അരിക്കാടി

അരിക്കാടി

പിസ്സായും കെ എഫ് സിയും ബർഗറും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാലത്തെക്കുറിച്ച് ന്യൂ ജന റേഷന് ആലോചിക്കാൻ പറ്റുമോ, ഉറപ്പായും ഇല്ല. മേൽപ്പറഞ്ഞ സ്ഥാപന ങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൂടി രാവിലെയും, വൈകീട്ടും, രാത്രിയും ഭക്ഷണ സമയങ്ങളിൽ വഴി നടക്കാൻ പോലും സ്ഥലം കിട്ടുകയില്ല. കാലത്ത് ജോലിക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ഓടി വന്നു ക്യു നിന്ന്കഴിക്കും, ഉച്ച ഭക്ഷണ സമയത്തും സ്ഥിതിയിൽ മാറ്റമില്ല. ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തി യാൽ ഭാര്യയും ഭർത്താവും കുഞ്ഞുമായി വന്നു ക്യു നിൽക്കും. രാത്രിയിൽ ചിലപ്പോൾ മ ണിക്കൂറുകൾ നിന്നാലേ കഴിക്കുവാൻ പറ്റുകയു ള്ളു. "വീട്ടിൽ വേവിച്ചു കഴിക്കുകയെന്ന ദുശീലങ്ങൾ ഒന്നും ആർക്കും ഇല്ല".  അതിനൊന്നും ആർക്കും നേരവുമില്ല, ഇത് നഗരങ്ങളിലെ കഥ.

എന്നാൽ ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. മക്കളുടെ പട്ടിണി മാ റ്റാൻ നെട്ടോട്ടമോടുന്ന അച്ഛനമ്മമാർ. ജീവിക്കാനും പട്ടിണി മാറ്റാനുമായി അന്ന് പല വഴികളും തേടിയിരുന്നു. അതിലൊന്നായിരുന്നു അരിക്കാടി. ഇതിനെപ്പറ്റി അറിയാവുന്നവർ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന കാര്യവും സംശയമാണ്. നെ ല്ലു വീട്ടി ൽ പുഴുങ്ങിയെടുത്ത് വെയിലത്തിട്ടു ഉണക്കി ഉരലിൽ കുത്തിയാണ് അരിയാക്കിയിരുന്നതു. ഇങ്ങിനെയുള്ള അരി കഴുകുമ്പോൾ വെള്ളം ഭദ്രമായി ഊറ്റി വയ്ക്കും, ഈ വെള്ളത്തെ കുറെ നേരം ഊറാൻ വയ്ക്കും. ഊറിക്കഴി ഞ്ഞാൽ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം ഒഴിച്ച് മാറ്റും, അടിയിൽ കിടക്കുന്ന വെള്ള ത്തിൽ (നല്ല  മറൂണ്‍ നിറമായിരിക്കും) കുറച്ചു തേങ്ങയും, അരിയും  ചേർത്തു നന്നായി  വേ വിച്ചു നല്ല ചൂടോടെ എല്ലാവർക്കും വിളമ്പും. വൈകുന്നേരങ്ങളി ലെ ഇട സമയങ്ങളിൽ ഈ അരിക്കാടിയായിരുന്നു മിക്കവാറും വീടുകളിൽ വിശപ്പ്‌ മാ റ്റാൻ കുട്ടികൾക്ക് കൊടുത്തിരുന്നത്. വലിയ രുചിയോ, ചിലവൊ ഇല്ലെങ്കിലും നല്ല പോഷ ക സമൃദ്ധമായിരുന്നു അരിക്കാടി എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ വിഭവം.

അത് പോലെ നെല്ല് കുത്തുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന തവിട് ശർക്കരയും കൂട്ടി കുഴച്ചു എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ചിലവുമില്ലാതെ കിട്ടുന്ന ന ല്ലൊരു പോഷക ആഹാരമായിരുന്നു അരി തവിട്. ഈന്ത് കായ പൊളിച്ചെടു ത്ത് വെയിലത്ത് ഉണക്കിയെടുക്കും (പൊളിച്ച ഈന്ത് കായ മൂന്നു അമാവാസി കഴിയുന്നത്‌ വരെ വെയിലിൽ ഉണക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ ചർദ്ദിക്കും). ഇങ്ങിനെ ഉ ണക്കിയെടുത്ത ഈന്ത് കായ വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്തു അരച്ചെടുത്ത് തേങ്ങാ യും ചേർത്തു അടയുണ്ടാക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ശർക്കരയും തേങ്ങയും ചേർത്തു കുറുക്കു ഉണ്ടാക്കിയും കഴിക്കുമായിരുന്നു. ഈന്ത് മരത്തിൻറെ ഇല കൊണ്ടാ ണ് പണ്ടത്തെക്കാലത്ത് കല്ല്യാണ പന്തലുകൾ (മണ്ഡപം) ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. അന്നെല്ലാം വീടുകളിൽ വച്ചാണ് കല്ല്യാണം നടത്തിയിരുന്നത്.

കൂവ്വ ചെടിയുടെ കിഴങ്ങ് പറിച്ചെടുത്തു അരച്ചു വെള്ളത്തിൽ കലക്കി, ഓരോ രണ്ടു മണിക്കൂറിലും വെള്ളം അരിച്ചു മാറ്റും, അങ്ങിനെ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം വെ ള്ളം അരിച്ചു മാറ്റിയാൽ കയ്പ്പ് മാറി നല്ല ചുണ്ണാമ്പ് പരുവമാകും ഈ ചുണ്ണാ മ്പ് വെയിലിൽ ഉണക്കിയെടുക്കുന്നതാണ് കൂവ്വപ്പൊടി (ഏറോറൂട്ട് പൌ ഡർ), വയറിളക്കത്തിനു കണ്‍ കണ്ട ഔഷധം കൂടിയാണ്. ഈ കൂവ്വപ്പൊടി കൊണ്ടും കുറുക്കുണ്ടാക്കി കഴിക്കും. ഓലപ്പന മരം കുലച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ആ മരത്തി ൻറെ ആയുസ്സ് തീരുന്നു. (ഏതാണ്ട് എണ്‍പത് വർഷം വരെയെന്നാണ് പറഞ്ഞു കേട്ടി രുന്നത്, നാട്ടിൽ പല ഭാഗങ്ങളിലും ഒരു കാലത്ത് കാണാറുള്ള മരമായിരുന്നു) കുലച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഈ മരത്തെ കീറി  ഉള്ളിലുള്ള ചവർ വെട്ടി യെടുത്തു വെ യിലത്തിട്ട് ഉണക്കി ഉരലിൽ ഇടിച്ചു പൊടിയാക്കും ഈ പൊടി കൊണ്ടുള്ള കുറുക്കു രുചികരവും പല തരം അസുഖങ്ങൾക്കുമുള്ള ഒരു സിദ്ധ ഔഷധം കൂടിയാണ്. ഈ മരത്തിൻറെ ഓല കൊണ്ടാണ് പണ്ട് കാലത്ത് കുട ഉണ്ടാക്കി യിരുന്നത്. മുള കൊണ്ടുള്ള കാലുള്ള പനയോലക്കുടയാണ് സ്കൂളിൽ പോകുന്ന കുട്ടികൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. വയലിൽ പണിയെടുക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ  മഴ ക്കാലത്ത് തലയിൽ ചൂടുന്ന തലക്കുട, നാട്ടി നടുന്ന സ്ത്രികൾ (ഞാറു നടുന്ന ) ദേ ഹം നനയാതെ മറക്കുന്ന "പിരിയോല" ഇതെല്ലാം ഓലപ്പന മരത്തിൻറെ സംഭാ വനകൾ ആയിരുന്നു.  ഏപ്രിൽ മാസ്സം ആദ്യത്തിൽ പനയിൽ നിന്നും ഓല വെട്ടി യെടുക്കും, പിന്നെ വെയിലിൽ ഉണക്കും, ആവശ്യക്കാർ ധാരാളവും നല്ല വില യും കിട്ടും. സ്ത്രികൾ ഓല വാങ്ങി നീളത്തിൽ തുന്നിയെടുക്കും, വയലിൽ എത്ര വലിയ മഴയിലും നനയാതെ പണിയെടുക്കാം, ദേഹം മു ഴുവനും മൂടി നിൽ ക്കും.

മഴക്കാലത്ത് വാഴയിലയും ചൂടി പകുതി നനഞ്ഞു സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ മറ്റു കുട്ടികൾ കാൽക്കുട എന്ന് പേരുള്ള ഓലക്കുടയും ചൂടി നടക്കുമ്പോൾ അ ൽപ്പം അസൂയയോട്  കൂടിയാണ് അവരെ നോക്കി കണ്ടിരുന്നത്‌, എനിക്കും ഒന്ന് കിട്ടിയെങ്കിൽ എന്ന് ആശിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

വീട്ടു പറമ്പിൽ എവിടെയും സ്ഥലം വെറുതെയിടില്ല, കാണുന്നയിടത്തൊക്കെ മുത്താ റി (പഞ്ഞിപ്പുല്ലു - തെക്കൻ കേരളത്തിൽ), ചാമ, തിന അങ്ങിനെ പല ത രം നാടൻ കൃഷികളും ചെയ്യും, ഇതെല്ലാം കുറുക്കും, അല്ലെങ്കിൽ അടയും ഉണ്ടാ ക്കുവാ ൻ ഉപയോഗിക്കുമായിരുന്നു. പട്ടിണിയും മാറും, എല്ലാവരും നല്ല ആ രോഘ്യത്തോടും കൂടിയിരുന്നു.

ഒരു വാഴക്കുല മൂപ്പായി വെട്ടിയെടുത്താൽ അതിൻറെ കണ്ട, കാമ്പ്, കൂമ്പ് അ ങ്ങിനെ എല്ലാം ഭക്ഷണത്തിൻറെ ഭാഗമാക്കുമായിരുന്നു. ചക്കക്കുരുവും തോര നുണ്ടാക്കാൻ വളരെ വിശേഷപ്പെട്ടതായിരുന്നു. പഴ മാങ്ങാ കഴിച്ചാൽ മാങ്ങയ ണ്ടി വെയിലിൽ ഉണക്കി രണ്ടായി പിളർന്നു ഉണക്കി വയ്ക്കും. ചിലപ്പോൾ ക ഴിക്കാൻ മ റ്റൊന്നും ഇല്ലാത്ത അവസ്സരങ്ങളിൽ ഇതിൽ നിന്നും കുറച്ചെടുത്തു ഇ ടിച്ചു വെ ള്ളത്തിൽ കലക്കി വയ്ക്കും. അഞ്ചു പ്രാവശ്യം വെള്ളം അരിച്ചു മാറ്റിയാൽ കയ്പ്പ് രുചി മാറും, പിന്നെ അരച്ചെടുത്ത് കുറുക്കുണ്ടാക്കിയാൽ വളരെ നല്ല സ്വാധിഷ്ടമായ ഒരു വിഭവമായിരുന്നു.

എന്തെല്ലാം ആഹാരങ്ങൾ പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു, ആ കാല ങ്ങളിൽ പ്രമേഹമെന്നോ, രക്ത സമ്മർധമെന്നോ,കൊളസ്ട്രോളെന്നോ ഒരിക്കലും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുപോലും ഇല്ലായിരുന്നു.     

മുൻ കാലങ്ങളിൽ കറിക്കരക്കാനും, ചമ്മന്തിയരക്കാനും, ദോശമാവ്, അട, എ ല്ലാം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള അരി  അരക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അര കല്ല്‌ (അമ്മി) അ ടുക്കളക്കകത്തായിരുന്നു വളരെ വൃത്തിയായും വെടിപ്പായും സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ത്. ഓരോ ദിവസ്സത്തേയും ആവശ്യമുള്ള സാധങ്ങൾ അരച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നന്നാ യി കഴുകി തുടച്ചു ഒരു തുണി കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു വയ്ക്കും. എന്നാൽ അടുത്ത കാലത്ത് നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ ഒരു സുഹൃത്തിൻറെ വീട്ടിലെ അമ്മി കണ്ടത് കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു. കോഴികൾ അമ്മിയിൽ കയറി നിന്ന് വിസ്സർജിച്ചു വൃത്തികേടാക്കിയിരുന്നു.  കോഴിക്കൂ ടിൻറെ വാതിലിനെ ഉറപ്പിക്കാൻ (കീരിയും കുറുക്കനും കോഴിക്കൂടിൻറെ വാ തിൽ തുറക്കാതിരിക്കാൻ) മുൻ കാലങ്ങളിൽ നെല്ലു കുത്താനും അരി ഇടിക്കാ നും  ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഉരലും ചാരി നിർത്തിയിരുന്നു. എന്നെ വല്ലാതെ സങ്കട പ്പെടുത്തിയ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്. എനിക്ക് പതിനാറു വയസ്സുള്ളപ്പോ ൾ ഇരുപത്തിയഞ്ചു ഇടങ്ങഴി നെല്ലു ഞാൻ ഉരലിൽ കുത്തി അരിയാക്കിയിട്ടു ണ്ട്, രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് തുടങ്ങി ഒരു മണി വരെ സമയമെടുത്തു.

