വംശം

                                                            വംശം

        വംശ നാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ഒരു പഴയ കാല വീട്ടു ഉപകരണം
                                                    പറയുന്ന ആത്മ കഥ

എന്നെ ഓർമ്മയുണ്ടോ? പലർക്കും അറിയില്ലായിരിക്കാം, അറിയാവുന്ന ചുരു ക്കം പേരെങ്കിലും ഉണ്ടാവാം. അറിയാത്തവർക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്നെ പരിച യപ്പെടുത്താം. എൻറെ പേർ "അമ്മി" അഥവാ അരകല്ലു. കാസർകോട്‌ മുതൽ ക ന്ന്യാകുമാരിവരെയും, പിന്നെ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും എ ല്ലാ വീടുകളിലും ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജാതി, മത കക്ഷി രാഷ്ട്രിയ ഭേദമില്ലാതെ എല്ലാ വീടുകളിലും എനിക്ക് പ്രഥമ സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഓണം, വിഷു, പെരുന്നാൾ, തുടങ്ങി മറ്റു എല്ലാ വിശേഷ ദിവസ്സങ്ങളിലും സദ്യ  ഒരുക്കണമെങ്കിൽ എൻറെ സാന്നിധ്യം അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. അങ്ങിനെയുള്ള ദിവസ്സങ്ങൾ എനിക്ക് വിശ്രമമില്ലാത്തതായിരുന്നു. കാലത്തെ തുടങ്ങുന്ന അരപ്പ് ഏതാണ്ട് ഒരു മണി വരെ തുടരും. വീട്ടുകാർ ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ മാ ത്രം എനിക്ക് കുറച്ചു വിശ്രമം കിട്ടും. അത് കഴിഞ്ഞാൽ അഞ്ചു മണിക്ക് വീണ്ടും  തുടങ്ങും. രാത്രി ഏഴു മണി വരെയും വിശ്രമമില്ലാതെയുള്ള പണി തന്നെ. എ ന്നാലും എനിക്ക് പരിഭവമില്ലായിരുന്നു. വയർ നിറച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വീട്ടുകാർ വിടുന്ന ഏമ്പക്കം കേട്ടാൽ തന്നെ എൻറെ എല്ലാ ക്ഷീണവും മാറും, അ തു കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിച്ചിരുന്ന ആത്മ സംതൃപ്തി വിവരണാതീ  തമായിരുന്നു. രാത്രിയാകുമ്പോൾ എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് തുടച്ചു നല്ല വൃത്തിയുള്ള തുണി കൊണ്ട് പൊടിയോ തണുപ്പോ ഏൽക്കാതെ പുതപ്പിക്കുമായിരുന്നു.

വിരുന്നുകാർ വന്നാൽ കാലത്തുതന്നെ അരിയരക്കാൻ തുടങ്ങും, ഒറട്ടി, പത്തി രി, അട, നെയ്യപ്പം ഇങ്ങിനെ എന്തെല്ലാം പേരുകളിലും, രുചി വ്യത്യാസ്സത്തിലും ഉണ്ടാക്കു ന്ന പല തരം പലഹാരങ്ങൾ, എല്ലാത്തിനും ഞാൻ അത്യാവശ്യമായി രുന്നു. അത് പോലെ ചമ്മന്തി, സാംബാർ, ഇറച്ചിക്കറി, മീൻ കറി , പച്ചടി തുട ങ്ങി വിവിധ തരം കറികൾ. എല്ലാം എൻറെ സുവർണ്ണ കാലത്തെ സംഭാവനക ളായിരുന്നു.

ഒരു പുതിയ വീട് വച്ചാൽ ഗൃഹ പ്രവേശത്തിനു മുമ്പായി എല്ലാ വീടുകളിലും വാങ്ങുന്ന നാല് സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മി, നിലവിളക്ക്, കിണ്ടി, നാഴി. നിറഞ്ഞു കത്തുന്ന നിലവിളക്കും, കിണ്ടിയിൽ വെള്ളവും, നാഴിയിൽ നിറച്ചു അരിയും, ഗൃഹ പ്രവേശത്തിന് അത്യാവശ്യം. ഉച്ച സദ്യക്ക് കറിക്കരക്കുവാൻ ഞാനും. നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന കല്യാണങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബ സംഗമം കൂടിയാ യിരുന്നു. അടുത്തുള്ള എല്ലാ വീടുകളിൽ നിന്നും കൂടി കുറഞ്ഞത്‌ ഇരുപത്തി അഞ്ചോളം അമ്മി കൊണ്ട് വരും. മൂന്ന് ദിവസ്സങ്ങളിലെ ആഘോഷങ്ങളിൽ നി ർത്താതെയുള്ള അരപ്പ് നടക്കും. അരക്കുന്നതിനിടയിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ വടക്കൻ പാട്ടുകൾ പാടും. അങ്ങിനെ നാട്ടിലെ കല്യാണത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ കുടുംബ സംഗമവും ഭംഗിയായി നടക്കും. ആഘോഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു സ്വന്തം വീടുകളിലേ ക്ക് തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടമായിരുന്നു.

കുറെ നാൾ അരച്ചു കഴിയുമ്പോൾ പിന്നെ അരയുവാൻ സമയം കുറെ എടു ക്കും, അപ്പോൾ വീട്ടുകാർ വഴിയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കും, ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസ്സങ്ങൾ കാത്തിരുന്നാൽ മതി. 'അമ്മി കൊത്താനുണ്ടോ" എന്ന വിളിയു മായി ആൾ പോകും, ആളെ വിളിച്ചു വരുത്തും. എന്നെ ചുറ്റികയും, ഉളിയും കൊണ്ട് ക്രൂരമായി കുത്തി മുറിവേൽപ്പിക്കും. എന്നാലും എൻറെ വീട്ടുകാർ ക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എല്ലാം സഹിക്കും. 

എന്നാൽ തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് എൻറെയും ഞങ്ങളുടെ വംശത്തി ൻറെയും നില നിൽപ്പ് അപകടത്തിലായത്. പട്ടണത്തിൽ ജോലിയുള്ള  എൻറെ ഗൃഹനാഥൻ അവധിക്കു വന്നപ്പോൾ വലിയ ഒരു പെട്ടിയും ചുമന്നാണ് വന്നത് ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്ന് എനിക്ക് വളരെ തിരക്കായിരിക്കുമെന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഗൃഹ നാഥൻ പെ ട്ടി തുറന്നു ഒരു വലിയ സാധനം പുറത്തേക്കെടുക്കുന്നു, മേശയിൽ വച്ചു അതി ലുള്ള ഒരു ജാറിൽ തേങ്ങയും, മുളകും, മഞ്ഞളുമെല്ലാം ചേർത്തു, അരക്കാനും തുടങ്ങി. കർണ്ണ കഠോരമായ ശബ്ദത്തിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി, ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കെ അഞ്ചു മിനുട്ടിനുള്ളിൽ അരപ്പ് തീർന്നു. എൻറെ സപ്ത നാഡികളും തളർന്നു പോയി. ഇനി എനിക്ക് ഈ വീട്ടിലുള്ള സ്ഥാനം എന്തായി രിക്കുമെന്നും എത്ര നാൾ എന്നുമുള്ള ആധിയാൽ ഞാൻ ആകെ തകർന്നു പോയി    

അടുത്ത ദിവസ്സം രാവിലെ ഗൃഹ നാഥനും ഭാര്യയും കാറിൽ കയറി എങ്ങോ ട്ടോ യാത്ര പോയി. വൈകുന്നേരമാണ് തിരിച്ചെത്തിയത്‌. കാറിൽ നിന്നും ഇറ ങ്ങിയ ഗൃഹ നാഥയെ കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി. മാറോടണച്ചു പിടിച്ച നിലയിൽ ഒരു പോമേറെനിയൻ പട്ടിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെ നിലത്തിറക്കിയയുട നെ തന്നെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന പട്ടി ചാടിക്കുരച്ചു കൊണ്ട് മുന്നിലെത്തി. തൻറെ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള പോമേറെനിയൻറെ കടന്നു വരവ് ക്ഷമിക്കാവുന്നതി നും അപ്പുറമായിരുന്നു. വീട്ടുകാർ എല്ലാവരും ഒന്നായി ഓടിയെത്തി പോമേറെ നിയനെ രക്ഷിക്കുകയും, പഴയ പട്ടിയെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി കോഴിക്കൂടി നടുത്തുള്ള തൂണിൽ ചങ്ങലയാൽ ബന്ധിക്കുകയും, അടുക്കളയിൽ നിന്നും വിറ കു കൊള്ളിയുമായി വന്നു കലി അടങ്ങുന്നത് വരെ പ്രഹരിക്കുകയും ചെയ്തു.
കടുത്ത വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോളും എന്തിനാണ് മർധിക്കുന്നതെന്നു ആ പാ വം മിണ്ടാപ്രാണിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അന്ന് ഭക്ഷണം ഒന്നും കൊടുത്തില്ല. പി റ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ തലേ ദിവസ്സത്തെ എച്ചിൽ കൊണ്ട് വന്നു മുന്നിലിട്ടു. അത് പോലെ എൻറെ കഥയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല, അരക്കാനൊ, എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കാനോ ആരും മിനക്കേട്ടില്ല, പോമേറെനിയനാണെകിൽ ചൂടുള്ള പാലും, ഇറച്ചിയും, പലതരം ബിസ്ക്കറ്റ്കളും കൊടുക്കുന്നു. കാറിൽ പോമേ റെനിയനു ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം കുറവായതിനാൽ പിറ്റേ ദിവസ്സം തന്നെ പുതിയ കാറും വാങ്ങി. കിടക്കാനാണെങ്കിൽ പട്ടു മെത്തയും, വീട്ടിനകത്ത് തന്നെ ഒരു മുറിയും. വിശപ്പും ഒപ്പം അവഗനനയിലുള്ള സങ്കടവും സഹികാനാകാതെ പാവം പട്ടി രാത്രി മുഴുവൻ കിടന്നു ഓളിയിട്ടു.  

