നുമായിരുന്നു നമ്പ്യാരുടെ കണക്ക് കൂട്ടൽ. എന്നാൽ കേളൻ വീണപ്പോൾ കലിമൂത്ത പയ്യംവെള്ളി ചന്തു നമ്പ്യാരെ അരിഞ്ഞു വീഴ്ത്തുന്നു. സ്വന്തം കയ്യാൽ പ്രിയപ്പെട്ടവനായ കേളൻ മരിക്കാനിടയായതിൽ അതീവ ദുഖിതനായ ചന്തു കളരി പരമ്പര ദേവതമാരുടെ മുന്നിൽ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. എത്ര പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടും സ്വസ്ഥത കിട്ടാതെ ചന്തുവെന്ന വീര യോദ്ധാവ് അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്വയം വെട്ടി മരിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ട സ്വന്തം നാട്ടുകാരുടെ വീര യോദ്ധാവായി മാറിയ ചന്തുവിനെ വീര മൂർത്തിയായി കരണവരെന്ന പേരിൽ വടക്കൻ കേരളത്തിലെ തെയ്യ കാവുകളിൽ കെട്ടിയാടാൻ തുടങ്ങിയെന്നും വിശ്വാസ്സം

പയ്യനാട് ചിണ്ടൻ നമ്പ്യാരുമായുള്ള പട നയിക്കാൻ ഒതേനന്  തുണയായത് കട ത്തനാടൻ അടവായ പൂഴിക്കടകൻ ആയിരുന്നു. ഒതേനൻ ചിണ്ടൻ നമ്പ്യാരു മായി അങ്കം കുറിച്ചതറിഞ്ഞ കോമക്കുറുപ്പ് ഒതേനനെ മാപ്പപേക്ഷയും പൊ ന്നും പണവുമായി ചിണ്ടൻ നമ്പ്യാരുടെ അടുത്തേക്കയക്കുന്നു. എന്നാൽ മാപ്പ പേക്ഷ സ്വീകരിക്കാതെ നമ്പ്യാർ ഒതേനനെ അപമാനിച്ചു തിരിച്ചയക്കുന്നു. അപമാനത്തിന്‌ പകരം വീട്ടുമെന്നും ചിണ്ടൻ നമ്പ്യാരെ വധിക്കുമെന്ന് ശപഥ വും ചെയ്താണ് തിരിച്ചു വന്നത്. എന്നാൽ ഒതേനൻറെ വീര ശൂറാ പരാക്രമങ്ങ ളൊന്നും കൊണ്ട് നമ്പ്യാരെ ജയിക്കാൻ സാധ്യമല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവുള്ള കോമ ക്കുറുപ്പ് ഒതേനനെ പത്തായക്കുന്നിലുള്ള തൻറെ സുഹൃത്തായ പയ്യം വെള്ളി ചന്ദുവിൻറയടുത്ത് അയക്കുകയും ചന്തു പൂഴിക്കടകൻ ഒതേനനെ പഠിപ്പിക്കു യും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ പൂഴിക്കടകനിലൂടെയാണ് ഒതേനൻ ചിണ്ടൻ നമ്പ്യാരെ വധിച്ചതെന്നും വിശ്വാസ്സം

ആറ്റുപുറത്തിൻറെ കഥ 0

വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലും .

ആറ്റുപുറത്തെ ഒന്നാമത്തെ സ്കൂൾ മാസ്റ്റർ വാഗ്ദേവി വിലാസ്സം എൽ പി സ്കൂളി ലെ ചക്യാറത്ത് അനന്തൻ മാസ്റ്റർ ആണെന്നും നീർമ്മോത്തു പാഞ്ചാലി ടീച്ചർ ഒന്നാമത്തെ ടീച്ചറാണെന്നും പഴമക്കാർ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. വാഗ്ദേവി വി ലാസ്സം എൽ പി സ്കൂളിനു സ്വന്തമായി കെട്ടിടം ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ പലയി ടത്തുമായാണ് സ്കൂളും ക്ലാസ്സും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. അങ്ങിനെയിരിക്കുമ്പോ ൾ ചക്ക്യാറത്ത് അനന്തൻ മാസ്റ്റർ സ്വന്തം സ്ഥലം സ്കൂളിനു വേണ്ടി അനുവദി ച്ചു. ആ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടാക്കിയ സ്കൂളാണ് ഇന്നു കാണുന്ന വാഗ്ദേവി വിലാസ്സം എൽ പി സ്കൂൾ. വാഗ്ദേവിയിൽ പഠിച്ച എ ത്രയോ ആയിരം കുട്ടികൾ ലോക ത്തിൻറെ പല ഭാഗത്തുമായി ജോലി ചെയ്യുന്നു. ജാനകി ടീച്ചർ, കുറുപ്പ് മാസ്റ്റർ, അനന്തൻ മാസ്റ്റർ, രാമകൃഷ്ണൻ മാസ്റ്റർ, മാതു ടീച്ചർ, സരോജിനി ടീച്ചർ എന്നി വരായിരുന്നു സ്കൂളിലെ ആ കാലത്തെ ടീച്ചർമാർ.

ഒന്ന് മുതൽ അഞ്ചുവരെ വാഗ്ദേവി വിലാസം എൽ പി സ്കൂളിലോ, അല്ലെങ്കി ൽ കൂരാറ എൽ പി സ്കൂളിലോ,തുടർന്ന് പാറേമ്മലിലുള്ള മൊകേരി ഈസ്റ്റ് യു പി സ്കൂളിൽ ആറും ഏഴും ക്ലാസ്സുകൾ പിന്നെയുള്ള ഹൈസ്കൂൾ പഠനം കൂടുത ൽ പേരും പാനൂർ ഹൈ സ്കൂളിൽ ആയിരുന്നു. കുറച്ചു പേര് പാട്ട്യം സ്കൂൾ, ചു ണ്ടാങ്ങാപോയിൽ ഹൈ സ്കൂൾ അങ്ങിനെ ഓരോ ആളുടേയും സൗകര്യമനു സ്സരിച്ചു ചേരും. പാനൂരിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് പപ്പുവിൻറെ കടയിലെ കിഴങ്ങ് പുഴുക്കായിരുന്നു ഉച്ച ഭക്ഷണം വളരെ പ്രശസ്തമായിരുന്നു പപ്പുവി ൻറെ പീടിക , കുറച്ചു പേർ ചെക്കിക്കുണ്ടിൽ ആനന്ദേട്ടൻ്റെ കടയിലും പോ കും .

കൂടുതൽ പേരും രാവിലെ കുളുത്തതും കഴിച്ചു നടന്നാണ് സ്കൂളിൽ പോയി ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ഉച്ചക്ക് വിശന്നാൽ സ്കൂളിനു മുമ്പിലുള്ള പൈപ്പിൽ നിന്നും വയർ നിറച്ചു വെള്ളം കുടിക്കും, പണം കൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യവും ഇല്ല, വൈകുന്നേരം നടന്നു തന്നെ വീട്ടിൽ എത്തിയാണ് എന്തെങ്കിലും ആഹാരം കഴിക്കുക. കുട്ടികളുടെ ബസ് ചാർജ് അഞ്ചു പൈസയായിരുന്നു, അത് ഇല്ലാ ത്തത് കൊണ്ട് നടന്ന് പോകുന്നവർ ധാരാളമായിരുന്നു. സ്കൂ ളിൽ ആവശ്യമു ള്ള പുസ്തകങ്ങളും മറ്റു സ്റ്റെഷ്യനറി സാമഗ്രികളും രാജാബ്രദർസ് എന്ന കട യിൽ നിന്നും വാങ്ങും. ഗോവിന്ദേട്ടനായിരുന്നു രാജാ ബ്രദർസ് കടയുടമ

വൈദ്യുതി വരുന്നതിനു മുമ്പ് വീടുകളിലെല്ലാം മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച ചിമ്മിണി വി ളക്കുകളാണ് കത്തിക്കുക, അന്ന് ഈ വിളക്കുകൾക്കു നല്ല വെളിച്ചം ഉള്ളതാ യി തോന്നാറുണ്ട്. ചിമ്മിണി വിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ് എല്ലാവരും പ ഠിച്ചിരുന്നത, ഇന്നാണെങ്കിൽ കറണ്ട് പോയാൽ പിന്നെ എത്ര എമർജൻസി വി ളക്ക് തെളിച്ചാലും വെട്ടം കിട്ടില്ല. രാത്രിയിൽ പുറത്തു പോകണമെങ്കിൽ വലി യ ഓല ചൂട്ടും കത്തിച്ചു വീശിയാണ് നടക്കുക. വലിയ പണക്കാരുടെ കയ്യിൽ മാത്രമേ ടോർച് ഉണ്ടാകു. അടുപ്പിൽ തീ കത്തിക്കുവാൻ അടുത്ത വീട്ടിൽ പോയി മടലിൽ തീ വാങ്ങും . പേപ്പറും ഓലയും മടലിലെ തീയിൽ വച്ചു ഊതി കത്തിച്ചു വീടുകളിലെ അടുപ്പിൽ തീ കൂട്ടും. വൈദ്യുതി ഇല്ലാതെ കത്തുന്ന തെരുവ് വിളക്കുകൾ അപൂർവ്വമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ കാണാറുണ്ട്‌. അങ്ങി നെ ഒന്ന് നടമ്മൽ പാലത്തിനടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

വാച്ചാലി കേളേട്ടൻ ആറ്റുപുറത്ത് ഒന്നാമത്തെ പലചരക്കു കട തുടങ്ങിയതെ ന്നതും കേട്ടറിവ് മാത്രം നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ല, കേളേട്ടൻ പ്രായമായപ്പോൾ വാച്ചാ ലി നാണു ഏട്ടൻ കടയുടെ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു. രണ്ടാമത്തേത് എടുപ്പിൽ രാ ഘവേട്ടനും, മൂന്നാമതായി ചെരുപ്പറ്റ മൂലയിൽ ദാമു ഏട്ടനും  കട തുടങ്ങി. പല ചരക്കിൻറെ കൂട്ടത്തി ൽ ചായയും, പുട്ടു, വെള്ളയപ്പം, കായുണ്ട, ഇങ്ങിനെ പ ലതരം പലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടാകും. കൂരാറ വയലിൽ കൃഷി പണിയുടെ സീസ ൺ തുടങ്ങുബോൾ ദാമു ഏട്ടൻ്റെ കടയിൽ നല്ല തിരക്കുള്ള കച്ചവടം ഉണ്ടാ കും. സഹായത്തിന് രാവിലേയും വൈകുന്നേരവും ഭാര്യയും ഉണ്ടാകും. വീ ട്ടിൽ എത്ര ചായ കുടിച്ചാലും കടയിലെ ചായ കുടിക്കുകയെന്നതു നാട്ടുകാ രുടെ ഒരു ശീലമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് ഒട്ടുമിക്ക ചായക്കടകളിലും നല്ല കച്ചക്കടം നടക്കാറുണ്ട്.

ആയിരത്തി തൊ ള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി എട്ടു ജൂണ്‍ ഇരുപത്തിയെട്ടിനു ചെ രുപ്പറ്റ മൂലയിൽ ദാമു ഏട്ടൻ ഹൃദയസ്തംഭനം മൂലം മരിച്ചപ്പോൾ ആറ്റുപുറത്തി ന്, പ്രത്യേകിച്ചു കൂരാറ വയലിലെ പണി ചെയ്യുന്നവരെ സംബന്ധിച്ച് അത് ഒ രു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു. എത്രയോ കാലം  എത്രയോ ആളുകൾ വയലി ലെ പണികൾക്കിടയിൽ അൽപ്പം വിശ്രമിക്കാനും, വിശപ്പുമാറ്റാ നും, പോകാ റുള്ള കട പിറ്റേ ദിവസ്സം മുതൽ അനാഥമായി, ആറ്റുപുറത്തെ ആളുകൾ വൈ കുന്നേരങ്ങളിൽ ഒത്തു കൂടുകയും, കുശലം പറയുകയും, പത്രം വായിക്കുക യും, നേരം പൊക്കിനുമായി ഇരിക്കാറുള്ള കട പിന്നീട് ഒരിക്കലും തുറന്നിട്ടി ല്ല. എല്ലാവർക്കും സ്വന്തം വീട് പോലുള്ള ഒരു  ബന്ധമായിരുന്നു ദാമു ഏട്ട ൻറെ കടയുമായി ഉണ്ടായിരുന്നത്. വർഷാ വർഷങ്ങളിൽ ഓല മാറ്റി കെട്ടാ ത്തതിനാൽ കുറച്ചു കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം കട മഴയിലും കാറ്റിലും പെട്ട് തക ർന്ന് പോകുകയും ചെയ്തു.

ആറ്റുപുറത്തു ഒന്നാമതു വാഹനം വാങ്ങിയത് കാളയാറമ്പത്ത് ഗോവിന്ദൻ നാ യരായിരുന്നു. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എഴുപത്തി രണ്ടിൽ കെ എൽ കെ 710 റെജിസ്ട്രേഷൻ നമ്പർ  ജീപ്പ് വാങ്ങിയാതായിരുന്നു അത്. പറമ്പ് നന യ്ക്കാൻ പമ്പ്‌ ഒന്നാമതായി മാണിയത്താനും, രണ്ടാമത് ഗോവിന്ദൻ നായരും തുടർന്ന് അനന്തൻ മാസ്ററും, മുല്ലോളി രോഹിണിയമ്മയും, നന്ത്യത്ത് കു ഞ്ഞിമ്മാതയമ്മയും, അങ്ങിനെ എല്ലാ വീടുകളിലും പമ്പ് സർവ്വ സാധാരണമാ യി. മണ്ണെണ്ണയിലായിരുന്നു അന്നൊക്കെ പമ്പ്‌ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. ഇടക്ക് മ ണ്ണെണ്ണക്ക് ക്ഷാമം നേരിടുകയാൽ വൈദ്യുതിക്ക് അപേക്ഷിക്കുക എന്ന ആ ശയം ഉണ്ടായി കെ എസ് ഇ ബി ജീവനക്കാരായിരുന്ന ഉതിരുമ്മൽ കുഞ്ഞിരാ മൻ നായരുടേയും കോറോത്ത് നാണുഏട്ടൻറെയും സഹായത്തോടെ എല്ലാവ രും ചേർന്ന് വൈദ്യുതിക്ക് അപേക്ഷ നൽകി. അങ്ങിനെ ആയിരത്തി തൊ ള്ളായിരത്തി എണ്‍പതിൽ ആറ്റുപുറത്തു ആദ്യമായി വൈ ദ്യുതി എത്തി.

മൊകേരി പഞ്ചായത്തിൽ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ വീട് വലിയ കുനിയിൽ ഗോപാലേട്ടൻ്റെതായിരുന്നു. കൂരാറ വയലിൻറെ കിഴക്കേ കരയിൽ മൂന്നു നി ലകളിലായി പറമ്പ് നിറയെ നിറഞ്ഞും, അംബര ചുംബിയുമായി കിടക്കുന്ന വീട് കാണേണ്ട കാഴ്ച തന്നെയായിരുന്നു. വിസ്താരവും, ഉയരവും കൊണ്ട് വീട് ഒരു മഹാ സംഭവമായിരുന്നു. കൂരാറ വയലിൻറെ പടിഞ്ഞാറെയറ്റത്തു നിന്ന് കിഴക്കോട്ടു നോക്കിയാൽ ഗോപാലേട്ടൻറെ വീട് മാത്രമാണ് കണ്ണിൽ പെടുക യുള്ളൂ. കടയപ്പ്രം മഹാഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിനും, കൊങ്കച്ചി ദേവി ക്ഷേത്ര ത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു "നോക്കിനു" വീടിൻറെ ഉയരം തടസ്സ മാകുന്നുവെ ന്നു പ്രശ്നം വെപ്പിൽ തെളിയുകയാലാണ് വീട് പൊളിച്ചു മാറ്റിയ തെന്നാണ് ഗോപാലേട്ടൻറെ ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും കിട്ടിയ വിവരം .

ചിറമ്മൽ അബ്ദുള്ള ഇക്കയാണ് ആറ്റുപുറം കൂരാറ,  ഭാഗങ്ങളിൽ ഇറച്ചി കച്ചവ  ടം നടത്തിയിരുന്നത്.പെരുന്നാൾ, ഓണം, വിഷു പോലുള്ള എല്ലാ വിശേഷ ദിവസ്സത്തിനും, മറ്റു അവധി ദിവസ്സങ്ങളിലുമാണ് ഇറച്ചി വെട്ടുക. വീടുകളി ൽ വളർത്തുന്ന മുട്ടനാടുകളെ വിലക്കെടുത്ത് ഇറച്ചിയാക്കിയാണ് കച്ചവടം നടത്തിയിരുന്നത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞുള്ള സൽക്കാരങ്ങളിൽ അടക്കം അ ബ്ദുള്ളയിക്കയോട് മുൻ കൂറായി ഏൽപ്പിച്ചു ഇറച്ചി വാങ്ങാറുണ്ട്. വിവാഹ ആ ഘോഷങ്ങളിൽ ഇന്നത്തെ പോലെ ഇറച്ചിക്കറിയോ ബിരിയാണിയോ ഉണ്ടാ കാറില്ല. വർഷങ്ങളിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസമേ ഇറച്ചി വാങ്ങുകയുള്ളൂ, അത് ആട്ടിറച്ചിയുമായിരുന്നു. കോഴിയിറച്ചി കടകൾ എവിടെയും ഇല്ലായിരുന്നു. വീടുകളിൽ വളർത്തുന്ന കോഴിക്ക് കനത്ത വിലകൊടുക്കണമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് സാധാരണക്കാരന് കോഴി ഇറച്ചി ഒരിക്കലും കഴിക്കാൻ പറ്റിയി രുന്നില്ല.

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എണ്‍പത്തി ഒന്ന് സെപ്റ്റംബർ പതിനേഴു, പ തിവുപോലെ ഉച്ചഭക്ഷണവും മയക്കവും കഴിഞ്ഞു വയലിൽ സ്വന്തം കൃഷി നോക്കാനും വെള്ളം നനക്കാനും  പോയ പൊക്കേട്ടൻ (ഊവിൽ പാടശ്ശേരി  പൊക്കൻ) നേരം  ഇരുട്ടിയിട്ടും തിരിച്ചു വരാതിരുന്നപ്പോൾ മക്കളുടെയും അ യൽ വാസികളുടേയും അന്വേഷനത്തിനൊടുവിൽ വയലിന് നടുക്കുള്ള വാഴ ത്തോട്ടത്തിൽ മരിച്ചു കിടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. ഹൃദയ സ്തംഭനം കൂടുതൽ ആ ർക്കും അറിഞ്ഞു കൂടാത്ത അപൂർവ രോഗമായിരുന്നു,  ഇന്നത്തെ പോലെ സ ർവ സാധാരണമല്ലായിരുന്ന്. മരിച്ചു കിടന്നതിനടുത്തുള്ള വഴത്തടങ്ങളെല്ലാം നനഞ്ഞിരിക്കുകയുമായിരുന്നു, അത് കൊണ്ട് തന്നെ വാഴ നനച്ചു കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് മരണം സംഭവിച്ചതെന്നും മനസ്സിലായി.

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി എട്ടു, ഓഗസ്റ്റ്‌ മൂന്നാം തിയ്യതി ഗോ വിന്ദൻ നായരുടെ ഭാര്യ മാതുവമ്മയും, ദുഖവും, പ്രാരബ്ദ്ധങ്ങളും  ഇല്ലാത്ത ലോകത്തേക് ഹൃദയ സ്തംഭനം മൂലം യാത്രയായപ്പോൾ  മാതുവമ്മയുടെ ജീവി ച്ചിരിക്കുന്ന നാല് മക്കളോടൊപ്പം എട്ടു പശുക്കളും അനാധമാവുകയായിരു ന്നു. ആറ്റുപുറത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കന്നുകാലികളെ വളർത്തിയതും പാൽ കച്ചവടം നടത്തിയതും മാതുവമ്മയായിരുന്നു. എട്ടു പശുക്കൾ, രണ്ടു കാളക ൾ, അഞ്ചു ആടുകൾ, ഇതെല്ലാം മതുവമ്മക്ക് സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരുന്നു. പാ ത്തിപ്പാലം, പത്തായക്കുന്നു, കൊട്ടയോ ടി, ഓട്ടച്ചി മാക്കൂൽ, മൌവ്വചേരി, കോങ്ങാറ്റ ഭാഗങ്ങളിലുള്ള ചായക്കടകളിലെല്ലാം പാൽ എത്തിച്ചിരുന്നത് മാതുവമ്മയായിരുന്നു.

ജനങ്ങളെ വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കാൻ ഇന്നുള്ളത് പോലെ മാധ്യമങ്ങളോ മറ്റു സംവിധാനങ്ങളോ ഇല്ലായിരുന്ന ആ കാലങ്ങളിൽ  ഓട്ടു കിണ്ണത്തിൻറെ പിറ കിൽ വടികൊണ്ടടിച്ചു ഒച്ചയുണ്ടാക്കിയാണ് ആളുകളെ കൂട്ടുക, ഒച്ച കേട്ട് ആ ളുകൾ ഓടിക്കൂടുമ്പോൾ പഞ്ചായത്തിൽ നിന്നും നികുതി പിരിക്കാൻ വരുന്ന വിവരവും അല്ലെങ്കിൽ നാട്ടിലെ മറ്റു പൊതുജന അറിയിപ്പും പരസ്യപ്പെടു ത്തുകയായിരുന്നു പതിവ്. നേരിൽ കണ്ടില്ലെങ്കിലും പഴമക്കാർ പറഞ്ഞു കേട്ട അറിവാണ് ഇത്. ഏതു കാര്യവും ജനങ്ങളെ അറിയിക്കുവാൻ വേറെ മാർഗ ങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഇങ്ങിനെയൊരു സംവിധാന മുണ്ടായിരുന്നതായി അന്യ സംസ്ഥാനക്കാരിൽ നിന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.

ഇന്നുള്ളത് പോലെ ഡോക്ടർമാരൊന്നും ആ കാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇ ന്നത്തെ പോലെ ഇത്രയും രോഗികളും ഇല്ലായിരുന്നു. ആകെ കേൾക്കാറുള്ള ത് രണ്ട് ഡോക്ടർമാരുടെ പേരുകളാണ്. ടി കെ എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിൽ അറിയ പ്പെട്ടിരുന്ന ടി കെ നാരായണൻ, കെ ടി പി എന്ന മറ്റൊരു ഡോക്ടറും. കൂടുതൽ പേരും ആയുർവേദ ചികിൽസ്സയെയായിരുന്നു ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. രണ്ടു ആ യുർവേദ വൈദ്യന്മാരായിരുന്നു ആറ്റു  പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ചൂര്യൻ കു ഞ്ഞാപ്പു വൈദ്യരും, വലിയ കൊല്ലേരി ഗോവിന്ദൻ വൈദ്യരുമായിരുന്നു ര ണ്ടു പേർ. വീടുകളിൽ പോയി പരിശോധിച്ചാണ്  വൈദ്യന്മാർ ചികിൽസ്സ നട ത്തിയിരുന്നത്. കൂരാറ വായനശാല പടിഞ്ഞാറേ മൊകേരി ഭാഗങ്ങളിൽ കള ത്തിങ്കൽ ഗോപാലൻ വൈദ്യരായിരുന്നു, കുറച്ചു കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം കക്ക റയിലെ വലിയപറമ്പത്ത് കുമാരൻ വൈദ്യർ കൂരാറയിൽ ആയുർവേദ മരുന്ന് കടയും ചികിൽസയും തുടങ്ങി. കഴുങ്ങും വെള്ളിയിൽ ഗോവിന്ദൻ വൈദ്യർ

ആറ്റുപുറത്തു നിന്നും ഒന്നാമതായി അലോപ്പതി ഡോക്ടറായത് വാച്ചാലി കു മാരൻ ഗുമസ്തൻറെ മകൻ സദാനന്ദൻ ആയിരുന്നു. ആയുർവേദവും, കടയപ്പ്രം തെരുവിലെ കൃ ഷ്ണൻ കമ്പൌണ്ടറുടെയും, മോകെരിയിലെ കുഞ്ഞിരാമൻ ക മ്പൌണ്ടറുടേയും ചികിൽസ്സയുമായിരുന്നു നാട്ടുകാർ കൂടുതലായും ആശ്ര യിച്ചിരുന്നത് തേടാറുണ്ട്. അപൂർവമായി മാത്രമേ അലോപ്പതി ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോകാറുള്ളൂ. ടി കെ എന്ന ചുരുക്ക പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ടി കെ നാരായണനും, കെ ടി പി എന്ന ഡോക്ടറുടെ പേരുമാണ് പറഞ്ഞു കേട്ടിരു ന്നത്. ഇപ്പോൾ അലോപ്പതി പോലെ തന്നെ  ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാരും, ആ ശുപത്രികളും പലയിടത്തും ഉണ്ടായി.