പാമ്പുകൾക്ക് മാളമുണ്ട്, പറവകൾക്കാകാശമുണ്ട്, ഇത് പഴയ കഥ, നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനത്തിനായി മരങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റുകയാൽ ആകാശത്തിൽ പറവകൾ ക്കിടമില്ലാതായി, മലയും മണ്ണും ഇടിച്ചു നിരത്തിയപ്പോൾ പാമ്പിന് മാളവുമി ല്ലാതായി. ഇടിച്ചെടുത്ത മണ്ണോടൊപ്പം നാടുകടത്തപ്പെടുന്ന പാമ്പുകൾ വെപ്പ്രാള ത്തിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടുകയും ഒടുവിൽ ജനങ്ങളുടെ വടിക്കിരയാകുക യും ചെയ്യുന്നു.

എല്ലാ മേഖലകളെയും ബാധിച്ച വലിച്ചെറിയൽ സംസ്കാരം മാനവ രാശിയുടെ നിലനിൽപ്പ്‌ പോലും അപകട ഭീഷണിയിലാക്കി. വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന ജന സംഖ്യ യും  പാർപ്പിട പ്രശ്നവും മുതെലെടുക്കാൻ അരയും തലയും മുറുക്കി കാത്തി രിക്കുന്ന റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്‌ മാഫിയ, അവരെ സഹായിക്കാൻ പരസ്സ്പ്പരം മൽസ്സ രിക്കുന്ന മന്ത്രിമാരും, ഉദ്യോഗസ്ഥ വൃന്ദവും, എവിടെ നോക്കിയാലും കോഴ യും കോഴക്കഥകളും, ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം മുതലെടുപ്പ് നടത്താനും അരാജകത്വം സൃഷ്ടിക്കാനും കച്ചകെട്ടിയിറങ്ങിയ പല തരം ക്രിമിനൽ, മാഫിയ സംഘങ്ങൾ പല പുതിയ പേരുകളിൽ വിലസ്സുന്നു. ഇതാണ് നമ്മുടെ നാടിൻറെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ.

കാലം വല്ലാതെ മാറി, മാറ്റം കുറെയൊക്കെ നല്ലതിനും, എന്നാൽ കൂടുതലും ദോ ഷമായും ഭാവിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്. 

നടക്കില്ലായെന്നറിയാമെങ്കിലും നമുക്ക് പ്രാർത്തിക്കാം, നാടിൻറെ നഷ്ടപ്രതാപ വും പഴയ നല്ല കാലവും തിരിച്ചു വരാൻ വേണ്ടി.!!!!!!!!!!!!

ജയരാജൻ കൂട്ടായി



                                           

അണ്ടല്ലൂരിനു ഇനി ഉൽസ്സവ നാളുകൾ

അണ്ടല്ലൂരിനു ഇനി ഉൽസ്സവ നാളുകൾ

തലശ്ശേരിക്കാർ  ഇപ്പോൾ വളരെ തി രക്കിലാണ്‌, നാട്ടിൽ ഉൽസ്സ വത്തി ൻറെ കാ ലം. കുംഭം ഒന്നിന് (ഫിബ്ര വരി പതിമൂന്നിന്) അണ്ടല്ലൂർ കാവി ൽ കൊടിയേറ്റം, കാട്ടിൽ അടൂട മടപ്പുര തിറ മഹോൽസവം, പൊന്ന്യം മലാൽ മഠപ്പുര ഉൽസ്സവം, കൂടാതെ പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലും തെയ്യങ്ങളുടെ കാലം, തുടർന്ന് മാർച്ചിൽ ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്ര ഉൽസ്സവം. ഏപ്രിൽ പതിമൂന്നിന് തലശ്ശേരി തിരുവങ്ങാട് ശ്രീ രാമസ്വാമി ക്ഷേത്ര ഉൽസ്സവം അങ്ങിനെ ഉത്സവങ്ങളുടെ മാമാങ്കം തന്നെ. തുലാം പത്തിന് വ ടക്കൻ കേരളത്തിൽ തെയ്യക്കാവുകൾ ഉണരുന്നു, മേടമാസ്സം വരെ പിന്നെ തെയ്യ ങ്ങളുടെയും ഉൽസ്സവങ്ങളുടെയും കാലം.

തെയ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എടുത്തു പറയേണ്ടത് ധർമ്മടം വില്ലേജിലെ അണ്ട ല്ലൂർ ശ്രീ രാമ ക്ഷേത്ര ഉൽസ്സവം തന്നെ. താഴെക്കാവും മേലേക്കാവും ചേർന്ന താണ് അണ്ടല്ലൂർ ശ്രീ രാമ ക്ഷേത്രം. കുംഭം ഒന്ന് മുതൽ ഏഴു വരെ (ഫിബ്ര വരി പതിമൂന്ന് മുതൽ ഇരുപതുവരെ) ഉൽസ്സവത്തിൻറെ നാളുകൾ പാലയാട്, അ ണ്ടല്ലൂർ, ധർമ്മടം, മേലൂർ  എന്നീ സ്ഥലക്കാരാണ് ഉൽസ്സവപ്രമാ ണിമാർ. (ദേശ ക്കാർ) പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ വീടുകളെല്ലാം ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ചു വെടി പ്പാക്കും. വീടി ൻറെ അകവും പുറവും ചാണകം മെഴു കി വൃ ത്തിയാക്കും. (ടൈൽ പാകിയ ഇ ന്നത്തെ വീടുക ൾക്ക്  ചാണകം മെഴുകാൻ പറ്റില്ല). ഉൽസവാഘോഷങ്ങൾക്കു ആവശ്യമായ അവിലും മലരും  ഉണ്ടാക്കും, (പഴയ കാലങ്ങ ളിൽ വീടുകളി ൽ തന്നെയാണ് അവി ലും മലരും  ഉണ്ടാ ക്കിയിരുന്നത്) വാഴക്കുലകൾ പഴുക്കാ ൻ വേണ്ടി പുക വയ്ക്കും. പുതിയ ചട്ടിയും കലവും വാങ്ങും (ഉൽസ്സവ കാലങ്ങ ളിൽ പുതിയ കലങ്ങളിൽ മാത്രമേ പാകം ചെയ്യാറു ള്ളു) അടുത്തും അകലങ്ങ ളിലുമുള്ള എല്ലാ ബന്ധു വീടുകളിലും ഉൽസ്സവം ക്ഷണിക്കണം.

ഉൽസ്സവം പ്രമാണിച്ച് വീട്ടിൽ വരുന്ന അഥിതികൾക്ക് അവിലും, മലരും വാഴ പ്പഴവുമാണ് ആദ്യം കഴിക്കുവാൻ കൊടുക്കുക. ഇത് ദൈവത്താറീശ്വരൻറെ പ്ര സാദമാണ്, അതിനു ശേഷമേ മറ്റു ആഹാരങ്ങൾ വിളമ്പുകയുള്ളൂ. ഉൽസ്സവം തീ രുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ എല്ലാ ബന്ധു വീടുകളിലും പ്രസാദമായ അവിലും മലരും എത്തിക്കണം. ഉൽസ്സവം തുടങ്ങുന്ന അന്ന് മുതൽ പാലയാട്, അണ്ടല്ലൂർ, ധർമ്മ ടം, മേലൂർ പ്രദേശങ്ങളിൽ മത്സ്യ, മാംസാദികൾ വിൽക്കാനോ വീടുക ളിൽ വേ വിക്കുവാനോ പാടില്ല.

കുംഭം ഒന്നിന് നടക്കുന്ന "ചക്ക കൊത്തിനു" ശേഷമേ ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ ആളു കൾ ചക്ക കഴിക്കുവാൻ പാടുള്ളൂ. ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊത്തിയ ചക്ക കഷണങ്ങൾ  മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിലെ എല്ലാ വീടുകളിലും എത്തിക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ചക്ക വീടുകളിൽ വേവിച്ചു കഴിച്ചതിനു ശേഷമേ നാട്ടുകാർ ആ വ ർഷം ചക്ക കഴിക്കുവാൻ തുടങ്ങുകയുള്ളൂ.        

പല തരം ആചാരങ്ങളും ചടങ്ങുകളുമാണ് ഉൽസ്സവത്തിൻറെ ഭാഗമായി നടക്കു ന്നത്. ഇത്രയും കൂടുതൽ ചടങ്ങുകളും ആചാരങ്ങളുമുള്ള മറ്റൊരു ഉൽസ്സവം കേരള ത്തിൽ ഉണ്ടോ എന്ന കാര്യവും സംശയമാണ്.  ചക്ക കൊത്തു, തേങ്ങ താ ക്കൽ, ദേശക്കാർ നടത്തുന്ന മെയ്യാൽ കൂടൽ, തടപൊളിച്ചു പാച്ചൽ, തറമമൽ തി ക്ക്, വില്ലുവാരു കുട്ടികൾ, വില്ലൊപ്പിക്കൽ, ബാലി സുഗ്രീവ യുദ്ധം , ആട്ടം എ ന്നിവയെല്ലാം അതി ൽ ചിലത് മാത്രം. വ്രത മെടുത്ത ദേശക്കാർ ഒന്നായി ഒരേ വേഷത്തി ൽ (വെള്ള തോർത്തും ബനിയനും) ദൈവത്താർ ഇശ്വരന് സമർപ്പിച്ചു ഒത്തു കൂടുന്ന ചട ങ്ങാണ് മെയ്യാലുകൂടൽ എന്ന പേരിൽ അറിയ പ്പെടുന്നത്. മെ യ്യലു കാർ സാക്ഷാ ൽ ദൈവത്താർ ഇശ്വ രൻറെ മക്കളാണെന്നു വിശ്വാസ്സം. അത് പോലെ കൈകൾ പരസ്പ്പരം പിറകിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു വട്ടത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് പരസ്പ്പരം തള്ളുന്നതാണ് തറമ്മൽ തിക്ക്, വെള്ള തോർത്തു മുണ്ടാണ് അവരുടെ വേഷം. ചടങ്ങുകളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും പിറകിലുള്ള ഐതിഹ്യം എന്താണെ ന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.

എല്ലാ ജാതി മതക്കാർക്കും കാവുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ ഓരോ ജാതി വഴക്കം സൃ ഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൽ എടുത്തു പറയേണ്ടത് മുസ്ലിം തറവാടായ അറക്കൽക്കാരു ടെ ശക്തി ജന്യ ബന്ധമാണ്. അത് പോലെ ഓരോ ജാതിക്കാർക്കും കാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ഓരോ ജാതി വഴക്കവും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. എല്ലാവരും തുല്യരാണെ ന്നു തെളിയിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെതായ ഭാഗം വിജയകരമായി നിർവഹിക്കു ന്നു. അതിൽ ചിലത് മാത്രം ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു. തന്ത്രി ബ്രാമ്മണൻ, എംബ്രാൻ തിയ്യൻ, കീഴാള അടിയറ പുലയൻ, പടിപ്പുര എഴുന്നള്ളൽ നായർ, നല്ലെണ്ണ വാ ണിയൻ, കൊടിമരം തച്ചൻ, മണ്‍ പാത്ര സമർപ്പണം കുശവൻ, പൊൻമുടി തട്ടാൻ അങ്ങിനെ എല്ലാവരെയും തുല്ല്യമായി പരിഗണിക്കുന്ന അപൂർവ്വം ക്ഷേത്രം എ ന്ന ബഹുമതിയും അണ്ടല്ലൂരിനു മാത്രം സ്വന്തം.

അങ്കക്കാരനും ബപ്പൂരനും, ദൈവത്താറീശ്വരൻ, വേട്ടക്കൊരു മകൻ, ബാലി സു ഗ്രീവൻ, സീ തയും മക്കളും, അങ്ങിനെ ഏഴു ദിവസ്സങ്ങളിലായി എത്രയെത്ര തെ യ്യങ്ങൾ നാടിനു ഔശര്യമേകാൻ വേണ്ടി ആടി തിമിർക്കുന്നു.

ക്ഷേത്രത്തിൽ കാണുന്ന ചെമ്പക മരം വളരെ വർഷങ്ങളായി മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലാ തെ തന്നെയിരിക്കുന്നു. എൻറെ അമ്മുമ്മ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട് അവർക്ക് പത്തു വയസ്സുള്ളപ്പോഴും, അമ്പതാം വയസ്സിൽ ഉൽസ്സവത്തിനു പോയപ്പോഴും ചെമ്പ ക മരം ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലാതെ പഴയ പോലെ കണ്ടുവെന്ന്.