പിറ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ തന്നെ വീട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം ചേർന്ന് എന്നെ ചുമന്നെടു ത്തു കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയിൽ തള്ളി, എൻറെ പുതപ്പും എടുത്തു മാറ്റി. കോ ഴി കൂട് തുറന്നപ്പോൾ കോഴികൾ കൂട്ടത്തോടെ പുറത്തിറങ്ങി, എൻറെ ദേഹത്ത് കയറി വിസർജനവും നടത്തി. പട്ടിയെ കെട്ടഴിച്ചു അടിച്ചും, തള്ളിയും ഓടിക്കാ ൻ ശ്രമിച്ചു, "പൊകൂ ആശ്രീകരമേ" എന്ന് ആക്രോശിച്ചു, പിന്നെ വായിൽ വന്ന തെല്ലാം വിളിച്ചു കൂവി. അടിയുടെ വേദന സഹിക്ക വയ്യാതെ പട്ടി വിലപിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി മാറി. എന്നിട്ടും രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണ സമയത്ത് ഓടി വന്നു നോ ക്കി, എന്നാൽ എച്ചിലെങ്കിലും കൊടുക്കുവാനുള്ള സൻമ്മനസ്സു വീട്ടുകാർ കാട്ടി യില്ല. ഭക്ഷണ സമയങ്ങളിൽ പല ദിവസ്സങ്ങളിലും ഓടി എത്തുക പതിവായിരു ന്നു, അപ്പോളെല്ലാം വടിയുമായി വീടുകാർ പിന്നാലെ ഓടും. പിന്നെ പിന്നെ രാ ത്രി കാലങ്ങളിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയാൽ എൻറെയടുത്തു വന്നിരിക്കും.  അടി പേടിച്ചു പുലരുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ ഓടി പോകും. എല്ലും തോലുമായി കുറെ നാൾ ഇടക്ക് വന്നു നോക്കും, വടിയുമായി വീട്ടുകാർ പിന്നാലെ ഓടും, പിന്നെ  പിന്നെ  കാണാതെയുമായി.

തണുപ്പും, മഴയും, വെയിലുമേറ്റ് അവശയായ ഞാൻ ഇന്നും ഒരു ശാപമായി കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയിൽ കഴിഞ്ഞു കൂടുന്നു. എന്നെ പോലെ കേരളത്തിലെ പഴയ കാല വീടുകളിൽ കുപ്പക്കുള്ളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയി ൽ, അല്ലെങ്കിൽ പശു തൊഴുത്തിൽ എൻറെ വംശത്തിൽ പെട്ടവർ നരക യാതന അനുഭവിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വംശത്തിൻറെ നാശത്തിൽ സഹതാപിക്കാനോ സങ്കടപ്പെടാനോ, കൊടിപിടിക്കാനോ ആരുമില്ല......

ജയരാജൻ കൂട്ടായി

              

ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ക്ഷേത്രവും വാതിലുകളില്ലാത്ത വീടുകളും - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ക്ഷേത്രവും വാതിലുക ളില്ലാത്ത വീടുകളും  - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാ സ്സങ്ങളും

മഹാരാഷ്ട്ര സംസ്ഥാനത്തിലെ അഹമ്മദ് നഗർ ജില്ലയിലെ (അഹമ്മദ്‌ നഗർ സിറ്റി യിൽ നിന്നും മുപ്പത്തിയഞ്ചു കിലോ മീറ്റർ ദൂരം) നെവാസ താലുക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രശസ്ഥമായ ഒരു ക്ഷേത്രമാണ്ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ. ലോകത്തിലെ തന്നെ വാതിലുകളില്ലാത്ത വീടുകൾ ഉള്ള ഒരേ ഒരു വില്ലേജ്കൂടിയാണ് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ. ക്ഷേത്രത്തിൻറെ പഴക്കത്തെക്കുറിച്ചോ, സ്ഥാപി തമായ വർഷത്തെക്കുറി ച്ചോ ആർക്കും വ്യക്ത മായ ധാരണയൊന്നും ഇല്ല, ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ഗ്രാമ വാസികൾ വളരെ വള രെ വർഷങ്ങളായി പല തലമുറകളായി ക്ഷേത്രത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുകയും ആത്മ നിർവൃ തി അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .

സദാ ജാഗൃതയിലുള്ള, എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്ന, സ്വയംഭൂവായ ശനീശ്വരൻ ഗ്രാമത്തെ കള്ളൻമ്മാരിൽ നിന്നും കൊള്ളക്കാരിൽ നിന്നും സംരക്ഷിച്ചു കൊ ള്ളുമെന്നതാണ് ഗ്രാമ വാസ്സി  കളുടെ വിശ്വാസ്സം. "സ്വയംഭൂ" എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നും സ്വയം രൂപപ്പെട്ടതെ ന്നു അർത്ഥം. ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൽ ശനി ഭഗവാൻ എത്തിയതിനെക്കുറിച്ച് നാട്ടുകാരുടെ ഇടയിലുള്ള വിശ്വാസ്സം ഇങ്ങിനെ, ആരുമാരും അറിയപ്പെടാതെ കിടന്നിരുന്ന ഒരു കുഗ്രാമമായിരുന്നു ഷിങ്ങനാപ്പൂർ. ഒരു വർഷക്കാലത്ത് നിർത്താതെ മഴ പെയ്യുവാൻ തുടങ്ങി. രാപ്പകലും, പല ദിവസ്സങ്ങളും ഇടതടവില്ലാതെയും പെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഴയിൽ വീട് വിട്ടിറങ്ങാനും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ജനങ്ങൾ വളഞ്ഞു. പിന്നീട് ഒരു വൻ പ്രളയം ഉണ്ടാവുകയും, സമീപ പ്രദേശങ്ങളായ, ഗോഡെ ഗാവും, നെവാസ്സെയും വെള്ളത്തിനടിയിലാവുകയം ചെയ്തു.  നാലു ഭാഗങ്ങളും വെള്ളത്തിനടിയിലായി, എങ്ങോട്ടും പോകാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഭയ വിഹ്വലരായ ജനങ്ങൾ മരണത്തെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലുമായി. എന്നാൽ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി പെട്ടന്നു മഴ ശമിക്കുകയും, വെയിൽ പരക്കുകയും, കൂട്ടത്തിൽ വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ വെള്ളം ഇറങ്ങാനും തുടങ്ങി. ഇത്രയും വലിയ പ്രളയമുണ്ടായിട്ടും, ജനങ്ങൾക്കോ, അവരുടെ കൃഷിക്കോ, വളർത്തു മൃഗങ്ങൾക്കോ ഒരു ആപത്തും വരാത്തത് ജനങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെ ടുത്തി.
കലിയു ഗ ത്തിൻറെ ആരംഭത്തിൽ നടന്നതെന്നു  ഗ്രമാവാസ്സികൾ വിശ്വസ്സിക്കുകയും, ആ വിശ്വാസ്സം തലമുറകളായി വരുന്ന  പുതു തലമുറകൾക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

വെള്ളം മുഴുവനായും ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കറുപ്പ് നിറത്തോടു കൂടിയ ഒരു അത്ഭുത വസ്തു കാണുവാൻ ഇടയായി. ആട്ടിടയമ്മാരാണ് ആദ്യമായി സ്വയംഭൂ കാണുന്നത്, എന്താണെന്നറിയാൻ വേണ്ടി ഒരു കമ്പി ഉപ യോഗി ച്ച് മെല്ലെ ഒന്ന് തോണ്ടി നോക്കുമ്പോൾ സ്വയംഭൂവിൽ നിന്നും രക്തം ധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവിശ്വസ്സനീയമായ ഈ കാഴ്ചയാൽ അവർ ഒന്നടങ്കം ഒച്ചയും ബഹളവുമുണ്ടാക്കി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം നാട്ടുകാർ എല്ലാവ രും ഓടിക്കൂടു കയും, കണ്മുന്നിൽ കണ്ട അവിശ്വസ്സനീ യമായ കാഴ്ച അവരെ അമ്പരപ്പിക്കു കയും ചെയ്തു. അന്ന് രാത്രിയിൽ ഇടയൻ മ്മാരിൽ ഏറ്റവും കൂ ടുതൽ ദൈവ വിശ്വാസ്സമുള്ള ആൾക്ക് രാത്രിയിൽ ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടായി, സ്വപ്ന ത്തിൽ ഇ ങ്ങിനെ പറയുന്നതും കേട്ടു "ഞാൻ സ്വയംഭൂവായ ശനി ഈശ്വരനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ കുടികൊള്ളുകയാണ്" അപ്പോ ൾ വർധിച്ച ഭക്തിയോടും വിശ്വാ സ്സത്തോടും കൂടി ഇടയൻ ചോദിച്ചു" പ്രഭോ  ഞാൻ അങ്ങേക്ക് എവിടെയാണ് ക്ഷേത്രം ഉണ്ടാക്കേണ്ടതെന്നു അരുളിചെയ്താലും" അപ്പോൾ ശനി ദേവൻ ഇപ്ര കാരം മറുപടി നൽകി. എനിക്ക് ഒരു മേൽക്കൂരയോ വാതിലുക ളോ ആവശ്യ മില്ല, ആകാശം മുഴുവനും എൻറെ മേൽക്കൂരയാണ്, തുറസ്സായ സ്ഥലത്തുള്ള എന്നെ എല്ലാ ദിവസ്സവും പൂജ ചെയ്യൂ, പിന്നെ ശനിയാഴ്ചകളിൽ  തൈലാഭി ഷേകവും മുടങ്ങാതെ നടത്തു, ആരും ഇവിടെ വന്നു ഒരു വിധത്തിലു ള്ള അ ന്ന്യായമോ അക്രമമോ നടത്തുകയില്ല. കൊള്ളക്കാരിൽ നിന്നും അക്രമിക ളിൽ നിന്നും ഞാൻ ഈ ഗ്രാമത്തെയും ജനങ്ങളെയും കാത്ത് കൊള്ളും. അങ്ങിനെ
ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ എന്ന കുഗ്രാമം ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരായി മാറി