ആറ്റുപുറത്തെ ഓർമ്മയിലുള്ള ഒന്നാമത്തെ കളരി തുടങ്ങിയത് ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എഴുപത്തി ഒന്നിൽ ആയിരുന്നു. ചെറോളി നാണിയമ്മയു ടെ  പറമ്പിൽ നാട്ടുകാരുടെ കൂട്ടായ പരിശ്രമത്തിൻറെ ഫലമായി തുടങ്ങിയ കളരിയുടെ മുഖ്യ ഗുരു താവുപുറത്തു കുഞ്ഞിരാമൻ ഗുരുക്കളായിരുന്നു. ശി ഷ്യനായ പുത്തൻ പീടികയിൽ ജയൻ ഗുരുക്കളും സഹായിയായി എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാവും. കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കളരി അവിടെ നിന്നു പോയ തിൽ പിന്നെ ആറ്റുപുറത്തു ഇത് വരെ വേറെ കളരി ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ ക ളരി പോലുള്ള നാടൻ കലകളിലൊന്നും കുട്ടികൾക്ക് പണ്ടത്തെ പോലെയു ള്ള താൽപ്പര്യവും ഇല്ല.

ആറ്റുപുറത്ത് പലർക്കും ഇപ്പോൾ അറിയാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത ഒരാളായിരു ന്നു ഒറ്റക്കണ്ടത്തിൽ കുങ്കിച്ചിയമ്മ. കുങ്കിച്ചിയമ്മക്ക് ഒരേയൊരു മകൾ മാത്ര മായിരുന്നു. കുങ്കിച്ചിയമ്മയേക്കാൾ മുമ്പേ മകൾ മരണപ്പെട്ടു. മകളുടെ മരണ ശേഷം തനിച്ചായ കുങ്കിച്ചിയമ്മ അടുത്തുള്ള വീടുകളിലെല്ലാം ഓല മടയാ നും  മറ്റു വീട്ടു ജോലികളും ചെയ്തുമാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. പ്രാതലും ഉച്ച ഭക്ഷ ണവും ജോലിക്കു പോകുന്ന വീ ട്ടിൽ നിന്നും നടക്കും. പലപ്പോഴും  രാത്രിക്കു ള്ള ഭക്ഷണവും പോരുമ്പോൾ പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട് വരും. ഓല മടഞ്ഞാൽ കിട്ടുന്ന കൂലി സ്വന്തം  തലയണയുടെ വശത്തായി തുന്നി ചേർത്തുണ്ടാക്കി യ ചെറിയ സഞ്ചിയിൽ സൂക്ഷിക്കും. സഞ്ചി പിന്ന് കുത്തി അടച്ചു വയ്ക്കും പല മാസ്സങ്ങളും വർഷങ്ങളും, പല പതിറ്റാണ്ടുകളും ഇതു തുടർന്നുകൊണ്ടു മിരുന്നു. ആരെങ്കിലും കൊടുക്കുന്ന പഴയ മുണ്ടും വസ്ത്രങ്ങളും ഉടുക്കും. കി ട്ടുന്ന പണമെല്ലാം തലയിണയിൽ സൂക്ഷിക്കും. അടുത്ത ബന്ധുക്കളോ മക്ക ളോ ഇല്ലാതിരുന്ന അവർ ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടുമിരുന്നു. എന്തിനു വേണ്ടിയെ ന്നോ ആർക്ക് വേണ്ടിയെന്നോ അറിയാതെ കുങ്കിച്ചിയമ്മ പണം സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

പ്രായവും അസുഖവുമായപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ വ ന്നു. നാട്ടുകാർ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചെങ്കിലും കുറച്ചു മരുന്നുകൾ കൊടു ത്തു തിരിച്ചയച്ചു. പിറ്റേ ദിവസ്സം കടയപ്പ്രം തെരുവിലുള്ള ഒരു ബന്ധു എത്തു കയും ആളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുവാനും തീരുമാനിച്ചു. നാട്ടുകാർ എല്ലാവരും ഒത്തു കൂടി താങ്ങിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ തലയണ പിടി വി ടാതെ മുറുക്കി പിടിക്കുകയായിരുന്നു. സംസാരിക്കാനുള്ള ശേഷി നഷ്ടമായി രുന്നെങ്കിലും നല്ല ഓർമ്മ ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും ചേർന്ന് ബലമാ യി തലയണ പിടിച്ചു വാങ്ങിയപ്പോൾ കനത്ത ഭാരം തോന്നുകയാൽ തുറന്നു നോക്കി. സഞ്ചിയിൽ ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഭരണ കാലം മുതലുള്ള നോട്ടുകളും നാണയ ങ്ങളുമടക്കം ഒരു വൻ തുക തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പല നോട്ടുകളും നാണയ ങ്ങളും നിലവിലില്ലാത്തതും ചെറുപ്പക്കാരായവർ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുപോലും ഇല്ലാ ത്തതുമായിരുന്നു, പല നോട്ടുകളും തലയണയിലെ എണ്ണമയവും ഈർപ്പവും കാരണം കീറിയ നിലയിലുമായിരുന്നു !!!!!!!!!!!!

ചെത്ത്‌ തൊഴിലാളികൾ, നെയ്ത്തു കാർ, ബീഡി തൊഴിലാളികൾ, പെരുതേ രി പണിക്കാർ , കൃഷിപ്പണിക്കാർ, മറ്റു കൂലിപ്പണിക്കാരുമായിരുന്നു  ആറ്റുപു റത്തു കൂടുതലും ഉണ്ടായിരുന്നത്.  കൽപ്പണിക്കാരിൽ എടുത്തു പറയേണ്ട പേരു ചെരുപ്പറ്റ മൂലയിൽ ആണ്ടി മേസ്ത്രി എന്ന സി എൻ കുമാരൻ മേസ്ത്രി യാണ്, ആറ്റുപുറത്തെ പഴയ കാലത്തെ കൂടുതൽ വീടുകളും ആണ്ടി മേ സ്ത്രിയുടെയും അനുജൻ രാഘവൻ മേസ്ത്രിയുടേയും കൈകൾ കൊണ്ട് നി ർമ്മിച്ചവയായിരുന്നു. അങ്ങേപ്പീടികയിൽ കുമാരൻ മേസ്ത്രിയും, പാറയുള്ള തിൽ രാമുണ്ണി മേസ്ത്രീയും,മുല്ലോളി കൃഷ്ണൻ മേസ്ത്രിയും  കൂരാറയുടേയും മൊകേരിയുടേയും സൃഷ്ടാക്കൾ ആയിരുന്നു. ഇവരെല്ലാം ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിപ്പി ല്ല എങ്കിലും അവരുടെ കരവിരുതിൽ പണിത ഒരുപാട് വീടുകൾ പലഭാഗങ്ങ ളിലായി നിലവിലുണ്ട്. രണ്ടായിരത്തി നാല് ഓഗസ്റ്റ്‌ പതിനൊന്നിനു ആണ്ടി മേസ്ത്രിയുടെ മരണത്തോടെ ആറ്റുപുറത്തെ കല്പണിക്കാരുടെ പഴയ തലമുറ അവസാനിച്ചു.

സീസണിൽ മാത്രം ഉണ്ടാകുന്ന പണിയായിരുന്നു പുര കെട്ട് പണി, നല്ലാക്കൻ ഗോവിന്ദേട്ടൻ, ചാമാളി കുഞ്ഞിരാമേട്ടൻ, മുതുവന രാഘവേട്ടൻ, നടമ്മൽ കു ഞ്ഞിക്കണ്ണേട്ടൻ , തുണ്ടി തയ്യുള്ളതിൽ  ബാലേട്ടൻ, പൊക്കയിൻറെവിടെ രാ ഘവേട്ടൻ തുടങ്ങിയവരാണ് പുര കെട്ടു പണി ചെയ്തിരുന്നത്. ആശാരി പണി കൾ കടയപ്പ്രം തെരുവിലെ ഗുരുക്കൾ എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന തമ്പായി ആശാരിയും അനുജൻ ശങ്കു ആശാരിയും, ബാലൻ ആശാരിയും കുമാരൻ ആശാരിയും, നാരായണൻ ആശാരിയുമൊക്കെ ആറ്റുപുറത്തെയും മൊകേ രിയിലേയും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലേയും  വീടുകളുടെ  പണികൾ ചെയ്തിട്ടു ണ്ട്. കുറ്റിയടിയും, ഹോമവുമൊക്കെ തമ്പായി ആശാരി എന്ന ഗുരുക്കളാണ് ചെയ്തിരുന്നത്. അന്നത്തെ ആറ്റുപുറത്തിൻറെ സൃസ്ടാക്കളായിരുന്ന കൽപ്പണി ക്കാരും, മരപ്പണിക്കാരും എല്ലാം ഇന്ന് ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം.

അടക്കയും കുരുമുളകുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും തേങ്ങയായിരുന്നു ആറ്റുപുറത്തുകാരുടെ മുഖ്യ വരുമാന മാർഗ്ഗം. തേങ്ങ പാട്ടം എന്നും പറിച്ചെണ്ണ മെന്നും രണ്ടു വിധത്തിലാണ് വിൽപ്പന കൂടുതലും നടത്തിയിരുന്നത്. പെണ്‍ കുട്ടികളുടെ കല്യാണം പോലുള്ള ആവശ്യങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഒന്നിച്ചു കുറെ പണം ആവശ്യമായി വരും. അങ്ങിനെയുള്ള അവസ്സരങ്ങളിൽ തേങ്ങ പാട്ടമാ യി കൊടുക്കും. ചിലപ്പോൾ രണ്ടും മൂന്നും വർഷങ്ങളിലേക്കുള്ള തേങ്ങാ പ ണം മുൻകൂറായി വാങ്ങാറുണ്ട്. പാട്ടവും പറിച്ചെണ്ണവുമൊക്കെ എടുക്കുന്നവ ർ മാന്യമായ വില ന ൽകാറുണ്ട്. ചില സന്നർഭങ്ങളിൽ പാട്ടം എടുത്തവർക്ക് നഷ്ടം സംഭവിക്കാറുമുണ്ട്. മാസ്സത്തിൽ ഒരിക്കൽ ആണ് "തെങ്ങ് കേട്ട്" നടക്കു ക. തെങ്ങോല വെട്ടിയെടുത്തു കൊട്ടകൾ മടഞ്ഞുണ്ടാക്കും. കൊട്ട കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു കരിക്കിനെ മരം കൊത്തിയിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കും, കരിക്ക് കൊത്തി വെള്ളം വലിച്ചു കുടിക്കുന്ന പക്ഷിയാണ് മരം കൊത്തി. കേരള ത്തിൻറെ പല ഭാഗത്തും തെങ്ങുകളെ ബാധിച്ച മണ്ടരി രോഗം കാരണം പാട്ടം എടുത്തവർക്ക് തേങ്ങ കച്ചവടം നഷ്ടമാവുകയുംഅതോടെ പാട്ടവും പറിച്ചെ ണ്ണവും നാട് നീങ്ങുകയായിരുന്നു.

കേളു മാസ്റ്റ്രറുടെയും സി പി യുടെയും കടകളായിരുന്നു കൂരാറയിലെ ആദ്യ കാലത്തെ പലചരക്കു കടകൾ, കുറച്ചു കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം തണ്ട്യൻ അബ്ദു ള്ളയിക്കയും ഒരു കട തുടങ്ങി. പറമ്പത്ത് ആണ്ടി ഏട്ടൻ ചായക്കടയും, ഗോവി ന്ദൻ വൈദ്യർ റേഷൻ കടയും, അബുബക്കറുടെ മിട്ടായി കടയും സി പി ഗോ പാലൻ മേസ്ത്രിയുടെ തുണിക്കടയും തുന്നൽ കടയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രദേശ വാസികൾക്ക് രണ്ടു റേഷൻ കടകളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒന്ന് കൂരാറയിൽ ഗോവിന്ദൻ വൈദ്യരും, വേറൊന്ന് കടയപ്പ്രം തെരുവിൽ നള്ള  വീട്ടിൽ കു ഞ്ഞി മൂസ്സ ഇക്കയുമാണ്‌ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. അരി, പഞ്ചസ്സാര, മണ്ണെണ്ണ, ഗോതമ്പ്, വിശേഷ ദിവസ്സങ്ങൾ വരുമ്പോൾ റവ, മൈദ എല്ലാം ന്യായ വിലയി ൽ കിട്ടും. ദാരിദ്ര്യം നടമാടുന്ന കാലത്ത് ന്യായവില ഷാപ്പുകൾ ജനങ്ങൾക്ക് വ ളരെ ആശ്വാസ്സമായിരുന്നു.

തുണിക്കടയുടെ മുകളിൽ ആയിരുന്നു കൂരാറ പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസ്. ഗോപാലൻ മേസ്ത്രി തന്നെയായിരു ന്നു കൂരാറയിലെ പഴയ കാല പോസ്റ്റ്‌ മാസ്റ്റർ. പോസ്റ്റു മാൻ സൈക്ലിളിൽ കത്തുകൾ എടുത്തു വരും, എല്ലാ കത്തുകളിലും സീൽ അടിക്കും, തപ്പാൽ ശിപായി കുഞ്ഞിരാമേട്ടനാണ് സീൽ അടിക്കുക. സീൽ അടിച്ചു  കഴിഞ്ഞാൽ കത്തുകളുമായി പോസ്റ്റ്‌ഓഫീസിൻറെ കോണിയിൽ പകുതി വരെ ഇറങ്ങി നിൽക്കും, ഓരോ കത്തുകളായി എടുത്തു പേര് വായി ക്കും, പാറാട്ട് അബു, കൂട്ടായി ജാനകി, കുനിയിൽ ദേവി, തൈപറമ്പത്ത് മമ്മു, അങ്ങിനെ വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. താഴെ കാത്തു നിൽക്കുന്നവർ കയ്യോ ടെ കത്ത് വാങ്ങിയെടുക്കും, ബാക്കി വരുന്ന കത്തുകളുമായി കുഞ്ഞിരാമേ ട്ടൻ വീട് വീടാന്തരം കയറിയിറങ്ങി കത്തുകളുടെ ഉടമസ്ഥരെ ഏൽപ്പിക്കും.

വിവാഹവും അച്ഛൻ, അമ്മയടക്കം അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ മരിച്ചാൽ പോലും ക മ്പിയടിയും കത്തയച്ചു മാണ് വിവരങ്ങൾ  അറിയിച്ചിരുന്നത്.!!!!!! ഇത് കേരള ത്തിൽ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ഒരു കാലത്ത് നിലവിലിരുന്ന തപാൽ സാമ്പ്രദാ യത്തിൻ്റെ ചരിത്രമായിരുന്നു. ഇൻറർനെറ്റും, ഈ മെയിലും, ഫോണ്‍ വിളിയു മില്ലാതിരുന്ന കാലത്തെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൻറെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാ യിരുന്നു തപ്പാൽ സമ്പ്രദായം. മാതാപിതാക്കളുടെ,അല്ലെങ്കിൽ മക്കളുടെ, മറ്റു ഉടയവരുടെ മരണ വാർത്ത പിറ്റേ ദിവസ്സമൊ, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു ദിവസ്സങ്ങൾ ക്ക് ശേഷമൊക്കെയാണ് മക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ മാതാപിതാക്കൾ അറിഞ്ഞിരു ന്നത്.

കൂരാറ കുന്നുമ്മൽ ക്ഷേത്രത്തിലേയും, മണ്ടോളയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലേയും ക തിരൂർ കാവിലേയും തിറമഹൊൽസ്സവം നാടിൻറെ ആഘോഷമായിരുന്നു. തിറയടുക്കാറാകുമ്പോൾ വീട് വെള്ള വലിച്ചു  ഭംഗിയാക്കും, കുന്നുമ്മൽ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കും കതിരൂർ കാവിലേക്കും  പല വീടുകളിൽ നിന്നും കല ശം നേർച്ചയുണ്ടാകാറുണ്ട്. രണ്ടു ദിവസ്സങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ മുറ്റത്തു  ഒരു ചെ റിയ പന്തൽ കെട്ടി അതിനകത്ത് കലശ പൂജ തുടങ്ങും, രാവിലേയും , ഉച്ച ക്കും, സന്ധ്യക്കുമായി മൂന്നു നേരം നടക്കുന്ന പൂജകളിൽ പ്രസാദം കിട്ടും. ക ലശം ചുമക്കാൻ വ്രതമെടുക്കുന്ന ആൾ കുളുത്താറ്റിയവരെന്ന് അറിയപ്പെടും വെള്ളാട്ട ദിവസ്സം താലപ്പൊലിയും ചെണ്ട മേളവുമായി അടിയറഘോഷ യാ ത്ര ക്ഷേത്രങ്ങളിക്ക് പോകും.

കുന്നുമ്മൽ ക്ഷേത്രത്തിലും മണ്ടോളയിലും മൂന്നു ദിവസ്സവമാണ് തിറ. തിറ ദിവസ്സം വീടുകളിൽ വലിയ ആഘോഷങ്ങൾ നടക്കും. കതിരൂർ കാവിൽ മൂ ന്നു ദിവസ്സത്തെ തിറയാണെങ്കിലും ഏഴു ദിവസ്സങ്ങൾ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ചട ങ്ങുകളാണ്. ആറാം ദിവസ്സം വൈകുന്നേരം ചെറിയ തമ്പുരാ ട്ടിയുടെ തെയ്യം കെട്ടുന്ന ആൾ വരുകയും കുളികഴിഞ്ഞു പൂങ്കാവനത്തിൽ അന്തിയുറങ്ങുക യും പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് ഉണർന്ന് കുളി കഴിഞ്ഞു തമ്പുരാട്ടിയുടെ വേഷവുമ ണിഞ്ഞു മുളകെറിയൽ ആരംഭിക്കും. പൂങ്കാവനത്തിൽ മുളകെറിയുന്നതോ ടെയാണ് ആ വർഷത്തെ തെയ്യം തിറക്ക് പരിസമാപ്തി ആകുന്നത്.

കൊങ്കച്ചിക്കുന്നിൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം പണ്ട് ഇല്ലായിരുന്നു. പിന്നീട് വന്നതാണ്. പണ്ട് കാലത്ത് കോങ്ങാറ്റയിലുള്ള പായാടത്തു ഇല്ലത്ത് തിറ നടക്കുന്ന കാലം, ഇല്ലത്ത് നിന്നും ചാമുണ്ടി തുള്ളിക്കൊണ്ട്‌ കൊങ്കച്ചി കുന്നിലേക്ക് ഓടി വരും, ചെണ്ടക്കാരും, മേളക്കാരും അനുഗമിക്കും. കുന്നിൽ വന്നു കൈതച്ചെടി വേ രോടെ വാള് കൊണ്ട് പറിച്ചെടുക്കും. പറിച്ചെടുത്ത കൈതയും ചുമലിലേറ്റി തിരിച്ചു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകും. കൈതച്ചെടി ക്ഷേത്രത്തിൽ സമർപ്പി ക്കും. കാണുവാൻ നാടിൻറെ നാനാ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും കുട്ടികളും, വലിയവ രും കൂട്ടത്തോടെ കൊങ്കച്ചിയിലേക്ക് എത്തിച്ചേരും. കൈത ചാമുണ്ടി എന്ന പേരിലാണ് ഈ തെയ്യം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ജനങ്ങൾക്ക് കൊട്ടയോടി, കൂത്ത്പറമ്പ് ഭാഗത്ത്‌ പോകണമെങ്കിൽ പാത്തിക്ക ൽ വരേയും തലശ്ശേരിയിലോ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലോ പോകാൻ ബസ്സ്‌ കിട്ടണമെ ങ്കിൽ ചമ്പാട് വരെയും  നടക്കണമായിരുന്നു. എത്രയോ വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് തന്നെ പാനൂർ കോപ്പാലം വഴി തലശ്ശേരിക്കും, പാനൂർ അഞ്ചാം മൈൽ കതി രൂർ വഴി തലശ്ശേരിക്കും ബസ്സ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇന്നത്തെ അപേക്ഷിച്ചു എണ്ണ ത്തിൽ കുറവാണെന്ന് മാത്രം. ഒന്നും രണ്ടും മണിക്കൂർ കാത്തു നിന്നാലാണ് ഒ രു ബസ്സ്‌ കിട്ടുക. കൂരാറ വായനശാല റോഡിൽ കാറും ഓട്ടോയും വളരേ അ പൂർവ്വമായി വരുകയും പോകുകയും ചെയ്യും. കൂരാറയിൽ ഒന്നാമതു ഓടിയ ബസ്സ്‌ എം എം എസ്സ് ആയിരുന്നെന്നു തോന്നുന്നു. തലശ്ശേരി അഞ്ചാം മൈൽ വഴി കക്കറയിൽ കൂടി വന്നു, പുഴയിൽ ഇറങ്ങി കഴുങ്ങും വെള്ളി വഴി വായ നശാല വരെ വന്നു തിരിച്ചും  പോകുമായിരുന്നു. വേനൽ കാലത്ത് മാത്രമേ ഈ വഴി യാത്ര ഉണ്ടാകുകയുള്ളൂ. മഴക്കാലമായാൽ  പുഴ നിറയുന്നത് കൊണ്ട് ചുണ്ടാങ്ങാപോയിൽ വരെയേ ബസ്സ്‌ വരാറുള്ളൂ.

ധാന്യങ്ങൾ പൊടിക്കാനും നെല്ല് കുത്തുവാനും പത്തായക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ താഴേ ചമ്പാട് മാത്രമേ മില്ല് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇത്രയും ദൂരം നെല്ലും ധാന്യങ്ങ ളും തലയിലേറ്റി നടക്കണം. കുറേക്കാലങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് കൂരാറയിൽ ശ്രീധരേട്ടൻറെ ആനന്ദ് ഫ്ലോർ മിൽ തുടങ്ങിയത്. എന്നാൽ മില്ലിൽ നെല്ല് കു ത്തിക്കുകയെന്നതു അപൂർവമായി മാത്രമേ ചെയ്യുകയുള്ളു, വീട്ടിൽ തന്നെ പുഴുങ്ങി ഉണക്കിയെടുത്ത് ഉരലിൽ കുത്തിയാണ് അരിയാക്കുക വല്ലപ്പോഴും വല്ല അസുഘവും വന്നു വീട്ടമ്മ വയ്യാതെ കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ  മാത്രമേ നെല്ലു മില്ലിൽ കൊടുത്തു കുത്തിക്കുകയുള്ളൂ.

കാക്കയുടെ മനഃശാസ്ത്രം

കാക്കയുടെ മനഃശാസ്ത്രം

ഏതാണ്ട് രണ്ട് വർഷത്തോളമായി എൻ്റെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് സ്ഥിരമായി കുറച്ചു കാക്കകൾ ആഹാരം തേടി വരുക പതിവാണ്. ആദ്യമെല്ലാം വീട്ടുമുറ്റത്ത് ചെ റിയ പത്രങ്ങളിൽ കുടി വെള്ളം മാത്രമാണ് വയ്ക്കുക പതിവ്. കാക്കകൾക്ക് പുറമെ മൈനകളും ചെറുകിളികളും അങ്ങിനെ ഒരുപാട് ജീവികൾ വെള്ളം കുടിക്കാനെത്തും. പിന്നെ ഞാൻ വെള്ളത്തോടൊപ്പം ഒരു പാത്രത്തിൽ  ആ ഹാരവും സൂക്ഷിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. തുടക്കത്തിൽ മൂന്ന് നാല് കാക്കകളായി രുന്നു സ്ഥിരം അതിഥികൾ. ക്രമേണ കാക്കകുളുടെ എണ്ണം കൂടാൻ തുടങ്ങി   സുരക്ഷിത സ്ഥലമെന്ന  തോന്നലുകൾ കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല. കിഴ ക്കും, പടിഞ്ഞാറും മുറ്റത്തുള്ള രണ്ട് തെങ്ങുകളിൽ കൂടൊരുക്കി രണ്ടു  കാക്ക കൾ വീതം സ്ഥിര താമസ്സവുമായി.

അഞ്ചാറ് മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് മുറ്റത്ത് വരുന്ന കാക്കകളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഒരു പാട് വർദ്ധനവ് ഉണ്ടായി. അതിനിടയിൽ കൂട്ടിനകത്ത് മുട്ടയിടുകയും പുതി യ കുഞ്ഞു കാക്കകൾ കുറെ എണ്ണമുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. പല പ്രാവശ്യ മായി മുട്ടകൾ വിരിയുകയും ഒരുപാട് കാക്ക കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും കാക്ക ക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഒരുപാട് ഉണ്ടാക്കേണ്ട അവസ്ഥയും ഉണ്ടായി. അതിനിടക്ക് എനിക്ക് മനസ്സിലായ ഒരു കാര്യം ചോറും മറ്റ് അരി ആഹാരങ്ങളെക്കാൾ കാ ക്കകൾക്ക് ചപ്പാത്തിയോടാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം എന്നതാണ്. തുടർന്ന് സ്ഥിരമാ യി ചപ്പാത്തിയാണ് കൊടുക്കുന്നത്. രണ്ട് മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വരെ മുപ്പത്തിന് മുകളിൽ കാക്കകൾ രാവിലെ മാത്രം വന്ന് ചപ്പാത്തി കഴിച്ചു വെള്ളവും കുടി ച്ചു പോകും. മറ്റു സമയങ്ങളിൽ അഭിനന്ദ് ഹോട്ടലോട് ചേർന്നുള്ള പറമ്പിൽ സ്ഥിരമായി തമ്പടിക്കും. ഹോട്ടലിൽ നിന്നുള്ള അവശിഷ്ട ഭക്ഷണം കിട്ടുന്ന ത് കാരണം ഈ പറമ്പ് വിട്ട് പോകാറുമില്ല.  എന്നാൽ കൂട്ടത്തിലുള്ള മൂന്ന് നാല് കാക്കകൾ സ്ഥിരമായി ദിവസ്സം നാലും അഞ്ചും നേരം ചപ്പാത്തി കഴിക്കുവാ ൻ എത്തും. കട്ടിയുള്ള ചപ്പാത്തിയാ ണെങ്കിൽ വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്താണ് കഴിക്കുന്നത്. കുഞ്ഞു കാക്കകൾക്ക് വെള്ളത്തിൽ നനച്ചു കൊക്ക് കൊണ്ട് കൊത്തി ചെറു കഷണങ്ങളാക്കി വായിലേക്ക് ഇട്ട് കൊടുക്കും.

മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു ദിവസ്സം കാലത്ത് ഉണർന്നപ്പോൾ കണ്ടത്  പടി ഞ്ഞാറേ തെങ്ങിൽ നിന്നും ഒരു കാക്കകുഞ്ഞു താഴെ വീണ് മരിച്ചു  കിടക്കു ന്നതാണ്. വല്ലാത്ത മനഃപ്രയാസമുണ്ടാക്കിയ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്. പക ൽ സമയം എടുത്ത് മാറ്റിയാൽ നമ്മൾ കാരണം മരിച്ചെന്നു കരുതി കാക്കകൾ പിന്നെ ശത്രുവായി കരുതും. അത് കൊണ്ട് രാത്രിയാണ് മുറ്റത്ത് നിന്നും മാറ്റി യത്. വീണ്ടും ഒരാഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റൊരു കാക്ക കുഞ്ഞു താഴേക്ക് വീണെങ്കിലും അതിന് കാര്യമായി പരിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല. എന്നാൽ അതിന് വേണ്ട വിധം പറക്കാനുള്ള വളർച്ച എത്തിയിരുന്നില്ല. വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി വാഴ യുടേയും മതിലിന് മുകളിലുമെല്ലാം പറക്കും. അടുത്ത വീട്ടിലെ പൂച്ച വിടാ തെ പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്നു, തള്ള കാക്ക പകൽ മുഴുവൻ കുഞ്ഞിനെ സംര ക്ഷിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ കാണുന്നത് പറമ്പിൽ കുഞ്ഞു കാക്കയുടെ ചിറകുകളും, ചോരയൊലിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ടോടുന്ന പൂച്ചയെയുമായിരു ന്നു. പിന്നെ കുറെ ദിവസ്സങ്ങൾ കാക്ക പൂച്ചയെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം മുതുക് നോക്കി കൊത്തുന്നതും പൂച്ച ജീവനും കൊണ്ടോടുന്നതും കാണാമായിരു ന്നു .

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കിഴെക്കെ തെങ്ങിലെ കൂട്ടിൽ നി  ന്നും കുഞ്ഞു താഴേക്ക് വന്നു, തള്ള കാക്കയെ കാണാതെയായി, എന്നാൽ ആ ഹാരം തനിച്ചു കഴിക്കാനും സ്വയ രക്ഷക്ക് പറക്കാനുമുള്ള വളർച്ച അതിനു ണ്ടായിരുന്നു, രണ്ടു കുട്ടികൾ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ മുറ്റത്ത് വന്ന് ആഹാരം കഴി ക്കൽ എല്ലാ കാക്കകളും നിർത്തി. സ്ഥിരമായി വരുന്ന മൂന്ന് നാലെണ്ണം വന്ന് ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോൾ മറ്റ് കാക്കകൾ വന്ന് പ്രത്യേക ശബ്ദത്തിൽ കരയും . കേൾക്കേണ്ട താമസം ആഹാരം ഉപേക്ഷിച്ചു കാക്കകൾ ഓടിപ്പോകും. അ ങ്ങിനെ പിന്നെ കാക്ക കൂട്ടം തീർത്തും മുറ്റത്ത് വരാതെയായി. തള്ളയില്ലാത്ത കുഞ്ഞു കാക്കയെ മറ്റു കാക്കകൾ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാതെ എപ്പോഴും കൊ ത്തിയോടിക്കും. ഭയം കാരണം മറ്റു കാക്കകളെ കാണുമ്പോൾ അത് ഓടിപ്പോ കും. വീട്ടുകാരി അലക്കുമ്പോൾ അലക്ക് കല്ലിനടുത്ത് വന്ന് കരയാൻ തുട ങ്ങും. അപ്പോൾ പൈപ്പ് തുറന്ന് വെള്ളം താഴെ ഒഴിച്ചു കൊടുക്കും, ചപ്പാത്തി കഷണങ്ങളും എറിഞ്ഞു കൊടുക്കും, ചപ്പാത്തി നനച്ചു കുറെ തിന്ന് കഴി ഞ്ഞാൽ ബാക്കി കൊക്കിലെടുത്ത് ഉണക്ക ചണ്ടിക്കടിയിൽ ഒളിച്ചു വയ്ക്കും.

ഈ കാക്ക എവിടെയാണ് രാത്രിയിൽ തങ്ങുന്നതെന്നറിയാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അ തിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായി. ഒരു ദിവസ്സവും സന്ധ്യക്ക് ചപ്പാത്തി കഴിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നോക്കിയിരുന്നു കണ്ടു പിടിച്ചു. പൊന്ന്യം സർവീസ് സഹകരണ ബാങ്കിൻ്റെ കോമ്പൗണ്ടിൽ ഉള്ള മാവിന് മുകളിലാണ് താമസ്സമെന്ന് മനസ്സിലാ യി. മാവിൽ കൂടുണ്ടോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. രാവിലെ മാവിൽ നിന്നും കര യുന്നത് കേൾക്കാം. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുമായി വല്ലാത്ത ഒരു അടുപ്പമാണ്. വിശ ക്കുമ്പോൾ ഓടി വന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങും. അതിന് നന്നായി അറിയാം കരയാ ൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ചപ്പാത്തി കിട്ടുമെന്ന്. എന്നാലും മറ്റുള്ള ഒരു കാക്ക പോ ലും  അതിനെ കൂട്ടത്തിൽ അടുപ്പിക്കുന്നില്ല. മറ്റു കാക്കകളെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ പറന്നു മാവിലേക്ക് പോകും. ഇപ്പോഴും അതിനു പിറക് വശത്തെ മുറ്റ ത്ത് തന്നെ ആഹാരം കൊടുക്കുന്നു.

കോവിഡ് 19 രോഗം കാരണമുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ഭാഗമായുള്ള ലോക്ക് ഡൌൺ കാക്കകൾക്കും മറ്റു പക്ഷികൾക്കും ദൈനംദിന കാര്യങ്ങളിൽ ഒരു പാട് ബുദ്ധി മുട്ടുകൾക്ക് കാരണമായി. ഹോട്ടലുകൾ അടച്ചു പൂട്ടിയപ്പോൾ മു റ്റത്ത് വരാതായ കാക്കകൾ ഒന്നൊന്നായി തിരിച്ചു വന്ന് തുടങ്ങി. സാന്നിധ്യം അറിയിക്കാൻ മുറ്റത്ത് വന്ന്  കരയാനും തുടങ്ങി. പഴയ മൂന്ന് നാല് കാക്കകൾ ആയിരിക്കാം വീണ്ടും  മുറ്റത്ത് സജീവ സാന്നിധ്യമായത്. അങ്ങിനെ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുവാൻ തുടങ്ങി. കാക്കകുളുടെ എണ്ണം കൂടി കൂടി വന്ന് ഇപ്പോൾ എട്ടോളം കാക്കകൾ ആഹാരത്തിനായി എത്തുന്നു ണ്ട്. മുറ്റത്ത് വീടിൻ്റെ  വാർപ്പിനു മുകളിൽ രാവിലെ ആറ് മണിക്ക് വന്നിരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങും. ശരിക്കും ഞങ്ങളെ വിളിക്കുകയാണെന്നു തോന്നുന്നു. എ ല്ലാവരും ചപ്പാത്തിയും വെള്ളവും കഴിച്ചു തിരിച്ചു പോകും. ഇപ്പോൾ ഇടക്ക് ചോറും പുഴുങ്ങിയ ചക്കയുമെല്ലാം കൊടുക്കും, വളരെ ഇഷ്ടത്തോടെയാണ് ചക്ക പുഴുക്ക് കഴിക്കുന്നത്. തിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുമോൾ ചിലപ്പോൾ പരസ്പ്പ രം വഴക്കടിക്കും. ഇടയ്ക്കിടെ പോയും വന്നും രാവിലെ മുതൽ സന്ധ്യ വരെ ഞങ്ങൾ തീറ്റ കൊടുത്ത് കൊണ്ടേ ഇരിക്കും.

എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഉത്തരമില്ലാത്ത ഒരു സമസ്യയാണ് രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങൾ മരിച്ചപ്പോൾ കുറെ നാൾ തീർത്തും മുറ്റത്ത് വരാതിരുന്നതും ആഹാരം കൊ ടുത്തിട്ടും കണ്ടിട്ടും കഴിക്കാതെ പോയതും. അത് പോലെ തള്ള ഇല്ലാത്ത  കു ഞ്ഞിനെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാത്തതും. കുരങ്ങുകൾക്കൊരു സ്വഭാവമുണ്ട്, ഒ രു മരത്തിൽ നിന്നും അടുത്തതിലേക്ക് ചാടുമ്പോൾ ചാട്ടം പിഴച്ചു താഴെ വീ ണാൽ പിന്നീടൊരിക്കലും അതിനെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കില്ല. അത് പിന്നീട് ത നിയെ ജീവിക്കുകയാണ്. ചാട്ടം പിഴച്ച കുരങ്ങിനെ പോലെ തള്ളയില്ലാത്ത കാ ക്ക കുഞ്ഞും തനിച്ചു ജീവിക്കുന്നതും അത്ഭുതമുള്ള കാഴ്ച തന്നെ. എന്താണ് കാക്കകളുടെ മനഃശാസ്ത്രമെന്നത് തീർത്തും അജ്ഞാതമാണ്.

കോവിഡ് 19 മഹാമാരി വേഗം തന്നെ നിയന്ത്രണ വിധേയമായി മനുഷ്യരേ യും ഭൂമിയിലെ മറ്റു ജീവ ജാലങ്ങളുടെയും ആവാസ വ്യവസ്ഥ വേഗം തന്നെ സുഗമമാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം

സ്റ്റേ ഹോം, സ്റ്റേ സേഫ്

ജയരാജൻ കൂട്ടായി

മുതുവന പാറ ഇനി ഓർമ്മ

മുതുവന പാറ ഇനി ഓർമ്മ

ചെറുതും വലുതുമായ ഒരുപാട് നദികളും തൊടുകളുമെല്ലാം കൊണ്ട് സമ്പു ഷ്ടമാണ് നമ്മുടെ നാട്. ഒട്ടു മിക്ക നദികളും പ്രകൃതി നിർമ്മിതവുമാണ് ജല സേചന സൗകര്യം കണക്കിലെടുത്ത് മനുഷ്യ നിർമിതമായ തോടുകൾ ഉണ്ടാ വാം. അതെല്ലാം ഗ്രാമങ്ങളിൽ അപൂർവമായി മാത്രം കാണുന്നതാണ്. എന്നാ ൽ ഇന്ന് കാണുന്ന പ്രകൃതി നിർമ്മിത നദികളുടേയും നദിയോടനുബന്ധിച്ചു ള്ള മലകളും, പാറകളുമെല്ലാം സ്വയം രൂപപ്പെട്ടതുമാണ്. എത്ര കാലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് രൂപപ്പെട്ടതാണ് ഇത്തരം മലകളും പാറകളുമൊക്കെ എന്നതിനെ കുറി ച്ചു ആർക്കും കാര്യമായ വിവരമൊന്നും ഉണ്ടാവുകയുമില്ല. തലമുറകളായി വരുന്നവർ നാട്ടിൻ പുറങ്ങളിൽ കൂടി ഒഴുകുന്ന ചെറു പുഴകളുടെ ചരിത്രങ്ങ ൾ ഒന്നും അറിയാനും മിനക്കെടാറില്ല, അതിൻറെ ആവശ്യവും ഇല്ലെന്നതാണ് വസ്തുത.

ഇങ്ങിനെ എത്ര കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഉണ്ടായതാണെന്ന കാര്യത്തിൽ യാതൊ രു വിവരവും ലഭ്യമല്ലാത്ത ഒരു ചെറുപുഴയാണ് നമ്മുടെ ആറ്റുപുറത്ത് കൂടി ഒഴുകുന്ന കൊങ്കച്ചി പുഴയും. കണ്ണവം മലയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന പുഴ വ ള്ള്യായി എത്തുമ്പോൾ വള്ള്യായി പുഴയായും, പാത്തിപ്പുഴയായും, കൊങ്കച്ചി പുഴ, ചാടാല പുഴ, പൊന്ന്യം പുഴ, അങ്ങിനെ തലശ്ശേരി കൊടുവള്ളിയിൽ ക ടലിൽ ചേരുന്നത് വരെ സ്ഥല നാമവും ചേർത്ത് ഒരുപാട് പേരുകളിലാണ് അ റിയപ്പെടുന്നത്. ഓരോ പ്രദേശങ്ങളിലും സ്ഥലം തിരിച്ചറിയാൻ ഒരു അടയാ ളം തീർച്ചയായും ഉണ്ടാവും. കൊങ്കച്ചി പുഴയിൽ അങ്ങിനെയുള്ള അടയാള ങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ആറ്റു പുറത്തിനടുത്ത് മുതുവന പാറയും, മറ്റൊന്ന് കൊങ്കച്ചി കുന്നും. ചിലപ്പോൾ പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായ കാലം മുതൽ നിലവിലുണ്ടാ യിരുന്നതായിരിക്കാം മുതുവാന പാറയും അതു പോലെ പുഴയുടെ പരിസ്സര ങ്ങളിൽ കാണുന്ന അടയാളങ്ങളും.

വാട്ട്ആപ്പും മറ്റു സോഷ്യൽ മീഡിയകളും സജീവമല്ലാത്ത മുൻ കാലങ്ങളിൽ കുട്ടികളും, മുതിർന്നവരുമെല്ലാം പുഴകളിൽ കുളിച്ചും നീന്താൻ പഠിച്ചുമൊ ക്കെയാണ് സമയം ചിലവഴിച്ചിരുന്നത്. നാട്ടുകാരായ മുതിർന്നവർക്കും കുട്ടി കൾക്കും നീന്തൽ ശരിക്കുമൊരു വ്യായാമവും വിനോദവുമായിരുന്നു തോർ ത്തുമെടുത്ത് പുഴയിൽ പോകുക സുഹൃത്തുക്കളുമായി കുശലം പറയുക, പു ഴയിൽ കുളിക്കുക, മുതുവാന പാറയിൽ തോർത്തും ഉടുമുണ്ടുമെല്ലാം ഉണ ക്കാൻ വിരിക്കുക, പാറമേൽ കുറെ നേരം ഇരുന്നു പരസ്പ്പരം കളിതമാശക ൾ പറഞ്ഞു സമയം തള്ളിനീക്കിയിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ മുൻകാലങ്ങ ളിൽ ആൺ  പെൺ വ്യത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും നീന്തൽ വശമായിരു ന്നു. വീടുകളിലുള്ള സ്ത്രീകളും തുണികളെല്ലാം പുഴയിൽ കഴുകി പാറയിൽ വിരിച്ചിട്ട്  ഉണക്കും. അങ്ങിനെ കൊങ്കച്ചി പുഴയും, മുതുവാന പാറയും  ആറ്റു പുറം, കടേപ്രം നിവാസികളുടെ ജീവിതത്തിൻറെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഇന്ന് അ തിന് മാറ്റങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നത് യാഥാർഥ്യം.

പല വീടുകളും വ്യക്തികളും  മുതുവന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. മു തുവന ഗോപാലേട്ടൻ, മുതുവന ശങ്കരൻ മാസ്റ്റർ, മുതുവന കുഞ്ഞിരാമൻ മാസ്റ്റ ർ തുടങ്ങിയവർ അക്കൂട്ടത്തിൽ ചിലർ ആയിരുന്നു. മുതുവന വീട്ടിനടുത്തു ള്ള പാറയായതു കൊണ്ടാണ് മുതുവന പറയായി മാറിയത്. ഒരുപാട് കുട്ടിക ളും നാട്ടുകാരും നീന്താൻ പഠിച്ചും, ചൂണ്ടയിട്ട് മീൻ പിടിച്ചും സമയം തള്ളി നീ ക്കിയതും, കൂടാതെ കുട്ടി മീറ്റിങ്ങുകളുമെല്ലാം പാറയുടെ മുകളിൽ കൂടിയി രുന്നു സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെല്ലാത്തിനും പുറമെ മുതുവന പാറ ഒരു നാ ടിൻറെ, ഒരു പ്രദേശത്തിൻറെ മായ്ക്കാനാവാത്ത ഒരു അടയാളവുമായിരുന്നു. അങ്ങിനെ നാടിൻറെ ചരിത്രത്തിൻറെ ഭാഗവുമായി മാറിയിരുന്നു.

മഴക്കാലം പുഴ നിറയുമ്പോൾ കിഴക്കൻ മലമുകളിൽ നിന്നും ചെമ്മണ്ണോടു കൂടി  കുത്തിയൊഴുകി വരുന്ന ചായയുടെ നിറമുള്ള വെള്ളത്തിൻറെ കു ത്തൊഴുക്കും അതിൻറെ ഭംഗിയും ആസ്വദിക്കുക പാറയുടെ മുകളിൽ ഇരു ന്നു കൊണ്ടാണ്. നോക്കി നോക്കി ഇരിക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ പാറയ്ക്ക് മു കളിലേക്കും വെള്ളം കയറാൻ തുടങ്ങും. വെള്ളം കുത്തിയൊലിക്കാൻ തുട ങ്ങിയാൽ പിന്നെ പാറയിലിരിക്കുക അസാധ്യമാകും. വർഷം രണ്ടും മൂന്നും ചിലപ്പോൾ അഞ്ചും, ആറും തവണ എങ്കിലും പാറയേയും വെള്ളത്തിൽ മു ക്കി കൊണ്ട് പുഴ കരകവിയും. പരിസ്സരങ്ങളിലുള്ള പറമ്പുകളിലെല്ലാം വെ ള്ളം കയറുകയും പതിവായിരുന്നു. മഴക്കാലങ്ങളിൽ അപൂർവം ചിലരൊ ക്കെ പാറക്കു താഴെയായി ഉണ്ടായിരുന്ന കുഴിയിൽ മുങ്ങി മരിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.

 നല്ലതും ചീത്തയുമായ ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ മുതുവന പാറയുമായി ബന്ധപ്പെ ട്ട്  ഓർമ്മയിൽ ഉണ്ട്. നിർത്താതെ പെയ്യുന്ന ഒരു മഴക്കാലം. മാനം കറുത്തിരു ണ്ട്, മഴ തകർത്ത് പെയ്യുന്നു. പാറയ്ക്ക് താഴെ ഒരാൾ മുങ്ങി മരിച്ചിരുന്നു. പാനൂ രിൽ നിന്നും പോലീസ് എത്തി ശവ ശരീരം പാറയ്ക്ക് മുകളിൽ എടുത്ത് കിട ത്തി, ഒരു പോലീസ് കാരനെ കാവലിനായി  നിർത്തി, ഒരു കുടയും ചൂടി ക്കൊണ്ട് കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയിൽ പിറ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ വരെ ശവ ശ രീരത്തിനടുത്തായി പാറയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കാവൽ ഇരുന്ന ആ പോലീ സ് കാരൻറെ ദൈന്യതയാർന്ന മുഖം ഇന്നും ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് മായാറില്ല. മഴ ക്കാലങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ പുഴ അപൂർവം ചില വർഷങ്ങളിൽ മാത്രമേ നിറയാ റുള്ളൂ. ഇന്നും മുതുവന പാറയുടെ പരിസരം വഴി പോകുമ്പോഴെല്ലാം ഓർമ്മ യിൽ അന്നത്തെ ആ പാവം പോലീസ് കാരൻറെ മുഖം തെളിയാറുമുണ്ട്.


വർഷ കാലങ്ങളിൽ പുഴയിൽ വെള്ളം ഉയരുമ്പോൾ ഇര തേടി എത്താറുള്ള മീൻ കള്ളിയും, മറ്റു പക്ഷികളും  പാറയിലിരുന്നു ഒഴുക്ക് വെള്ളത്തിലേക്ക് ഒളി കണ്ണിട്ട് നോക്കിയിരിക്കും. ഉന്നം പിഴക്കാതെ തന്നെ ഇരയെ റാഞ്ചിയെടു ത്ത് പറന്നുയരും. മരക്കൊമ്പിലിരുന്ന് വിഴുങ്ങിയ ശേഷം വീണ്ടും വന്നിരി ക്കും. വയർ നിറയുന്നത് വരെ തുടരുന്ന സ്ഥിരം കാഴ്ച. കണ്ടിരിക്കുന്നവർക്കും കുളിരേകുന്ന കാഴ്ചകൾ തന്നെ. നാട്ടുകാർക്കെന്ന പോലെ പുഴയേയും വെള്ള ത്തെയും ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികൾക്കും ഉപകാര പ്രദമായിരുന്നു പ്ര കൃതിയുടെ വരദാനമായ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള ഒരു ഗജ വീരൻറെ തല യെടുപ്പുമായി നില കൊണ്ട മുതുവന പാറ.

അതേ, ഇനി മുതൽ മുതുവന പാറ ഓർമ്മ മാത്രം, ഗെയിൽ പൈപ്പ് ലൈൻ (ഗ്യാസ് അതോറിറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യ ലിമിറ്റഡ്) പ്രവർത്തിയുടെ ഭാഗമായി മുതുവ ന പാറ എന്നന്നേക്കുമായി നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആറ്റുപുറത്തിന് ഇനി അടയാ ളമായി മുതുവന പറയില്ല, ആറ്റുപുറത്ത് വീടെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ മുതു വന പാറക്കടുത്തെന്ന് ആർക്കും ഇനി പറയാൻ പറ്റില്ല. ജനങ്ങളും ജീവിത ശൈലിയും കാലത്തിനൊത്ത് മാറിയേ തീരൂ, നാടിൻറെ വികസ്സനവും  അനി വാര്യമാണ്, കാല ഘട്ടത്തിൻറെ ആവശ്യവുമാണ്. അതിനിടയിൽ വരുന്ന ഇ ത്തരം തടസ്സങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ. എന്നിരുന്നാലും നമ്മുടെ നാടിൻറെ അടയാളമായിരുന്ന മുതുവന പാറ ഇല്ലാതായത് ഒരു നൊമ്പരമായി തന്നെ ഹൃ ദയത്തിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ഒരു പാട് കാലം കുളിച്ചും, കളിച്ചും, ഓടിച്ചാ ടിയും നടന്ന കൊങ്കച്ചി പുഴയും, കുന്നും, മുതുവന പാറയുമെല്ലാം മനസ്സുഖം പകരുന്ന ഗതകാല സ്മരണ തന്നെ.

ശ്രീ വൈരി ഘാതകൻ ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധാരണ മികവിൽ

തേർപ്പാൻ കോട്ടം ശിവ ക്ഷേത്രവും ശ്രീ വൈരിഘാതകൻ ക്ഷേത്രവും 

നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തകർന്ന് മണ്ണടിഞ്ഞു കിടന്ന കക്കറയിലെ കീഴാറ്റിൽ ശ്രീ വൈ രി ഘാതക ൻ ക്ഷേത്രം പ്രദേശ വാസ്സികളും നല്ലവരായ ഒരു കൂട്ടം നാട്ടുകാരുടെ അത്യുൽസാഹവും, ശ്രമഫലവും, സർവോപരി ഭഗവാൻറെ കൃപാ കടാക്ഷ ത്താലും പുനരുദ്ധാരണത്തിന് സജ്ജമായിരിക്കുകയാ ണ്. ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിത മായ കാലത്തെ കുറിച്ചോ, തകർന്ന് പോകാനുണ്ടായ കാര ണങ്ങളെ കുറിച്ചോ, ഇന്നുള്ളവർക്കു വ്യക്തമായ ധാരണയൊന്നും ഇല്ല. അറിയാവുന്നരൊന്നും ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല. എന്നാലും മണ്ണടിഞ്ഞു പോയ ക്ഷേത്രാവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും, മണ്ണിനടിയിൽ നിന്നും കുഴിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട ക്ഷേത്രകുളത്തിൻറെ അവശിഷ്ടങ്ങളും കാണു മ്പോൾ ഒരു കാലത്ത് വളരെ പ്രതാപത്തോടും ഔശര്യത്തോടും നില നി ന്നിരുന്ന ഒരു  ക്ഷേത്രമായിരുന്നെന്ന് അനുമാനിക്കാം.