ഓരോ ദേശക്കാരുടെ വകയായി ഓരോ ദിവസ്സങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന കരിമരുന്നു പ്രയോഗം കാണേണ്ട കാഴ്ച തന്നെ, എല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം.

അണ്ടല്ലൂർ മഹാത്മ്യം വിവരിക്കുവാൻ ഞാൻ ആരുമല്ല, കാരണം എനിക്ക് കൂ ടുതൽ ഒന്നും അറിയില്ല, വിവരിച്ചാലോ തീരുകയുമില്ല, ഇനി അറിയുന്നവരാ യാലും വർണ്ണനാതീതമായ കാര്യ വുമാണ്. ഉൽസ്സവങ്ങലുടെ ഉൽസ്സവം, മേളക ളുടെ മേള, പൂരങ്ങളുടെ പൂരം, ഈ ഉൽസ്സവം നേരിട്ട് ക ണ്ടു നിർവൃതി കൊ ള്ളുക എന്നത് മഹാ ഭാ ഗ്യമാണ്. ചെറിയ പ്രായത്തിൽ അ തായത് മുപ്പത്തി എട്ടു കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പാ ണ് ഞാൻ അവസ്സാനമായി അണ്ടല്ലൂർ ഉൽസ്സവ ത്തിനു പോയത്. പിന്നെ കുട്ടി ക്കാലത്ത് എൻറെ അമ്മുമ്മ യിൽ നിന്നും കേട്ടറി ഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ് എഴുതി യത്. ഇതിൽ ഉണ്ടായ പോരായ്മ്മകൾ സദയം ക്ഷമിക്കുക. കൂടുതൽ വിവര ങ്ങൾ അറിയാവുന്നവർ ദയവായി അറിയിക്കുക.

മറ്റു ജില്ലക്കാരായ പ്രവാസ്സികളായ എൻറെ സുഹൃത്തുക്കളെ, അഥവാ നിങ്ങൾ അവധിയിൽ നാട്ടിലുണ്ടെങ്കിൽ തീർച്ചയായും നേരിൽ പോയി ഈ അതുഭ്ത കാ ഴു്ച്ച കാണൂ, അനുഭവിച്ചറയു, അവർണ്ണനീയമായ ദൃശ്യ വിരുന്നും ഒപ്പം ദൈവ ത്താറീശ്വരൻറെ അനുഗ്രഹങ്ങളും, എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കൂ, ഇതു പോലെ ഒരു അനുഭവം മുമ്പ് ഉണ്ടാ യിട്ടുണ്ടോ എന്ന്. തീർച്ചയായും ഉണ്ടാവുകയില്ല, കാര ണം പകരം വെക്കാൻ വേറെ ഇല്ല എന്നത് തന്നെ.      

ജയരാജൻ കൂട്ടായി      

               

ശ്രി കടമ്പിൽ കുട്ടിചാത്തൻ

                                              ശ്രി കടമ്പിൽ കുട്ടിചാത്തൻ

മകരം ഇരുപതു, ഇരുപത്തി ഒന്ന്, ഇരുപത്തി രണ്ടു, ശ്രി കടമ്പിൽ ക്ഷേത്രത്തി ൽ തിറ മഹൊൽസ്സവം.  മൂന്നു നാൾ നാട്ടിന് ഉൽസ്സവത്തി ൻറെ നാളുകൾ, പ്ര ത്യേകിച്ചും, ചുണ്ടങ്ങാപ്പോയിൽ, പൊന്ന്യം, കക്കറ, കൂറാര നിവാസികളുടെ നാടിൻറെ ഉൽസ്സവം. കുട്ടിച്ചാത്തൻ, കാരണവർ, ഗുളികൻ, വസൂരമാല, കണ്ട കർണ്ണൻ, ഇങ്ങിനെ അഞ്ചു തരം തെയ്യങ്ങളായിരുന്നു പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ കട മ്പിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒന്നാം ദിവസ്സം ചെറിയ നില യിലുള്ള കെ ട്ടിയാട്ടം മാത്രം നടക്കും, രണ്ടാം ദിവസ്സം അതായത് മകര മാസ്സം ഇ രുപത്തി ഒ ന്നിന് വൈകുന്നേരം നാനാഭാഗത്ത്‌ നിന്നുമുള്ള അടിയറ എന്ന് അറി യപ്പെടുന്ന വർണ്ണ ശബള ഘോഷ യാത്രയോട് കൂടിയാണ് തെയ്യം മ ഹൊൽസ്സവത്തിൻറെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്.  

എനിക്ക് അഞ്ച് വയസ്സുള്ള കാലം, ഞങ്ങൾ കീരങ്ങാട്ടിൽ വടക്കയിൽ നമ്പിയാ രുടെ വാടക വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന കാലത്ത് എൻറെ ചേട്ടൻറെ കൂടെ ഒരു പ്രാ വശ്യം മാത്രം തിറ കാ ണുവാൻ പോയിട്ടുണ്ട്. ആദ്യം കതിരൂർ ജ്യോതിയിൽ ആ ന വളർത്തിയ വാനം പാടി എന്ന പടം കണ്ടു, ആദ്യമായി പടം കാണുന്ന ഞാൻ, എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്നൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ഒരു വെള്ളത്തുണിയി ൽ ആരൊക്കെയോ എന്തൊക്കെ യോ ചെയ്യുന്ന പോലെയാണ് പടം കണ്ടപ്പോൾ തോന്നിയത്. അന്ന് ആദ്യമായി പോകുന്ന വഴിയിൽ ബസ്സ്‌ കാണുക യും അതി ൻറെ ഒച്ചയിൽ കാറി വിളിച്ചു കരഞ്ഞതും എല്ലാം പഴയ കാലത്തെ മറക്കാത്ത ഓർമ്മകൾ തന്നെ.

കടമ്പി ൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി തെയ്യത്തെ കണ്ടിട്ടും  അന്ന് പേടിച്ചു നിലവിളിച്ച ഓർമ്മ ഇന്നും മനസ്സിൽ തെളിയുന്നു. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ ആറ്റുപുറത്തേക്ക് താമ സ്സം മാറ്റി. അതിൽ പിന്നെ എനിക്ക് പത്തു വയസ്സുള്ള കാലം, ആറ്റു പുറത്ത് നി ന്നും ഞാൻ കടമ്പിൽ തിറ കാണുവാൻ വേണ്ടി എൻറെ കസ്സിനായ ഇരഞ്ഞിപ്പു റത്ത് നാരായണിയുടെ പൊന്ന്യം പുല്ല്യോടിയിലെ വീട്ടിൽ പോയി താമസ്സിക്കും അവിടെ തിറ പ്രമാണിച്ച് വലിയ ആഘോഷങ്ങ ൾ ഉണ്ടാകും. വിഭവ സമൃ ദ്ധമായ സദ്യയോടൊപ്പം സ്പഷ്യൽ മത്തങ്ങാ പായസ്സവും ഉണ്ടാകും. ഇന്ന് ടി വി ചാനലു കളിൽ വലിയ കാര്യമായി കാണിക്കുന്ന മത്തങ്ങാപ്പായസ്സം വളരെ മുമ്പ് തന്നെ നാട്ടിലെ ഗ്രാമങ്ങളിലെ അന്നത്തെ വിശേഷപ്പെട്ട വിഭവമായിരുന്നു.

അന്ന് കഴിക്കാറുള്ള വിഭവങ്ങൾക്കെല്ലാം പറഞ്ഞറിയി ക്കാൻ സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത രുചിയായിരുന്നു. അന്ന് കഴിച്ച മത്തങ്ങപ്പായസ്സത്തി ൻറെ ഓർമ്മയിൽ ഞാൻ പല പ്രാവശ്യം മത്തങ്ങാ പായസ്സം ഉണ്ടാക്കി നോക്കിയെങ്കിലും ഒരിക്കലും പഴ യ രുചി കിട്ടിയതുമില്ല. നല്ല ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഞാൻ എത്ര പരി ശ്രമിച്ചിട്ടും നാരായണി ചേച്ചി ഉണ്ടാക്കുന്ന മത്തങ്ങാ പായസ്സത്തിൻറെ നാലയ ലത്ത് പോലും എത്തിയില്ല. ഇന്നും അതിൻറെ രഹസ്യം പിടികിട്ടിയതുമില്ല.

പൊന്ന്യം വയലിന് നടുക്കായിരുന്നു നാരായണി ചേച്ചിയുടെ വീട്. രാത്രി ഭക്ഷ ണം കഴിഞ്ഞു ഞാനും നാരായണി ചേച്ചിയുടെ മക്കളായ ചന്ദ്രനും, നന്ദനനും, അ വരുടെ അയൽവാസ്സിയും, അമ്മാവനായ കുമാരൻറെ ഭാര്യാ സഹോദരനുമാ യ പീടികക്കണ്ടിയിൽ സുരേഷുമായി തിറ കാണുവാൻ പോകും.  വലിയ ഓല ചൂട്ടും കത്തിച്ചു വീശിക്കൊണ്ട് പൊന്ന്യം വയൽ കടന്ന്, കടമ്പിൽ വയലിൽ വ ഴി പല വർത്തമാനങ്ങളും പറഞ്ഞു നടക്കും. പച്ചക്കറി പൂക്കളുടെ ഹരം പിടി പ്പിക്കുന്ന മണം, പൊന്ന്യം വയലും, കടമ്പിൽ വയലും പച്ചക്കറിക്ക് വളരെ പ്രശ സ്ഥമായിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.

കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ വയലുകളിൽ മുഴുവൻ പച്ചക്കറി നടും, കുളത്തിൽ കുടവുമായി ഇറങ്ങി വെള്ളം കോരി നനയ്ക്കും, പാകമാകു മ്പോൾ പറിച്ചെടു ത്തു വലിയ കുട്ടകളിൽ തലയിൽ ചുമന്നു തലശ്ശേരി മാർക്കറ്റിൽ എത്തിക്കും. ത ലശ്ശേരി മാർക്കെറ്റിൽ തന്നെ പൊന്ന്യം  പച്ചക്കറിക്ക് പഴയ കാലത്ത് വലിയ സ്ഥാനമായിരുന്നു. ചൂട്ടും വീശിക്കൊണ്ട് വയലിൻറെ നടുക്കുള്ള ചെറിയ വര മ്പിൽ കൂടെ ഞങ്ങൾ സൊറ പറഞ്ഞു നടക്കും, ചിലപ്പോൾ മഴ ചാറും, ചൂട്ടു ന നഞ്ഞു തീ അണഞ്ഞു  പോകും, പിന്നെ വെളിച്ചമില്ലാതെ തപ്പി തടഞ്ഞു ഞങ്ങൾ നടക്കും. അന്ന് വെളിച്ചമില്ലാതെ രാത്രിയിൽ എത്ര ദൂരവും ആളുകൾ നടന്നു പോകാറുണ്ട്. ടോർച്ചുള്ളവർ നൂറിൽ  ഒരാൾ മാത്രം. അങ്ങിനെയുള്ളവരുടെ കയ്യിലുള്ള എവറെഡി ടോർച് ഞങ്ങൾ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കും. ഞാൻ നാട് വിടുന്നത് വരെ ഞങ്ങളുടെ സൌഹൃദവും രാത്രിയി ലുള്ള തിറക്ക് പോക്കും തുടർന്നു കൊണ്ടുമിരുന്നു.

എന്നെപ്പോലെ സുരേഷും നാട് വിട്ടു, ഗൾഫിൽ നിന്നും അവധിക്കു നാട്ടിൽ വന്ന സുരേഷ് കല്ല്യാണവും കഴിച്ചു, പക്ഷെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു പത്തു ദിവസ്സത്തി നകം, അതായത് ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എണ്‍പത്തി എട്ടു മാർച്ച്‌ മാസ്സ ത്തിൽ സുരേഷ് ഹൃദയ സ്തംഭനം വന്നു മരിക്കുകയും ചെയ്തു. എൻറെ വി വാഹ നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ സമയത്തായിരുന്നു സുരേഷിൻറെ മരണം. നാട്ടിലു ണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ അമ്മുയുമൊത്ത് സുരേഷിൻറെ ശവ സംസ്കാരത്തിൽ പ ങ്കെടുക്കാൻ പോയി.  കടമ്പിൽ വയലും, പൊന്ന്യം വയലും വഴി നടന്നപ്പോൾ സുരേഷുമായി രാത്രിയിൽ തിറ കാണാൻ പോയ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയുമായി പ ങ്ക് വച്ചു, തുടർന്ന് ഞാൻ വല്ലാതെ വീർപ്പു മുട്ടി.പിന്നീടുള്ള എ ല്ലാ വർഷങ്ങളി ലും കടമ്പിൽ തിറ വരുമ്പോഴെല്ലാം നീറുന്ന ഒരു നൊമ്പരമായി സുരേഷ് മനസ്സി ൽ കടന്നു വരാറുമുണ്ട്.
   