രണ്ടാ യിരത്തി പതിനൊന്നു ജനുവരി മാസ്സത്തിൽ യൂക്കോ ബാങ്ക് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരി ൽ അവരുടെ ഒരു ബ്രാഞ്ച് തുറന്നു. ഇതിൻറെ പ്രത്യെകത, ലോകത്തിലെ തന്നെ  വാതിലുകളില്ലാത്ത ഒന്നാമത്തെ ബാങ്ക് എന്നതാണ്. ഗോഡേ ഗാവ് മുതൽ ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ വരേയുള്ള അഞ്ചു കിലോ മീറ്റർ ദൂരത്തിലും, മറുഭാഗത്ത് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ മുതൽ റൌളിക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ ആറു കിലോ മീറ്റർ ദൂരത്തിലും ഒരു വീടിനു പോലും വാതിലുകളോ പൂട്ടോ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൽ വ ന്നു മോഷണം നടത്തുവാൻ ഒരു കള്ളൻമ്മാർക്കും ധൈര്യം ഇല്ലായെന്നും വി ശ്വാസ്സം. അങ്ങിനെ മോഷണം നടത്തുവാൻ വന്നവർ പലരും ഗ്രാമ അതിർത്തി കടക്കുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ, രക്തം ചർദ്ദിച്ചു മരിക്കുകയോ, ഭ്രാന്തു പിടിക്കുക യോ അല്ലെങ്കിൽ കുരുടനോ, ഞൊണ്ടിയോ, അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റു വികലാംഗനോ ആയി മാറി ഗ്രാമം വിട്ടു പോകാൻ പറ്റാതെ ഭി ക്ഷയാചിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച അവിട ങ്ങളിൽ കാണാം. (അവിടങ്ങളിലുള്ള  അനേകം ഭിക്ഷക്കാരെക്കുറിച്ച് ഗ്രാമവാ സ്സികൾ പറഞ്ഞു തരുന്നതും അവർ വി ശ്വസ്സി ക്കുന്നതുമായ കാര്യമാണ് ഇത്).

സ്വപ്ന ദർശന പ്രകാരവും ശനി ഈശ്വരൻറെ ആഗ്രഹ പ്രകാരവും സർവ്വ ശ ക്തനായ ശനി ഈശ്വരൻ മേൽക്കൂരയോ, ചുമരുകളോ, വാതിലുകളോ ഇല്ലാതെ യും സ്വയംഭൂവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് തന്നെ കുടികൊള്ളുകയും, ഇന്നും നാട്ടുകാർക്കും, ഭക്ത ജനങ്ങൾക്കും  അനുഗ്രഹം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ദർശനത്തിനു പ്രത്യേക സമയമോ, നിയന്ത്രണങ്ങളോ ഇല്ല, ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും ദർശനം നടത്താം എന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകത.

ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിലുള്ള അമ്പലങ്ങൾക്കോ, പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസിനോ, കടകൾ ക്കോ, ഹോട്ടലുകൾ ക്കോ, വീടുകൾക്കോ, എന്തിനു ഏറെ ബാങ്കിന് പോലും വാതിലുകളോ, പൂട്ടോ ഇല്ലായെന്നത് ഈ ഗ്രാമത്തി ൻറെ മാത്രം സവിശേഷതയാണ്.

ദിവസ്സം തോറും ലക്ഷക്കണക്കിൽ ഭക്തർ ദർശനം നടത്തുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ശ നിയാഴ്ചകളിൽ വൻ ഭക്ത ജന തിരക്കാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. വർഷത്തിൽ സാദാരണയായി ഒരു ദിവസ്സം മാത്രം അമാവാസ്സി യും ശനിയാഴ്ചയും ഒന്നിച്ചു വരുന്നു. ഈ ദിവസം  ശനീഷ്ച്ചാരി  അമാവാസ്സി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, ശനി ദേവൻറെയും അമാവാസ്സിയുടെയും നിറം കറുപ്പാകയാൽ ഈ ദിവസ്സ ങ്ങൾ ശനി ഈശ്വരൻറെ വളരെ വിശേഷപ്പെട്ട ദിവസ്സമാണെന്നും വിശ്വാസ്സം. ശനി ദശ ബാധിച്ചവർ ഈ ദിവസ്സം ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അഭിഷേകവും പൂ ജയും നടത്തിയാൽ അവരുടെ ശനി ദിശ മാറുന്നുവെന്നു വിശ്വാസ്സം. ക്ഷേത്രത്തി ൽ നടക്കുന്ന മഹാ പൂജയിൽ കുറഞ്ഞത്‌ പത്തു ലക്ഷം പേർ പങ്കെടുക്കുന്നുവെ ന്നതു തന്നെ ഈ ദിവസ്സത്തിൻറെ മഹത്വം വെളിവാക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും സ്തോത്രങ്ങളും ഭജനയും നടക്കുന്നു.  ഭക്തർ സ്വയം ഭൂവിനെ വെള്ളം കൊണ്ട് കുളിപ്പിക്കുകയും എണ്ണയും പുഷ്പങ്ങളും  കൊണ്ട് അഭിഷേ കവും നടത്തി വ രുന്നു. അവരുടെ എല്ലാ വിഷമങ്ങളും ദുഃഖ ങ്ങളും തീർത്ത്‌ ശനി ഈശ്വരൻ അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നുവെന്നും വിശ്വാസ്സം.

ക്ഷേത്ര ദർശനത്തിനു എത്തുന്നവർക്ക് ഗോഡേ ഗാവാണ്‌ അടുത്തുള്ള ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പ്‌. ബസ്സിറങ്ങിയാൽ അഞ്ചു കിലോ മീറ്റർ ദൂരമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള ത്. ഷെയർ ഓട്ടോ ഒരാൾക്ക്‌ പത്തു രൂപയാണ് വാങ്ങുന്നത്, ശനി ദേവനേ ദർശിക്കാൻ വരുന്നവരോട്‌ കൂടുതൽ തുക വാങ്ങുവാൻ ഓട്ടോക്കാർക്ക് ധൈര്യമില്ല. ദേവസ്ഥാനം ട്രസ്റ്റ്‌ ഗസ്റ്റ് ഹൗസ്സിനു വാതിലും പൂട്ടും ഇല്ല, ദർശനത്തിനു പോയ എനിക്ക് എൻറെ ബാഗെജിൻറെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഉണ്ടായ സംശയം  ഗസ്റ്റ് ഹൗസ്സ് ഭാരവാഹിയോട് അറിയിച്ചപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുത ജീവിയെ നോക്കുന്ന പോലെ എന്നെ നോക്കുകയും, ധൈര്യ മായി  പോകുവാനും, ആരും ഒന്നും തൊടുകപോലും ഇല്ല, എല്ലാം ശനിശ്വരൻ കാത്തു കൊള്ളും എന്നും പറഞ്ഞു. ദർശനം കഴിഞ്ഞു മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞു തിരി ച്ചെത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ മുറിയും പരിസ്സരവും വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. ഭാരവാഹി പറഞ്ഞത് പോലെ ഞങ്ങളുടെ ബാഗേജു ആരും ഒന്നും ചെയ്തില്ല, ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടതുമില്ല, എല്ലാം ശനിശ്വരൻ കാത്തിരുന്നു. !!!!!!!!

പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ഉണ്ടെങ്കിലും, ജോലിയില്ലാത്ത പോലീസുകാരെ കാണാണമെ ങ്കിൽ ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൽ പോയാൽ മതി. അതാണ്‌ ജന മനസ്സുകളിൽ ആഴ ത്തിൽ വേരോടിയതും, ആർക്കും മാറ്റാൻ പറ്റാത്തതുമായ വിശ്വാസ്സം, അച്ചട ക്കം എന്താണെന്ന് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിലെ ഗ്രാമ വാസ്സികൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കു ന്നു. പ്രവേശന കവാടത്തിൽ വലിയ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു "സർവ്വ മത്", സ്വയംഭൂവിനടുത്തെത്തുന്നത് വരെ  കുറഞ്ഞത്‌ പത്തിടത്തെങ്കി ലും ഇതേ പോലെ "സർവ്വ മത്" എന്ന ബോർഡ്‌ കാണാം. അതേ പോലെ എ ന്നെ അത്ഭുത പ്പെടുത്തിയ മറ്റൊരു കാര്യം, അന്ന്യ മതസ്ഥർ ഭക്തി, ബഹുമാന പുരസ്സരം ശനി ശ്വരനെ വണങ്ങുന്ന കാഴ്ചയാണ്. ഞാൻ ഇത്രയും വർഷത്തിനിടക്ക് ആദ്യമാ യാണ് ഇങ്ങിനെയൊരു കാഴ്ച കാണുന്നത്. !!!!!!!!!!!!!