തകർന്നു പോയൊരു ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിക്കാൻ കൈവരുന്ന അവസ്സരം ഒരു മഹാ ഭാഗ്യമാണ് . കാരണം വിശ്വാസ്സപരമായി ഒരു ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിച്ചാൽ ഏഴു തലമുറകൾക്കു പുണ്ണ്യവും സുകൃതവുമാണ്. ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങിനെ യൊരു സൗഭാഗ്യം സുകൃതം ചെയ്ത അപൂർവ്വം ജൻമ്മങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ കൈ വരികയുള്ളൂ. ക്ഷേത്രത്തിൽ പല മാസ്സങ്ങളും, വർഷങ്ങളും, പല നൂറ്റാണ്ടു കളും വിശ്വാസികൾ പലരും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വരുന്നു. അതിനുള്ള സൗകര്യം ഉണ്ടാക്കിയതിൽ നമ്മളും ഒരു ഭാഗമാകുന്നു, അങ്ങിനെ നമ്മളറിയാതെ തന്നെ  നമ്മളും കാലാകാലങ്ങളോളം പുണ്ണ്യ കർമ്മത്തിൻറെ ഉത്തരവാദിയായി മാറു ന്നു.

ഒരു ദേശത്തെ മൊത്തം ജനതയുടെ ജീവിത ശൈലിയുടെ കേന്ദ്ര ബിന്ദുവായാണ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ അറിയപ്പെടുന്നത്. താന്ത്രിക ക്രിയകളും, ക്ഷേത്ര വിശ്വാസ്സങ്ങളും, ആചാരങ്ങളും, ഉൽസ്സവങ്ങളും ക്ഷേത്രത്തിൻറെ അഭിവൃദ്ധിയോടൊപ്പം നാടി ൻറെ പുരോഗതിക്കും സർവോപരി ജനങ്ങളുടെ പുരോഗതിക്കും നിദാനമാണ് ധർമ്മച്യുതിയോടൊപ്പം അധർമ്മവും ക്രമാധീതമായി വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന കലി കാലത്ത് ക്ഷേത്ര ദർശനത്തോടൊപ്പം, സപ്താഹങ്ങളിലും, സത് സംഘങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കുകയും ദാന ധർമ്മാദി കർമ്മങ്ങളിൽ ഭാഗമാകുകയും ചെയ്യുക എന്നു ള്ളതിന് വളരെയധികം പ്രാധാന്യമുണ്ട്.  എങ്കിൽ മാത്രമേ മനുഷ്യ മനസ്സുകളിൽ ഈശ്വര ചിന്ത നിലനിർത്തുവാനും, പരമ ലക്ഷ്യമായ മോക്ഷ പ്രാപ്തി കൈവ രിക്കാനും സാധ്യമാകുകയുള്ളൂ.

മൂല്യ ച്യുതിയിൽ ആണ്ടുകിടക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് സാമാന്യ ജനങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ദാരിദ്ര്യം, രോഗം തുടങ്ങിയ കഷ്ട, നഷ്ടങ്ങൾക്കും, ദുരിത നിവാരണത്തിനുമായി ഈശ്വരാരാധന നടത്തുന്നതിനായി ട്ടാണ് ക്ഷേത്രങ്ങളും ആരാധന  സമ്പ്രദായവും പൂജാ വിധി കൽപ്പിച്ചു രൂപ കൽപ്പന ചൈതിട്ടുള്ളത്.

വളർന്ന് വരുന്ന പുതു തലമുറയിൽ ഒരു പാട് പേർക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളെ കുറിച്ചോ ആചാരങ്ങളെ കുറിച്ചോ വ്യക്തമായ ധാരണ യൊന്നും ഇല്ലാ. എന്താണ് ശത്രു സംഹാര പൂജാ? ഇൗ കാര്യത്തിൽ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അടുത്ത കാലത്ത് കാണുവാൻ ഇടയായ ഒരു കമന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്ഷേത്ര ബോർഡിലെ ശത്രു സംഹാര പൂജയുടെ തുക കണ്ടൂ അയൽ വാസിയായ ശത്രുവിനെ വിളിച്ചു ഒന്നിച്ചിരുന്ന് പരസ്പരം ശത്രുത പറഞ്ഞു തീർത്തൂ, എന്നായിരുന്നു രസകരമായ അ കമന്റ്

ഇവിടെ ആരാണ് ശത്രു? ഒരു മനുഷ്യനിലുള്ള കാമം, ക്രോധം, ലോഭം, മോഹം, അഹങ്കാരം തുടങ്ങിയവയാണ് അയാളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു, ഇൗ ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാനുള്ള താന്ത്രിക വിധിയാണ് ശത്രു സംഹാര പൂജ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശി ക്കുന്നത്, ഇൗ ശത്രുക്കൾ നമ്മിൽ നിന്നും അകന്നാൽ നമ്മുടെ ജീവിതം ധന്യമാകുമെന്നതാണ് വിശ്വാസം. അതോടൊപ്പം ജീവിതം ധന്യമായി പരമമായ മോക്ഷ പ്രാപ്തി ലഭിക്കുമെന്നതും വിശ്വാസം

ആരാണ് വൈരീ ഘാതകൻ?  ആരാണ് വൈരീ? മനുഷ്യ കുലത്തിന്റെ എക്കാലത്തെയും വൈരീകളായ മേൽപ്പറഞ്ഞ അഞ്ചു ശത്രു ക്കൾ തന്നെ, ഇൗ വൈരികളെ നശിപ്പിക്കുവാൻ പ്രപ്തിയുള്ളവനാണ് വൈരീ ഘാതകൻ, സാക്ഷാൽ പരബ്രഹ്മ മായ പരമേശ്വരനെ യാണ് വൈരീ ഘാതകനായി അറിയപ്പെടുന്നത്.

പുനരുദ്ധാരണ പ്രവർത്തനങ്ങലിലും , പൂജാദി കർമ്മങ്ങളിലും ഭാഗമാവുകയും നിത്യ ദർശനവും, പ്രാർത്ഥനയുമായി ക്ഷേത്രം സദാ ഉണർന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലുമായാൽ ദേശത്തിനും, ദേശവാസികൾക്കും ഊർജ്വസ്വലതയും, സർവ്വ ഐശ്വര്യവും ഭവിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. പരസ്പര ഐക്യവും സഹകരണവും കൊണ്ട് തീർച്ചയായും ക്ഷേത്രത്തെ പഴയ നിലയിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ സാധിക്കും. വിശ്വാസികളെ ല്ലാം വൈരീ ഘാതകനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും......

ബ്രാഹ്മ മുഹൂർത്തത്തിൽ ഉണരുകയും പ്രഭാത കർമ്മങ്ങൾക്ക് ശേഷം സൗകര്യപ്പെടുന്ന ദിവസ്സങ്ങളിലെങ്കിലും അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്ര ദർശനം നടത്തുക, ബാഹ്യ ലോകത്തെ സ്വർഗമാക്കൻ വേണ്ടി സമയം കളയാതെ ആന്തരീക ലോകം സ്വർഗമാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. ആധി, വ്യാധി തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തി നേടാനും പരിശ്രമിക്കുക,  നിത്യ ജീവിതത്തിൽ തീർച്ചയായും വിജയം കൈവരിക്കാനാകും, ജീവിതത്തിൽ ലക്ഷ്യ പ്രാപ്തിയും ഉറപ്പാണ്

"കർമ്മം ചെയ്യുക നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം
കർമ്മ ഫലം തരും ഈശ്വരണല്ലോ"

ശ്രീ വൈരീ ഘാതകൻ തുണ.


ജയരാജൻ കൂട്ടായി

ഭഗോറിയ ഉൽസ്സവം - വിചിത്രമായ ആഘോഷങ്ങൾ

ഭഗോറിയ ഉൽസ്സവം - വിചിത്രമായ ആഘോഷങ്ങൾ

വിശ്വാസ്സങ്ങളുടെ ഭാഗമായത് പോലെ തന്നെ, വിശ്വാസ്സങ്ങളുടെ പിന് ബലമി ല്ലാത്തതുമായ ഒരുപാട് ആഘോഷങ്ങൾ ഭാരതത്തിൽ നിലവിലുണ്ട്. അങ്ങി നെ വിശ്വാസ്സങ്ങളുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ആഘോഷമാണ് മധ്യ പ്ര ദേശിലെയും മഹാരാഷ്ട്രയിലെയും മൽവാ ഉൽസ്സവം എന്ന പേരിൽ കൂടി അറിയപ്പെടുന്ന ഭഗോറിയ ഉൽസ്സവം (ഭഗോറിയ ഹാത്ത് ഉൽസ്സവം) ബിൽസ് എന്നും, ഭിലാലാസ് എന്നും ബാറെലാസ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഗോത്ര വിഭാ ഗങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നിനനിൽക്കുന്ന വിചിത്ര ആഘോഷമാണ്  ഭഗോറിയ ഉ ൽസ്സവം. വീട്ടുകാർ അറിയാതെ പ്രണയിക്കുന്ന യുവതി യുവാക്കളാണ് ആ ഘോഷങ്ങളിൽ കൂടുതലായും പങ്ക് ചേരുന്നത്. വീട്ടുകാർക്ക് എതിർപ്പുള്ള തിനാൽ വെളിപ്പെടുത്താൻ പറ്റാതെ പ്രണയം കൊണ്ട് നടക്കുന്നവർക്ക് ഒരു അനുഗ്രഹം കൂടിയാണ് ഭഗോറിയയുടെ ആചാരങ്ങൾ. അങ്ങിനെ ഒളിച്ചോട്ടം ഇല്ലാതെയും കമിതാക്കളാണെന്നുള്ള വിവരം അറിയാത്ത വീട്ടുകാരുടെ അ നുവാദത്തോടും കൂടി തന്നെ വിവാഹം നടത്തപ്പെടുന്നുവെന്നതാണ് ഭഗോറി യ എന്ന വിചിത്ര ഉൽസ്സവത്തിൻറെ പ്രത്യേകത.

പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ബി സി ആയിരം മുതൽ ആയിരത്തി അൻപത്തി അഞ്ചു വരെ മാൽവ എന്ന നാട്ടുരാജ്യത്തിലെ രാജാവായിരുന്ന ഭോജ രാജാ വും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സഹായി ആയിരുന്ന ഭിൽ ബുലാനിയും ചേർന്ന് തുട ക്കം കുറിച്ചതാണ് ഭഗോറിയ ഉൽസ്സവം. ഏഴു ദിവസങ്ങളിലായി നടക്കുന്ന ഉൽസ്സവം ബദ്വാനി, ധാർ, അലിരാജ് പൂർ, ഖാർഗോൺ, ജാബുവ ജില്ലകളിലെ ഗോത്ര വിഭാഗങ്ങൾ താമസിക്കുന്നതിനടുത്തുള്ള എല്ലാ പ്രധാന മാർക്കറ്റ്കൾ ക്കും അടുത്തായിട്ടാണ്  സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്. ഉൽസ്സവം തീരുന്ന ഏഴാം നാൾ രാത്രി ഹോളികാ ദഹനവും (ഹോളി കത്തിക്കൽ) നടക്കുന്നു.

മാർച്ച് മാസ്സത്തിൽ ഹോളി ഉൽസ്സവത്തിന് മുമ്പായി നടക്കുന്ന ഭഗോറിയ ഉൽ സ്സവത്തിൻറെ പ്രത്യേകത തീർത്തും വിചിത്രമാണ്. ഈ ഒരു ദിവസ്സം ബിൽ സ്, ഭിലാലാസ്,  ബാറെലാസ് ഗോത്ര വിഭാഗങ്ങളിലെ യുവതി, യുവാക്കൾക്ക് സ്വന്തമായി ഇഷ്ടമുള്ള വധു വരന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ അനുവാദമുണ്ട്. ഭാഗോറിയ ഉൽസ്സവത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങാണ് സ്വയംവരമെന്നറിയപ്പെ ടുന്ന ഈ വിവാഹം. കമിതാക്കളെ കൂടാതെ ഒരുപാട് യുവതി യുവാക്കൾ അ വരവരുടെ മാതാ പിതാക്കളോടൊപ്പം മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച കാളവ ണ്ടികളിൽ സ്വയംവരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എത്തി ചേരുന്നു.

 പുത്തൻ സാരിയുടുത്ത്, ആടയാഭരണ വിഭൂഷിതയായി യുവതികൾ സ്വയം വരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ സ്വയംവര പന്തലിൻറെ  ഒരു ഭാഗത്ത് ഒത്ത് കൂടുന്നു. മറു ഭാഗത്ത് സ്വയം വരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരായ യുവാ ക്കളും മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് മാതാപിതാക്കളും, ബന്ധുക്കളും പ്രത്യേകം, പ്രത്യേക മായി തയ്യാറാക്കിയ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഉപവിഷ്ടരാകും. യുവതി, യുവാക്കൾ  ക യ്യിൽ പലാഷ് മരത്തിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന ചുവപ്പ് നിറമുള്ള സിന്ദൂര പൊ തി കരുതിയിരിക്കും. സ്വയംവര ഉൽസ്സവത്തിൽ വിവാഹം നടത്താൻ കമി താക്കളെ കൂടാതെ ഒരുപാട് യുവതി യുവാക്കൾ അവരവരുടെ മാതാപിതാക്ക ളോടും ബന്ധുജനങ്ങളോടും കൂടി എത്തി  ചേരുന്നു.


വിവാഹങ്ങളിൽ കാണുന്നത് പോലെ തന്നെ വാദ്യക്കാർ, ഗായകർ, താള മേള ക്കാർ, നൃത്തക്കാർ അങ്ങിനെ സ്വയം വരത്തിനു മാറ്റുകൂട്ടുവാൻ ഒരുപാട് സാംസ്കാരിക കലാപരിപാടികളും നടത്തപ്പെടുന്നു. സ്വയംവര പന്തൽ കൊടി തോരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ നടക്കുന്ന വിൽപ്പന മേളയി ൽ കര കൗശല വസ്തുക്കൾ, മ്യൂസിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ, ഹോളി ആഘോഷി ക്കുവാനാവശ്യമായ വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള സിന്ദൂരങ്ങൾ, ആഹാര പദാർ ത്ഥങ്ങൾ അങ്ങിനെ എല്ലാം കൂടി ഒരു ഉൽസ്സവത്തിൻറെ അല്ലെങ്കിൽ മഹാമാ മാങ്കത്തിൻറെ എല്ലാ പ്രൗഢിയോടും കൂടിയുള്ളതാണ് സ്വയംവര വേദി.

മുഹൂർത്ത സമയമാകുമ്പോൾ യുവാക്കൾ ചുവന്ന സിന്ദൂര പൊതിയുമായി ഓരോ യുവതികളുടേയും മുന്നിലെത്തുന്നു. വാദ്യക്കാരും, ഡോൾ മുട്ടിയും മ ദ്ദളം അടിച്ചും ഹാർമോണിയം വായിച്ചും നൃത്തം ചെയ്‌തും സ്വയം വരത്തി നെത്തിയവർക്ക് ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും ഹരം പകരുന്നു. നിരനിരയായി നിൽക്കുന്ന യുവതികളിൽ നിന്നും മനസ്സിനിഷ്ടപ്പെട്ട യുവതിയെ കണ്ടു കഴി യുമ്പോൾ സിന്ദൂരപൊതി തുറന്നു യുവതിയുടെ മുഖത്ത് പൂശുന്നു. നിന്നെ എ നിക്കിഷ്ടമായി എന്നറിയിക്കുന്നതാണ് സിന്ദൂരം പൂശൽ. എന്നാൽ കമിതാക്ക ളല്ലാത്ത യുവാവിന് യുവതിയെ ഇഷ്ടമായാലും,  തിരിച്ചു യുവതിക്ക് യുവാവി നെ ഇഷ്ടമാവണമെന്നില്ല. ഇങ്ങിനെയു ള്ള അവസ്സരങ്ങളിൽ പ്രസ്തുത യുവാവി ന് സ്വയം വര പന്തലിൽ വേറൊരു യുവതിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അനുവാദ മില്ല.

എന്നാൽ ഇങ്ങിനെയുള്ളവർക്ക് വീണ്ടും ഒരവസ്സരം നൽകുന്നു, അതെ യുവ തിയെ എങ്ങിനെയെല്ലാം ആകർഷിക്കാനും വശീകരിക്കാനും, അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിക്കാനും പറ്റുമോ അതിനു വേണ്ടി എന്തെല്ലാം അ ടവുകൾ പയറ്റാൻ പറ്റുമോ അതെല്ലാം അനുവദനീയമാണ്. സ്വന്തമായി പല കഴിവുകളുമുള്ളവർ അവനവൻറെ കഴിവ്‌കൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ കൈയേറ്റമോ, ബല പ്രയോഗമോ അനുവദനീയമല്ല,  തീർത്തും മാന്യമായ രീ തിയിലുള്ള വശീകരണം മാത്രമേ അനുവദിക്കുകയുള്ളൂ. സിന്ദൂരം പൂശി പര സ്പ്പരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ വെറ്റിലയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബീഡ ചവക്കുകയും മൈതാ നത്തിൽ നിന്നും രണ്ടു പേരും ഓടി പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. വീട്ടിലെത്തുന്ന ജോഡികളെ ആചാരപൂർവം ആരതി ഉഴിഞ്ഞു സ്വീകരിക്കുന്നു, തുടർന്ന് കു ടുംബാംഗങ്ങൾ വിവാഹ നിശ്ചയം നടത്തുന്നു.

യുവതി വശത്തായില്ലെങ്കിൽ യുവാവ് സ്വയം വരത്തിൽ നിന്നും പുറത്താ കും. അടുത്ത വർഷം വീണ്ടും ശ്രമിക്കാവുന്നതുമാണ്. വളരെ കാലങ്ങളായി പ്രണയത്തിലുള്ള ഒരുപാട് യുവതി, യുവാക്കൾ  ഇവിടെ അവസ്സരം മുതലാ ക്കാൻ എത്തിച്ചേരുന്നു, വീട്ടുകാർ അനുവദിക്കില്ലെന്നുറപ്പുള്ള കമിതാക്കൾ പ്രണയം രഹസ്യമാക്കി സൂക്ഷിക്കുകയും, സ്വയംവര ദിവസ്സം മൈതാനത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തങ്ങളുടെ മുൻ പരിചയം വെളിപ്പെടുത്താതെ പരസ്പ്പരം സി ന്ദൂരം പൂശുന്നു.  സ്വയം വരത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന യുവതി, യുവാക്ക ളുടെ വിവാഹം നടത്തുവാൻ മാതാപിതാക്കൾ ബാധ്യസ്ഥരാണ് എന്നുള്ളത് ഇ വിടുത്തെ ഗോത്ര വിഭാഗങ്ങളിലെ മാറ്റാൻ പറ്റാത്ത നിയമമാണ്. സ്വയം വര ത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ വീണ്ടും വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ നടത്തണമെ ന്നൊന്നും ഇല്ല. സ്വയംവരം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ ത ന്നെ വരനൊപ്പം പോകാനും, കൂടെ താമസ്സിക്കാനും അനുവാദമുണ്ട്. പല നൂറ്റാണ്ടുകളായി നില നിൽക്കു ന്ന ഈ വിചിത്ര ആചാരം ലോക കമിതാക്കൾ ദിനം ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ നിലവിലിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ഭഗോറിയ ഹാത്ത് ഉൽസ്സവം വിളവെടുപ്പുൽസ്സവമായി കൂടിയാണ് ഗോത്ര വി ഭാഗക്കാർ ആഘോഷിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ബിൽസ്, ഭിലാലാസ്, ബാറെലാസ്, ഗോത്രങ്ങളിലെ യുവതി യുവാക്കൾക്ക് ഒളിച്ചോട്ടമില്ലാതെയും വീട്ടുകാരുടെ എതിപ്പുകളില്ലാതെയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവസ്സരം കിട്ടു ന്നുവെന്നതാണ് കമിതാക്കളുടെ ഉൽസ്സവമെന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭഗോറിയ ഹാ ത്ത്  ഉൽസ്സവത്തിൻറെ ഗുണം. നാട്ടു രാജാക്കന്മാ ർ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന കാല ങ്ങളിൽ രാജ കൊട്ടാരങ്ങളിൽ നിലവിലിരുന്ന സ്വയം വര സമ്പ്രദായം വേ റൊരു രൂപത്തിൽ ഇന്നും മധ്യ പ്രദേശിലെയും, മഹാരാഷ്ട്രയിലേയും ഗോത്ര വിഭാഗങ്ങളിൽ നില നിൽ ക്കുന്നു.

കമിതാക്കളെ സംബന്ധിച്ചു നോക്കിയാൽ എത്ര നല്ല ആചാരങ്ങൾ!!!!!!!!!!. ഇത് പോലൊരു നിയമം എല്ലായിടത്തുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പാട് ഒളി ച്ചോട്ട ങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.!!!!!!!!!!!!!! കല്യാണത്തിന് പെണ്ണ് തേടി അലയേ ണ്ട ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.



കമിതാക്കൾക്ക് ആശംസ്സകൾ


ജയരാജൻ കൂട്ടായി

"ഉനക്കോടി" കോടിക്കൊന്നു കുറവ് - ദൈവ രൂപങ്ങൾ

"ഉനക്കോടി" കോടിക്കൊന്നു കുറവ് - ദൈവ രൂപങ്ങൾ


അതിശയിപ്പിക്കുന്ന പല അത്ഭുതങ്ങളുടെയും നാടാണ് ഭാരതം. നമ്മുടെ കണ്ണിൽ പെടാത്തതും, കേട്ടിട്ടില്ലാത്തതുമായ ഒരു പാട് അത്ഭുത സൃഷ്ട്ടികളാണ്  ഭാരത ത്തിൻറെ  പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്ര ലോ കം എത്ര പരിശ്രമിച്ചാലും, എത്രയൊക്കെ ആധുനീക സാങ്കേതീക വിദ്യകളുണ്ടാ യാലും അപ്രാപ്യമായ കരവിരുതിൽ തീർത്ത നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ്  അവയിൽ പലതും. അങ്ങിനെയുള്ള അത്ഭുതങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വടക്ക് കിഴക്കൻ സംസ്ഥാനമായ  ത്രിപുരയിലെ "ഉനക്കോടി" ജില്ലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന തൊണ്ണൂ റ്റി ഒൻപത് ലക്ഷത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതിനായിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊ ണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ദൈവരൂപങ്ങൾ. ഉനക്കോടിയെന്നാൽ ബംഗാളി ഭാഷയിൽ കോ ടിക്കൊന്നു കുറവെന്നർത്ഥം.

ഉനക്കോടി ജില്ലയിലെ കൈലാസ് ശഹർ സബ്ഡിവിഷനിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്ര ശസ്തമായ ഈ ശൈവ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രം ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിനും, ഒൻപതാം നൂ റ്റാണ്ടിനുമിടയിൽ രൂപപ്പെട്ടെതെന്നാണ് വിശ്വാസ്സം. ഉത്ഭവത്തെ കുറിച്ച് വിശ്വാ സ്സികൾക്കിടയിൽ രണ്ട് ഐതിഹ്യങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്. പരമ ശിവൻ തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ലക്ഷത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതിനായിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ദേവന്മാരുമൊത്തു കാശിക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ ഈ സ്ഥലത്ത് രാത്രി വിശ്രമിക്കാനിരുന്നു. സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പ്  യാത്ര തുടരണമെന്ന പരസ്പ്പര ധാരണയിലായിരുന്നു വിശ്രമം തുടങ്ങിയത്. ശിവൻ ഉണർന്ന് യാത്ര തുടരാൻ ത യ്യാറാവുകയും മറ്റുള്ളവർ ഉണരാതെ നല്ല ഉറക്കത്തിലുമായിരുന്നു. കോപാകു ല നായ ശിവൻ മറ്റുള്ള ദേവി, ദേവന്മാരെ ശിലയായി തീരട്ടെയെന്ന് ശപിക്കുക യും അങ്ങിനെ  തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ലക്ഷത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതിനായിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ദേവന്മാരും ശിലകളായി മാറിയെന്നും  ഒരു കഥ.

രണ്ടാമത്തെ ഐതിഹ്യപ്രകാരമുള്ള കഥ ഇങ്ങിനെ, കല്ലുവെന്നു പേരായ കൊല്ല പ്പണിക്കാരന് ശിവ പാർവ്വതിമാരോടൊത്തു കൈലാസത്തിൽ താമസിക്കണമെ ന്ന് അതിയായ മോഹമുദിക്കുന്നു. ഭക്തജന പ്രിയനായ ഭഗവാൻ ഒരു ഉപാധി യോടു കൂടി അനുവാദം നൽകുന്നു. ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ഒരു കോടി ദൈവ രൂപ ങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണമെന്നതായിരുന്നു ഉപാധി. തൻറെ കഴിവിൽ അമിത വിശ്വാ സ്സമുണ്ടായിരുന്ന കൊല്ലൻ ഉപാധി പ്രകാരം ദൈവ രൂപങ്ങളുടെ പണി തുടങ്ങു കയും ചെയ്തു. സമയത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ പണി മുഴുമിപ്പിച്ചു കൊല്ലപ്പണിക്കാ രൻ വിശ്രമവും തുടങ്ങി. എന്നാൽ രാവിലെ എണ്ണി നോക്കിയപ്പോഴാണ് കോടി ക്കൊന്നു കുറവാണ് ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് ബോധ്യമായത്. അങ്ങിനെ കൊല്ലൻ കൈ ലാസത്തിൽ താമസ്സിക്കുകയെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറി. അങ്ങിനെയു ണ്ടായ താണ് തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ലക്ഷത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതിനായിരത്തി തൊ ള്ളാ യിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ദൈവ രൂപങ്ങളെന്നും മറ്റൊരു കഥ.