ചുണ്ടങ്ങാപ്പോയിലിൽ  നിന്നും ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എണ്‍പത്തി എട്ടു മെയ്‌ മാസ്സം എട്ടാം തിയ്യത്തി ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിച്ചെങ്കിലും, രണ്ടായിരത്തി പ ത്തിലാണ് കടമ്പിൽ തിറയിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ അവസ്സരം കിട്ടിയത്. തിറ തുട ങ്ങിതീരുന്നത് വരേയുള്ള മൂന്ന് ദിവസങ്ങളിലും എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയ സം ഭവമായിരുന്നു സുരേഷിൻറെ ഓർമ്മകൾ    

ഇന്ന് തിറയുടെ ശൈലിയിലും നടത്തിപ്പിലും വളരെ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. എല്ലാ വ ർഷവും ഭക്ത ജനങ്ങൾക്ക്‌ തിറ ദിവസ്സം അന്ന ദാനവും നടത്തി വരുന്നു. അടുത്ത കാലത്ത്, ചില വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് കടമ്പിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടത്തിയ ദേവ പ്ര ശ്നത്തിൽ തെളിയുകയാൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങൾ കൂടി പുതിയതായി ഉണ്ടായി. "പോർക്കലി ഭഗവതിയും, നാഗ കന്ന്യകയും." പൊർക്കലി ഭഗവതി ചാടാലപ്പു ഴയിൽ ലക്ഷം വീടിനടുത്ത് കുളിക്കാൻ വരുന്നതും,  കുളികഴിഞ്ഞു മേലേരി ചു റ്റി തിരി ച്ചു പോകുന്ന വഴിയിലുള്ള വീടുകൾ വിളക്ക് കൊളുത്തി സ്വീകരിക്കു ന്നതും, പാനീയം കുടിക്കാൻ കൊടുക്കുന്നതുമെല്ലാം പുതിയ ചട ങ്ങുകളും, ആ ചാരങ്ങളുമാണ്.

കൂടാതെ നേർച്ചയായി കുറെ തെയ്യങ്ങൾ എല്ലാ വർഷവും കൂടുതൽ കൂടുതൽ വരുകയും ചെയ്യുന്നു. ചില വർഷങ്ങളിൽ  മുപ്പ തിന് മുകളിൽ കുട്ടിച്ചാത്തനും ഡസ്സൻ കണക്കിൽ ഗുളികനും ഉണ്ടാകാറുമുണ്ട് ഉദ്ധിഷ്ട കാര്യത്തിനുള്ള ഉപകാ ര സ്മരണക്കായി നാട്ടുകാർ നടത്തുന്ന നേർച്ച തിറയാൽ നാട്ടിനും നാട്ടുകാർ ക്കും ക്ഷേമവും, സമൃദ്ധിയും ഉണ്ടാവട്ടെ. സുരേഷിനും, ഞാൻ അറിയുന്ന മണ്‍ മറഞ്ഞ പഴയ കോമരമായിരുന്ന കുഞ്ഞിരാമൻ ചേട്ടനും ആദരാഞ്ജലി കൾ  അർപ്പിച്ചും കൊണ്ട് .........


ജയരാജൻ കൂട്ടായി

അങ്കക്കാരൻ - ഓർമ്മയിലെ മണ്ടോളയിൽ തിറ

                          അങ്കക്കാരൻ - ഓർമ്മയിലെ മണ്ടോളയിൽ തിറ

തുലാം പത്തോടു കൂടിയാണ് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ തെയ്യക്കാലത്തിനു തുട ക്കമാകുന്നത്. ജനങ്ങൾ നന്നായി ആസ്വദിക്കുന്ന തെയ്യം ഗ്രാമീണ ജനതയുടെ ആഘോഷമാണ്. ജീവിത ശൈലിയുടെ ഭാഗമാണ്. ആറ്റുപുറത്തിൻറെ, കൂ രാറയുടെ, മൊകേരിയുടെ, തലശ്ശേരിയുടെ ഉൽസ്സവമാണ്, കേരളത്തിൻറെ തന്നെ ഉത്സവമാണ് തെയ്യം. ചെണ്ട മേളങ്ങളും, തെയ്യക്കോലങ്ങളും, തോറ്റം പാട്ടുകളുമായാണ് കൂരാറയു ടെ തെയ്യക്കാലം തുടങ്ങുന്നത്. മുൻ കാലങ്ങളി ൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ആ ഘോഷങ്ങൾക്ക് പകിട്ട് കൂടി വരികയാണ്. മുൻ പൊക്കെ മധ്യവയസ്സിലുള്ളവരായിരുന്നു ചെണ്ട മേളത്തിന് മുൻനിരയിൽ നി ന്ന് നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ കാലം മാറിയപ്പോൾ വളരെ ചെറു പ്രായത്തിലുള്ളവരുടെ താളച്ചുവടുകളോട് കൂടിയ ചെണ്ടമേളം തീർത്തും പു തിയ അനുഭവങ്ങളാണ് നൽകുന്നത്.

കാഴ്ചയുടെ വിസ്മയമാണ് ഈ ചെറുപ്പക്കാർ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ധനു പന്ത്ര ണ്ടു, പതിമൂന്ന്, പതിനാല്  തിയ്യതികളിലായി കൂരാറ ശ്രീ രക്ത ചാമുണ്ഡേശ്വ രി ക്ഷേത്ര ഉൽസ്സവവും, മകരം പതിനഞ്ചു, പതിനാറ്, പതിനേഴ് തിയ്യതികളി ലായി മണ്ടോളയിൽ തെയ്യം തിറയും നടക്കുന്നു. കഴുങ്ങും വെള്ളി പൊന്നമ്പ ത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലും മകരം ഇരുപത്തി അഞ്ചു, ഇരുപത്തി ആറു, ഇരുപത്തി ഏഴു തിയ്യതികളിൽ തെയ്യം തിറ നടക്കുന്നു. കൂരാറയോടൊപ്പം അയൽ പ്രദേ ശമായ ചമ്പാട് മുതുവനായി മഠപ്പുര തെയ്യവും വൃശ്ചികം ഇരുപത്, ഇരുപത്തി ഒന്ന്, ഇരുപത്തി രണ്ട് തിയ്യതികളിലാണ്. ചുണ്ടങ്ങാപ്പൊയിൽ ശ്രീ തേനിശ്ശേരി മനപ്പാട്ടി ദേവി ക്ഷേത്രത്തിൽ ധനു പതിമൂന്ന്, പതിനാല്, പതിനഞ്ച് തിയ്യതി കളിലും, കക്കറ അന്തോളി കാവിൽ മകരം പന്ത്രണ്ടു, പതിമൂന്ന്, പതിനാല് തിയ്യതികളിലുമാണ്  തിറയുൽസവം ,

ആറ്റുപുറത്തിൻറെ അയൽ പ്രദേശമായ കൊങ്കച്ചി ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ  മ കരം പത്തൊൻപത്, ഇരുപത്, ഇരുപത്തി ഒന്ന് തിയ്യതികളിലുമായി ഉൽസ്സവം നടക്കുന്നു. മണ്ടോളയിൽ തിറ കഴിഞ്ഞാൽ കൂരാറക്കാർ അടക്കമുള്ള നാട്ടു കാർ പങ്കെടുക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രശസ്തമായ ഉൽസ്സവമാണ് മകരം ഇരുപത്, ഇരുപ ത്തി ഒന്ന് ഇരുപത്തി രണ്ട് തിയ്യതികളിൽ നടക്കുന്ന  ശ്രീ കടമ്പിൽ ക്ഷേത്ര തിറ ഉൽസ്സവം അങ്ങിനെ തീർത്തും കാഴ്ചയുടെ വസന്തകാലത്തിനാണ് തെയ്യ ക്കാലത്തോടെ തുടക്കമാകുന്നത്.

അങ്കക്കാരനാണ് മണ്ടോളയിലെ പ്രധാന തെയ്യം. മണ്ടോളയിൽ തിറയുൽസ്സവ വിശേഷങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുമ്പായി അങ്കക്കാരൻ തിറയും,തോറ്റം പാട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകൾ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കുമെന്നു തോനുന്നു. കടത്തനാട്ട് സ്വരൂപത്തിൽ പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിലാണ് സാധാരണ യായി അങ്കക്കാരൻ കെട്ടിയാടുന്നത്. മുൻ കാലങ്ങളിൽ മുന്നൂറ്റൻമാർ എന്ന റിയപ്പെടുന്ന വി ഭാഗക്കാർ മാത്രമായിരുന്നു അങ്കക്കാരൻ തെയ്യം കെട്ടിയാടാ നുള്ള അവകാശികൾ. രാമായണ കഥയിലെ ശ്രീ രാമ സഹോദരനായ ലക്ഷ്മ ണനാണ് യുദ്ധ പരാക്രമിയായ അങ്കക്കാരനിലൂടെ കെട്ടിയാടപ്പെടുന്നത്. വെ ള്ളിയിലുള്ള മുടിയും, രൗദ്ര ഭാവവും, കടും കറുപ്പിലുള്ള മുഖത്തെഴുത്തുമാ ണ് അങ്കക്കാരൻറെ വേഷ രൂപങ്ങൾ.

തിൻമ്മകൾക്കെതിരെ പോര് നയിക്കുന്നവനായതിനാലാണ് യുദ്ധം നയിക്കു ന്നവനെന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന അങ്കക്കാരൻ എന്ന പേര് വന്നത്. മറ്റ് എല്ലാ തെയ്യ ങ്ങളിലുമുള്ളത് പോലെ തന്നെ ഇടക്ക് തോറ്റം പാട്ട് നടക്കുന്നു. ദൈവത്തെ സ്തു തിക്കുവാൻ വേണ്ടിയുള്ള സ്തോത്രമാണ് തോറ്റം പാട്ട്. ദൈവ ചരിത്രം വർണ്ണി ച്ചു കൊണ്ട് ദൈവത്തെ വിളിച്ചു വരുത്തുകയാണ് തോറ്റം പാട്ട് കൊണ്ട് ഉദ്ദേ ശിക്കുന്നത്. തോറ്റം പാട്ട് തീരുന്നതോടെ തെയ്യം കെട്ടിയ ആളുടെ ദേഹത്തി ൽ ദൈവം പ്രവേശിക്കുന്നുവെന്ന് വിശ്വാസം, ദൈവമായി എഴുന്നെള്ളിക്ക പ്പെടുന്നതോടെ  തുടർന്നുള്ള ആട്ടവും, മറ്റു കാര്യങ്ങളുമെല്ലാം ദൈവം നേരി ട്ട് ചെയ്യുന്നതാണെന്നും വിശ്വാസ്സങ്ങൾ. ഇതിൻറെ ഭാഗമാണ് തെയ്യങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങളും പ്രസാദം നൽകലുമെല്ലാം. തെയ്യത്തിൻറെ മുടി, അല്ലെങ്കി ൽ വേഷം അഴിക്കുന്നതോടെ ദൈവം ദേഹത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറുന്നുവെ ന്നും വിശ്വാസ്സം.

തെയ്യങ്ങളെപ്പോലെപ്പോലെ തന്നെ മറ്റു പല കലകളുടെയും അനുഷ്ടാന പാട്ടു കളാണ് തോറ്റം പാട്ടെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പെരുവണ്ണാൻ, വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ, മലയൻ, മുന്നൂറ്റാൻ തുടങ്ങി തെയ്യം കെട്ടിൻറെ അവകാശികളാ യ സമുദായങ്ങളുടെ വംശീയമായ അനുഷ്ടാനപ്പാട്ടുകളാണ് തോറ്റം. ഉറച്ചിൽ തോറ്റം, മൂലത്തോറ്റം, അഞ്ചടി തോറ്റം, വരവിളി തോറ്റം, പൊലിച്ചു പാട്ടു തോ റ്റം, സ്തുതി തോറ്റം, മുമ്പ് സ്ഥാന തോറ്റം, കുല സ്ഥാന തോറ്റം അങ്ങിനെ വിവി ധ വേഷങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായ തോറ്റം പാട്ടുകളാണ് നിലവിലുള്ളത്. വിവിധ വേഷങ്ങൾ കെട്ടി ആടിക്കൊണ്ട് ചെണ്ടയും കൊട്ടി ഒൻപതും പത്തും ദിവസ്സ ങ്ങൾ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന തോറ്റം പാട്ടുകളും തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിലവിലു ണ്ട്.