നോക്കെത്താദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന വയലുകളിൽ നെല്ല്, പയർ വർ ഘങ്ങൽ, ഉഴുന്ന്, കപ്പലണ്ടി, അങ്ങിനെ പലതരം കൃഷിയും കാണാം. ഇത്രയും വിസ്ഥാരമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന വയൽ  നിര ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല. വയലുകളുടെ നടുക്ക് അങ്ങിങ്ങായി ഒറ്റപ്പെട്ടതും, മ നോഹരമായതുമായ വാതിലുകളില്ലാത്ത വീടുകളും കാണാം.


 ഇരുപതു രൂപ കൊടുത്തു കൂപ്പണ്‍ വാങ്ങിയാൽ  സ്വാധിഷ്ഠമായതും, വിഭവ സമൃദ്ധവുമായ ഭക്ഷണം പ്രസാദാലയത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കും. ചോറ്, ചപ്പാത്തി രുചികരമായ രണ്ടു തരം കറികൾ, പശുവിൻ നെയ്യും, റവയും, പഞ്ചസ്സാരയും ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ക്ഷീരയും എല്ലാം ആവശ്യം പോലെയും, ഇഷ്ടാനുസ്സരണ വും കഴിക്കാം.

ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൻറെ ഔശര്യ ദേവനും അധിപനുമായ ശ്രി ശനീശ്വരൻ എല്ലാ വാ യനക്കാർക്കും ഔശര്യവും സമാധാനവും നൽകട്ടെ .....................

"ജയ് ശനി ദേവ്"

ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.

ജയരാജൻ കൂട്ടായി
jayarajankottayi@gmail.com                 

കടാങ്കോട്ട് മാക്കം തെയ്യം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

കടാങ്കോട്ട് മാക്കം തെയ്യം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

മാക്കവും മക്കളും - തെയ്യങ്ങളുടെ നാടായ വടക്കേ മലബാറിന് സ്വന്തമായ ഒരു തെയ്യക്കോലമാണ് മാക്കവും മക്കളും. ഒരു കാലത്ത് വടക്കേ മലബാറിലെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും നേർച്ചയായി ഈ തെയ്യം നടത്താറുണ്ട്‌. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു കു റെക്കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷവും മക്കൾ ഉണ്ടാകാത്ത ദമ്പതികളാണ് നേർച്ചയായി മാ ക്കവും മക്കളും തെയ്യം തിറ നടത്തി വന്നിരുന്നത്.

മാക്കവും മക്കളും തെയ്യത്തിൻറെ പിറകിലുള്ള വിശ്വാസ്സം (ഞാൻകേട്ടറിഞ്ഞ ത്) ഇങ്ങിനെ. ഉണ്ണിച്ചേരിക്കു പതിമൂന്നു മക്കളായിരുന്നു. പണ്ട്രണ്ടു ആണും ഒ രേ ഒരു പെണ്ണും. പണ്ട്രണ്ടു സഹോദരന്മാരുടെ ഒരേ ഒരു സഹോദരിയായിരു ന്നു കടാങ്കോട്ട് മാക്കം. മാക്കം ജനിച്ചതിൽ പിന്നെ കുടുംബത്തിനു പല ഔശ്വര്യ ങ്ങളും വന്നു ഭവിക്കുകയും ചെയ്തു, അതോടൊപ്പം അമാനുഷീകമായ പല ക ഴിവുക ളും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു വന്ന മാക്കത്തെ വീട്ടുകാർക്കും നാട്ടു കാർ ക്കും വളരെ ഇഷ്ടവുമായിരുന്നു. പണ്ട്രണ്ടു സഹൊദരൻമ്മാരും മാക്ക ത്തെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു. അവർ മാക്കത്തെ ന ന്നായി പഠി പ്പിക്കുകയും ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം നൽകുവാൻ പരസ്പ്പരം മൽ സ്സരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിവാഹ പ്രായമായപ്പോൾ ബന്ധത്തിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു വരനെ കണ്ടു പിടിച്ചു വിവാഹവും നടത്തി. അവർക്ക് രണ്ടു മക്കളും പി റന്നു, "ചാത്തുവും, ചീരുവും"

 എന്നാൽ മാക്കത്തിന് കൊടുക്കുന്ന പരിഗണയും സൌകര്യങ്ങളും നാത്തൂൻ മ്മാർക്കു (സഹോദരഭാര്യമാർക്കു) സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരു ന്നു. അസൂയ മൂത്ത അവർ മാക്കത്തെ ചതിക്കുവാൻ തക്കം പാർത്തിരിക്കുക യുമായിരുന്നു. ആയിടക്ക് രണ്ടു നാട്ടു രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ പരസ്പ്പരം യുദ്ധം ഉണ്ടാവുകയും, യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ സഹോദരർ പണ്ട്രണ്ടു പേരും വീട് വിട്ടു പോകുകയും ചെയ്തു. ഈ അവസ്സരം മുതലെടുക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ച നാത്തൂൻമ്മാരിൽ പതിനൊന്നു പേർ മാക്കത്തിനെതിരെ അപവാദ കഥകൾ പ റഞ്ഞുണ്ടാക്കി. പന്ദ്രണ്ടാമത്തെ നാത്തൂൻ മാത്രം എതിരായി നിന്നെങ്കിലും അവ രുടെ ഭാഗം ആരും അങ്ങീകരിച്ചില്ല. യുദ്ധം ജയിച്ചു ആഹ്ലാദഭരിതരായി തിരി ച്ചെത്തിയ സഹോദരന്മാരോട് അവർ മാക്കത്തിൻറെ പേരിൽ ഇല്ലാക്കഥകൾ പറഞ്ഞു വിശ്വസ്സിപ്പിച്ചു. അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ അന്ന്യ ജാതിയിൽ പെട്ടവനുമാ യി മാക്കത്തിന് അവിഹി ത ബന്ധമുണ്ടെന്നും അതു കാരണം കുടുംബത്തിനു മാനക്കേടായിയെന്നും നാട്ടിൽ ഇറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലാണെ ന്നും പറഞ്ഞു വിശ്വസ്സിപ്പിച്ചു   എന്നാൽ പന്ദ്രണ്ടാമൻ മാത്രം സ്വന്തം ഭാര്യ പറഞ്ഞത് വിശ്വസ്സിച്ചു. ആൾ മാക്ക ത്തിന് ഒപ്പമായിരുന്നു.

പതിനൊന്നു പേരും ചേർന്ന് മാക്കത്തെ കൊല്ലുവാനും അത് വഴി കുടുംബത്തി നുണ്ടായ അപമാനം തീർക്കാനും തീരുമാനിക്കുന്നു. അവർ മാക്കവും മക്കളുമാ യി ഒരു യാത്ര പോകുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. വളരെ അകലെയുള്ള ഒരു കിണ റ്റിനകത്ത് ഒരു അത്ഭുദശക്തിയുള്ള മാന്ദ്രിക വിളക്കുണ്ടെന്നും അത് കാണുവാ നാണ് യാ ത്രയെന്നും വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.

വളരെ നേരം തുടർച്ചയായി  യാത്ര ചെയ്യുകയാൽ കുട്ടികളായ ചാത്തുവിനും, ചീരുവിനും കലശലായ വിശപ്പും, ദാഹവും ഉണ്ടായി, അമ്മയായ മാക്കം ഒരു വീട്ടിൽ കയറി കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി കുറച്ചു വെള്ളം  ചോദിക്കുന്നു. ആ വീട്ടി ൻറെ പേരാണ് "ചാല പുതിയ വീട്ടിൽ". വീട്ടുടമസ്ഥയാ യ സ്ത്രീ കുട്ടികൾക്ക് വയർ നിറച്ചു കാച്ചിയ പാൽ കൊടുക്കുന്നു. മക്കളുടെ വി ശപ്പ്‌ മാറ്റിയ വീട്ടു കാരോട് നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അണിഞ്ഞിരുന്ന ആഭരണങ്ങ ൾ എല്ലാം അഴി ച്ചെടുത്തു വീട്ടുകാരെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു, ഞാൻ തിരിച്ചു വരുന്ന വ ഴിയിൽ ആഭ രണങ്ങൾ തിരിച്ചെടുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു വീണ്ടും യാത്ര തുടരുന്നു.

വീണ്ടും കുറെ യാത്ര ചെയ്തപ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് വിശപ്പും ദാഹവും തുടങ്ങുക യും അവർ നിലവിളിക്കാനും തുടങ്ങി. എത്തേണ്ട സ്ഥലം അടുത്താണെന്നും, കു റച്ചു കൂടി പോയാൽ മതിയെന്നു പറ ഞ്ഞു സഹോദരമ്മാർ സമാധാനിപ്പിക്കു ന്നു. അങ്ങിനെ അവർ ഒരു കിണറ്റുകരയിൽ എത്തുന്നു, കിണറ്റിലേക്ക് നോക്കു, അതിലുള്ള അത്ഭുത മാന്ദ്രിക വിളക്ക് കണ്ടാൽ കുട്ടികളുടെ വിശപ്പും ദാഹവും മാറുകയും മറ്റു എല്ലാത്തിനും പരി ഹാരമാകുമെന്നും പറയുന്നു. കിണറ്റിലേ ക്ക് എത്തി നോക്കാൻ തുടങ്ങിയ മാക്കത്തെയും, മക്കളേയും വെട്ടു കത്തിയാൽ  കഴുത്തിൽ വെട്ടി കിണറ്റിലേക്ക്  തള്ളുന്നു.