വലിയ മലയോടു ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ശിലകളിൽ കൊത്തിയതും, ഒറ്റയായുള്ള ശിലകളിൽ തീർത്തതുമായ രണ്ടു തരം രൂപങ്ങളാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. അതിൽ  ഉനകോടിശ്വര കാല ഭൈരവൻ എന്ന പേരിൽ പരമശിവൻറെ ഇരുപത് അടി ഉ യരമുള്ള രൂപമാണ് ഏറ്റവും വലുത്. ഈ ശിലയുടെ തലയ്ക്ക് തന്നെ ഏകദേശം പത്തടിയോളം ഉയരമുണ്ട്. ശിവനോടൊ പ്പം ശ്രീ ഗണേശൻ, ദുർഗ്ഗാ ദേവി, നന്ദി യടക്കം ഹൈന്ദവ വിശ്വാസ്സങ്ങളിൽ പറയുന്ന വളരെയധികം  മനോഹരങ്ങളാ യ ശിലാ രൂപങ്ങൾ ഇവിടെ കാണുവാൻ സാധി ക്കും. വിസ്മയകരമായ ഏ തോ ലോകത്തെത്തി യ അനുഭൂതി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതാണ് കണ്ണിന് കുളിരേകു ന്നതോടൊപ്പം മനം നിറയുന്ന മഹോഹരമായ കാ ഴ്ചകൾ. ശിലകളുടെ കണ്ണുക ളും പല്ലുകളും, ശിരോഭൂഷണങ്ങളും ആസ്ടെക് സംസ്കാരങ്ങളുമാ യി സാ മ്യം കാണാവുന്നതാണ്.

ത്രിപുരയിൽ ഏറ്റവും ജനപ്രിയമായ ഉൽസ്സവമാണ് ഉനക്കോടിയുമായി ബന്ധ മുള്ള അശോകാഷ്ടമി, ഇത്രയും പ്രശസ്തിയും മഹത്വവുമുള്ള മറ്റൊരുൽസ്സവം ഇല്ല, സ്വദേശ സംസ്കാരങ്ങളോടൊപ്പം, വിദേശ സംസ്കാരങ്ങളേയും സമന്വയി പ്പിച്ചുള്ള പരീക്ഷണ ശാലയായാണ് അശോകാഷ്ടമി ഉൽസ്സവം  അറിയപ്പെടുന്ന ത്. ഉൽസ്സവത്തിൽ ആദിവാസ്സികളുടെ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന പല ചടങ്ങുകളുമുണ്ട് ദേവി ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങളുമായുള്ള ആദിവാസികളുടെ യാത്രയാണ് അതി ൽ പ്രധാനം. ഇത്രയും അൽമവിശ്വാസ്സത്തോടെയും ഊഷ്മളതയോടു കൂടിയുള്ള സാംസ്കാരിക ആഘോഷം ആദിവാസികൾക്കിടയിൽ വേറെയില്ല ,  വിദേശിക ളും, സ്വദേശികളുമായ സർവ ജാതി മതങ്ങളിലും പെട്ടവർ എല്ലാം മറന്ന് ഊ ഷ്മളമായാണ് അശോകാഷ്ടമി ആഘോഷിക്കുന്നത് . അഷ്ടമി കുണ്ഡത്തിലെ പു ണ്ണ്യ സ്നാനമാണ് മേളയിലെ മുഖ്യമായ ചടങ്ങ്. സ്നാനത്താൽ ഭഗവാൻറെ  അ നുഗ്രഹം ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വാസ്സം. തീർത്ഥാടനത്തിനെത്തുന്ന ഭൂരിഭാഗം വിശ്വാ സ്സികളും സ്നാനത്തിൽ പങ്കാളികളാകുന്നു.

ദേവി ദേവന്മാരുടെ പാറകളിലുള്ള രൂപങ്ങൾ പ്രകൃതിയെ സർവ്വാഭരണ വിഭൂ ഷിതയാക്കിയ പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയാലുണ്ടാക്കപ്പെട്ട സീതാ കു ണ്ഠമെ ന്നും, അഷ്ടമി കുണ്ഠമെന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഓളങ്ങളോട് കൂടി യ ജലാശയം, പരിസ്സരത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന രഘുനന്ദൻ പർവ്വതവും വി സ്മയ കാഴ്ച തന്നെ.  മല മുകളിൽ നിന്നും ഓളങ്ങളോട് കൂടി ഒഴുകിയെത്തുന്ന വെള്ളത്താൽ സമൃദ്ധമാണ് സിതാകുണ്ഡം. ഇതിൽ മാഘ സംക്രാന്തി ദിവസ്സം ഭക്തർ തീർത്ഥ സ്നാനം ചെയ്യുന്നു. മലനിരയെ പ്രകൃതി അണിയിച്ചൊരുക്കി യ ചുറ്റുവട്ട കാഴ്ചകളോടൊപ്പം, മനോഹരങ്ങളായ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും, പച്ച പ്പുൽപ്പരവതാനി വിരിച്ചതുമായ പ്രദേശങ്ങൾക്കിടയിൽ വനങ്ങൾക്കു നാടുവി ലായിട്ടുമാണ് ഉനക്കോടിയുടെ കിടപ്പ്.

ഉനക്കോടി മേളയെന്നും, അശോകാഷ്ടമി മേളയെന്നുമറിയപ്പെടുന്ന രണ്ട് ഉൽസ്സ വാഘോഷങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും നടക്കുന്നത്. വളരെയധികം മഹത്വവും പ്ര ശസ്തിയുമാണ് ഉൽസ്സവത്തിൻറെ പ്രത്യേകത. കൂടാതെ ശിവരാത്രിയുൽസ്സവ വും, മകര സംക്രാന്തിയും വിശേഷപ്പെട്ട ആഘോഷങ്ങൾ തന്നെയാണ് . മാർച്ച് അവസ്സാനമല്ലെങ്കിൽ ഏപ്രിൽ ആദ്യ ആഴ്ചയിലാണ് അശോകാഷ്ടമി ഉൽസ്സവം. ചന്ദ്രമാസ്സ തിയ്യതികളിൽ നടക്കുന്നതിനാലാണ് എല്ലാ വർഷവും ഇംഗ്ലീഷ് മാസ്സം  കൃത്യമായ തിയ്യതിയിൽ വാരാതിരിക്കുന്നത്. ഉനക്കോടി മേള ഫിബ്രവരിയിലാ ണ് നടക്കുന്നത്. ലക്ഷക്കണക്കിന് തീർത്ഥാടകരും, സഞ്ചാരികളുമാണ് എല്ലാ വർ ഷങ്ങളിലും ഉൽസ്സവ കാലങ്ങളിൽ ഇവിടെ എ ത്തിച്ചേരുന്നത്. ആർക്കിയോള ജിക്കൽ സർവ്വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ കീഴിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രദേശമാ ണ് ഉണക്കോടി. കൂടാതെ യുനെസ്‌കോയുടെ ലോക പൈതൃക കേന്ദ്രമായി ഉയ ർത്താനുള്ള പരിഗണനയിലുമാണ്. 

എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടു വരേയുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ വള രെ പ്രശസ്‌തമായ ശൈവ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായിരുന്നു ഉനക്കോടിയെന്ന് ചരിത്ര കാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മുൻ കാലത്ത് ബുദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളാണ് ഇവിടെ വസിച്ചിരുന്നതെന്നു മറ്റൊരു വാദങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. വിശ്വാസ്സങ്ങ ളെ മാറ്റി നിർത്തി യുക്തി പരമായി ചിന്തിച്ചാലും ഉത്തരമില്ലാത്ത ഒരു സമസ്യ യാണ് ശിലകളിലുള്ള മനോഹരങ്ങളായ കൊത്തു പണികളും, തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻ പത് ലക്ഷത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതിനായിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒ ൻപത് ദൈവ രൂപങ്ങളുടേയും കരവിരുത്. പല നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പ് തന്നെ ഭാരതം ലോകത്തിന് സംഭാവന ചെയ്ത വിലപ്പെട്ട സംസ്കാരങ്ങളുടെയും, കര വിരുതുകളുടേയും സ്മരണയായി എല്ലാ കാലങ്ങളിലും "ഉനക്കോടി" നില നിൽ ക്കും.  ഇതെല്ലാം ഇന്നുള്ള ശിൽപ്പികൾക്ക് സാധ്യമാകുന്ന കാര്യമാണോ, അഥവാ ആണെങ്കിൽ തന്നെ എത്ര കാലങ്ങൾ വേണ്ടി വരുമെന്നുള്ളതും ശാസ്ത്ര ലോക ത്തിന് ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യമായി അവശേഷിക്കുന്നു.!!!!!!!!!!!!! 

അഗർത്തലയിൽ നിന്നും നൂറ്റിയെഴുപ്പത്തിയെട്ട് കിലോ മീറ്റർ അകലെയായിട്ടാ ണ് ഉനക്കോടിയുടെ കിടപ്പ്. പത്തൊൻപതര കിലോ മീറ്റർ അകലത്തിലായി സ്ഥി തി ചെയ്യുന്ന ധരം നഗറാണ് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. കൈലാ സ് ശഹർ സബ്ഡിവിഷനിൽ നിന്നും എട്ട് കിലോ മീറ്റർ റോഡ് മാർഗ്ഗം യാത്ര ചെയ്താൽ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം. അവസ്സരമുള്ളവർ തീർച്ചയായും പോയി ആസ്വദിക്കേണ്ട അതി മനോഹരമായ കാഴ്ചകൾ തന്നെ "ഉണക്കോടി" . ഒരിക്ക ലും മരണമില്ലാത്ത ആ ശിൽപ്പിയുടെ കരവിരുതിനു മുന്നിൽ ശിരസ്സ് നമിക്കാതെ തിരിച്ചു പോരാൻ നമുക്കാവില്ല. !!!!!!!!!!!!

ജയരാജൻ കൂട്ടായി

ഒരു ലോട്ടറി കഥ

ഒരു ലോട്ടറി കഥ

ഇന്ത്യയിൽ പതിമൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് നിയമവിധേയമായി സുപ്രീം കോട തിയുടെ അനുമതിയോടെ ലോട്ടറികൾ നിലവിലുള്ളത്, ബാക്കി സംസ്ഥാനങ്ങൾ ക്ക് ലോട്ടറികൾ നടത്തുവാൻ അനുമതിയില്ല. കേരളം, ഗോവ, മഹാരാഷ്ട്ര, മധ്യ പ്രദേശ്, പഞ്ചാബ്, വെസ്റ്റ് ബംഗാൾ, ആസ്സാം, അരുണാചൽ പ്രദേശ്, മേഘാലയ, മണിപ്പൂർ, സിക്കിം, നാഗാലാ‌ൻഡ്, മിസോറാം തുടങ്ങിയവയാണ് പതിമൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങൾ. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ കേരള ലോട്ടറി ടിക്കറ്റ്കളാണ് ഏറ്റ വും കൂടുതൽ വിൽപ്പന നടക്കുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നൂ. മറ്റു സംസ്ഥാന ലോട്ടറിക ളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഇടക്കൊക്കെ കേരളാ ലോട്ടറി അടിച്ചവരുടെ പേ രും വിവരങ്ങളും പത്രങ്ങളും മറ്റു മാധ്യമങ്ങൾ വഴിയും അറിയാറുമുണ്ട്.

 എന്നാൽ പഞ്ചാബ്, രാജസ്ഥാൻ, വെസ്റ്റ് ബംഗാൾ, ലോട്ടറികളാണ് പ്രശസ്തമായ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ലോട്ടറികൾ, തൊട്ടു പിന്നിൽ കേരളം, മഹാരാഷ്ട്ര, ത്രിപുര ലോ ട്ടറികളുമുണ്ട്. തൊഴിൽ തേടി കേരളത്തിലെത്തിയ വെസ്റ്റ് ബംഗാൾ സ്വദേശിയാ യ മോഹിജുൽ റഹ്മാൻ ഷെയ്ഖ് എന്ന ആൾ നൂറു രൂപയുടെ കേരളാ ലോട്ടറി ടി ക്കറ്റ് എടുക്കുകയും ഒരു കോടി രൂപ സമ്മാനം നേടുകയും ചെയ്തത് രണ്ടായിര ത്തി പതിനാറ് മാർച്ച് മാസ്സത്തിലാണ്. കേരളത്തിൽ വന്നിറങ്ങി നാലാം ദിവസ്സം ഒരു കോടി രൂപ ലോട്ടറിയടിച്ചതു വലിയ വർത്തയുമായിരുന്നു.

പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും പല പേരുകളിൽ അനധികൃത ലോട്ടറികളും നടക്കുന്നു ണ്ട്. അനധികൃത ലോട്ടറികളിൽ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ മഹാരാഷ്ട്ര സംസ്ഥാനമാണ് മുന്നിലെന്നാണ് തോന്നുന്നത്. പല വർഷങ്ങളായി കല്യാൺ മടുക്ക, മുംബൈ മെ യിൻ അങ്ങിനെ പല പേരുകളിൽ നൂറു കണക്കിൽ അനധികൃത ലോട്ടറികൾ നട ക്കുന്നു. നൂറ് വർ ഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മുതൽ നടക്കുന്ന ഈ ലോട്ടറികൾ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുള്ളവർ കാലാകാലങ്ങളായി നടത്തി വരുന്ന നിയമ വിരുദ്ധ ലോട്ടറി കളാണ്. കല്യാൺ മടുക്ക മാത്രം ഓരോ പതിനഞ്ചു മിനുട്ടുകളിലുമായി ഒരു ദി വസ്സം ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറു തവണ നറുക്കെടുക്കുന്നുണ്ട്.!!!!!

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി അറുപത്തി ഏഴിൽ അന്നത്തെ കേരള സർക്കാറാ ണ് ആദ്യമായി ഇന്ത്യയിൽ ലോട്ടറി സ്ഥാപിച്ചത്. അംഗീകാരമോ ലൈസൻസോ ഇല്ലാത്ത കുറെ ലോട്ടറികൾ നിരോധിക്കുകയും സർക്കാർ നേരിട്ട് ലോട്ടറി തുട ങ്ങുകയുമായിരുന്നു. കേരള മാതൃക പിന്തുടർന്ന് മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളും ലോട്ടറി ആരംഭിക്കുകയും എല്ലാ ലോട്ടറികളും വൻ വിജയമാകുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് സംസ്ഥാനത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വരുമാനമുള്ള രണ്ടു വകുപ്പുകളാണ് ലോട്ട റിയും, മദ്യവും.

എൻറെ പഴയ കാല ഓർമ്മയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന രസകരമായ ഒരു ലോട്ടറിക്കഥ യുണ്ട്. ഇൻറ്റർനെറ്റിലോ വെബ് സൈറ്റിലോ ലോട്ടറി റിസൾട്ട് ഇല്ലാത്ത കാലം, നറുക്കെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ ആകാശവാണി വാർത്തകൾക്കിടയിൽ കേരള ലോട്ടറി യുടെ റിസൾട്ട്‌ പറയുക പതിവായിരുന്നു. ഒന്ന് മുതൽ അഞ്ചു വരെയുള്ള സ മ്മാനങ്ങൾ നേടിയ നമ്പരുകളാണ് വാർത്തകൾക്കിടയിൽ വായിക്കുക പതിവ് അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസ്സം വാർത്ത വായന കേട്ട എകരത്ത് ദാമോദരൻ ചേട്ടന് ഒരു രസം തോന്നി. ഒന്നാം സമ്മാനം അടിച്ചതായി ആകാശ വാണി വാർത്തയിൽ വാ യിച്ച നമ്പർ ഒരു പേപ്പറിൽ കുറിച്ച് വച്ചു, പി റ്റേ ദിവസ്സം കാലത്ത് നമ്പർ കുറി ച്ച പേപ്പർ തുണ്ട് സുഹൃത്തിനെ ഏൽപ്പിച്ചു, ആരായിരുന്നു ആ സുഹൃത്ത് എ ന്ന  കാര്യം എനിക്കിപ്പോൾ ഓർമ്മയിലില്ല.


ഏൽപ്പിച്ച സുഹൃത്തിനോട് ഇതു എൻറെ ടിക്കറ്റിൻറെ നമ്പറാണെന്നും പത്രം വരുമ്പോൾ റിസൾട്ട് നോക്കണമെന്നും പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചു. വീടുകളിൽ പത്രം വാ ങ്ങുകയെന്ന സമ്പ്രദായമൊന്നും നിലവിലില്ലാതിരുന്ന കാലം. അന്നന്നത്തെ അന്ന ത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കുമ്പോൾ പത്രം വാങ്ങുക സാധ്യമല്ലല്ലോ, പരാധീനത തന്നെയായിരുന്നു കാരണം. ചായക്കടകളിലും, വായന ശാലകളിലുമാണ് ജനങ്ങ ൾ പത്രം വായിച്ചിരുന്നത്. ചെരുപ്പറ്റ മൂലയിൽ ദാമു ചേട്ടൻറെയും വാച്ചാലി നാണു ചേട്ടൻറെ ചായ കടയിലുമാണ് ആറ്റുപുറം ഭാഗങ്ങളിൽ മാതൃഭൂമി പ ത്രം വാങ്ങിയിരുന്നത്. പിറ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ തന്നെ പേപ്പർ തുണ്ടുമായി ദാമു ഏട്ടൻറെ കടയിലെത്തിയ സുഹൃത്തിനു പത്രം നോക്കിയപ്പോൾ സ്വന്തം കണ്ണുക ളെ വിശ്വസ്സിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒന്നാം സമ്മാനമായ ഒൻപതു ലക്ഷം ദാമോദര ൻ ചേട്ടൻറെ ടിക്കറ്റിനു തന്നെ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു !!!!!!!

റിസൾട്ട്നോ ക്കിയ ആൾ പേപ്പറും വലിച്ചെറിഞ്ഞു മുന്നും പിന്നും നോക്കാതെ  ഒരു ഓട്ടമായിരുന്നു, ദാമോദരൻ ചേട്ടൻറെ വീട്ടിലെത്തിയതിനു ശേഷമാണ് ശ്വാ സ്സം പോലും എടുത്തത്. ദാമോദരൻ ചേട്ടൻ വീട്ടിലില്ലായിരുന്നു, അമ്മയായ കൊറമ്പാത്തിയെന്നു വിളിക്കുന്ന മാധവിയേടത്തിയോട് ലോട്ടറി അടിച്ച വിവ രം പറഞ്ഞു. ഫോണോ മൊബയിലോ ഇല്ലാത്ത കാലം കൊറമ്പാത്തിയമ്മ ദാമോ ദരൻ ചേട്ടനെ തേടി ആറ്റുപുറം മുഴുവനും വീടായ വീടുകൾ കയറിയിറങ്ങി, അങ്ങിനെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലും എത്തി, "മോനേ ഇഞ്ഞി ദാമോദരനെ കണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഇല്ലല്ലോ എന്ത് പറ്റിയെന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ "ഓനുണ്ട്പോലും ഒൻപതു ലക്ഷം ലോട്ടറി അടിച്ചിട്ടു".

പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഒന്ന് കാണേണ്ടതായിരുന്നു. കുട്ടിയായി രുന്ന എനിക്ക് കേട്ടപ്പോൾ വലിയ സന്തോഷമായി. കാരണം നാട്ടിൽ അന്നത്തെ കാലത്ത് എല്ലാവരേയും പോലെ കൊറമ്പാത്തിയമ്മയുടെ വീട്ടിലും പട്ടിണി യും, പഞ്ഞവും, പരിവട്ടവുമായിരുന്നു. കുടുംബം രക്ഷപ്പെട്ടല്ലോയെന്ന സന്തോ ഷമായിരുന്നു എനിക്കും വീട്ടുകാർക്കും ഒപ്പം നാട്ടുകാർക്കും. കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് നാട് മുഴുവൻ വാർത്ത പരന്നു. കേട്ടവർ കേട്ടവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു "പാവം കൊറമ്പാത്തിയുടെ കഷ്ടം മാറിയല്ലോ, ഒരു പാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്" എ ങ്ങും ആഹ്ലാദം അലയടിച്ചു.

എന്നാൽ സന്തോഷം അധിക നേരം നിലനിന്നില്ല, വിവരം കേട്ടറിഞ്ഞ ദാമോദര ൻ ചേട്ടൻ ചെരുപ്പെറ്റ മൂലയിലെ കടയിലേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി. ഒരു ജാള്യതയോടെ  ഉണ്ടായ നിജ സ്ഥിതി കടയിലിരിക്കുന്നവരോട് വെളിപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ ദാമോ ദരൻ ചേട്ടന് വല്ലാത്ത വിഷമമായി, അമ്മ അനുഭവിച്ച ബുദ്ധിമുട്ട് ആലോചിച്ച പ്പോൾ തീർത്തും തകർന്നു പോയി. കൊറമ്പാത്തിയമ്മയാണെങ്കിൽ എല്ലാ പരാ ധീനതകളിൽ നിന്നും മോചനം കിട്ടിയ ആശ്വാസ്സത്തിലുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ലോട്ടറി കഥ തമാശയായിരുന്നെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ കു റെ നേരത്തേക്ക് തകർന്ന നിലയിൽ ഒരിരുപ്പായിരുന്നു.

തമാശക്ക് വേണ്ടി ചെയ്ത ഒരു കാര്യം കൊണ്ട് 'അമ്മ അനുഭവിച്ച മാനസീക പ്ര യാസ്സങ്ങൾ ചെറുതായിരുന്നില്ല. ഒരു തമാശ ഇത്രയും വലിയൊരു പുലിവാലി ൽ എത്തിച്ചേരുമെന്നു ദാമോദരൻ ചേട്ടനും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ആശ്വസിപ്പി ക്കാൻ വാക്കുകളില്ലാതെ രണ്ട് മൂന്നു ദിവസ്സങ്ങൾ അമ്മയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാ തെ മാറി നടന്നു. പിന്നീട് പല വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് കിലുക്കം പടം ഇറങ്ങി യത്‌, എങ്കിലും ടി വി യി ൽ  കിലുക്കം പടം കാണുമ്പോഴെല്ലാം എനിക്ക് ദാമോദ രൻ ചേട്ടൻറെ ലോട്ടറിക്കഥയും കൊറമ്പാത്തിയമ്മയേയും ഓർമ്മയിൽ വരാറു ണ്ട്. എന്തായാലും ഒൻപത് ലക്ഷമടിക്കാത്ത ദാമോദരൻ ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ കുറെ വർഷങ്ങളായി കൂരാറയിൽ കുന്നോത്ത് മുക്കിൽ ചായ കട നടത്തുന്നു.

എന്നാൽ അന്നത്തെ കാലത്ത് വലിയ തുകയുടെ ലോട്ടറി അടിച്ച കഥയും ആറ്റു പുറത്തിനു സ്വന്തമായുണ്ട്. ഒന്നാമതായി വലിയ തുക ലോട്ടറി അടിക്കുന്നത് കു നിയിൽ കാളയാറമ്പത്ത് ഗോവിന്ദൻ നായരുടെ മകൻ പ്രേമനായിരുന്നു. വൻ കു ടലിനകത്തുള്ള അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വ മായ ഒരു തരം രോഗത്തിനുടമയാ യിരുന്ന പ്രേമൻ. ഇടയ്ക്കിടെ മണിപ്പാലിൽ ചികിൽസക്ക് പോകണം, ഒരിക്കൽ ചികിൽസ്സ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന വഴി തലശ്ശേരിയിൽ നിന്നും എടുത്ത കേരള ലോട്ട റിയുടെ നാന്നുറ്റി അൻപത്തി മൂന്നാമത് സീരിസ് നറുക്കെടുപ്പിൻറെ ഒന്നാം സ മ്മാനമായ ഒൻപതു ലക്ഷം കി ട്ടിയത് പ്രേമൻ എടുത്ത 231849 എന്ന ടിക്കറ്റിനു ആയിരുന്നു.