 പഴയ കാല മണ്ടോള തിറയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകൾ നോക്കാം, മകര മാ സ്സം ഒന്നാം തിയ്യതി മണ്ടോളയിൽ തിറ നിശ്ചയവും പുത്തരി കൊടുക്ക ആ ഘോഷവും നടക്കും, പുതിയ നെല്ല് കൊണ്ട് അരിയാക്കി നൈവേദ്യമുണ്ടാ ക്കി ദൈവങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് പുത്തരി കൊടുക്ക എന്ന പേ രിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. വർഷത്തിൽ രണ്ട് പുത്തരി കൊടുക്കയാണ് നട ക്കുക, ഒന്ന് കന്നി ക്കൊയ്ത്ത് കഴിഞ്ഞു തുലാ മാസ്സത്തിലും, മറ്റൊന്ന് മകര ക്കൊയ്ത്ത് കഴിഞ്ഞു മകരത്തിലുമാണ്. പുത്തരി കൊടുക്കയും തിറയുമടു ക്കുമ്പോൾ എംബ്രാൻ കുമാരേട്ടൻ എപ്പോഴും വളരെ തിരക്കായിരിക്കും.

നാട്ടുകാരേയും, അവകാശികളേയും ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആഘോഷമാണ് പുത്തരി കൊടുക്ക. മണ്ടോള ക്ഷേത്രത്തിനു സ്വന്തമായി കൂരാറ വയലിൽ  നെൽപ്പാടവും ഉണ്ടായിരുന്നു, ക്ഷേത്രം വക കണ്ടത്തിൽ കൃഷി ചെയ്ത നെല്ല് കൊണ്ടാണ് ദൈവങ്ങൾക്ക് നൈവേദ്യം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. തിറ നടത്താനാ വശ്യമായ വരുമാനവും കണ്ടത്തിലെ നെൽകൃഷിയിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തി യിരുന്ന കാലങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കണ്ടങ്ങൾ ഇന്നും ക്ഷേത്രത്തിൻറെ പേരി ൽ തന്നെയാണ്. പക്ഷെ തിറ നടത്താനോ മറ്റ് ഒന്നിനുമുള്ള വരുമാനങ്ങളൊ ന്നും കണ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും ഇല്ല. തിറ നിശ്ചയം കഴിയുന്ന  അന്ന് മുതൽ തയാ റെടുപ്പുകളും തുടങ്ങും. ക്ഷേത്ര പറമ്പിലെ കാടും പുല്ലും വെട്ടി വൃത്തിയാ ക്കും. ചാണകം മെഴുകി ക്ഷേത്ര മുറ്റവും ഗുളികൻ തറയും പരിസ്സരങ്ങളും  ശു ദ്ധം വരുത്തും. ചുമരുകളിൽ വെള്ളവലിക്കും.

ക്ഷേത്രത്തിലെ പോലെ തന്നെ നാട്ടുകാരും തിരക്കിലായിരിക്കും, വീടും പുര യിടവും വൃത്തിയാക്കും. വീട്ടിൻറെ അകവും പുറവും മുറ്റവുമെല്ലാം ചാണ കം മെഴുകും. പെൺ മക്കളുടെ ഭർതൃ വീട്ടിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മകൻറെ ഭാര്യാ വീട്ടിൽ  നേരത്തെ തന്നെ ക്ഷണിക്കാൻ പോകും. അത് പോലെ മറ്റു ബന്ധു വീടുകളിലും ക്ഷണിക്കും. കൂറാര വയലിൽ നിറയെ പച്ചക്കറി കൃഷിയുണ്ടാ കും. പച്ചക്കറി കൃഷിയുടെ സീസണ്‍ തിറ നടക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. കുട്ടികൾ തിറക്കുള്ള വട്ട ചിലവുകൾക്ക് വേണ്ടി  പച്ചക്കറി പ്ര ത്യേകം കൃഷി ചെയ്യും. പാകമായ പച്ചക്കറി പാനൂരിൽ കൊണ്ട് പോയി വിൽ ക്കും. പൊട്ടിക്കാക്ക് കിലോ നാൽപതു പൈസയും,കൈപ്പക്കാക്ക് അറുപതു പൈസയും, വെണ്ടക്കക്ക്കിലോ എണ്‍പത് പൈസയും വില കിട്ടും.

ചെരുപ്പറ്റ മൂലയിൽ ദാമുഏട്ടൻ കടയുടെ മുന്നിൽ വലിയ പന്തൽ കെട്ടും, വെ ള്ളാട്ട ദിവസ്സം വൈകുന്നേരം കോഴിക്കറിയും, മട്ടൻ കറിയും, പുട്ടും, പോറാ ട്ടായും, കാപ്പിയും, ചായയും എല്ലാം രാത്രി മുഴുവനും ലഭ്യമാകും. ക്ഷേത്രത്തി ൽ പോകുകയും, വരുകയും ചെയ്യുന്നവർ ദാമു ഏട്ടൻറെ കടയിൽ ആവശ്യമു ള്ളത് കഴിക്കും. രാത്രിയിൽ നല്ല തിരക്കും കച്ചവടവും ഉ ണ്ടാകും. ക്ഷേത്ര പറ മ്പിലും വലിയ ചന്തകെട്ടും, ചന്തയെ ലേലം ചെയ്യും, ലേലം പിടിക്കുന്ന ആൾ തിറ  ദിവസ്സങ്ങളിൽ ക്ഷേത്ര പറമ്പിലെ ചന്തയിൽ പലതരം വിഭവങ്ങളും  ഉ ണ്ടാക്കും. മിട്ടായി കച്ചവടക്കാർ, നാരങ്ങ, കടല, കപ്പലണ്ടി, ഐസ് മിട്ടായി, കുട്ടികൾക്കായി വള, പൊട്ട്, ചാന്ത്, കണ്മഷി, കിലുക്കിട്ട, വിസിൽ  അങ്ങിനെ പല തരം സാധനങ്ങളും ക്ഷേത്ര പറമ്പിൽ വാങ്ങുവാൻ കിട്ടും. അന്നത്തെ കു ട്ടികൾ വർഷത്തിൽ ഒരു ദിവസ്സമാണ്‌ മധുര നാരങ്ങ കഴിക്കാറുള്ളൂ, അത് മ ണ്ടോളയിൽ തിറക്കാണ്. ഇല്ലായ്‌മകൾക്കിടയിൽ ആര് മധുര നാരങ്ങാ വാ ങ്ങി തരാൻ?

തിറയുടെ രണ്ടാം ദിവസ്സം അതായതു മകര മാസ്സം പതിനാറാം തിയ്യതിയാണ് വീടുകളിൽ കൂടുതലും ആഘോഷം നടക്കുക. മക്കൾ ഭർത്താക്കന്മ്മാരോടും മറ്റു കുടുംബാഗങ്ങളുമായി നേരത്തെ എത്തും. അവർക്കും വീട്ടിലുള്ള മറ്റു ള്ളവർക്കും പുത്തനുടുപ്പും വാങ്ങി വയ്ക്കും. ചിറമ്മൽ അബ്ദുള്ളയിക്ക ആടി നെ വെട്ടി ഇറച്ചിയാക്കും. എല്ലാ വീട്ടുകാരും ഇറച്ചി വാങ്ങും. ഇറച്ചിയും പുട്ടും, പായസ്സത്തോട് കൂടിയ വിഭവ സമൃദമായ സദ്യയും ഒരുക്കും രാത്രി മു ഴുവൻ ആളുകൾ ഇടവും വലവും പോയും വന്നും ഇരിക്കും. വളരെ ദൂരെ നിന്ന് വരെ ആളുകൾ തിറ കാണാനും ആഘോഷിക്കാനും വരാറുണ്ട്.

ആറ്റുപുറം, കടയപ്പ്രം, മൊകേരി,കഴുങ്ങുംവെള്ളി  ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം അടിയറ ഉണ്ടാവും, താലപ്പൊലിയേന്തിയ ബാലികമാരും, ചെണ്ട മേളക്കാരും, വർണ്ണ ശലഭമായ കലശങ്ങൾ അങ്ങിനെ പ്രൌഡ ഗംഭീരമായ ഘോഷ യാത്ര യാണ് അടിയറ. അടിയറയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ രാവിലെ മുതൽ ചെണ്ട കൊട്ടി ആളുകളെ അറിയിക്കും. വൈകുന്നേരം കുട്ടികൾ, സ്ത്രീകൾ തുടങ്ങി നാട്ടു കാരും, വീട്ടുകാരും ഒത്തുകൂടി ഘോഷയാത്രയായി, ആർപ്പുവിളികളും ആ ഘോഷങ്ങളുമായി, ആടിയും പാടിയും, പടക്കങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചും ക്ഷേത്രത്തി ലേക്ക് ഘോഷയാത്രയായി ഇടവും വലവും നിൽക്കുന്ന കാഴ്ചക്കാരുടെ ഇടയി ലൂടെ യാത്രയാകും.

പ്രവാസത്തിനിടയിൽ വളരെ വർഷത്തെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എണ്‍പത്തി ആറിലാണ് തിറക്ക്‌ പങ്കെടുക്കുവാൻ എനിക്ക് അവസരമുണ്ടായത്. ഞാനും എൻറെ കസ്സിനും പാട്ട്യം പഞ്ചായത്ത്‌ അധികാ രിയുമായിരുന്ന പൂക്കണ്ടി കുനിയിൽ മുകുന്ദനും കൂടി രാത്രി ഭക്ഷ ണവും ക ഴിച്ചു ഏതാണ്ട് ഒൻപതു മണിയോടെ തിറ കാണു വാൻ പോയി. ഉറക്കം ഒഴി യുകയാൽ ആലസ്യവും ക്ഷീണവും തോന്നുകയും രാത്രി  ഏതാണ്ട് ഒന്നര മ ണിയായപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു പോരാൻ തുടങ്ങി. ക്ഷേത്രത്തി ൽ നിന്നുമിറങ്ങിയ ഞങ്ങൾ അങ്ങേപ്പീടിക വീട്ടിൻറെ മുന്നിലുള്ള  ഇട വഴി യിൽ കൂടി കൂരാറ വയലിൽ വന്നിറങ്ങി. നല്ല നിലാവുള്ള രാത്രിയായിരുന്നത് കൊണ്ട് വഴി നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ വലിയ വായിൽ കുശലവും പറഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. നടപ്പിനിട യിൽ ഇടയ്ക്കു വയലിൽ വരമ്പ് മാറി വഴി തെറ്റി നടന്ന കാര്യം ഞങ്ങൾ ഇരു വരും അറിഞ്ഞതോ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടതോ ഇല്ല.  നടന്നു നടന്നു ഞങ്ങൾ വയലി ൻറെ കിഴക്കേ കരയിലുള്ള വലിയ കുനിയിൽ ഗോപാലേട്ടൻറെ വീട്ടു കോ ണിയുടെ താഴെ എത്തുകയും മുന്നിൽ കോണി കണ്ടതിൽ പിന്നെയാണ് ഞ ങ്ങൾക്ക് വഴി തെറ്റിയ കാര്യവും അബദ്ധവും മനസ്സിലായുള്ളൂ. പകച്ചു പോയ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു നടന്നു ഞങ്ങളുടെ ശരിയായ വഴിയിൽ വന്നെത്തുകയും ചെയ്തു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ചിരിച്ചും കൊണ്ട് വഴി തെറ്റിയ കാര്യം പറഞ്ഞ പ്പോൾ വീട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. എന്നാൽ എൻറെ അമ്മുമ്മ ക്കു മാത്രം ആകെ ഭയവും വെപ്രാളവുമായിരുന്നു,

ആരോ ചെയ്ത പുണ്യം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അപകടമൊന്നും പറ്റാതെ വീടെ ത്താൻ പറ്റിയതെന്നും, വളരെ കാലങ്ങളായി വയലിൽ പകലെന്നോ രാത്രിയെ ന്നോ വ്യതാസമില്ലാതെ വഴി തെറ്റിക്കുന്ന അദൃശ്യ ശക്തികൾ ഉണ്ടെന്നും, ശ ക്തികളുടെ വരവിൽ പെട്ടത് കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾക്ക് വഴി തെറ്റിയതെന്നുമാ യിരുന്നു അമ്മുമ്മയുടെ വിശ്വാ സ്സം. അങ്ങിനെ വരവിൽ പെട്ടു പോകുന്നവ രെ കൊങ്കച്ചി പുഴയിലെ തിരിപ്പ് കുഴിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ചാടാലപ്പുഴയിലെ കല്ലാടത്തും കുഴിയിൽ മുക്കി കൊല്ലുമെ ന്നൊക്കെ അമ്മുമ്മയും, അവരെ പ്പോലെ പ്രായമായ പഴയ ആളുകളും വിശ്വസ്സിച്ചിരുന്നു. ഉറക്ക ചടവും, വർ ത്തമാനം പറയുന്നതിനിടയിൽ സംഭവിച്ച ശ്രദ്ധ കുറവുമാകാം വഴി തെറ്റിയ തിനുള്ള കാരണം. എന്തായാലും നിത്യവും വയൽ വഴി ഇടം, വലം പോകാറു ള്ള മുകുന്ദേട്ടനു പറ്റിയ ഈ അബദ്ധം ഞങ്ങൾക്ക് ഇന്നും ഒരു അത്ഭുതമായി അവശേഷിക്കുന്നു.