അതോടെ കഷ്ട കാലം തുടങ്ങുകയായി. പരസ്പ്പര ഐക്യം ഇല്ലാതാവുകയും  പല കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു സഹോ ദരമ്മാർ പരസ്പ്പരം വഴക്കടിക്കുകയും ചെയ്തു, കലഹവും പ്രശ്നങ്ങളും മൂർഛിക്കുകയും എല്ലാവരും അന്യോന്ന്യം തമ്മിൽ കുത്തി മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം കടാങ്കോട്ട്  തറവാടിനു തീ പിടിക്കുകയും പതിനൊന്നു പേരുടെ ഭാര്യമാരും തീയിൽ വെന്തു  മരിക്കുക യും ചെ യ്യുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് പാൽ കൊടുത്ത ചാല പുതിയ വീട്ടിൽ പല ഔശ്യ ര്യങ്ങളും വന്നു ഭവിക്കുകയും, നാൾക്കു നാൾ പ്രതാപം വർദ്ധിക്കുകയും, തറ വാട് വളരെ പ്ര ശസ്ഥമാവുകയും അഭി വൃദ്ധിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. തിരി ച്ചു വരുന്ന വഴിയിൽ ആഭരണങ്ങൾ തി രിച്ചു വാങ്ങാമെന്നു പറഞ്ഞു പോയ മാക്കം  തിരിച്ചു വന്നതുമില്ല. മാക്ക ത്തിൻറെയും മക്കളുടെയും ദൈവീക ശക്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചാല  പുതിയ വീട്ടുകാർ എല്ലാ വർഷവും മാക്കവും മക്കളും തെയ്യം നടത്തുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.

മേടമാസ്സം രണ്ടും മൂന്നും തിയ്യതികളിൽ മുടങ്ങാതെ നടത്തിവരുന്ന മാക്കവും മക്കളും തെയ്യം വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വളരെ പ്രശസ്ഥമാണ്. ദൈവീക ശക്തിയു ള്ള മാക്കവും മക്കളും നാടിനു ഔശ്യര്യം എന്നത് നാട്ടുകാരുടെ വിശ്വാസ്സം. കു ടുംബത്തിൽ വന്നു ഭവിക്കുന്ന പല തരം അനർത്ഥങ്ങൾക്കും പരിഹാരമായും, കുടുമ്പത്തിൻറെ അഭിവൃധിക്കും വേണ്ടി  മാക്കവും മക്കളും തെയ്യം പഴയ കാ ലങ്ങളിൽ പല വീടുകളിലും നേർച്ചയായും നടത്തി വന്നിരു ന്നു.          

ജയരാജൻ കൂട്ടായി    





       

പ്രസ്സവ രക്ഷ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

പ്രസ്സവ രക്ഷ - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും


പ്രസ്സവം കഴിഞ്ഞാൽ പാലിക്കേണ്ട പല തരം ചടങ്ങുകളും, ആചാരങ്ങളും ഒരു കാലത്ത് വടക്കേ മലബാറിൽ നിലവിലുണ്ടായി രുന്നു. പ്രസ്സവിച്ച സ്ത്രി നാൽപ്പതു ദിവസ്സം വീട്ടിനകത്ത് കിടക്കും. മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുകയില്ല. അത് പോലെ മറ്റു വീട്ടുകാർ അവരെ കാണാനും പാടില്ലായിരുന്നു.ഭക്ഷണം പാത്രത്തിൽ നിറച്ചു മൂടിയാണ് കൊടുക്കുക. വീട്ടിലുള്ള മറ്റുള്ളവർ പോലും ഭക്ഷണം കാണുവാൻ പാടില്ലയെന്നതു വി ശ്വാസ്സം. വറുത്ത പപ്പടവും, ഉണക്ക മീനും, വെളുത്തുള്ളി ചമ്മന്തിയും നിർബ ന്തം. തേക്കാൻ കൊടുക്കുന്ന തേങ്ങ വേവിച്ചെടുക്കുന്ന എണ്ണ ജപിച്ചു ഊതിയാണ് കൊടുക്കുക. കുളി ക്കാൻ പല ദിവസ്സങ്ങളിൽ പല തരം മരുന്നുകൾ ഇട്ടു തിളപ്പിച്ചാറ്റിയ വെള്ള മാണ് കൊടുക്കുക. നാൽപ്പാമരം, മാവില, പ്ലാവില, കുമുളക് വള്ളിയി ല, ഇങ്ങി നെ പലതരം ഇലകളും മരുന്നുമുപയോഗിച്ചാണ് വെള്ളം തിളപ്പിക്കുക. കുളിക്കുമ്പോൾ സോപ്പിനു പകരം പലതരം താളികളാണ് മാറി മാറി ഉപ യോഗിക്കുക. ചെമ്പരത്തി താളി, പാട്ടത്താളി, സീതത്താളി (ഇലയില്ലാത്താളി) എന്നിവയെ ല്ലാം ഓരോ ദിവസ്സവും മാറി മാറി ഉപയോഗിക്കണം.


താളികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായതും, നിർബന്തമായും പ്രസ്സവം കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതുമാണ് സീതത്താളി എന്നും വിശ്വാസ്സം സീത താളിയുടെ പിറകിലുള്ള ഐതിഹ്യം പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നത് ഇങ്ങിനെയാ ണ. രാവണൻറെ തടവിലിരു ന്ന സീതാ ദേവിയെ കുറിച്ച് പ്രജകൾ അപവാദം പ റഞ്ഞപ്പോൾ ഭൂമി ദേവി സീതയെ തിരിച്ചു വിളിക്കുന്നു. രണ്ടായി പിളർന്ന ഭൂമി ക്കടിയിലേക്ക് സീതാ ദേവി താഴ്ന്നു പോകുമ്പോൾ ശ്രീ രാമൻ മുടിയിൽ പിടി ച്ചു വലിച്ചുയർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. സീതാ ദേവിയുടെ തലയിൽ നിന്നും മുടി വേർപെട്ടു രാമൻറെ കയ്യിൽ കിടക്കുകയും, സീതാ ദേവി ഭൂമിയിലേക്ക്‌ താഴ്ന്നു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. വർധിച്ച ദുഖത്തോടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയ മുടി ദൂരേക്ക്‌ വ ലിച്ചെറിയുന്നു. അങ്ങിനെ എറിഞ്ഞ മുടിയാണ് ഇലകളില്ലാതെ കാണപ്പെടുന്ന സീതത്താളി എന്ന ഇലയില്ലാത്താളി എ ന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതെന്നും വി ശ്വാസ്സം.ഈ താളി സ്ത്രികൾ, പ്ര ത്യേകി ച്ചു പ്രസ്സവം കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ  ഉപ യോഗിക്കുന്നത് വഴി വളരെ ഔശര്യവും ആയുരാരോഘ്യവും ലഭിക്കുമെന്നും വിശ്വാസ്സം.

പ്രസ്സവ രക്ഷയുടെ ഭാഗമായി മരുന്ന് പൊടിയും, വേവിച്ചുണ്ടാക്കിയ മരുന്നും കൊടുക്കും. പ്രസ്സവം കഴിഞ്ഞു പതിനഞ്ചു നാൾ കഴിയുമ്പോൾ മരുന്ന് പൊടി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങും. ഉഴുന്ന്, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, ഉലുവ, മഞ്ഞൾ, ആശാളി, ച തുകുപ്പ, തേറ്റാൻ കുരു, ജീരകം, എല്ലാം കൂടി വറുത്തു ഇടിച്ചു ശർക്കര യും ചേർത്ത് ഭരണിയിൽ നിറച്ചു വയ്ക്കും. എന്നിട്ട് ദിവസ്സവും കുറച്ചെടുത്തു കഴിക്കാൻ കൊടുക്കും. മരുന്ന് പൊടി   തീർന്നു കഴിയുമ്പോൾ മരുന്ന് ഉണ്ടാക്കും  മുകളിലുള്ള അതെ  ധാന്യങ്ങളും, മരുന്നുകളും കുതിർത്തു അരച്ചു ഉരുളിക്കക ത്ത് വെളിച്ചെണ്ണയിൽ പാകപ്പെടുത്തി എടുക്കും. ഇത് കൂടി കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോ ൾ പ്രസ്സവ സംബന്തമായ ക്ഷീണം മാറുകയും സ്ത്രീകൾ ഉർജ്വസ്വലരാകുകയും  ചെയ്യും.

കുഞ്ഞിനെ പരിപാലിക്കുന്നതിലും പല തരം ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും
നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. എണ്ണ തേപ്പിക്കുന്നതോ, കുളിപ്പിക്കുന്നതോ ആരും കാ ണാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. കുളിമുറിയൊന്നും അധികം നിലവിലില്ലാതിരുന്ന ആ കാലത്ത് ഓല മടഞ്ഞെടുത്തു മറ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയാണ് കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിക്കു ക. കുളി കഴിഞ്ഞാൽ കുഞ്ഞിനു പൊട്ടു വയ്ക്കുക നെറ്റിക്ക് നടുക്കായിരുന്നില്ല, നെറ്റിയിൽ എവിടെയെങ്കിലും സ്ഥാനം മാറ്റിയാണ് പൊട്ടു വക്കുക. മറ്റുള്ളവ രുടെ ദൃഷ്ടി കുഞ്ഞിൽ പെടാതെ സ്ഥാനം മാറ്റി കുത്തിയ പൊട്ടിനകത്തു പെടുമെ  ന്നും വിശ്വാസ്സം.!!!!!!!