 20/ 12/ 1990 നായിരുന്നു നറുക്കെടുപ്പ്. ചികിൽസ്സക്കു വക കാണാതെ നട്ടം തിരി യുന്ന സമയം, നാട്ടു കാരും സുഹുർത്തുക്കളും സഹായിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ചികിൽസ്സ തുടർന്നിരുന്നത്.  പ്രേമനു ലോട്ടറി കിട്ടിയതറിഞ്ഞു ഏറെ സന്തോഷി ച്ചത്‌ നാട്ടുകാർ ആയിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും വലിയ സന്തോഷമായി "ഹോ പ്രേ മൻ രക്ഷപ്പെട്ടല്ലോ" കാരണം അന്നത്തെ കാലത്ത് ഒൻപത് ലക്ഷമെന്നാൽ ഒരു വ ലിയ തുകയാണ്. വേണ്ട പോലെ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ഫിക്സ് ഡി പ്പോസിറ്റ് ചെയ്താൽ ബാങ്കിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന പലിശ കൊണ്ട് മാസ്സം സുഖമാ യി ജീവിക്കാമായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഒൻപതു ആഴ്ച തികഞ്ഞില്ല, പ്രേമൻ വീണ്ടും പഴയ പ്രേമനായി. ഒൻപ തു രൂപ കയ്യിൽ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ. എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നത് പ്രേമന് മാത്രം അ റിയാവുന്ന കാര്യം. ജീവിതം വഴി മുട്ടിയപ്പോൾ പ്രേമൻ പാനൂരിലുള്ള ദന്ത ഡോക്ടറായ വത്സരാജൻറെയടുത്തു സഹായിയായി. അവിടെ നിന്നും പഠിച്ച കുറെ അറിവുകൾ വച്ച് കുറച്ചു കാലം വീട്ടിൽ സ്വന്തമായി, പല്ല് വേദനയുമാ യി വരുന്നവർക്ക്  ചെറിയ തോതിലുള്ള ചികിൽസ്സകളൊക്കെ ചെയ്തു കൊ ണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ പഴയ അസുഖത്തിൻറെയും, മരുന്നുകളുടെ പാർശ്വ ഫലം കാരണവും ശരീരത്തിന് ഉണ്ടായ വൈകല്യങ്ങളും കാരണം തീർത്തും അവശത യിൽ വീട്ടിൽ കഴിയുന്നു.

പ്രേമനെ കൂടാതെ മൊകേരി പഞ്ചായത്തിൽ വലിയ തുക ലോട്ടറിയടിച്ച കുറെ ആളുകൾ വേറേയുമുണ്ട്, കനിയിൽ ബാലേട്ടന് ഒരു ലക്ഷവും, പാറേമ്മൽ താമ സ്സിക്കുന്ന നാണു എന്ന ആൾക്ക് ഒരു ലക്ഷവും, തുണ്ടിയിൽ മോഹന് അഞ്ചു ല ക്ഷവും, മാരുതികാറും, തുണ്ടിയിൽ പങ്കജാക്ഷന് പത്ത് ലക്ഷവും, അലച്ചങ്കണ്ടി രവി മേസ്ത്രിക്ക് ഒരു ലക്ഷവും ലോട്ടറി സമ്മാനം അടിച്ചിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ കൂരാ റ ഇല്ലത്ത് താമസ്സിക്കുന്ന പാറാട്ട് ശശിയുടെ മകൻ കുട്ടന്  അടുത്ത കാലത്ത് കിട്ടി യ ഒരു കോടി രൂപയാണ് നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ലോട്ടറിയടിച്ച തുകയായി അറിയപ്പെടു ന്നത്.

പ്രേമൻറെ അച്ഛൻ ഗോവിന്ദൻ നായർ തന്നെ പറയാറുള്ള ഒരു കാര്യമുണ്ട്, എ ത്ര തന്നെ കയ്യിലുണ്ടായാലും വിധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ കയ്യിലിരിക്കില്ല, അത് വന്ന പോലെ പോകുമെന്ന്. പ്രേമൻറെ അവസ്ഥ കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ഞാനും സ്വയം ആലോചിക്കാറുണ്ട്, എല്ലാത്തിനും യോഗം വേണം, അങ്ങിനെ ഞാനും ചിലപ്പോഴൊക്കെ വിധിയിലും യോഗത്തിലുമൊക്കെ വിശ്വസ്സിക്കാറുമുണ്ട്. പി ന്നെ തോന്നും വിധി, അല്ലെങ്കിൽ യോഗം എന്ന് പറയുന്നത് കൂടുതലും അവനവ ൻ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കൂടിയാണെന്ന്. വിവേക പൂർവ്വം പ്രവർത്തിച്ചാൽ വിധി, അ ല്ലെങ്കിൽ യോഗം പലതും അനുകൂലമാക്കി മാറ്റാൻ നമുക്കും സാധിക്കും.


ജയരാജൻ കൂട്ടായി

ഗട്ടറി അമാവാസ്സി - കർക്കടക വാവ്

ഗട്ടറി അമാവാസ്സി - കർക്കടക വാവ്

ശ്രാവണ മാസ്സത്തിൻറെ വരവേൽപ്പിനു മുന്നോടിയായി ആഷാഢ മാസ്സത്തി ലെ അവസ്സാന ദിവസ്സത്തെ അമാവാസ്സിയാണ് ഗട്ടറി അമാവാസ്സിയെന്ന പേരി ൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലും, ഗോവയിലെ മഹാരാഷ്ട്ര അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിലും ആഘോഷി ക്കുന്നത്. ശ്രാവൺ മാസ്സവും, അമാവാസ്സിയും എല്ലാവർക്കും സു പരിചിതമാണെങ്കിലും ഗട്ടറി അമാവാസ്സിയെന്ന ആഘോഷവും ആചാരവും കൂടുതൽ പേരും കേട്ടിരിക്കാനിടയില്ല. ശ്രാവണ മാസ്സം വ്രതത്തിൻറെയും ആ ചാര അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടേയും മാസ്സമാണ്‌. ശ്രാവണം തുടങ്ങിയാൽ കൂടുതൽ പേരും വ്രതത്തിലായിരിക്കും. വ്രതം തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്, വ്രതമാസ്സത്തെ വരവേൽക്കാനുള്ളതും, എന്നാൽ വിശ്വാസ്സവുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ലാത്ത തുമായ  വിചിത്രമായ ഒരു ആഘോഷമാണ് കറുത്ത വാവ് ദിവസ്സമായ ഗട്ടറി അമാവാസ്സി.

ഗട്ടറി ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി മഹാരാഷ്ട്രയിൽ പുരുഷന്മാർ മാത്രം പ തിവിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമായി കൂടുതൽ അളവിൽ മൽസ്യ, മാംസാദികൾ ഭക്ഷിക്കുകയും, മദ്യം കഴിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ അളവിൽ കൂടുതലും, രാ വും, പകലും മദ്യപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മദ്യം കഴി ക്കുന്നതോടൊപ്പം, മദ്യപ ന്മാരായ സുഹൃത്തുക്കളേയും മദ്യം നൽകി സൽക്കരിക്കുകയും, രാത്രി മുഴു വൻ വീട്ടിന് പുറത്തോ,എതെകിലും മൈതാനത്തോ  ഒന്നിച്ചു കൂടി ആടുക യും പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. വെളുപ്പാൻ കാലമാകുമ്പോഴേക്കും മദ്യം കഴിച്ച പ ലരും അബോധാവസ്ഥയിൽ വഴിയിലും, ഗട്ടറുകളിലും വീണു കിടക്കുന്ന തും സർവ്വ സാധാരണ കാഴ്ചയായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഗട്ടറിൽ വീണു കിടക്കുന്ന തിൽ നിന്നുമുണ്ടായ പേരാണ് ഗട്ടറി അ മാവാസ്സി. പല നൂറ്റാണ്ടുകളായി നില വിലുള്ളതാണ് ഈ വിചിതമായ ആചാ രം!!!!!!! എന്നാൽ വീടുകളിലുള്ള സ്ത്രീ കളും, മദ്യം കഴിക്കാത്തവരും അമാവാസ്സി വ്രതമനു ഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .മുൻ കാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ചു ഇപ്പോൾ ഈ വിചിത്ര ആചാരങ്ങൾ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവർ വളരെ കുറവ് മാത്രമേയുള്ളൂ.

കേരളത്തിൽ കർക്കടകം പോലെ ശ്രാവണ മാസ്സം മഴയുടെയും വറുതിയുടേ യും കാലമാണെന്നു ഇവിടങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസ്സം, ശ്രാവൺ മാസ്സത്തിൽ തുട ർച്ചയായി മഴപെയ്യുകയാൽ മഴക്കാല സാംക്രമിക രോഗങ്ങൾ പടരുവാൻ സാ ധ്യതകളും കൂടുതലാണ്, രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാനും, രോഗം പടരാ തിരിക്കാനുമുള്ള മുൻ കരുതലാണ് മൽസ്യ, മാംസാദികൾ വർജ്ജിച്ചുള്ള മിത ഭക്ഷണവും, മദ്യ പാനികൾ മദ്യവും, മാംസാഹാരങ്ങൾ  ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും  കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഗട്ടറിയുടെ പിറ്റേ ദിവസ്സം മുതൽ എല്ലാവരും കടു ത്ത വ്രത നിഷ്ടയിലായിരിക്കും, അതിന് വിശ്വാസത്തിൻറെ ബലം കൂടിയാകു മ്പോൾ അനുസ്സരിക്കാനും ആളുകൾ തയ്യാറാവുന്നത് സാധാരണവുമാണല്ലോ. ഗട്ടറി ദിവസ്സം രാ ത്രി വൈകുന്നത് വരേയും കച്ചവടക്കാർ കടകൾ തുറന്ന് വയ്ക്കുകയും രാവിലെ വരെ നല്ല കച്ചവടം നടക്കുന്നതും സർവ്വ സാധാരണ മായ കാഴ്ചയാണ്.

ശ്രവണ മാസ്സം വ്രതം തുടങ്ങിയാൽ തീരുന്നതു വരെ മൽസ്യ മാംസാദികളും, മദ്യവും ഉപയോഗിക്കില്ല, അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പാണ് തീറ്റയുടേയും കുടിയു ടേയും പേരിലറിയപ്പെടുന്ന ഗട്ടറി. ശ്രാവണ  വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളും പല വിധമു ണ്ട്. ചിലർ ഉള്ളിയും, വെളുത്തുള്ളിയും ഇല്ലാത്ത സസ്സ്യാഹാരം മാത്രം മൂന്ന് നേരവും കഴിക്കുകയും, മറ്റു ചിലർ ഒരു നേരം മാത്രം സസ്സ്യാഹാരം കഴിക്കു കയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റു ചിലർ നാല് മാസ്സങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള കാർത്തിക മാസ്സ ത്തിലെ ദേവ പ്രബോധിനി ഏകാദശി വരെ വ്രതമെടുക്കുന്നു. ഈ നാല് മാസ്സ ങ്ങളും ഉള്ളിയോ, വെളുത്തുള്ളിയോ ഭക്ഷണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തില്ല. സസ്സ്യാ ഹാരങ്ങളിൽ തന്നെ പലതും വർജ്യവുമാണ്, കൂടാതെ അമിത ആഹാരവും വർജ്യമാണ്. നല്ല വാക്കുകൾ മാത്രമേ നിത്യ ജീവിതത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടുള്ളൂ, ആരേയും വെറുപ്പിക്കാനോ, ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനോ പാടില്ല, അങ്ങിനെ മറ്റു വ്രതങ്ങളെ അ പേക്ഷിച്ചു കൂടുതൽ കർശനമായതും ഇന്നത്തെ കാലത്ത്  അനുഷ്ഠിക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണ് ചതുർ മാസ്സ്  വ്രതം.

ചതുർമാസങ്ങളിൽ വിവാഹമടക്കമുള്ള മംഗള കർമ്മങ്ങളൊന്നും ഉത്തരേ ന്ത്യയിൽ നടത്താറില്ല, ആഷാഢ മാസ്സം തീരുന്നതോടെ നിർത്തി വയ്ക്കുന്ന വിവാഹം, അല്ലെങ്കിൽ വിവാഹ നിശ്ചയം പോലുള്ള ആഘോഷങ്ങൾ ദീപാവ ലിക്കു ശേഷം ഏതാണ്ട് മൂന്നാഴ്ച കഴിഞ്ഞു നടക്കുന്ന തുളസി വിവാഹത്തോടെ യാണ് പുനരാരംഭിക്കുന്നത്. ശ്രാവൺ, ഭാദ്രപാദ, അശ്വിനി, കാർത്തിക തുട ങ്ങിയ മാസ്സങ്ങളാണ് ചതുർ മാസ്സമെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗുരു പൂർ ണ്ണിമ, കൃഷ്ണ ജന്മാഷ്ടമി, രക്ഷാബന്ധൻ, ഗണേഷ് ചതുർത്ഥി, നവരാത്രി, ദുർഗാ പൂജ, ദിപാവലി, അങ്ങിനെ ഒരുപാട് ആഘോഷങ്ങളാണ് അടുത്തടുത്ത ദിവ സ്സങ്ങളിലായി ചതുർമാസ്സത്തിൽ നടക്കുന്നത്.

ഗട്ടറി അമാവാസ്സി കേരളത്തിൽ കർക്കടകവാവായാണ് ആചരിക്കുന്നത്. കേ രളത്തിലെന്ന പോലെ ഒട്ടു മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളിലും പിതൃ തർപ്പണവും മറ്റു പൂജാ കർമ്മങ്ങളുമായാണ് അമാവാസ്സി ആചരിക്കുന്നത്. ഉത്തർ പ്രദേശ് സം സ്ഥാനത്ത് പിതൃ തർപ്പണവും, ശ്രാദ്ധ കർമ്മ പൂജയും, കാള സർപ്പ പൂജയുമാ യാണ് ആചരിക്കുന്നത്. കർണ്ണാടകയിലാണെങ്കിൽ ഭീമന അമാവാസ്സിയെന്ന പേരിൽ ആചരിക്കുകയും പിതൃ തർപ്പണത്തോടോപ്പോം ജ്യോതിർ ഭീമേശ്വർ വ്രതവും, പതി സ ഞ്ജീവനി വ്രതവും അനുഷ്ഠിക്കുന്നു, ആന്ധ്രാ പ്രദേശിൽ ചു ക്കലാ അമാവാസ്സി വ്രതമെന്ന പേരിലും ഗുജറാത്ത് സംസ്ഥാനത്ത് ഹരിയാലി അമാവാസ്സിയെന്ന പേരിലുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ എല്ലായിടത്തും ആചരിച്ചു വരുന്ന താണ് കർക്കടക വാവ്. ആഗസ്ത് മാസ്സം പതിനൊന്നിനാണ് ഈ വർഷത്തെ ക ർക്കടക വാവ്. കേരളത്തിൽ കർക്കടവാവും, മഹാരാഷ്ട്ര യിലാണെങ്കിൽ ഗ ട്ടറി അമാവാസ്സി,  മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ആഷാഢ അമാവാസ്സിയാ ഘോഷം. അങ്ങിനെ പല സംസ്ഥാങ്ങളിലും പേരിൽ വ്യതാസമുണ്ട്. മഹാരാ ഷ്ട്രയൊഴികെ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ  ആചാരങ്ങളിലും അനുഷ്ഠാനങ്ങളി ലും ചെറിയ വ്യത്യാസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നതൊ ഴിച്ചാൽ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ  കേരളത്തിലെ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നും വലിയ വ്യതാസ്സങ്ങളൊന്നു മില്ല.

ആശംസ്സകൾ

ജയരാജൻ കൂട്ടായി




     

ജഗന്നാഥ് പുരി രഥ യാത്ര

ജഗന്നാഥ് പുരി രഥ യാത്ര

വിശ്വ പ്രശസ്തമായ ഒരു മഹാത്ഭുതമാണ് ഒറീസ്സ സംസ്ഥാനത്തിലെ ധാർമ്മിക നഗരമായി അറിയപ്പെടുന്ന പുരിയിൽ  നടക്കുന്ന ജഗന്നാഥ് പുരി രഥ യാത്ര. ജഗ ന്നാഥ്‌ എന്നാൽ സാക്ഷാൽ ജഗത്തിൻറെ നാഥൻ, അല്ലെങ്കിൽ അധിപനായി അറി യപ്പെടുന്ന മഹാവിഷ്ണു തന്നെ. ഹൈന്ദവ വിശ്വാസ്സങ്ങളിൽ പറയുന്ന ചാർ ധാം യാത്രയിലുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് എത്രയോ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നിർ മ്മിച്ച പുരി ജഗന്നാഥ് ക്ഷേത്രം. ബദരീനാഥും, ദ്വാരകയും, രാമേശ്വരവുമാണ് മ റ്റു മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ. ഏതൊരു വിശ്വാസ്സിയും ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും ചാർ ധാം യാത്ര നടത്തിയാൽ ജീവിതം ധന്യമാകുമെന്നും, മോക്ഷപ്രാപ്തി ലഭി ക്കുമെന്നതും വിശ്വാസ്സം. വർഷാവർഷം നടക്കു ന്ന രഥ യാത്ര പുരിക്ക് പുറമേ, ഭാരതത്തിലും, നേപ്പാളിലും മറ്റ് അനേകം വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലും പ്രശസ്ത മാ ണ്.

ഇന്ത്യക്ക് പുറമെ പത്തോളം രാജ്യങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന രഥ യാത്രകൾ പ്രശസ്ത മാണ്. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി അറുപത്തി ഏഴിൽ സാൻ ഫ്രാൻസി സ്കോയിലാണ് ആദ്യമായി തദ്ദേശീയർ രഥ യാത്ര നടത്തിയത്. തുടർന്ന് ചെക് റിപ്പബ്ളിക്കിലെ പ്രാഗിലും, ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തി എട്ട് മുതൽ സൗത്ത് ആഫ്രിക്കയിലെ ഡർബനിലും, ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തി ഒന്ന് മുതൽ ഇറ്റലിയിലെ റോമിലും, പിന്നീട് ഓസ്ട്രേലിയ, മോ സ്കൊ, ഫ്ലോറിഡ (യു എസ് എ) ലണ്ടൻ (ഇംഗ്ലണ്ട് ) ന്യൂസിലാൻഡിലും ആഘോ ഷങ്ങൾ തുടങ്ങി. കൂടാതെ പല ചെറു രാജ്യങ്ങളിലും വലുതും ചെറുതുമായ രഥ യാത്രകൾ വർഷാവർഷങ്ങളിൽ നടക്കുന്നു. എല്ലാ രഥ യാത്രകളുടേയും സംഘാ ടകർ തദ്ദേശീയർ തന്നെ. !!

ഭഗവാൻ ജഗന്നാഥൻ തൻറെ ലീലാ വിലാസ്സങ്ങൾ ആടിയതായി വിശ്വസിക്കപ്പെ ടുന്ന പുരി പുരുഷോത്തം പുരിയെന്ന പേരിലും, ശംഖ് ക്ഷേത്ര, ശ്രീ ക്ഷേത്ര തുട ങ്ങിയ പേരുകളി ലും  അറിയപ്പെടുന്നു. വൈഷ്‌ണ ധർമ്മ വിശ്വാസ്സ പ്രകാരം സ മ്പൂർണ്ണ ജഗത്തിൻറെയും ഉത്ഭവം തുടങ്ങുന്നത് പുരിയിൽ നിന്നാണെന്നാണ്. ഇ വിടുത്തെ മൂർത്തികളിൽ കാണാനാവുന്ന കലകൾ ഭക്തരേയും, മറ്റു യാത്രികരേ യും ഒരു പോലെ ആനന്ദത്തിലാറാടിക്കുന്നു. കൂടാതെ മനോഹരങ്ങളായ കടൽ തീരങ്ങളും, കരവിരുതുകൾക്ക് പകരമില്ലാത്ത കൊണാർക്ക് സൂര്യ ക്ഷേത്രവും, ശ്രീ ബുദ്ധൻറെ മൂർത്തികളും, ഉദയഗിരി, ധോൽഗിരി ഗുഹകളും, ജൈന മുനി മാരുടെ തപസ്ഥലമായിരുന്ന ഖണ്ഡ ഗിരി ഗുഹയും, ചന്ദന തടാകവും, ലിംഗ രാ ജ്, സാക്ഷി ഗോപാൽ, ജഗന്നാഥ് ക്ഷേത്രം തുടങ്ങി എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത മനോ ഹര ദൃശ്യങ്ങളാണ് പുരിയിലും പരിസ്സരങ്ങളിലുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ജഗന്നാഥ് പുരി രഥ യാത്ര എല്ലാ വർഷങ്ങളിലും ആഷാഢ മാസ്സത്തിലെ ശുക്ല പ ക്ഷത്തിൻറെ രണ്ടാം ദിവസ്സമാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. പത്ത് ദിവസ്സങ്ങളാണ് രഥ യാത്ര ഉൽസ്സവങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. ഈ ദിവസ്സങ്ങളിൽ സ്വദേശികളും, വിദേശിക ളുമടക്കം പല ലക്ഷം ഭക്തന്മാരും, സഞ്ചാരികളുമാണ് യാത്രയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എത്തി ചേരുന്നത്. ഈ ദിവസ്സം ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ, സഹോദരനായ ബലരാമ നേയും, സഹോദരി സുഭദ്രയേയും മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത രഥങ്ങളിലിരുത്തി ഗുഡി ച്ചാ ദേവി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കുന്നു. പരമ പവിത്രമായി അറിയപ്പെ ടുന്ന ഈ രഥങ്ങളുടെ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ യാത്രക്ക് പല മാസ്സങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ തുടങ്ങുന്നു.

രഥയാത്രയുടെ ആരംഭത്തെ കുറിച്ച് പല വിശ്വാസ്സങ്ങളും കഥകളും നിലവിലു ണ്ട്, 'അമ്മ വീട്ടിൽ വരുന്ന ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻറെ സഹോദരി സുഭദ്രക്ക് സഹോ ദരങ്ങളോടോപ്പോം നഗര പ്രദിക്ഷണം നടത്തുവാൻ ആഗ്രഹം തോന്നുകയും, സു ഭദ്രയുടെ ഇച്ഛാനുസരണം എല്ലാവരും രഥങ്ങളിൽ നഗര പ്രദക്ഷിണം നടത്തുക യുണ്ടായിയെന്നും, അങ്ങിനെ തുടങ്ങിയതാണ് രഥ യാത്രയെന്നും ഒരു കഥ. മറ്റൊ രു കഥ പ്രകാരം ഗുഡിച്ചാ ദേവി കൃഷ്ണൻറെ ഇളയമ്മയാണെന്നും, ഇളയമ്മ യുടെ ആ ഗ്രഹ പ്രകാരവും, ക്ഷണപ്രകാരവും അവരുടെ ഭവനത്തിൽ ഒൻപത് ദിവസ്സങ്ങൾ താമസ്സിക്കുവാൻ പോയിയെന്നും മറ്റൊരു കഥ. അമ്മാവനായ കം സ്സൻ കൃഷ്ണനെ മധുരയിലേക്ക് വിളിച്ചുവെന്നും യാത്രക്കായി സാരഥികളോട് കൂടിയ മൂന്ന് രഥങ്ങൾ അയച്ചുവെന്നും, രഥങ്ങളിൽ കൃഷ്ണനെ അനുഗമിച്ചു സഹോദരങ്ങളും മധുരയിൽ എത്തിയെന്നും തുടർന്ന് യുദ്ധത്തിൽ കംസ്സനെ വ ധിച്ചു ഭഗവാൻ പ്രജകൾക്ക് ദർശനം നൽകുവാൻ യാത്ര നടത്തിയെന്നും ഐതി ഹ്യം.

രഥങ്ങളിൽ മൂവരും യാത്ര ചെന്നുന്നതിനിടയിൽ നാരദ മുനി പ്രക്ത്യക്ഷപ്പെടുക യും, കംസ്സ വധം കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് പേർ ഒന്നിച്ചു പ്രജകളെ കാണുവാൻ പോകുന്ന യാത്ര കണ്ടു അത്യധികം പ്ര സന്ന വദനനാകുകയും, എല്ലാ വർ ഷങ്ങളിലും ഇ ങ്ങിനെ ഒന്നിച്ചുള്ള യാത്ര നടത്തണമെന്നും, പ്രജകൾക്ക് ദർശനം ന ൽകണമെന്ന് ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, നാരദ മുനിയുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തികരിക്കാൻ അന്ന് മുതൽ എല്ലാ വർഷങ്ങളിലും മുടക്കം കൂടാതെ രഥ യാത്ര നടത്തി വരുന്നു വെന്നും മറ്റൊരു വിശ്വാസ്സം.

ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രം പുരിയിൽ സ്ഥാപിതമായതിനെ കുറിച്ചും വേറെ കഥകളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. മൃതുവിന്‌ ശേഷം കൃഷ്ണൻറെ ശരീരം ദ്വാരക യിൽ എത്തിച്ചുവെന്നും, ദുഖിതനായ ബലരാമൻ വിലപിച്ചു കൊണ്ട് കൃഷ്ണ ൻറെ ശരീരവുമായി സമുദ്രത്തിലേക്ക് ചാടിയെന്നും, ബലരാമന് പിറകേ സുഭദ്ര യും കടലിലേക്ക് ചാടിയെന്നും വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ മൂവരും ഒഴുകിക്കൊണ്ടി രിക്കുന്ന സമയത്ത് ഭാരതത്തിൻറെ പൂർവ്വ ഭാഗത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുരിയി ലെ രാജാവായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന് സ്വപ്നമുണ്ടാകുന്നു, കടലിൽ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരി ക്കുന്ന ഭഗവാന് വിശാലമായ പ്രതിമയുണ്ടാക്കുകയും, താമസ്സിയാതെ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച് പ്രതിഷ്ഠയും നടത്തണം. സ്വപ്നത്തിൽ ദേവതകൾ ഇപ്രകാരം അരു ളിച്ചെയ്തു, കൃഷ്ണ പ്രതിമയോടോപ്പോം, ബലരാമൻറെയും, സുഭദ്രയുടെയും പ്രതിമകൾ മരത്തടിയിൽ നിർമ്മിക്കണമെന്നും, കൃഷ്ണൻറെ അസ്ഥി പ്രതിമയു ടെ പിറകിൽ ഘടിപ്പിക്കണമെന്നും, കൃഷ്ണൻറെ അസ്ഥി രാജാവിൻറെ മുന്നിൽ താമസ്സിയാതെ വന്നു ചേരുമെന്നുമായിരുന്നു സ്വപ്നം.

സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട പ്രകാരം രാജാവിന് അസ്ഥി കിട്ടുന്നു, പ്രതിമാ നിർമ്മാണം ആരെ ഏൽപ്പിക്കുമെന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാവായ വിശ്വ കർമ്മാവ് ഒരു ശിൽപ്പിയുടെ വേഷത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും മൂർത്തിയുടെ പണി ഏറ്റെടുക്കുവാൻ സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ പണി തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പായി ചില നിബന്ധനകൾ മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നു. അടച്ചിട്ട മു റിയിൽ മൂർത്തിയുടെ പണികൾ നടക്കുമ്പോൾ രാജാവടക്കം ആരും അകത്തേ ക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പാടില്ല. അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചാൽ പിന്നെ പണി തുടരുകയി ല്ലെന്നുമായിരുന്നു നിബന്ധനകൾ.

പറഞ്ഞ സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും പണി തീരാതേയും അടച്ചിട്ട മുറി തുറക്കാതേയു മായപ്പോൾ ഭക്ഷണമോ വെള്ളമൊയില്ലാതെ ശിൽപ്പിക്ക് ജീവഹാനി സംഭവി ച്ചോയെന്ന ചിന്തയാലും അക്ഷമനായ രാജാവ് മുറി തള്ളി തുറക്കുന്നു. തുറന്ന യുടനെ ശിൽപ്പി അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നു, മൂർത്തിയുടെ പണി മുഴുവനായതുമില്ല, പണി പൂർത്തിയാവാത്ത മൂർത്തിയുടെ പിറകിൽ അസ്ഥി (ഇന്ദ്രനീലം) ഘടിപ്പി ച്ചു കൊണ്ട്  രാജാവ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് മൂർത്തിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭാരതത്തിൽ പുരി ക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രമേ കൃഷ്ണൻറെയും, ബലരാമ ൻറെയും, സുഭദ്രയുടേയും മൂർത്തികൾ ഒന്നിച്ചു പ്രതിഷ്ടിച്ചതായിട്ടുള്ളൂ. പന്ത്ര ണ്ട് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മൂർത്തികൾ പുതിയത് നിർമ്മിക്കുകയും, പ്രതിഷ്ഠി ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പുതിയതായി നിർമ്മിക്കുന്ന മൂർത്തികളും പണി മുഴുവ നാകാതെ അപൂർണ്ണ മായിരിക്കുമെന്നതും പുരിയിൽ മാത്രം കാണാൻ കഴിയു ന്ന സവിശേഷതയാണ്

ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു മറ്റൊരു കഥയും നിലവിലുണ്ട്, കടൽക്കരയിലെ വീ ട്ടിൽ താമസ്സിക്കുയായിരുന്ന ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന് കടൽക്കരയിൽ നിന്നും ഒരു ഇന്ദ്ര നീല മണി കിട്ടുന്നു. ലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശം പരത്തുന്നതായിരുന്നു ഇന്ദ്രനീലം. അ ന്ന് രാത്രിയിൽ രാജാവിന് ഇന്ദ്രനീലം കൊണ്ട് മൂർത്തി നിർമ്മിക്കുവാനും, തുടർ ന്ന് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച് മൂർത്തിയുടെ പ്രതിഷ്ട നടത്തുവാനും സ്വപ്നവും, അശ രീരിയും ഉണ്ടാവുന്നു. തുടർന്ന് വിശ്വകർമ്മാവ് ശിൽപ്പിയു ടെ രൂപത്തിൽ വേ ഷം മാറിയെത്തുകയും, തുടർന്നുള്ള കഥകൾ മുകളിൽ പറയുന്നത് പോലെ മാറ്റ മില്ലാതെയുമാണ്.

ഭഗവാൻ ജഗന്നാഥൻറെ രഥം നന്ദി ഘോഷയെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതി നു നാൽപ്പത്തിനാലര അടി ഉയരവും (പതിമൂന്നര മീറ്റർ), പതിനാറു ചക്രങ്ങളു മുണ്ട്, എണ്ണൂറ്റി മുപ്പത്തി രണ്ട് മരത്തടികളാണ് കൃഷ്ണ രഥത്തിനായി ഉപയോ ഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബാലരാമൻറെ രഥം താളധ്വജം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടു ന്നു, പതിനാലു ചക്രങ്ങളുള്ള ഈ രഥത്തിനു നാൽപ്പത്തി മൂന്നര അടിയോളം ഉ യരമുണ്ട്. (പതി മൂന്നേകാൽ മീറ്റർ) എഴുന്നൂറ്റി അറുപത്തി മൂന്ന് മരത്തടികളാ ണ് രഥത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. സുഭദ്ര രഥം ദേവതാലൻ എന്ന പേരി ൽ അറിയപ്പെടുന്നു. നാൽപ്പത്തി രണ്ടരയോളം  അടി ഉയരവും (പതിമൂന്നോളം മീറ്റർ) പന്ത്രണ്ടു ചക്രങ്ങളും, അഞ്ഞൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി മൂന്ന് മരത്തടിയും  സുഭദ്ര രഥത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോ രഥത്തിലും മരത്തടിയിൽ തീർ ത്ത ഒൻപത് പാർശ്വ ദേവതമാരും, നാല് കുതിരകളും, ഓരോ സാരഥി മാരുമു ണ്ടായിരിക്കും. ജഗന്നാഥൻറെ കുതിരകൾ വെള്ള നിറവും, ബലരാമൻറെ കുതി രകൾ കടും നിറവും, സുഭദ്രയുടെ കുതിരകൾ ചുവപ്പ് നിറവുമായി രിക്കും.

രഥയാത്രയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രഥങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനും പല തരം ചിട്ടവട്ട ങ്ങൾ ഉണ്ട്. വ്യത്യസ്തമായ മൂന്ന് വനങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള വേപ്പ് മരത്തിൻറെ ത ടികൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് രഥങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്. മരത്തിൻറെ ഗുണമേൻമ്മ പ രിശോധിക്കാൻ ഒരു വിദഗ്ധ സമ്മിതി തന്നെയുണ്ട്. മരം മുറിക്കാൻ സമ്മിതി പ രിശോധിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ പ്രധാനമായത് ഇങ്ങിനെ, തടിയുടെ ഗുണം, നിറം, കൂടാതെ നാല് വലിയ ശിഖരങ്ങളോട് കൂടിയതായിരിക്കണം, മരം വളരുന്ന കാ ടിനടുത്ത് തടാകം, അല്ലെങ്കിൽ നീർച്ചാലും, കിളികൾ വെള്ളം കുടിക്കുകയും വേ ണം, മരത്തിൻറെ കടയ്ക്കൽ സർപ്പ പുറ്റുകളും, മൂന്ന് മലകൾക്കിടയിൽ വളരു ന്ന മരവുമായിരിക്കണം, മരത്തിൻറെ പരിസ്സരത്ത് കൂവളമരം വളരണം തുട ങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നിർബന്ധമാണ്.

മുൻ രാഞ്ജിയുടെ നാടായ ദാസപ്പള്ളയിൽ നിന്നും രഥ നിർമ്മാണത്തിൻറെ അ വകാശികളായ വിശ്വകർമ്മാക്കൾ മുറിച്ചെടുത്ത വേപ്പ് മരത്തടി മഹാനദിയിൽ ഒഴുക്കുന്നു, ഒഴുകി വരുന്ന തടികൾ പുരിക്കടുത്തു വച്ച് കരക്കടുപ്പിക്കുന്നു. തു ടർന്ന് രഥത്തിൻറെ നിർമ്മാണ പ്ര വർത്തനങ്ങൾക്ക് അക്ഷയ തൃദീയ ദിവസ്സം ആരംഭം കുറിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തി ൻറെ സിംഹദ്വാരമെന്നറിയപ്പെടുന്ന പടി ഞ്ഞാറൻ നടയിലാണ് രഥത്തിൻറെ നിർമ്മാണപ്രവൃത്തികൾ നടക്കുന്നത്.

 വ്രത ശുദ്ധിയോടും ഭക്തി, വിശ്വാസ്സത്തോടും കൂടി സർവ്വ വിധ അലങ്കാരങ്ങ ളോടും കൂടി തയ്യാറാക്കുന്ന മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത രഥങ്ങളിലായി ഭഗവാൻ ജഗനാ ഥനും, ബലഭദ്രനും, സുഭദ്രയും ഉപവിഷ്ടരാകുന്നു. ഭക്തിയുഗമായി കരുതപ്പെടു ന്ന മധ്യയുഗം മുതൽ രഥ യാത്ര നടന്നു വരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഭാരത ത്തിലും, ലോകത്തിലേയും തന്നെ ഏറ്റവും പഴക്കം കൂടിയ രഥയാത്രയാണ് ബ്ര ഹ്മ പുരാണത്തിലും, സ്കന്ദപുരാണത്തിലും, പദ്മപുരാണത്തിലും, കപില സം ഹിതയിലും  പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട ജഗന്നാഥ്‌ പുരി രഥയാത്ര.

പല ആചാരങ്ങളാലും കഥകളാലും കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു ആഘോഷ മാണ് രഥയാത്ര. യാത്രയിൽ ഇന്നും ജഗന്നാഥ്‌ ഭഗവാൻറെ ദശാവതാര രൂപത്തെ യാണ് പൂജിക്കുന്നത്. കൂട്ടത്തിൽ വിഷ്ണു, കൃഷ്ണൻ, വാമനൻ, ഗൗതം ബുദ്ധൻ തുടങ്ങിയവരേയും പൂജിക്കുന്നുവെന്ന സവിശേഷതയുമുണ്ട്. അനേക കഥകളി ൽ നിന്നും, വിശ്വാസ്സങ്ങളിൽ നിന്നും, അനുമാനങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധ്യമാകുന്നത് എന്തെന്നാൽ ഭഗവാൻ ജഗന്നാഥ്  വിഭിന്ന മത, ധർമ്മ, വിശ്വാസ്സ ങ്ങളുടെ മൂർത്തി ഭാവമാണ്. അത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ദൈനം ദിന പൂജ, ആചാ രങ്ങൾ, വ്യവഹാരങ്ങൾ, രീതി, നീതി, വ്യവസ്ഥകൾ എല്ലാം, ശൈവ, വൈഷ്ണ വ, ബൗദ്ധ, ജൈന, തുടങ്ങിയ വിവിധ വിശ്വാസ്സത്തിൽ പെട്ട തന്ദ്രിമാർ ഒത്തു കൂ ടി നടത്തുന്നതിൻറെ കാരണവും. ഈ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ജഗത്തി ൻറെ നാഥൻ എന്ന ജഗന്നാഥനായതെന്ന് വിശ്വാസ്സികൾ പറയുന്നു.

വർഷാവർഷമുള്ള സന്ദർശനത്തിൻറെ ഭാഗമായി ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തിൽ നി ന്നും സുദർശന ചക്രവുമായി രഥത്തിൽ യാത്ര തിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ ജഗന്നാഥ നും, മറ്റു ദേവന്മാരും ബാലഗണ്ടി ചക്കയിലുള്ള ഇളയമ്മയമ്മ ക്ഷേത്രത്തിലെ ത്തുന്നു. ഇളയമ്മയമ്മ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇഷ്ട്ട പ്രസാദമായ പ്രത്യേകതരം പാൻ കേക്ക് കൊണ്ടുള്ള പ്രസാദ പൂജ നടക്കുന്നു.തുടർന്ന് രണ്ട് കിലോ മീറ്റർ യാത്ര ചെയ്തു സന്ധ്യയോടെ ഗുഡിച്ച ദേവി ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തുന്നു. ഗുഡിച്ച ദേവി ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈ ദിവസ്സങ്ങളിൽ ആണ്ടപ് ദർശൻ എന്ന പേരിലുള്ള ജഗന്നാഥ ദർശനം നടക്കുന്നു.

ഈ ദിവസങ്ങളിലെ പ്രസാദം മഹാപ്രസാദമെന്നറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റു ദിവസ്സങ്ങ ളിലുള്ള പ്രസാദത്തെ സാമാന്യ പ്രസാദമെന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.  പിറ്റേ ദിവസ്സം ഭഗവാൻ രഥത്തിൽ നിന്നുമിറങ്ങി ദേവി ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവിടെ ഒൻപത് ദിവസ്സങ്ങൾ തങ്ങുന്നു.  പത്താം ദിവസ്സം തിരി ച്ചു വ രുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇളയമ്മയമ്മയെ കാണുവാൻ വേണ്ടി പോകുന്നതും തിരി ച്ചു വരുന്നതുമായ യാത്രയാണ് ഇന്ന് പുരി രഥയാത്രയെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെ ടുന്നത്. ഈ ഒരേയൊരു ദിവസ്സം വിദേശികൾക്ക് ക്ഷേത്ര ശ്രീ കോവിൽ പരിസ്സ രങ്ങളിൽ പ്രവേശനം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല. മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വിഭിന്ന മായി നാനാ മതത്തിൽപ്പെട്ട വിശ്വാസ്സികളേയും സന്ദർശകരേയും നിത്യവും പു രി ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തിൽ കാണാൻ പറ്റുന്നതും ഇവിടുത്തെ മാത്രം സവിശേഷത തന്നെ.

രഥയാത്ര നടക്കുന്ന ദിവസ്സങ്ങളിൽ ലോകത്തിൻറെ നാനാഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള പല ആയിരക്കണക്കിന് വിശ്വാസ്സികൾ രഥം കയറുകളാൽ കെട്ടി വലിക്കുന്നതിൽ മ ൽസ്സരിച്ചു പങ്കെടുക്കുന്നു. ഇത് നേരിട്ടും അടുത്ത് നിന്ന് കൊണ്ടും ഭഗവാനെ ദർ ശിക്കാനുള്ള അമൂല്യ അവസ്സരമായി വിശ്വാസ്സികൾ കരുതിപ്പോരുന്നു. ഭക്തി ഗാനങ്ങളും, വാദ്യഘോഷങ്ങ ളും, മ്യൂസിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ വായിച്ചും, പര മ്പാരാഗത നൃത്തവും, ആട്ടും, പാട്ടുമായി അവിസ്മരണീയമായ ഒരു അനുഭവ മാണ് രഥയാത്രയിൽ പങ്കെടുക്കുകയെന്നത്. എല്ലാ വർഷങ്ങളിലും പുതുതായി ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് രഥങ്ങളെല്ലാം ഒരു വർഷം ഉപയോഗിച്ച രഥം  അടുത്ത വർ ഷത്തെ ഉൽസ്സവ ത്തിന് വീ ണ്ടും ഉപയോഗിക്കുകയില്ല.


തകർന്നു കിടന്നിരുന്ന ക്ഷേത്രത്തെ ആയിരത്തി എഴുപത്തി ഏഴു മുതൽ ആയിര ത്തി ഒരുന്നൂറ്റി അൻപതു വരേയുള്ള കാലത്ത് കലിംഗ രാജ്യത്തിലെ ചോള രാ ജാവായിരുന്ന ആനന്ദ വർമ്മൻ ക്ഷേത്രത്തിൻറെ പുനർ നിർമ്മാണം തുടങ്ങിയെ ങ്കിലും മുഴുമിപ്പിക്കാനായില്ല, തുടർന്ന് ആയിരത്തി ഒരുന്നൂറ്റി എഴുപതു മുതൽ ആയിരത്തി ഒരുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി എട്ട് വരേ ഒഡിയ രാജാവായിരുന്ന അനഘ ഭീം ദേവ് പണികൾ മുഴുമിപ്പിച്ചു ക്ഷേത്രത്തെ ഇന്ന് കാണുന്ന നിലയിൽ പണിയു കയായിരുന്നു.  തുടർന്നു ണ്ടായ വിദേശ ആക്രമണങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രം ഭാഗീകമായി നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീ ട് രാമചന്ദ്ര ദേവ് രാജ്യ ഭരണത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം ക്ഷേത്രം കേടുപാടുകൾ നീ ക്കി പുനർ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി വീണ്ടും പൂജകളും മറ്റു നടപടികളും ആരംഭി ച്ചു. ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി അൻപത്തി എട്ടിൽ നടന്ന ജഗ ന്നാഥ അർച്ചനയുടെ വിവരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ലഭ്യമാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

പുരി ക്ഷേത്രത്തിൻറെ മുകളിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന ജഗന്നാഥൻറെ കൊടിയുടെ സ വിശേഷത എന്തെന്നാൽ എപ്പോഴും കാറ്റിൻറെ വിപരീത ദിശയിലേക്ക് പറക്കു ന്നുവെന്നതാണ്. പകൽ വെളിച്ചത്തിലോ, രാത്രി നിലാവിലോ ക്ഷേത്രത്തിൻറെ നിഴൽ ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്നില്ലെന്നതും ശാത്രലോകത്തിനു ഉത്തരമില്ലാത്ത സമ സ്യ തന്നെ. കൂടാതെ മറ്റൊരു അത്ഭുതം എന്തെന്നാൽ ഈ പ്രദേശത്ത് എല്ലാ കാല ങ്ങളിലും രാത്രിയിലായാലും, പകലായാലും കരയിൽ നിന്നും കടലിലേക്കാണ് കാറ്റ് വീശുന്നത് എന്നുള്ളതാണ്. ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിൽ സ്ഥാപിതമായ കുംഭം രാവും പകലും അദൃശ്യമായിത്തന്നെയിരിക്കും, ക്ഷേത്രത്തിൻറെ മുഖ്യ കവാട ത്തിനു മുകളിലായി സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള സുദർശന ചക്രം പുരിയുടെ ഏത്  ഭാഗത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാലും നോക്കുന്ന ആൾക്ക് അഭിമുഖമായി കാണുവാൻ കഴിയു ന്നു.

ലോ കത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ക്ഷേത്രം കൂടിയായ പുരി ജഗന്നാഥ ക്ഷേ ത്രത്തിൻറെ ഉയരം ഇരുന്നൂറ്റി പതിനാലു അടിയാണ് (അറുപത്തി അഞ്ചേകാൽ മീറ്റർ). നാലുലക്ഷം ചതുരശ്ര അടിയിലാണ് ക്ഷേത്രം പരന്നു കിടക്കുന്നത്. പ്രാവു കളോ, മറ്റു പക്ഷികളോ ക്ഷേത്രത്തിനു മുകളിൽ പറക്കുകയോ കൂടു വയ്ക്കുക യോ ചെയ്യുന്നില്ലെന്നതും പുരി ക്ഷേത്രത്തിന് മാത്രമുള്ള സവിശേഷതകൾ. യാ തൊരു വിധത്തിലുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകളും നിലവിലില്ലാതിരുന്ന ഒരു കാല ത്ത് ഇത്രയും വലിയൊരു ക്ഷേത്രം ഇത്രയും മനോഹരമായും കരവിരുതുക ളോടും കൂടി നിർമ്മിക്കുകയെന്നത് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണെന്ന് ഊഹി ക്കാമല്ലോ. എല്ലാ അത്ഭുതങ്ങൾക്കും പിറകിൽ ശാസ്ത്രീയമായ കാരണങ്ങൾ ക ണ്ടെത്തുന്ന വൈജ്ഞാനികർക്കു പോലും, അവർ നടത്തിയ നിരവധി പഠനങ്ങ ൾക്കും, സർവ്വേകൾക്കും പുരി ക്ഷേത്രത്തിൻറെ കാര്യത്തിൽ മൗനമാണ്. നിരവ ധി നിർമ്മാണ രഹസ്യങ്ങൾ ഉള്ള ഈ ക്ഷേത്രം ഇന്ന് വരെ ഒരു വൈജ്ഞാനിക നും കാരണം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു സമസ്യയാണ്. ഇത് പുരി ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രം കാണുന്ന അത്ഭുതങ്ങളുമാണ്.

കൂടുതൽ വർഷങ്ങളിലും ജൂലൈ മാസ്സം അവസ്സാനമാണ് ആഷാഢ ശുക്ല പക്ഷ ഏകാദശി വന്നു ചേരുക, എന്നാൽ അപൂർവ്വം ചില സന്നർഭങ്ങളിൽ ജൂൺ മാസ്സ ത്തിലും വരാറുണ്ട്, ആഷാഢ ശുക്ല പക്ഷത്തിലെ പതിനൊന്നാം ദിവസ്സമാണ് രഥ യാത്ര ഉൽസ്സവത്തിന് പരിസമാപ്തിയാകുന്നു.

വിശ്വാസ്സങ്ങളേയും ആചാരങ്ങളേയും മാറ്റി നിർത്തുക, വിശ്വസ്സിക്കേണ്ടവർ വിശ്വസ്സിക്കട്ടേ, അല്ലാത്തവർ വിശ്വസ്സിക്കാതേയും ഇരിക്കട്ടെ, എന്നാലും ഒരു കാര്യം പറയാതെ വയ്യ, ഇത്രയും ജനപ്രീതി സമ്പാദിച്ച ഒരു മഹാ മേള, മഹാ മാ മാങ്കം ലോകത്ത് മറ്റൊരിടത്തുമില്ല, ഇനി സമീപ കാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുവാനും സാധ്യത കുറവാണ്. ശാസ്ത്ര ലോകത്തിനു അപ്രാപ്യമായ ശിൽപ്പിയുടെ കരവി രുതിനേയും, കഴിവിനേയും ഓർത്ത്നമുക്ക് അഭിമാനിക്കാം. ഇത്രയും കഴിവു കളുള്ളവർ ജീവിച്ച മണ്ണാണ് ഭരതമെന്നോർത്ത് അഹങ്കരിക്കാം............ പുരി ജഗ ന്നാഥ ക്ഷേത്രമെന്ന ഭാരതത്തിൻറെ ഈ മഹാ വിസ്മയത്തെ ഓർത്ത്.


ജയരാജൻ കൂട്ടായി

ഒരു ഗ്രാമത്തിൻറെ കഥ

ഒരു ഗ്രാമത്തിൻറെ കഥ

ഇത് എൻറെ ഗ്രാമത്തിൻറെ കഥ, നേട്ടങ്ങളുടെയും കോട്ടങ്ങളുടെയും ഒരു പാട് കഥകൾ സ്വന്തമായുള്ള കൂരാറ, അതാണ് എൻറെ ഗ്രാമം. ഇത് ഒരു കഥയല്ല, ഗ്രാ മത്തിൻറെ പഴയ ഊട് വഴികളിൽ കൂടിയുള്ള ഒരു യാത്രയാ ണ്. ഓയ്യാരത്ത് ച ന്തു മേനോൻറെയും, സർക്കസ്സ് കലയുടെ കുലഗുരുവായ കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണ ൻ മാസ്റ്ററുടെയും നാടായ, കളരി പരമ്പരകളുടെയും മഹനീയ സംസ്കാരങ്ങളു ടെയും ഉറവിടമായ തലശ്ശേരിയിലെ അതിമനോഹരമായ ഗ്രാമം "കൂരാറ"

ഗ്രാമ ഭംഗിക്ക് മാറ്റ് കൂട്ടാൻ വടക്ക് കൊങ്കച്ചിക്കുന്നും, കുന്നിനെ തഴുകി തലോടി ഒഴുകുന്ന കൊങ്കച്ചി പുഴയും, പുഴയുടെ കൊച്ചോളങ്ങളിൽ നീന്തി തിമിർക്കുന്ന ബാല്യങ്ങൾ, നോക്കെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന നെൽ വയലുകൾ, തെ ക്കു മൊകേരി വയലും, നടുക്ക് കൂരാറ വയലും. ഇളം കാറ്റി ൽ ചാഞ്ചാടുന്ന സ്വ ർണ്ണ കതിരുകൾ, തെങ്ങോല തലപ്പത്ത് ചാഞ്ചാടുന്ന ഓലേ ഞാലിക്കിളികൾ, പു ലരിയെ തഴുകിയുണർത്തുന്ന മഞ്ഞു കണങ്ങൾ. ഇത് കേട്ട് പുതു തല മുറ മൂക്ക ത്ത് വിരൽ വയ്ക്കും. അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട ഇത് കഴിഞ്ഞു പോയ ഒരു കാലഘട്ട ത്തിൻറെ കഥയാണ്, കൂരാറയുടെ കഥയാണ്.  