അങ്കക്കാരൻ, കാരണവർ, ചാമുണ്ഡി, പോതി, ഗുളികൻ, വസൂരമാല തുടങ്ങി യ തെയ്യങ്ങളാണ് മണ്ടോളയിൽ കെട്ടിയാടുന്നത്. ആഘോഷങ്ങളിലും നട ത്തിപ്പിലുമെല്ലാം കാര്യമായ പല മാറ്റങ്ങളുമുണ്ടാവുകയും ആഘോഷങ്ങൾ ക്ക് പകിട്ട് കൂടുകയും ചെയ്തു, എങ്കിലും ക്ഷേത്ര ആചാരങ്ങളിലും, ചടങ്ങുക ളിലും കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ ഇല്ല. നാടിനും, ജനങ്ങൾക്കും ഔശ്യര്യമേകാൻ വേണ്ടി തെയ്യക്കോലങ്ങൾ പല കാലങ്ങളായി മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലാതെ ആടി തിമിർക്കുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ എമ്പ്രാന്മാരും, തെയ്യം കെട്ടുകാരും, എത്ര യോ പേർ മാറി മാറി വരുകയും പോകുകയും ചെയ്തു,


കുമാരൻ എംബ്രാനും, തുടർന്ന് വന്ന കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ എംബ്രാനും ഇപ്പോൾ ഓ ർമ്മയായി മാറി. കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ എംബ്രാന് ശേഷം ഇപ്പോൾ സുകുമാരൻ എം ബ്രാനാണ് ചുമതല. കുമാരൻ എംബ്രാനേയും കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ എംബ്രാനേ യും പോലെ നാട്ടുകാരും ഒരുപാട് പേർ യാത്രയായി. പഴയവർ പുതുതലമുറ ക്ക് വഴി മാറുന്നു. കാലവും ഒരുപാട് മാറുന്നു. കഥയൊന്നുമറിയാത്ത കാലം വീണ്ടും, വീണ്ടും കരവിരുത് തെളിയിച്ചു കൊണ്ട് സൃഷ്ട്ടികൾ വിപുലപ്പെ ടുത്തുന്നു. വീണ്ടുമൊരു തെയ്യക്കാലം വരുമ്പോൾ ആഘോഷങ്ങൾക്കൊപ്പം നമുക്ക്  സ്മരിക്കാം നാട് നീങ്ങിയ നൻമ്മകളെയും, പോയ് മറഞ്ഞ നല്ല നാളുക ളേയും..........

വംശം

                                                            വംശം

        വംശ നാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ഒരു പഴയ കാല വീട്ടു ഉപകരണം
                                                    പറയുന്ന ആത്മ കഥ

എന്നെ ഓർമ്മയുണ്ടോ? പലർക്കും അറിയില്ലായിരിക്കാം, അറിയാവുന്ന ചുരു ക്കം പേരെങ്കിലും ഉണ്ടാവാം. അറിയാത്തവർക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്നെ പരിച യപ്പെടുത്താം. എൻറെ പേർ "അമ്മി" അഥവാ അരകല്ലു. കാസർകോട്‌ മുതൽ ക ന്ന്യാകുമാരിവരെയും, പിന്നെ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും എ ല്ലാ വീടുകളിലും ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജാതി, മത കക്ഷി രാഷ്ട്രിയ ഭേദമില്ലാതെ എല്ലാ വീടുകളിലും എനിക്ക് പ്രഥമ സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഓണം, വിഷു, പെരുന്നാൾ, തുടങ്ങി മറ്റു എല്ലാ വിശേഷ ദിവസ്സങ്ങളിലും സദ്യ  ഒരുക്കണമെങ്കിൽ എൻറെ സാന്നിധ്യം അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. അങ്ങിനെയുള്ള ദിവസ്സങ്ങൾ എനിക്ക് വിശ്രമമില്ലാത്തതായിരുന്നു. കാലത്തെ തുടങ്ങുന്ന അരപ്പ് ഏതാണ്ട് ഒരു മണി വരെ തുടരും. വീട്ടുകാർ ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ മാ ത്രം എനിക്ക് കുറച്ചു വിശ്രമം കിട്ടും. അത് കഴിഞ്ഞാൽ അഞ്ചു മണിക്ക് വീണ്ടും  തുടങ്ങും. രാത്രി ഏഴു മണി വരെയും വിശ്രമമില്ലാതെയുള്ള പണി തന്നെ. എ ന്നാലും എനിക്ക് പരിഭവമില്ലായിരുന്നു. വയർ നിറച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വീട്ടുകാർ വിടുന്ന ഏമ്പക്കം കേട്ടാൽ തന്നെ എൻറെ എല്ലാ ക്ഷീണവും മാറും, അ തു കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിച്ചിരുന്ന ആത്മ സംതൃപ്തി വിവരണാതീ  തമായിരുന്നു. രാത്രിയാകുമ്പോൾ എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് തുടച്ചു നല്ല വൃത്തിയുള്ള തുണി കൊണ്ട് പൊടിയോ തണുപ്പോ ഏൽക്കാതെ പുതപ്പിക്കുമായിരുന്നു.

വിരുന്നുകാർ വന്നാൽ കാലത്തുതന്നെ അരിയരക്കാൻ തുടങ്ങും, ഒറട്ടി, പത്തി രി, അട, നെയ്യപ്പം ഇങ്ങിനെ എന്തെല്ലാം പേരുകളിലും, രുചി വ്യത്യാസ്സത്തിലും ഉണ്ടാക്കു ന്ന പല തരം പലഹാരങ്ങൾ, എല്ലാത്തിനും ഞാൻ അത്യാവശ്യമായി രുന്നു. അത് പോലെ ചമ്മന്തി, സാംബാർ, ഇറച്ചിക്കറി, മീൻ കറി , പച്ചടി തുട ങ്ങി വിവിധ തരം കറികൾ. എല്ലാം എൻറെ സുവർണ്ണ കാലത്തെ സംഭാവനക ളായിരുന്നു.

ഒരു പുതിയ വീട് വച്ചാൽ ഗൃഹ പ്രവേശത്തിനു മുമ്പായി എല്ലാ വീടുകളിലും വാങ്ങുന്ന നാല് സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മി, നിലവിളക്ക്, കിണ്ടി, നാഴി. നിറഞ്ഞു കത്തുന്ന നിലവിളക്കും, കിണ്ടിയിൽ വെള്ളവും, നാഴിയിൽ നിറച്ചു അരിയും, ഗൃഹ പ്രവേശത്തിന് അത്യാവശ്യം. ഉച്ച സദ്യക്ക് കറിക്കരക്കുവാൻ ഞാനും. നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന കല്യാണങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബ സംഗമം കൂടിയാ യിരുന്നു. അടുത്തുള്ള എല്ലാ വീടുകളിൽ നിന്നും കൂടി കുറഞ്ഞത്‌ ഇരുപത്തി അഞ്ചോളം അമ്മി കൊണ്ട് വരും. മൂന്ന് ദിവസ്സങ്ങളിലെ ആഘോഷങ്ങളിൽ നി ർത്താതെയുള്ള അരപ്പ് നടക്കും. അരക്കുന്നതിനിടയിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ വടക്കൻ പാട്ടുകൾ പാടും. അങ്ങിനെ നാട്ടിലെ കല്യാണത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ കുടുംബ സംഗമവും ഭംഗിയായി നടക്കും. ആഘോഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു സ്വന്തം വീടുകളിലേ ക്ക് തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടമായിരുന്നു.

കുറെ നാൾ അരച്ചു കഴിയുമ്പോൾ പിന്നെ അരയുവാൻ സമയം കുറെ എടു ക്കും, അപ്പോൾ വീട്ടുകാർ വഴിയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കും, ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസ്സങ്ങൾ കാത്തിരുന്നാൽ മതി. 'അമ്മി കൊത്താനുണ്ടോ" എന്ന വിളിയു മായി ആൾ പോകും, ആളെ വിളിച്ചു വരുത്തും. എന്നെ ചുറ്റികയും, ഉളിയും കൊണ്ട് ക്രൂരമായി കുത്തി മുറിവേൽപ്പിക്കും. എന്നാലും എൻറെ വീട്ടുകാർ ക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എല്ലാം സഹിക്കും. 

എന്നാൽ തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് എൻറെയും ഞങ്ങളുടെ വംശത്തി ൻറെയും നില നിൽപ്പ് അപകടത്തിലായത്. പട്ടണത്തിൽ ജോലിയുള്ള  എൻറെ ഗൃഹനാഥൻ അവധിക്കു വന്നപ്പോൾ വലിയ ഒരു പെട്ടിയും ചുമന്നാണ് വന്നത് ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്ന് എനിക്ക് വളരെ തിരക്കായിരിക്കുമെന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഗൃഹ നാഥൻ പെ ട്ടി തുറന്നു ഒരു വലിയ സാധനം പുറത്തേക്കെടുക്കുന്നു, മേശയിൽ വച്ചു അതി ലുള്ള ഒരു ജാറിൽ തേങ്ങയും, മുളകും, മഞ്ഞളുമെല്ലാം ചേർത്തു, അരക്കാനും തുടങ്ങി. കർണ്ണ കഠോരമായ ശബ്ദത്തിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി, ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കെ അഞ്ചു മിനുട്ടിനുള്ളിൽ അരപ്പ് തീർന്നു. എൻറെ സപ്ത നാഡികളും തളർന്നു പോയി. ഇനി എനിക്ക് ഈ വീട്ടിലുള്ള സ്ഥാനം എന്തായി രിക്കുമെന്നും എത്ര നാൾ എന്നുമുള്ള ആധിയാൽ ഞാൻ ആകെ തകർന്നു പോയി    

അടുത്ത ദിവസ്സം രാവിലെ ഗൃഹ നാഥനും ഭാര്യയും കാറിൽ കയറി എങ്ങോ ട്ടോ യാത്ര പോയി. വൈകുന്നേരമാണ് തിരിച്ചെത്തിയത്‌. കാറിൽ നിന്നും ഇറ ങ്ങിയ ഗൃഹ നാഥയെ കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി. മാറോടണച്ചു പിടിച്ച നിലയിൽ ഒരു പോമേറെനിയൻ പട്ടിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെ നിലത്തിറക്കിയയുട നെ തന്നെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന പട്ടി ചാടിക്കുരച്ചു കൊണ്ട് മുന്നിലെത്തി. തൻറെ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള പോമേറെനിയൻറെ കടന്നു വരവ് ക്ഷമിക്കാവുന്നതി നും അപ്പുറമായിരുന്നു. വീട്ടുകാർ എല്ലാവരും ഒന്നായി ഓടിയെത്തി പോമേറെ നിയനെ രക്ഷിക്കുകയും, പഴയ പട്ടിയെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി കോഴിക്കൂടി നടുത്തുള്ള തൂണിൽ ചങ്ങലയാൽ ബന്ധിക്കുകയും, അടുക്കളയിൽ നിന്നും വിറ കു കൊള്ളിയുമായി വന്നു കലി അടങ്ങുന്നത് വരെ പ്രഹരിക്കുകയും ചെയ്തു.
കടുത്ത വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോളും എന്തിനാണ് മർധിക്കുന്നതെന്നു ആ പാ വം മിണ്ടാപ്രാണിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അന്ന് ഭക്ഷണം ഒന്നും കൊടുത്തില്ല. പി റ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ തലേ ദിവസ്സത്തെ എച്ചിൽ കൊണ്ട് വന്നു മുന്നിലിട്ടു. അത് പോലെ എൻറെ കഥയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല, അരക്കാനൊ, എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കാനോ ആരും മിനക്കേട്ടില്ല, പോമേറെനിയനാണെകിൽ ചൂടുള്ള പാലും, ഇറച്ചിയും, പലതരം ബിസ്ക്കറ്റ്കളും കൊടുക്കുന്നു. കാറിൽ പോമേ റെനിയനു ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം കുറവായതിനാൽ പിറ്റേ ദിവസ്സം തന്നെ പുതിയ കാറും വാങ്ങി. കിടക്കാനാണെങ്കിൽ പട്ടു മെത്തയും, വീട്ടിനകത്ത് തന്നെ ഒരു മുറിയും. വിശപ്പും ഒപ്പം അവഗനനയിലുള്ള സങ്കടവും സഹികാനാകാതെ പാവം പട്ടി രാത്രി മുഴുവൻ കിടന്നു ഓളിയിട്ടു.  