 പ്രസ്സവം കഴിഞ്ഞാൽ പത്തു ദിവസ്സത്തിനകം "ഈറ്റിനു കൊണ്ട് വരും" ഭർത്താ വിൻറെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പ്രസ്സവ രക്ഷക്കുള്ള  പണവുമായി വരുന്ന ചടങ്ങാണ് ഈറ്റിന്  കൊടുക്കൽ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. (വടക്കേ മലബാറിൽ മാത്രമേ ഈ ചടങ്ങുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.) ഇരുപത്തി എട്ടു ദിവസ്സം തികയു മ്പോളുള്ള പേര് വിളിയും, ഈറ്റിന് കൊണ്ട് വരലും വലിയ ആഘോഷമായി നടത്താറുമുണ്ട്. ഇന്ന് നാട്ടിൽ ഇങ്ങിനെയുള്ള ആചാരങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടോ എ ന്ന കാര്യം എനിക്ക് അറിയില്ല. അത് പോലെ ഈ ആചാരങ്ങളെല്ലാം കേരളത്തി ലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നും എനിക്ക് നിശ്ചയമില്ല.

ആചാരങ്ങളും വിസ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.

ജയരാജൻ കൂട്ടായി              

കൂവളം കെട്ടയിടം നാഥനില്ലാത്തിടം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

കൂവളം കെട്ടയിടം നാഥനില്ലാത്തിടം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

നാട്ടിൽ മിക്ക വീടു കളിലും എല്ലാ കാ ലവും അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തായി നി ത്യവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കറി വേപ്പും മുരിങ്ങയും, പപ്പായയും, ഇരുമ്പൻ പുളിയും (ബിലുംബി) നട്ടു വളർത്തു ക പതിവാണ്.  എന്നാൽ അത്രയും തന്നെ പ്രാധാന്യമുള്ള, അധികം വള മോ മറ്റു പരിചരണമോ ആവശ്യമി ല്ലാതെ വളരുന്ന ചെറു നാരങ്ങ അ ടക്കമുള്ള നാരകം (നാരങ്ങ ചെടി) ആരും അധികമായി നട്ടു വളർത്താറില്ല. ഇതിൻറെ പിറകിലും ഒരു വിശ്വാസ്സപരമായ കഥയുണ്ട്.

വിശ്വാസ്സപരമായി മരങ്ങളെ രണ്ടു ഗണമായി തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യ മര മെന്നും, ദൈവ മരമെന്നുമാണ് അവരണ്ടും. മനുഷ്യ ഗണങ്ങളിൽ കുറെയധികം മരങ്ങളുണ്ട്. ദൈവ ഗണങ്ങളിൽ പെട്ട മരങ്ങളിൽ പാല, ചെമ്പകം, കൂവളം, ഇ ലഞ്ഞി, ആൽ അങ്ങിനെ പലതരം മരങ്ങളുമുണ്ട്. രണ്ടു ഗണങ്ങളി ലും പെടാത്ത
തും ഉപയോഗശൂന്യവുമായ വേറെയും മരങ്ങളുമുണ്ട്. മുരിക്കു, കരിമുരിക്ക് അങ്ങിനെ ചില മുള്ളുള്ള മരങ്ങൾ ഈ ഗണത്തിൽ പെടും. ഇതിൽ കരിമുരിക്ക് നല്ല ഉറപ്പുള്ള മരമാണ്, എന്നാൽ വീട്ടാവശ്യത്തിന് ഈ മരം ഉപയോഗിക്കാറി ല്ല. മുൾ മരത്തടി കൊണ്ടുള്ള വീടോ, വീട്ടുപകരണമോ ഉണ്ടായാൽ വീട്ടിൽ സമാ ധാനം ഉണ്ടാവില്ല, എപ്പോഴും മുള്ള് കുത്തുന്ന പോലെ കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കു മെന്നും വിശ്വാസ്സം. (കുടുംബ വഴക്കുണ്ടാകുമെന്നു) അത് കൊണ്ട് പഴയ കാല ങ്ങളിൽ ആരും മുൾ മരം വീട്ടാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാറില്ല.

"നാരകം നട്ട ഇടം നാരി ഇരിപ്പിടം  കൂവളം കെട്ടയിടം നാഥനില്ലാത്തിടം" ഇതു പഴം ചൊല്ല്. പണ്ട് കാലത്ത്  പറഞ്ഞു കേട്ട ഈ പഴം ചൊല്ലിൽ പതിരുണ്ടോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ഉറപ്പില്ല. എന്നാൽ വീട്ടിലോ മുറ്റത്തോ ഒരു നാരകം മുളച്ചു കണ്ടാൽ വേരോടെ പിഴുതു കളയുക സ്വഭാവീകമായിരുന്നു. എൻറെ അമ്മുമ്മ യോടു കാരണം അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയ മറുപടിയായിരുന്നു  ഈ പഴം ചൊ ല്ല്.  നാരകം വളർന്ന, അല്ലെങ്കിൽ നട്ടു വളർത്തിയ വീടുകളിലെല്ലാം നാരി ഭരണ മാണെന്നും, ആണ്‍ തരി ഇല്ലാതാവുമെന്നും വിശ്വാസ്സം നില വിലുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു തെളിവുകളുമായി പുരുഷൻമ്മാർ ഇല്ലാത്ത പല  വീടുകളും എടുത്തു പറയും. നല്ല ആരോഘ്യത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആളായിരുന്നു അവിടുത്തെ ...... ആൾ. പൊട്ട ബുദ്ധിക്കു കൊണ്ട് പോയി വീട്ടിൽ നാരകം  നട്ടു, നാരകം മുളച്ചു അധികം കഴിഞ്ഞില്ല അവൻ പോയി. പിന്നെ അവിടെ  നാരി ഭരണമാണ്.!!!!!!!!!


എന്നാൽ നാരകത്തിൻറെ കാര്യത്തിൽ മറ്റൊരു സത്യവുമുണ്ട്. നാരങ്ങ പഴുപ്പാ കുമ്പോൾ നാരക മരത്തിൻറെ ഇലകൾ മൊത്തമായും കൊഴിഞ്ഞു പോകും. പി ന്നെ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന, വളരെ കടുപ്പമുള്ള മുള്ളുകളുള്ള നാരക മരത്തിൽ നാ രങ്ങ പറിക്കാൻ കയറിയാ ൽ നരകമാണെന്ന് പ റയും, കാരണം ദേഹത്തിൽ നാ രക മുള്ളുണ്ടാക്കുന്ന മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാൻ വ ളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നും ജീവി തം നരക തുല്യം ആകുമെന്നതും കാരണം. വൈദ്യ ശാസ്ത്രം ഇന്നത്തെയത്ര പു രോഗമിക്കാത്ത കാലവുമാ യിരുന്നല്ലോ.

ദൈവ ഗണത്തിൽ പെട്ട വൃക്ഷങ്ങൾ വളരുന്ന സ്ഥലം അശുദ്ധമോ, അഴുക്കോ ഇ ല്ലാതേയും പാവനമായും സൂക്ഷിക്കണമെന്നും വിശ്വാസ്സം നിലവിലുള്ളത് കൊ ണ്ട് ഇങ്ങിനെയുള്ള മരങ്ങൾ പഴയ കാലങ്ങളിൽ ആരും അധികം നട്ടു വളർത്താറില്ല  

ദൈവ ഗണത്തിൽ പെട്ട ഇലഞ്ഞി വീടുകളിൽ കിഴക്ക് ഭാഗത്തായി കണി കാണും വിധം നാട്ടു വളർത്തുന്നത് നല്ലതാണെന്ന വിശ്വാസ്സം നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും (ഇര ഞ്ഞി, വടക്കേ മലബാർ) ഇതിൻറെ തടി വീട്ടാവശ്യ ങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കുള്ള മേൽക്കൂര, കഴുക്കോൽ, പീഠം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ഉണ്ടാ ക്കിയിരുന്നത് ഇലഞ്ഞി മരം കൊണ്ടായിരുന്നു. ഇലഞ്ഞി മരത്തടി ഉപയോഗി ച്ചുള്ള വീട് മനുഷ്യ വാസ്സത്തിനു നല്ലതല്ലെന്നും വീട്ടിൽ അനർത്ഥങ്ങൾ ഭവിക്കു മെന്നും വിശ്വാസ്സം. ഇലഞ്ഞി മരത്തടി വീട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കുകയാൽ ജോലിക്കിട യിൽ മരത്തിൽ നിന്ന് വീണു അപകടം പറ്റിയ കഥകളൊക്കെ പഴമക്കാർ പറ ഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം ഒരു കാലത്തെ വിശ്വാസ്സങ്ങൾ.!!!!!!