ഔശര്യ സമ്പന്നമായിരുന്ന നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിൻറെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ എന്താ ണ്, വയലുകൾ അതിരാണി ചെടികളും, തൊട്ടാവാടിയും കാട്ടു പുല്ലും വളർന്നു അലങ്കോലമായി, നെൽ കൃഷി കാണാനേയില്ല (അടുത്ത രണ്ടു മൂന്ന് വർഷങ്ങളാ യി കൂരാറ വയലിൽ പച്ചക്കറി കൃഷി നടക്കുന്നുവെന്നത് ആശ്വാസ്സം നൽകുന്ന കാര്യം തന്നെ) കിണറുകളിലോ പുഴയിലോ വെള്ളമില്ല, വയലുകൾ കാണാനു മില്ല. നീന്തി തിമിർക്കുന്ന ബാല്യങ്ങളുമില്ല. ഇത് കൂരാറയുടെ മാത്രം കഥയല്ല, നശിക്കപ്പെടുന്ന ഗ്രാമങ്ങളുടെ കഥയാണ്. പലതും നഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന ഒരു നിഷ്കളങ്ക ജനതയുടെ കഥയാണ്.

നമുക്ക് നമ്മുടെ പഴയ കാർഷിക മേഖലയിലേക്ക് പോകാം, നോക്കെത്താ ദൂര ത്തോളം പരന്ന് കിടക്കുന്ന നെൽവയലുകൾ, ചിങ്ങ മാസ്സത്തിൽ നെൽവയലുക ൾ പൊൻ നിറമണിയും. സ്വർണ്ണം പൂശിയതും പൂശാറായതുമായ പാട വരമ്പു കളിലൂടെ ഓണത്തിന് പൂക്കളം തീർക്കാൻ പൂവിനായി കുട്ടികൾ ഓടി നടക്കും. ഓണം കൊയ്ത്തുൽസവമാണ്. ഓണത്തോടൊപ്പം കൊയ്ത്തു കാലവും വന്നെ ത്തും. വടക്കൻ പാട്ടുകൾ പാടിക്കൊണ്ട് പെണ്ണുങ്ങൾ സ്വർണ്ണ കതിരുകൾ കൊ യ്തെടുക്കും. കറ്റ ബെഞ്ചിലടിച്ചും, നിലത്തിട്ടു ചവിട്ടിയും മെതിക്കും, കാറ്റോല വീശി തൂറ്റും, മെതിച്ചു കിട്ടിയ നെല്ലിനെ മുറത്തിലാക്കി രണ്ട് പേർ ഉയർത്തി പിടിച്ചു താഴേക്കിടും, മറു ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് രണ്ടു പേർ കാറ്റോല വീശും. നെ ല്ലും, തൂളിയും, പുല്ലും വേർതിരി ക്കും. തൂളി മാറ്റിയ നെല്ലുകൊണ്ടു പത്തായ പുര നിറയ്ക്കും. പണിക്കാർക്ക് കൂലിയായി ഇട ങ്ങഴിയിൽ അളന്നു നെല്ല് കൊ ടുക്കും. കൂലിയായി കിട്ടിയ നെല്ല് വാരിക്കൂട്ടി തുണിയിൽ കെട്ടി കറ്റ  കൊട്ട അടി യിൽ വച്ച് ചൂടിയിട്ടു മുറുക്കി സന്ധ്യ മയങ്ങുമ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് മ ടങ്ങും.

ചിങ്ങത്തിൽ ഓണത്തിനു വയലുകളിൽ പണി നടക്കാറില്ല, വീടുകളിലെല്ലാം പ ത്തു നാളും പൂക്കളം ഒരുക്കും. അരിപ്പൂ, തുമ്പപ്പൂ, മുക്കുറ്റി, പെകോട, ചെമ്പര ത്തി, മല്ലിക, കോഴിപ്പൂ, പൊട്ടിയരി, ശീവോതി അങ്ങിനെ എല്ലാം വിഷമില്ലാത്ത തനി നാടൻ പൂവുകൾ. കാടും നാടും വയലുകളും തേടി നടന്നു നാട്ടിലെ കുഞ്ഞു ങ്ങൾ പറിച്ചെടുത്ത പൂവ് കൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ പൂക്കളങ്ങൾ. കൂട്ട് കുടും ബമായി താമസ്സിക്കുകയാൽ അധികം വീടുകളില്ലാതിരുന്ന ആ കാലങ്ങളിൽ  ഗ്രാ മത്തിൻറെ ഭൂരിഭാഗങ്ങളും കാടുക ളും വയലുകളുമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പലതരം പൂക്കളും സുലഭമായിരുന്നു.
           
ഓണക്കാലത്ത് ജന്മിമാർക്ക് കാഴ്ചക്ക് വയ്ക്കുന്ന ആചാരമുണ്ടായിരുന്നു, കർ ഷകൻ കൃഷിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നെല്ല്, വാഴക്കുല, ചക്ക, മാങ്ങ, പച്ചക്കറിക ൾ തുടങ്ങിയവയോക്കെ കാഴ്ച വയ്ക്കും, പകരമായി ഓണപ്പുടവയും പണ ക്കിഴിയും സമ്മാനമായി കർഷകന് നൽകും.

കൂലിപ്പണിക്കാർക്ക് ഇടയ്ക്കു ചായ കുടിക്കാൻ വയൽ പരിസ്സരങ്ങളിൽ ചായ ക്കടകളുണ്ടായിരുന്നു. കൂരാറ വയൽക്കരയിൽ ചെറുപ്പറ്റ മൂലയിൽ ദാമുവേട്ട നും, മൊകേരി വയൽക്കരയിൽ കുഞ്ഞിത്തുണ്ടിയിൽ മാധവൻ നമ്പ്യാരും, കൂ രാറ വായനശാലക്കടുത്ത് പറമ്പത്ത് ആണ്ടിയേട്ടനും, കടേപ്രം തെരുവിൽ രാജേ ട്ടനും ചായക്കടക്കാരിൽ പ്രധാനികൾ ആയിരുന്നു. ദാമുവേട്ടൻ മരിച്ചതിൽ പി ന്നെ ആറ്റു പുറത്ത് ചായക്കട തന്നെ ഇല്ലാതായി, രാജേട്ടൻ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ആ ളുടെ കടയും, വാർധക്യ സഹജമായ അസുഖങ്ങൾ കാരണം കട നടത്താൻ പറ്റാ ത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ആണ്ടിയേട്ടൻറെ കടയും ഇല്ലാതായി. മാധവൻ നമ്പ്യാരു ടെ കട മാത്രം മകനായ രാജേഷ് നടത്തുന്നു.  

നാടിൻറെ സാംസ്കാരിക പുരോഗതിക്കു വലിയ പങ്ക് വഹിച്ച സ്ഥാപനമാണ് കൂരാറയിലെ സുഹൃജ്ജന വായന ശാല. എല്ലാ വർഷങ്ങളിലും വാർഷികാ ഘോഷങ്ങൾ നടത്തുകയും, അത് വഴി നാട്ടിലെ കലാ പ്രതിഭകൾക്ക് മികവ് തെ ളിയിക്കുവാനുള്ള അവസ്സരങ്ങളും കൈവന്നിരുന്നു. സ്വന്തമായി പത്രം വാങ്ങി വായിക്കുവാൻ കഴിവില്ലാതിരുന്ന ആ കാലങ്ങളിൽ വായന ശാലയിലെ പത്ര ങ്ങളും, റേഡിയോ വാർത്തകളുമായിരുന്നു ജനങ്ങങ്ങൾക്കുള്ള ഏക ആശ്രയം     
ആയിരത്തി എണ്ണൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി ഒന്നിൽ സ്ഥാപിതമായ കൂരാറ എൽ പി സ്‌കൂ ളും, ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി മുപ്പത്തി അഞ്ചിൽ സ്ഥാപിതമായ വാഗ്ദേ വി വിലാസ്സം എൽ പി സ്‌കൂളും, കൂരാറ ഗവൺമെൻറ് എൽ പി സ്‌കൂളുമെ ല്ലാം നാടിൻറെ വികസ്സനത്തിൽ സ്തുത്യർഹമായ പങ്ക് വഹിച്ചു. ഇവിടങ്ങളി ലെല്ലാം പഠിച്ച പലരും വലിയ നിലകളിലെത്തുകയും, വിവിധ മേഖലകളിൽ കഴിവ് തെളിയിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നതും നമുക്ക് അഭിമാനിക്കാനുള്ള വക തന്നെ.   

വീടുകളിൽ ക്ലോക്കും വാച്ച്കളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലം, കോഴി കൂവുന്നതും കാക്ക കരയുന്നതും ശ്രവിച്ചു നേരം പുലർന്നെന്നു അനുമാനിച്ചിരുന്ന ഒരു കാല വും നമുക്കുണ്ടായിരുന്നു. കോഴി കൂവുന്നത് പലപ്പോഴും പുലരാറാകുമ്പോൾ തന്നെയായിരിക്കും, എന്നാൽ നല്ല നിലാവുള്ള രാത്രികളിൽ പുലർന്നെന്നു കരു തി കാക്കകൾ കരയാൻ തുടങ്ങും. കാലത്ത് വയലിൽ പണിക്കു പോകേണ്ടവരും മറ്റു യാത്രകൾ പോകേണ്ടവരും കാക്ക കരയാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഉറക്കമുണരും. ഒരുങ്ങി വയലിലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റു ആവശ്യങ്ങൾക്കും പുറപ്പെടും. പലപ്പോ ഴും  മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞാണ് അബദ്ധം  പറ്റിയ കാര്യം മനസ്സിലാകുക.

നാല് മണിപ്പൂവും, (പതിറ്റടി പൂവ്) പത്ത് മണി പൂവും വിരിയുന്ന നേരം നോ ക്കിയും സമയം തിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. തലശ്ശേരിയിൽ നിന്നുള്ള തീവണ്ടികളു ടെ ശബ്ദവും പലപ്പോഴും സമയം അനുമാനിക്കാനുള്ള വഴിയായിരുന്നു. എന്നാ ൽ ഒരു ദിവസ്സം വണ്ടി വൈകി ഓടിയാലും ഊഹിക്കുന്ന സമയം തെറ്റാറുണ്ട്. കൂരാറ സ്രാമ്പിയിലെ കരുവാൻറെവിട  മമ്മു സീതിയുടെ അഞ്ചു നേരവുമു ള്ള ബാങ്ക് വിളിയായിരുന്നു ശരിയായ സമയമറിയുവാനുള്ള ഏക ആശ്രയം. കൃത്യ സമയങ്ങളിൽ മാത്രം നടക്കുന്ന ബാങ്ക് വിളി ആ കാലങ്ങളിൽ വളരെ ആ ശ്വാസമായിരുന്നു. 

കൂരാറയിൽ കർക്കടക മാസ്സത്തിൽ രാമായണം വായിക്കുന്ന ഒരാൾ മാത്രമേ എ ൻറെ അറിവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ചിലപ്പോൾ വേറെയും ആളുകൾ ഉണ്ടാ വാം, എന്നാൽ ഞാൻ ആദ്യമായി രാമായണം വായിക്കുന്നത് കേട്ടതും നേരിൽ ക്കണ്ടതും തുണ്ടിയിൽ ചാത്തുക്കുട്ടി ചേട്ടനിൽ നിന്നാണ്. ചാത്തുക്കുട്ടി ചേട്ടൻറെ മരണ ശേഷം ഞാൻ ടി വി യിൽ മാത്രമേ രാമായണം വായന കണ്ടിട്ടുമുള്ളൂ.

കർക്കടകം വറുതിയുടേയും പഞ്ഞത്തിൻറെയും മാസ്സമാണ്. ദൈവവും പോതി യും മലകയറും, ചിന്നും ചെകുത്താനും മലയിറങ്ങും. മലയിറങ്ങി വരുന്ന ചി ന്നിനേയും ചെകുത്താനേയും അകറ്റാൻ വീട്ടു പടിക്കൽ കോണിക്ക് താഴേ ചിരട്ട കളിൽ ചാണകം കലക്കി വയ്ക്കും. ചാണക വെള്ളം മുറ്റത്ത് തളിച്ച് ശുദ്ധം വരു ത്തും. കോമത്ത് അമ്മിണിയമ്മയും, മകൻ സ്വാമി നാഥനും കർക്കടക മാസ്സത്തി ൽ വേടൻ പാട്ടുമായി വീടുവീടാന്തരം കയറിയിറങ്ങി കൊട്ടിപ്പാടും.

പരമ ശിവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി പാശുപതാസ്ത്രം നേടുവാൻ തപസ്സ് ചെയ്ത പാ ർത്ഥനെ പരീക്ഷിക്കുവാൻ, വേട വേഷം കെട്ടിയിറങ്ങിയ പരമശിവൻ തപസ്സി ലിരിക്കുന്ന പാർത്ഥൻറെ മുന്നിലേക്ക് വേട്ട മൃഗമായ പന്നിയെ അയക്കുന്നു, അ ഭയം തേടിയ വേട്ട മൃഗത്തിന് വേണ്ടി വേടനും പാർത്ഥനും തമ്മിൽ പോര് നട ക്കുന്നു, ജയപരാജയങ്ങൾ ഇല്ലാതെയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ കയ്യിലുള്ള ആയുധങ്ങൾ തീരുകയും മല്ല യുദ്ധം തുടങ്ങുകയും, യുദ്ധത്തിനിടക്ക് നാഗമാലയും മറ്റും ചിത റി വീഴുന്നു. സാക്ഷാൽ ഭഗവാനാണ് മുന്നിലെന്നറിഞ്ഞ പാർത്ഥൻ ക്ഷമ ചോദി ക്കുകയും, പാർത്ഥൻറെ ധർമ്മത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായ ഭഗവാൻ പാശുപതാസ്ത്രം നൽകി അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.

വേട വേഷത്തിൽ വരുന്ന ശിവനെയാണ് വേടൻ പാട്ടിലൂടെ വീടുകളിൽ ആന യിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെ വീടുകളിൽ ശിവ സാന്നിധ്യം ഉ ണ്ടാവുകയും പഞ്ഞ മാ സത്തിൻറെ വറുതിയും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കുറയുമെന്നും വിശ്വാസ്സം. നില വിള ക്കും ഗുരുസ്സിയും ഒരുക്കി വീടുകളിൽ വേടനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. പാട്ടു തീരുമ്പോ ൾ മഞ്ഞൾ കലക്കിയ മഞ്ഞ ഗുരുസ്സി തെക്കോട്ടും, കരി കലക്കിയ കറുപ്പ് ഗുരു സ്സി വടക്കോട്ടും ഒഴിക്കും.

തുലാമാസ്സത്തിൽ ഗോദാമൂരി പാട്ടുമായി അമ്മിണിയമ്മയും, സ്വാമി നാഥൻ ചേട്ടനും, ഗോദാമൂരി വേഷം കെട്ടിയ ആളും വീട്ടു മുറ്റത്തു എത്തും. പരിസ്സരം മറന്നു അമ്മിണിയമ്മ നീട്ടി പാടും, ചാമറേ പുഞ്ച പറിച്ചു തിന്നു, നാട്ട പൊരിച്ച ങ്ങു തല്ലി, നാട്ട പൊരിച്ചങ്ങു തല്ലുന്ന നേരം വാലും തുറുത്തവൾ പാഞ്ഞു, വാ ലും തുറുത്തവൾ പായുന്ന നേരം വരമ്പും തടഞ്ഞങ്ങു വീണു, വരമ്പും തടഞ്ഞ ങ്ങു വീഴുന്ന നേരം ആകാശം നോക്കി കരഞ്ഞു, ആകാശം നോക്കി കരയുന്ന നേ രം ഭൂമിയിൽ കണ്ണ് നീർ വീണു, ഭൂമിയിൽ കണ്ണ് നീർ വീഴുന്ന നേരം പാലാഴിയി ൽ ചെന്ന് ചേർന്നു.  പാടുന്ന പാട്ടുകൾക്കനുസ്സരിച്ചു ഗോദാമൂരി ആടിക്കൊണ്ടി രിക്കും. " പാട്ട് തീരുമ്പോൾ നെല്ല്, വെള്ളരിക്ക, ചക്കക്കുരു നാണയം തുടങ്ങിയ  കാണിക്ക നൽകും. അമ്മിണിയമ്മയും സ്വാമിനാഥൻ ചേട്ടനും പോയതോടെ നാ ട്ടിൽ വേടൻ പാട്ടും ഗോദാമൂരി പാട്ടുമില്ല. ഇതൊന്നും ഇന്നുള്ളവർക്കറിവുമി ല്ല, അതൊന്നും അനുഭവിച്ചറിയുവാനുള്ള യോഗവും ഇല്ലാതെ പോയി.

ഞള്ളി ചാത്തുയേട്ടനും, രാമോട്ടിയേട്ടനും കാലത്തെ കാവോടിയും ചുമലിലേറ്റി തലശ്ശേരി വരെ നടക്കും. മീൻ ചന്തയിൽ നിന്നും മീനുവാങ്ങി കാവോടിയിൽ നി റയ്ക്കും. വരുന്ന വഴികളിലെല്ലാം ആവശ്യക്കാർക്ക് മീൻ വിൽക്കും. ചമ്പാട് മു തൽ പാറേമ്മൽ വരേ ചാത്തുയേട്ടൻറെയും രാമോട്ടിയേട്ടൻറെയും മീൻ കഴി ക്കാത്തവർ പഴയ തലമുറയിൽ ആരും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. ഇന്നത്തെ പോലെ അ മോണിയയോ മായമോ ഉള്ള മീനായിരുന്നില്ല, കടലിൽ നിന്നും പിടിച്ചെടുത്ത ഒ രു കലർപ്പുമില്ലാത്ത ശുദ്ധ മീനാണ് കിട്ടിയിരുന്നത്.   

കൈത്തറി തുണി നെയ്ത്തു തകൃതിയായി നടക്കുന്ന കാലം എഴുപതുകളിൽ ആ ണെന്ന് തോന്നുന്നു, കോറ തുണികൾക്ക് വൻ മാർക്കറ്റ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു. മൊകേരി കടയപ്രം  തെരുവിൽ കൂടി കോറ നെയ്ത്തിൻറെ സുവർണ്ണ കാലങ്ങളിൽ രണ്ടു പേർ പരസ്പ്പരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു, ഒരാൾ പറ യുന്നതെന്തെന്നു മറ്റേ ആൾക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റില്ല.  എല്ലാ വീടുകളിൽ നിന്നും തു ണി നയ്യുമ്പോൾ നൂൽ ചുറ്റിയ നല്ലികൾ ഓടത്തിൽ ഇടവും വലവും ഓടുന്ന ഒച്ച   കൊണ്ട് എപ്പോഴും ശബ്ദ മുഖരിതമായിരുന്നു, മഘം എന്ന പേരിലാണ് കൈത്ത റി നയ്യുന്ന വൈദ്യുതി ആവശ്യമില്ലാത്ത കൈകാലുകൾ കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കു ന്ന മെഷിൻ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ എല്ലാ നെയ്ത് തെരുവുക ളുടെയും അവസ്ഥ ഇത് തന്നെയായിരുന്നു.

എല്ലാ നെയ്ത് തെരുവ്കളിലും മഹാഗണപതി ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകും,  വിഘ്‌ നേശ്വരനാണ് നെയ്തു കുലത്തൊഴിലാക്കിയവരുടെ ഇഷ്ട ദൈവം, രാവിലേയും വൈകുന്നേരങ്ങളിലും ശംഖ് വിളിയും പൂജയും നടക്കും മഹാ ശിവരാത്രി ക്കും, ധനു പത്തിനും പ്രതേക പൂജകളും ഉത്സവങ്ങളും നടക്കും.

കോറയുടെ സുവർണ്ണ കാലം തെരുവ്‌കളുടെയും കൈത്തറി നൈത്തുകാരുടെ യും സുവർണ്ണകാലമായിരുന്നു. നൈത്തുകാരുടെ ജീവിത നിലവാരം നല്ല നില യിൽ ഉയർന്നു, അതോടെ തെരുവിനു പുറത്തുള്ളവരും കൈത്തറി നെയ്ത് ലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. തൊഴിൽ ഇല്ലാത്തവർക്കു കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് തന്നെ നെയ്ത് പഠിച്ചു ഒരു മഘവും  വാങ്ങി വീട്ടിൽ തന്നെ നെയ്ത്പണി  തുടങ്ങും.

കൈത്തറിയെ സംരക്ഷിക്കുകയെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ  പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ശ്രീ മതി ഇന്ദിര ഗാന്ധി ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എഴുപത്തി അഞ്ചിൽ പ്രഖ്യാ പിച്ച ഇരുപതിന പരിപാടിയിൽ കൈത്തറിയെയും ഉൾപ്പെടുത്തി. പെട്ടന്നുള്ള പ്രഖ്യാപനത്തിൽ നൂലിൻറെ വിതരണത്തിലും തുണികളുടെ സംഭരണത്തിലും ചില ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും തുടർന്ന് താൽക്കാലികമായ ഒരു സ്തംഭനാവസ്ഥയും സംജാതമായി. ഇരുപതിന പരിപാടിയുടെ ഗുണങ്ങളെ കുറിച്ച് വേണ്ട പോലെ പഠനം നടത്താതെ  എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന വിമർശനം  ചെറുകിട വ്യവസായികളായിരുന്ന നെയ്ത്കാരെ പരിഭ്രമ ത്തിലാക്കി. തുടർന്ന് ഭൂരിഭാഗം പേരും കൈത്തറി ഉപേക്ഷിക്കുകയും മറ്റു തൊ ഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു.


അടുത്ത കാലത്ത് ഞാൻ ചങ്ങാതിയുമൊത്ത് കടയപ്പ്രം തെരുവിൽ കൂടി പാറേ മ്മലിലേക്കു പോകുമ്പോൾ തെരുവിൻറെ  മാറ്റം എനിക്ക് വിശ്വസ്സിക്കാൻ പറ്റു ന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു. എല്ലായിടത്തും വല്ലാത്ത ഒരു മൂകത ബാധിച്ച പോലെ എനിക്കു തോന്നി. ഒച്ചയും അനക്കവും ഇല്ല, എവിടെയും മഘത്തിൻറെ ഒച്ചയില്ല. വല്ലാത്ത നിശബ്ധത. കൂട്ട് കുടുംബം അവസാനിച്ചപ്പോൾ  തെരുവിന് പുറത്തും നെയ്തുകാർ താമസിക്കാനും തുടങ്ങി, കൂടാതെ കുല തോഴിലിൽ നിന്നും പുതിയ തല മുറ മറ്റു പല തോഴിലിലും സജീവമായി ഇറങ്ങിയിരി ക്കുന്നു.

കൈത്തറിയും കോറയുമെല്ലാം കേരളത്തിൽ നിന്നും നാട് നീങ്ങിയെങ്കിലും മ ഹാരാഷ്ട്രയിലെ മാലേഗാവ്, മൻമ്മാഡ് അടക്കം പല ഭാഗങ്ങളിലും, മറ്റു പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും സജീവമായി തന്നെ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു, അന്നത്തെ താൽക്കാലിക പ്രതി സന്ധിയിൽ പിടിച്ചു നിന്നവരെല്ലാം ഇന്ന് വലിയ വ്യവ സായികളായി മാറുകയും ചെയ്തു.

ഗ്രാമത്തിലെ മക്കൾക്ക് ഔശര്യമേകാൻ എല്ലാ കാലത്തും മണ്ടോളയിലെ അങ്ക ക്കാരനും, കൂരാറ കുമ്മലെ കുട്ടിച്ചാത്തനും ആടിത്തിമിർക്കുന്നു. പൊതിയുള്ള തിൽ ശ്രീ പോർക്കലി ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവത സപ്താഹവും പ്രതിഷ്ടാ ദിന വാർഷികവും നടക്കുന്നു. കടേപ്രം ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിലും പുനഃ പ്രതി ഷ്ഠ ദിന ആഘോഷങ്ങളും നടക്കുന്നു. കൊങ്കച്ചി പുഴ സകല പ്രതാപങ്ങളും എടുത്ത് കാട്ടി കര കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു. കാലം കരവിരുത് തെളിയിച്ചു കൊണ്ട് സൃഷ്ട്ടികൾ വിപുലപ്പെടുത്തുന്നു.   

ഇത് ഒരു കാലഘട്ടത്തിൻറെ കഥയാണ്, നശിക്കപ്പെടുന്ന, ഗ്രാമീണത നഷ്ടമായി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന,  ഗ്രാമങ്ങളുടെ കഥയാണ്, സുന്ദര സുരഭിലമായിരുന്ന ഒരു കാലത്തിൻറെ കഥ, ഒരു ഗ്രാമത്തിൻറെ കഥ. അതിരാണിയും തൊട്ടാവാടിയും നിറഞ്ഞ വയൽ വരമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ കാലുകൾക്കു വല്ലാത്ത തളർച്ച തോന്നുന്നു. കണ്ണിൽ പൊടിഞ്ഞ രണ്ടു തുള്ളി ജലകണങ്ങളുമായി തപ്ത സ്മൃതികളുടെ തടവുകാരനായി ഞാൻ നടന്നു...................

ജയരാജൻ കൂട്ടായി .