ദൈവ ഗണത്തിൽ പെട്ട മറ്റൊരു മരമായ കൂവള മരത്തിൻറെത്തിൻറെ കാര്യം ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങ ളിലെ പൂജയിൽ മുഖ്യ സ്ഥാനമാണല്ലോ കൂവളയിലക്കുള്ളത്. ശിവ പ്രീതിക്ക് ശനിയാഴ്ചകളിൽ ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കൂവലയില മാല സമ ർപ്പിക്കുന്നത് വളരെ നല്ലതെന്ന് വിശ്വാസ്സം. അത് പോലെ ഗണപതി ഹോമം അ ടക്കമുള്ള പല തരം പൂജകളിലും കൂവളത്തിന് പ്രഥമസ്ഥാനവും, ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്തതുമാണ്. വളരെ വലിയ ഔഷധ ഗുണമുള്ളതാ ണെങ്കിലും വാടുകളിൽ വളർത്തുന്നത് നല്ലതാണെങ്കിലും അധികം  ആരും നട്ടു വളർത്തുകയില്ല. കാര ണം ദൈവ ഗണ വൃക്ഷമായ കൂവളം നട്ടാൽ വളരെ സൂക്ഷിക്കുകയും  പരിപാ ലിക്കുകയും വേണം എന്നൊരു വി ശ്വാസ്സം നിലവിലുള്ളത് തന്നെ. എതെങ്കിലും കാരണ വശാൽ  കൂവള മരം ഉണ ങ്ങുകയോ ശുഷു്ക്കിക്കുകയോ ചെയ്താൽ അവിടം നാഥനി ല്ലാതെ പോകുമെ ന്നും വിശ്വാസ്സം. അങ്ങിനെ അനാഥമായ വീടു കൾ ഉദാഹരണമായി കാട്ടുവാ ൻ ഒന്നോ, രണ്ടോ എവിടെയെങ്കിലും കാണുക യും ചെയ്യും. പലപ്പോഴും അനാഥത്വത്തിനു കാരണം വേറെ എന്തെങ്കിലുമാ വാം. പക്ഷെ ഇവിടെ പ്രശ്നം വിശ്വാസ്സത്തിൻറെതാണല്ലോ.


എൻറെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ഞങ്ങളുടെ തറവാടായ വാച്ചക്കൽ വീട്ടിൽ ഒരു കൂ വള മരം ഉണ്ട്. അമ്മുമ്മ പറയുന്നു അവർക്ക് ഓർമ്മ വച്ച നാൾ മുതൽ കൂവ ളം ഇതേ അവസ്ഥയിൽ കാണുന്നു എന്ന്. ജീവനില്ലാത്ത പോലെയും ശോഷിച്ച അവസ്ഥയിലും  ഞാൻ പണ്ട് മുതൽ കാണുന്ന കൂവള മരം അന്നും ഇന്നും ഒരേ പോലെയിരിക്കുന്നു. അമ്മുമ്മ മരി ക്കുന്നത് വരെ പറയുമായിരുന്നു കൂവളം കെട്ടതു കൊണ്ടാണ് ഇവിടം അനാഥമായതെന്നു. പല തലമുറകൾ കണ്ട കൂവള മരം നാൽപ്പത്തിയഞ്ചൊളം വർഷങ്ങളായി ഞാനും കാണുന്നു......... മാറ്റമേതുമി ല്ലാതെ.

മരുമക്കത്തായ സമ്പ്രതായ പ്രകാരം രേഖയുള്ള പറമ്പായതിനാൽ പല ഭാഗങ്ങ ളിലായി ചിതറി കിടക്കുന്ന നൂറോളം അവകാശികളുള്ളതിനാലും എല്ലാവരെ യും ഒരുമിപ്പിച്ചു തേടിയെടുക്കുവാനുള്ള പ്രയാസ്സങ്ങളും കാരണം ഭാഗം വപ്പു അനന്തമായി നീളുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ തറവാട് അനാഥമായ അവസ്ഥയിലു മാണെന്ന കാര്യം സത്യവുമാണ്. പക്ഷെ പറയുന്നവർക്ക് കൂവളം ഒരു കാരണ മായെന്ന് മാത്രം. എൻറെ തറവാടിൻറെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ തീർ ത്തും അസ്വസ്ഥനാണ്. അന്ധ വിശ്വാസ്സി അല്ലെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചില നിമിഷ ങ്ങളിൽ ഞാനും എൻറെ തറവാടിൻറെ അവസ്ഥയുടെയും അതോടൊപ്പം  അ സ്വസ്ഥതയുടെയും കാരണം ചികയാറുണ്ട്‌  . അപ്പോഴെല്ലാം എൻറെ മുന്നിൽ ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നം അവ്യക്തമായിട്ടാണെങ്കിലും തെളിയാറുണ്ടു ...................

              "കൂവളം കെട്ടയിടം നാഥനില്ലാത്തിടം??? "


               

ഇലയില്ലാത്താളി (സീതത്താളി) - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ഇലയില്ലാത്താളി (സീതത്താളി)   - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ഷാമ്പുവും കണ്ടിഷണറും ഇല്ലാത്ത കാലം, സ്ത്രികളുടെ മുടി അന്നും ഇന്നത്തെ ക്കാൾ സമൃദവും അഴകുള്ളതും തന്നെയായിരുന്നു. തലക്കും, ആരോഘ്യത്തി നും ഹാനികരമായ പലതരം രാസവസ്തുക്കൾ അടങ്ങിയ പലതരം ഷാമ്പുവും പല പേരുകളിൽ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. ഇതൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് തികച്ചും പരിശുദ്ധവും, പ്രകൃതിയുടെ വരദാനവുമായിരുന്ന പല തരം താളികളാണ് ന മ്മുടെ നാട്ടിൽ മുടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ചെമ്പരത്തി, കറ്റാർ വാഴ, പാട്ടത്താളി, ഇലയില്ലാത്താളി അഥവാ സീതത്താളി ഇങ്ങിനെ പലതരം പ്രകൃതി ദത്തമായ താളികൾ അന്നും, ഇന്നും സുലഭമാണ്, എന്നാൽ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ ഇന്ന് വളരെ അപൂർവ്വവും. എന്നാൽ പണ്ട് കാ ലങ്ങളിൽ ഓരോ ദിവസ്സവും ഓരോ താളി വീതം മാറി മാറിയാണ് ജനങ്ങൾ ഉ പയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഇതിൽ സീതത്താളി മാത്രമാണ് സ്ത്രികൾ കൂടുതലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. മുടി യുടെ വളർച്ചയും, ഉറപ്പും കൂടാതെ ആയുരാരോഘ്യവും പ്രദാനം ചെയ്യുവാൻ സീതത്താളിക്ക് കഴിവുണ്ടെന്ന് വിശ്വാസ്സം. സീതാ ദേവിയുടെ മുടിയാണ് സീത ത്താളി, അഥവാ ഇലയില്ലാത്താളിയായി മാറിയതെന്ന് വിശ്വാസ്സം.

ഇതിൻറെ പിറകിലുള്ള ഐതിഹ്യം ഇങ്ങിനെ, ലങ്കയിൽ രാവണൻറെ തടവിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വന്ന സീത ദേവിയുടെ ചാരിത്ര്യത്തിൽ പ്രജകൾക്കുണ്ടായ സംശ യങ്ങൾ ദൂരികരിക്കാൻ വേണ്ടി അയോധ്യ രാജാവായ ശ്രീരാമൻ തീരുമാനിക്കു ന്നു. അങ്ങിനെ ഭാര്യയായ സീതാദേവിയെ വനത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പ്രജകളി ൽ നിന്നുള്ള അപവാദപ്രചരണത്തിൽ മനം നൊന്ത സീതാ ദേവി അമ്മയായ ഭൂ മിദേവിയോട് കണ്ണീരോടെ വിലപിക്കുകയും രക്ഷിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

"എൻറെ അമ്മേ ഞാൻ പരിശുദ്ധിയുള്ളവളാണെന്ന് അമ്മക്ക് തോന്നുന്നുവെങ്കി ൽ എന്നെ തിരിച്ചു വിളിക്കൂ, അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിൽ എനിക്ക് ഇടം തരൂ, മകളു ടെ കണ്ണീരു കണ്ടു മനം നൊന്ത ഭൂമി ദേവി മകളെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ തീരുമാനി ക്കുന്നു. പെട്ടന്ന് ആകാശത്തിൽ കൊള്ളിയാൻ മിന്നുകയും ഇടിവെട്ടുകയും ചെ യ്തു. വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ഭൂമി നടുകെ പിളരുകയും സീതാദേവി ഭൂമിക്കടിയി ലേക്ക് താഴു്ന്നു പോകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഓടി വന്നു പിടിക്കാൻ നോക്കിയ ശ്രീ രാമൻറെ കയ്യിൽ തലമുടിയാണ് അകപ്പെട്ടത്. തല മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലി ച്ചു മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ മുടി തലയിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു രാമൻറെ കയ്യിൽ കിടക്കുകയും, സീതാ ദേവി ഭൂമിയിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോകുക യും ചെയ്യുന്നു. വർദ്ധിച്ച ദുഖത്തോടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയ മുടി ദൂരേക്ക്‌ വലിച്ചെറി യുന്നു.

ശ്രീ രാമൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞ സീതാ ദേവിയുടെ മുടിയാണ് ഇലകളില്ലാതെ മുടി  പോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഇലയില്ലാത്താളി, അഥവാ സീതത്താളി എന്ന് അറിയ പ്പെടുന്നതെന്ന് വിശ്വാസ്സം. (ഒരു കാലത്ത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സുലഭമായും, തഴച്ചും വളരുമായിരുന്നു ഇലയില്ലാത്താളി.) അത് കൊണ്ട് തന്നെ താളികളുടെ കൂട്ടത്തി ൽ ഇലയി ല്ലാത്താളിക്ക് പ്രഥമ സ്ഥാനവും പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.


ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.

ജയരാജൻ കൂട്ടായി                    

    

തുളസ്സി വിവാഹം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

തുളസ്സി വിവാഹം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

കാർത്തിക മാസ്സത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ പ തിനൊന്നാം ദിവസ്സം, ദേവപ്രഭോദിനി ഏകാദ ശി ദിവസ്സമാ ണ്‌ തുളസ്സി വിവാഹം (ഈ വർ ഷം നവംബർ ഇരുപത്തി മൂന്നിനാണ് ആ ഘോഷം). വിഷ്ണു സ്വരൂപമായ ഷാലി ഗ്രാമും, തുളസ്സിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം വ ടക്കേ ഇന്ത്യയിലും, തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ചിലയിടങ്ങളിലും വള രെ  പ്രൌഡ ഘംഭീരമായാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. തുളസ്സിയും, ഷാലി ഗ്രാമും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം നടത്തി, വിശ്വാസ്സികൾ കന്യാ ദാനത്തിൻറെ ഫല പ്രാപ്തി നേടുന്നു വെന്ന് വിശ്വാസ്സം. പൌരാണീക കഥ പ്രകാരം ആ ഐതിഹ്യം ഇങ്ങിനെ.

മഹാ വീരനും, പരാക്രമിയുമായ രാക്ഷസ്സ രാജാവായിരുന്നു ജലന്തർ. ഭാര്യയു ടെ കടുത്ത പാതിവ്രത്യ ഫലമായി ജലന്തർ അജയ്യനും, മഹാശക്തി ശാലിയുമാ യി മാറുകയും, ദേവഗണങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കാനും, ആക്രമിക്കാനും തുടങ്ങുന്നു. ദേ വ ഗണങ്ങൾ ഒന്നായി മഹാവിഷ്ണുവിനോട് സഹായം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഭാ ര്യ പതിവ്രതയാണെന്നുള്ള വിശ്വാസ്സം മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കാലത്തോളം ജലന്തറിനെ വധിക്കുക അസാധ്യമാണ്. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ മഹാവി ഷ്ണു, മായയാൽ വൃന്ദയുടെ പാതിവ്രത്യം നഷ്ടമായതായി ജലന്തറിൻറെ മന സ്സിൽ തോന്നലുണ്ടാക്കുന്നു, ചഞ്ചല മനസ്സിനടിമയായ  സമയത്ത് ദേവൻമ്മാരു മായി യുദ്ധത്തിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന ജലന്തറിനെ മഹാവിഷ്ണു വധിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി യുടെ മംഗളകരമായ നിലനിൽപ്പിനു വേണ്ടി ജലന്തറിൻറെ വധം അനിവാര്യ വുമായിരുന്നു. ക്ഷുഭിതയായ വൃന്ദ വിഷ്ണു ഭഗവാനെ ശപിച്ചു കല്ലാക്കി മാറ്റുകയും ജലന്തറിനോടോപ്പോം സതി അനുഷ്ടിച്ചു ജീവ ത്യാഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. കല്ലായി മാറിയ വിഷ്ണു ഭഗവാൻ ഷാലി ഗ്രാം എന്ന് അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. (ദേവനാഗരിയിൽ ഷാലിഗ്രാമെന്നാൽ ശിലയെന്നു അർത്ഥം) വിശ്വാ സ്സികൾ കല്ലിലുള്ള നാരായണ മൂർത്തിയായ ഷാലിഗ്രാമിനെ പൂജിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.


സതി അനുഷ്ടിച്ച സ്ഥലത്ത് തുളസ്സിയുടെ രൂപത്തിൽ വൃന്ദ പുനർജനിക്കുകയും ഷാലിഗ്രാമിൽ നിന്ന് (കൽ രൂപം) ശാപ മുക്തി കിട്ടാൻ വൃന്ദയുമായി ഒരു
പ്രതീകാത്മക വിവാഹം നടത്തി, വൃന്ദയുടെ വൈധവ്യം അവസ്സാനിപ്പിച്ചു  ശാ പ മുക്തി നേടുന്നു.  ദീവാളി കഴിഞ്ഞു പതിനഞ്ചു ദിവസ്സത്തിനുള്ളിലാണ് ദേവ പ്രഭോദിനി ഏകാദശി സാധാരണയായി വരുന്നതു. വിവാഹത്തിനു ക്ഷണക്ക ത്തുകൾ അടിക്കുകയും അയൽ വാസ്സികൾക്ക് കത്തുകൾ കൈ മാറുകയും ചെ യ്യുന്നു. തലേ ദിവ സ്സം മുതൽ വീട് വൃത്തിയാക്കുകയും, വർണ്ണ ദീപങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യും. വീട്ടിലുള്ളവർ, പ്രതേകിച്ചും സ്ത്രീകൾ ഏകാദ ശി  വ്രദവും എടുക്കും വ്രതമെടുക്കുന്നതിലൂടെ സർവ്വ ഔശര്യവും, ഈ ജന്മ ത്തിലും, മുൻ ജൻമ്മത്തി ലുമുള്ള സകല പാപങ്ങളും തീരുന്നുവെന്നും മഹത്താ യ പുണ്ണ്യം  കിട്ടുമെന്നും വിശ്വാസ്സം.  വിവാഹ ദിവസ്സം രംഗോളി വരക്കുക യും, പണ്ടി കത്തിക്കുകയും, പടക്കം പൊട്ടിക്കുകയും മധുര പലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും.


വൈകുന്നേരമുള്ള മുഹൂർത്ത സമയം നോക്കിയാണ് വിവാഹം നടക്കുക. വി വാഹത്തിനു സദ്യയും മധുര പലഹാരങ്ങളും, പായസ്സവും ഉണ്ടാക്കും. തുള സ്സിച്ചെടിയെ വൃന്ദയായി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു (വധു ). തുളസ്സിത്തറക്ക് ചുറ്റും കരി മ്പ്‌ കൊണ്ടുള്ള കതിർ  മണ്ഡപം തീർക്കും. തുളസ്സിത്തറയില്ലാത്ത വർ ചട്ടിക്കക ത്തുള്ള തുളസ്സി ചെടിക്ക് ചുറ്റുമാണ് കതിർ മണ്ഡപം തീർക്കുക തുളസ്സിച്ചെടി യെ പുത്തൻ സാരിയുടുപ്പിക്കും. പുത്തനുടുപ്പണിയിച്ച നാരായണ  സ്വരൂപ മായ ഷാലിഗ്രാമിനെ തുളസ്സിക്കടുത്തു ആനയിക്കുന്നു. മുഹൂർത്തമാകുമ്പോൾ നാദസ്വരവും, പുരോഹിതൻറെ മന്ത്രോചാരണവും തുടങ്ങുന്നു. തുടർന്ന്പു രോഹിതൻ നൽകുന്ന മംഗല്ല്യ സൂത്രം (താലി) തുളസ്സിയെ അണിയിക്കുന്നു. അ തോടെ വിഷ്ണു ഭഗവാൻ ഷാലിഗ്രാമിൽ നിന്നും ശാപ മുക്തി നേ ടുകയും , സ്വ രൂപം കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവാഹ ശേഷം കരിമ്പ്‌ പ്രസാദമായി നൽകുകയും, മധുര പലഹാരങ്ങൾ വിതരണം ചെ യ്യുകയും , വിവാഹ സദ്യ വിളമ്പുകയും ചെയ്യും. തുടർന്ന് വിവാഹ ചടങ്ങുക ൾ അവസ്സാനിച്ചതായി അറിയിക്കുന്ന പടക്കം പൊട്ടിക്കൽ നടക്കും.

വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ നടക്കുന്ന തുളസ്സി വിവാഹം എന്ന ഈ ആചാരത്തെക്കു റിച്ചു കേരളീയർ ക്ക് അറിയില്ലായെന്നു തോന്നുന്നു. മഴക്കാലം കഴിയുകയും തുളസ്സി വിവാഹം കഴിയുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ  മാത്രമേ ഉത്തരേന്ത്യയിലെ  ആ വർഷത്തെ വിവാഹങ്ങ ളുടെ സീസണ്‍ ആരഭിക്കുകയുള്ളൂ. ദിവാളി ആ ഘോഷങ്ങളുടെ പരിസമാപ്തി കൂടിയാണ് തുളസ്സി വിവാഹം.

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒന്ന് നവംബർ മാസ്സം പത്തൊൻ പതാം തിയ്യതി ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് ഞാൻ അവസ്സാനമായി തുളസ്സി വിവാഹ ത്തിൽ പങ്കെടുത്തത്. ബോംബെ കുർള കാജുപ്പാടയിലെ എൻറെ അയൽവാസ്സി യായ ശങ്കർ നാരായണ്‍ പാട്ടിലിൻറെ വീട്ടിലായിരുന്നു ആ വിവാഹം. അന്ന ത്തെ വിവാഹത്തിനു കാർമ്മികത്വം വഹിച്ച പുരോഹിതനിൽ നിന്നും ചോദി ച്ചറിഞ്ഞ ആചാരങ്ങളാണ്‌ ഇവിടെ കുറിച്ചത്. അന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു അടുത്ത വർഷം തുളസ്സി വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഞാൻ ബോംബയിൽ ഉണ്ടാകുകയില്ലയെന്ന കാര്യം. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി രണ്ട് സപ്റ്റെംബെർ ഇരുപത്തി ഒന്നിന് ഞാൻ ഗൾഫിൽ പോയി.  എങ്കിലും അടുത്ത വർഷം കൂടി മാത്രമേ തുളസ്സി വിവാഹം നടത്തുവാൻ ശ ങ്കർ നാരായണ്‍ പാട്ടി ലിനും യോഗമുണ്ടായുള്ള്. പിറ്റേ വർഷം തുളസ്സി വിവാഹ ത്തിനു കാത്തു നിൽ ക്കാതെ പാട്ടിലിനെയും കൂട്ടി ഹൃദയസ്തംഭനം യാത്ര പോകുകയായിരുന്നു.


വടക്കേ ഇന്ത്യയിലും തെക്കേ ഇന്ത്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും നാളെ തുളസ്സി വിവാഹം.

ആശംസ്സകൾ

ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.


ജയരാജൻ കൂട്ടായി
       .