പിറ്റേ ദിവസ്സം രാവിലെ തന്നെ വീട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം ചേർന്ന് എന്നെ ചുമന്നെടു ത്തു കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയിൽ തള്ളി, എൻറെ പുതപ്പും എടുത്തു മാറ്റി. കോ ഴി കൂട് തുറന്നപ്പോൾ കോഴികൾ കൂട്ടത്തോടെ പുറത്തിറങ്ങി, എൻറെ ദേഹത്ത് കയറി വിസർജനവും നടത്തി. പട്ടിയെ കെട്ടഴിച്ചു അടിച്ചും, തള്ളിയും ഓടിക്കാ ൻ ശ്രമിച്ചു, "പൊകൂ ആശ്രീകരമേ" എന്ന് ആക്രോശിച്ചു, പിന്നെ വായിൽ വന്ന തെല്ലാം വിളിച്ചു കൂവി. അടിയുടെ വേദന സഹിക്ക വയ്യാതെ പട്ടി വിലപിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി മാറി. എന്നിട്ടും രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണ സമയത്ത് ഓടി വന്നു നോ ക്കി, എന്നാൽ എച്ചിലെങ്കിലും കൊടുക്കുവാനുള്ള സൻമ്മനസ്സു വീട്ടുകാർ കാട്ടി യില്ല. ഭക്ഷണ സമയങ്ങളിൽ പല ദിവസ്സങ്ങളിലും ഓടി എത്തുക പതിവായിരു ന്നു, അപ്പോളെല്ലാം വടിയുമായി വീടുകാർ പിന്നാലെ ഓടും. പിന്നെ പിന്നെ രാ ത്രി കാലങ്ങളിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയാൽ എൻറെയടുത്തു വന്നിരിക്കും.  അടി പേടിച്ചു പുലരുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ ഓടി പോകും. എല്ലും തോലുമായി കുറെ നാൾ ഇടക്ക് വന്നു നോക്കും, വടിയുമായി വീട്ടുകാർ പിന്നാലെ ഓടും, പിന്നെ  പിന്നെ  കാണാതെയുമായി.

തണുപ്പും, മഴയും, വെയിലുമേറ്റ് അവശയായ ഞാൻ ഇന്നും ഒരു ശാപമായി കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയിൽ കഴിഞ്ഞു കൂടുന്നു. എന്നെ പോലെ കേരളത്തിലെ പഴയ കാല വീടുകളിൽ കുപ്പക്കുള്ളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കോഴിക്കൂടിൻറെ തിണ്ണയി ൽ, അല്ലെങ്കിൽ പശു തൊഴുത്തിൽ എൻറെ വംശത്തിൽ പെട്ടവർ നരക യാതന അനുഭവിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വംശത്തിൻറെ നാശത്തിൽ സഹതാപിക്കാനോ സങ്കടപ്പെടാനോ, കൊടിപിടിക്കാനോ ആരുമില്ല......

ജയരാജൻ കൂട്ടായി

              

ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ക്ഷേത്രവും വാതിലുകളില്ലാത്ത വീടുകളും - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ക്ഷേത്രവും വാതിലുക ളില്ലാത്ത വീടുകളും  - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാ സ്സങ്ങളും

മഹാരാഷ്ട്ര സംസ്ഥാനത്തിലെ അഹമ്മദ് നഗർ ജില്ലയിലെ (അഹമ്മദ്‌ നഗർ സിറ്റി യിൽ നിന്നും മുപ്പത്തിയഞ്ചു കിലോ മീറ്റർ ദൂരം) നെവാസ താലുക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രശസ്ഥമായ ഒരു ക്ഷേത്രമാണ്ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ. ലോകത്തിലെ തന്നെ വാതിലുകളില്ലാത്ത വീടുകൾ ഉള്ള ഒരേ ഒരു വില്ലേജ്കൂടിയാണ് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ. ക്ഷേത്രത്തിൻറെ പഴക്കത്തെക്കുറിച്ചോ, സ്ഥാപി തമായ വർഷത്തെക്കുറി ച്ചോ ആർക്കും വ്യക്ത മായ ധാരണയൊന്നും ഇല്ല, ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ഗ്രാമ വാസികൾ വളരെ വള രെ വർഷങ്ങളായി പല തലമുറകളായി ക്ഷേത്രത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുകയും ആത്മ നിർവൃ തി അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .

സദാ ജാഗൃതയിലുള്ള, എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്ന, സ്വയംഭൂവായ ശനീശ്വരൻ ഗ്രാമത്തെ കള്ളൻമ്മാരിൽ നിന്നും കൊള്ളക്കാരിൽ നിന്നും സംരക്ഷിച്ചു കൊ ള്ളുമെന്നതാണ് ഗ്രാമ വാസ്സി  കളുടെ വിശ്വാസ്സം. "സ്വയംഭൂ" എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നും സ്വയം രൂപപ്പെട്ടതെ ന്നു അർത്ഥം. ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൽ ശനി ഭഗവാൻ എത്തിയതിനെക്കുറിച്ച് നാട്ടുകാരുടെ ഇടയിലുള്ള വിശ്വാസ്സം ഇങ്ങിനെ, ആരുമാരും അറിയപ്പെടാതെ കിടന്നിരുന്ന ഒരു കുഗ്രാമമായിരുന്നു ഷിങ്ങനാപ്പൂർ. ഒരു വർഷക്കാലത്ത് നിർത്താതെ മഴ പെയ്യുവാൻ തുടങ്ങി. രാപ്പകലും, പല ദിവസ്സങ്ങളും ഇടതടവില്ലാതെയും പെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഴയിൽ വീട് വിട്ടിറങ്ങാനും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ജനങ്ങൾ വളഞ്ഞു. പിന്നീട് ഒരു വൻ പ്രളയം ഉണ്ടാവുകയും, സമീപ പ്രദേശങ്ങളായ, ഗോഡെ ഗാവും, നെവാസ്സെയും വെള്ളത്തിനടിയിലാവുകയം ചെയ്തു.  നാലു ഭാഗങ്ങളും വെള്ളത്തിനടിയിലായി, എങ്ങോട്ടും പോകാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഭയ വിഹ്വലരായ ജനങ്ങൾ മരണത്തെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലുമായി. എന്നാൽ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി പെട്ടന്നു മഴ ശമിക്കുകയും, വെയിൽ പരക്കുകയും, കൂട്ടത്തിൽ വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ വെള്ളം ഇറങ്ങാനും തുടങ്ങി. ഇത്രയും വലിയ പ്രളയമുണ്ടായിട്ടും, ജനങ്ങൾക്കോ, അവരുടെ കൃഷിക്കോ, വളർത്തു മൃഗങ്ങൾക്കോ ഒരു ആപത്തും വരാത്തത് ജനങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെ ടുത്തി.
കലിയു ഗ ത്തിൻറെ ആരംഭത്തിൽ നടന്നതെന്നു  ഗ്രമാവാസ്സികൾ വിശ്വസ്സിക്കുകയും, ആ വിശ്വാസ്സം തലമുറകളായി വരുന്ന  പുതു തലമുറകൾക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

വെള്ളം മുഴുവനായും ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കറുപ്പ് നിറത്തോടു കൂടിയ ഒരു അത്ഭുത വസ്തു കാണുവാൻ ഇടയായി. ആട്ടിടയമ്മാരാണ് ആദ്യമായി സ്വയംഭൂ കാണുന്നത്, എന്താണെന്നറിയാൻ വേണ്ടി ഒരു കമ്പി ഉപ യോഗി ച്ച് മെല്ലെ ഒന്ന് തോണ്ടി നോക്കുമ്പോൾ സ്വയംഭൂവിൽ നിന്നും രക്തം ധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവിശ്വസ്സനീയമായ ഈ കാഴ്ചയാൽ അവർ ഒന്നടങ്കം ഒച്ചയും ബഹളവുമുണ്ടാക്കി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം നാട്ടുകാർ എല്ലാവ രും ഓടിക്കൂടു കയും, കണ്മുന്നിൽ കണ്ട അവിശ്വസ്സനീ യമായ കാഴ്ച അവരെ അമ്പരപ്പിക്കു കയും ചെയ്തു. അന്ന് രാത്രിയിൽ ഇടയൻ മ്മാരിൽ ഏറ്റവും കൂ ടുതൽ ദൈവ വിശ്വാസ്സമുള്ള ആൾക്ക് രാത്രിയിൽ ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടായി, സ്വപ്ന ത്തിൽ ഇ ങ്ങിനെ പറയുന്നതും കേട്ടു "ഞാൻ സ്വയംഭൂവായ ശനി ഈശ്വരനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ കുടികൊള്ളുകയാണ്" അപ്പോ ൾ വർധിച്ച ഭക്തിയോടും വിശ്വാ സ്സത്തോടും കൂടി ഇടയൻ ചോദിച്ചു" പ്രഭോ  ഞാൻ അങ്ങേക്ക് എവിടെയാണ് ക്ഷേത്രം ഉണ്ടാക്കേണ്ടതെന്നു അരുളിചെയ്താലും" അപ്പോൾ ശനി ദേവൻ ഇപ്ര കാരം മറുപടി നൽകി. എനിക്ക് ഒരു മേൽക്കൂരയോ വാതിലുക ളോ ആവശ്യ മില്ല, ആകാശം മുഴുവനും എൻറെ മേൽക്കൂരയാണ്, തുറസ്സായ സ്ഥലത്തുള്ള എന്നെ എല്ലാ ദിവസ്സവും പൂജ ചെയ്യൂ, പിന്നെ ശനിയാഴ്ചകളിൽ  തൈലാഭി ഷേകവും മുടങ്ങാതെ നടത്തു, ആരും ഇവിടെ വന്നു ഒരു വിധത്തിലു ള്ള അ ന്ന്യായമോ അക്രമമോ നടത്തുകയില്ല. കൊള്ളക്കാരിൽ നിന്നും അക്രമിക ളിൽ നിന്നും ഞാൻ ഈ ഗ്രാമത്തെയും ജനങ്ങളെയും കാത്ത് കൊള്ളും. അങ്ങിനെ
ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ എന്ന കുഗ്രാമം ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരായി മാറി

രണ്ടാ യിരത്തി പതിനൊന്നു ജനുവരി മാസ്സത്തിൽ യൂക്കോ ബാങ്ക് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരി ൽ അവരുടെ ഒരു ബ്രാഞ്ച് തുറന്നു. ഇതിൻറെ പ്രത്യെകത, ലോകത്തിലെ തന്നെ  വാതിലുകളില്ലാത്ത ഒന്നാമത്തെ ബാങ്ക് എന്നതാണ്. ഗോഡേ ഗാവ് മുതൽ ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ വരേയുള്ള അഞ്ചു കിലോ മീറ്റർ ദൂരത്തിലും, മറുഭാഗത്ത് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ മുതൽ റൌളിക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ ആറു കിലോ മീറ്റർ ദൂരത്തിലും ഒരു വീടിനു പോലും വാതിലുകളോ പൂട്ടോ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൽ വ ന്നു മോഷണം നടത്തുവാൻ ഒരു കള്ളൻമ്മാർക്കും ധൈര്യം ഇല്ലായെന്നും വി ശ്വാസ്സം. അങ്ങിനെ മോഷണം നടത്തുവാൻ വന്നവർ പലരും ഗ്രാമ അതിർത്തി കടക്കുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ, രക്തം ചർദ്ദിച്ചു മരിക്കുകയോ, ഭ്രാന്തു പിടിക്കുക യോ അല്ലെങ്കിൽ കുരുടനോ, ഞൊണ്ടിയോ, അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റു വികലാംഗനോ ആയി മാറി ഗ്രാമം വിട്ടു പോകാൻ പറ്റാതെ ഭി ക്ഷയാചിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച അവിട ങ്ങളിൽ കാണാം. (അവിടങ്ങളിലുള്ള  അനേകം ഭിക്ഷക്കാരെക്കുറിച്ച് ഗ്രാമവാ സ്സികൾ പറഞ്ഞു തരുന്നതും അവർ വി ശ്വസ്സി ക്കുന്നതുമായ കാര്യമാണ് ഇത്).

സ്വപ്ന ദർശന പ്രകാരവും ശനി ഈശ്വരൻറെ ആഗ്രഹ പ്രകാരവും സർവ്വ ശ ക്തനായ ശനി ഈശ്വരൻ മേൽക്കൂരയോ, ചുമരുകളോ, വാതിലുകളോ ഇല്ലാതെ യും സ്വയംഭൂവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് തന്നെ കുടികൊള്ളുകയും, ഇന്നും നാട്ടുകാർക്കും, ഭക്ത ജനങ്ങൾക്കും  അനുഗ്രഹം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ദർശനത്തിനു പ്രത്യേക സമയമോ, നിയന്ത്രണങ്ങളോ ഇല്ല, ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും ദർശനം നടത്താം എന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകത.

ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിലുള്ള അമ്പലങ്ങൾക്കോ, പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസിനോ, കടകൾ ക്കോ, ഹോട്ടലുകൾ ക്കോ, വീടുകൾക്കോ, എന്തിനു ഏറെ ബാങ്കിന് പോലും വാതിലുകളോ, പൂട്ടോ ഇല്ലായെന്നത് ഈ ഗ്രാമത്തി ൻറെ മാത്രം സവിശേഷതയാണ്.

ദിവസ്സം തോറും ലക്ഷക്കണക്കിൽ ഭക്തർ ദർശനം നടത്തുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ശ നിയാഴ്ചകളിൽ വൻ ഭക്ത ജന തിരക്കാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. വർഷത്തിൽ സാദാരണയായി ഒരു ദിവസ്സം മാത്രം അമാവാസ്സി യും ശനിയാഴ്ചയും ഒന്നിച്ചു വരുന്നു. ഈ ദിവസം  ശനീഷ്ച്ചാരി  അമാവാസ്സി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, ശനി ദേവൻറെയും അമാവാസ്സിയുടെയും നിറം കറുപ്പാകയാൽ ഈ ദിവസ്സ ങ്ങൾ ശനി ഈശ്വരൻറെ വളരെ വിശേഷപ്പെട്ട ദിവസ്സമാണെന്നും വിശ്വാസ്സം. ശനി ദശ ബാധിച്ചവർ ഈ ദിവസ്സം ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അഭിഷേകവും പൂ ജയും നടത്തിയാൽ അവരുടെ ശനി ദിശ മാറുന്നുവെന്നു വിശ്വാസ്സം. ക്ഷേത്രത്തി ൽ നടക്കുന്ന മഹാ പൂജയിൽ കുറഞ്ഞത്‌ പത്തു ലക്ഷം പേർ പങ്കെടുക്കുന്നുവെ ന്നതു തന്നെ ഈ ദിവസ്സത്തിൻറെ മഹത്വം വെളിവാക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും സ്തോത്രങ്ങളും ഭജനയും നടക്കുന്നു.  ഭക്തർ സ്വയം ഭൂവിനെ വെള്ളം കൊണ്ട് കുളിപ്പിക്കുകയും എണ്ണയും പുഷ്പങ്ങളും  കൊണ്ട് അഭിഷേ കവും നടത്തി വ രുന്നു. അവരുടെ എല്ലാ വിഷമങ്ങളും ദുഃഖ ങ്ങളും തീർത്ത്‌ ശനി ഈശ്വരൻ അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നുവെന്നും വിശ്വാസ്സം.

ക്ഷേത്ര ദർശനത്തിനു എത്തുന്നവർക്ക് ഗോഡേ ഗാവാണ്‌ അടുത്തുള്ള ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പ്‌. ബസ്സിറങ്ങിയാൽ അഞ്ചു കിലോ മീറ്റർ ദൂരമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള ത്. ഷെയർ ഓട്ടോ ഒരാൾക്ക്‌ പത്തു രൂപയാണ് വാങ്ങുന്നത്, ശനി ദേവനേ ദർശിക്കാൻ വരുന്നവരോട്‌ കൂടുതൽ തുക വാങ്ങുവാൻ ഓട്ടോക്കാർക്ക് ധൈര്യമില്ല. ദേവസ്ഥാനം ട്രസ്റ്റ്‌ ഗസ്റ്റ് ഹൗസ്സിനു വാതിലും പൂട്ടും ഇല്ല, ദർശനത്തിനു പോയ എനിക്ക് എൻറെ ബാഗെജിൻറെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഉണ്ടായ സംശയം  ഗസ്റ്റ് ഹൗസ്സ് ഭാരവാഹിയോട് അറിയിച്ചപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുത ജീവിയെ നോക്കുന്ന പോലെ എന്നെ നോക്കുകയും, ധൈര്യ മായി  പോകുവാനും, ആരും ഒന്നും തൊടുകപോലും ഇല്ല, എല്ലാം ശനിശ്വരൻ കാത്തു കൊള്ളും എന്നും പറഞ്ഞു. ദർശനം കഴിഞ്ഞു മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞു തിരി ച്ചെത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ മുറിയും പരിസ്സരവും വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. ഭാരവാഹി പറഞ്ഞത് പോലെ ഞങ്ങളുടെ ബാഗേജു ആരും ഒന്നും ചെയ്തില്ല, ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടതുമില്ല, എല്ലാം ശനിശ്വരൻ കാത്തിരുന്നു. !!!!!!!!

പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ഉണ്ടെങ്കിലും, ജോലിയില്ലാത്ത പോലീസുകാരെ കാണാണമെ ങ്കിൽ ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൽ പോയാൽ മതി. അതാണ്‌ ജന മനസ്സുകളിൽ ആഴ ത്തിൽ വേരോടിയതും, ആർക്കും മാറ്റാൻ പറ്റാത്തതുമായ വിശ്വാസ്സം, അച്ചട ക്കം എന്താണെന്ന് ശനി ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിലെ ഗ്രാമ വാസ്സികൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കു ന്നു. പ്രവേശന കവാടത്തിൽ വലിയ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു "സർവ്വ മത്", സ്വയംഭൂവിനടുത്തെത്തുന്നത് വരെ  കുറഞ്ഞത്‌ പത്തിടത്തെങ്കി ലും ഇതേ പോലെ "സർവ്വ മത്" എന്ന ബോർഡ്‌ കാണാം. അതേ പോലെ എ ന്നെ അത്ഭുത പ്പെടുത്തിയ മറ്റൊരു കാര്യം, അന്ന്യ മതസ്ഥർ ഭക്തി, ബഹുമാന പുരസ്സരം ശനി ശ്വരനെ വണങ്ങുന്ന കാഴ്ചയാണ്. ഞാൻ ഇത്രയും വർഷത്തിനിടക്ക് ആദ്യമാ യാണ് ഇങ്ങിനെയൊരു കാഴ്ച കാണുന്നത്. !!!!!!!!!!!!!


നോക്കെത്താദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന വയലുകളിൽ നെല്ല്, പയർ വർ ഘങ്ങൽ, ഉഴുന്ന്, കപ്പലണ്ടി, അങ്ങിനെ പലതരം കൃഷിയും കാണാം. ഇത്രയും വിസ്ഥാരമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന വയൽ  നിര ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല. വയലുകളുടെ നടുക്ക് അങ്ങിങ്ങായി ഒറ്റപ്പെട്ടതും, മ നോഹരമായതുമായ വാതിലുകളില്ലാത്ത വീടുകളും കാണാം.


 ഇരുപതു രൂപ കൊടുത്തു കൂപ്പണ്‍ വാങ്ങിയാൽ  സ്വാധിഷ്ഠമായതും, വിഭവ സമൃദ്ധവുമായ ഭക്ഷണം പ്രസാദാലയത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കും. ചോറ്, ചപ്പാത്തി രുചികരമായ രണ്ടു തരം കറികൾ, പശുവിൻ നെയ്യും, റവയും, പഞ്ചസ്സാരയും ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ക്ഷീരയും എല്ലാം ആവശ്യം പോലെയും, ഇഷ്ടാനുസ്സരണ വും കഴിക്കാം.

ഷിങ്ങ്നാപ്പുരിൻറെ ഔശര്യ ദേവനും അധിപനുമായ ശ്രി ശനീശ്വരൻ എല്ലാ വാ യനക്കാർക്കും ഔശര്യവും സമാധാനവും നൽകട്ടെ .....................

"ജയ് ശനി ദേവ്"

ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും തുടരും.

ജയരാജൻ കൂട്ടായി
jayarajankottayi@gmail.com                 

കടാങ്കോട്ട് മാക്കം തെയ്യം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

കടാങ്കോട്ട് മാക്കം തെയ്യം - ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസ്സങ്ങളും

മാക്കവും മക്കളും - തെയ്യങ്ങളുടെ നാടായ വടക്കേ മലബാറിന് സ്വന്തമായ ഒരു തെയ്യക്കോലമാണ് മാക്കവും മക്കളും. ഒരു കാലത്ത് വടക്കേ മലബാറിലെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും നേർച്ചയായി ഈ തെയ്യം നടത്താറുണ്ട്‌. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു കു റെക്കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷവും മക്കൾ ഉണ്ടാകാത്ത ദമ്പതികളാണ് നേർച്ചയായി മാ ക്കവും മക്കളും തെയ്യം തിറ നടത്തി വന്നിരുന്നത്.

മാക്കവും മക്കളും തെയ്യത്തിൻറെ പിറകിലുള്ള വിശ്വാസ്സം (ഞാൻകേട്ടറിഞ്ഞ ത്) ഇങ്ങിനെ. ഉണ്ണിച്ചേരിക്കു പതിമൂന്നു മക്കളായിരുന്നു. പണ്ട്രണ്ടു ആണും ഒ രേ ഒരു പെണ്ണും. പണ്ട്രണ്ടു സഹോദരന്മാരുടെ ഒരേ ഒരു സഹോദരിയായിരു ന്നു കടാങ്കോട്ട് മാക്കം. മാക്കം ജനിച്ചതിൽ പിന്നെ കുടുംബത്തിനു പല ഔശ്വര്യ ങ്ങളും വന്നു ഭവിക്കുകയും ചെയ്തു, അതോടൊപ്പം അമാനുഷീകമായ പല ക ഴിവുക ളും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു വന്ന മാക്കത്തെ വീട്ടുകാർക്കും നാട്ടു കാർ ക്കും വളരെ ഇഷ്ടവുമായിരുന്നു. പണ്ട്രണ്ടു സഹൊദരൻമ്മാരും മാക്ക ത്തെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു. അവർ മാക്കത്തെ ന ന്നായി പഠി പ്പിക്കുകയും ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം നൽകുവാൻ പരസ്പ്പരം മൽ സ്സരിക്കുകയും ചെയ്തു. വിവാഹ പ്രായമായപ്പോൾ ബന്ധത്തിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു വരനെ കണ്ടു പിടിച്ചു വിവാഹവും നടത്തി. അവർക്ക് രണ്ടു മക്കളും പി റന്നു, "ചാത്തുവും, ചീരുവും"

 എന്നാൽ മാക്കത്തിന് കൊടുക്കുന്ന പരിഗണയും സൌകര്യങ്ങളും നാത്തൂൻ മ്മാർക്കു (സഹോദരഭാര്യമാർക്കു) സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരു ന്നു. അസൂയ മൂത്ത അവർ മാക്കത്തെ ചതിക്കുവാൻ തക്കം പാർത്തിരിക്കുക യുമായിരുന്നു. ആയിടക്ക് രണ്ടു നാട്ടു രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ പരസ്പ്പരം യുദ്ധം ഉണ്ടാവുകയും, യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ സഹോദരർ പണ്ട്രണ്ടു പേരും വീട് വിട്ടു പോകുകയും ചെയ്തു. ഈ അവസ്സരം മുതലെടുക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ച നാത്തൂൻമ്മാരിൽ പതിനൊന്നു പേർ മാക്കത്തിനെതിരെ അപവാദ കഥകൾ പ റഞ്ഞുണ്ടാക്കി. പന്ദ്രണ്ടാമത്തെ നാത്തൂൻ മാത്രം എതിരായി നിന്നെങ്കിലും അവ രുടെ ഭാഗം ആരും അങ്ങീകരിച്ചില്ല. യുദ്ധം ജയിച്ചു ആഹ്ലാദഭരിതരായി തിരി ച്ചെത്തിയ സഹോദരന്മാരോട് അവർ മാക്കത്തിൻറെ പേരിൽ ഇല്ലാക്കഥകൾ പറഞ്ഞു വിശ്വസ്സിപ്പിച്ചു. അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ അന്ന്യ ജാതിയിൽ പെട്ടവനുമാ യി മാക്കത്തിന് അവിഹി ത ബന്ധമുണ്ടെന്നും അതു കാരണം കുടുംബത്തിനു മാനക്കേടായിയെന്നും നാട്ടിൽ ഇറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലാണെ ന്നും പറഞ്ഞു വിശ്വസ്സിപ്പിച്ചു   എന്നാൽ പന്ദ്രണ്ടാമൻ മാത്രം സ്വന്തം ഭാര്യ പറഞ്ഞത് വിശ്വസ്സിച്ചു. ആൾ മാക്ക ത്തിന് ഒപ്പമായിരുന്നു.

പതിനൊന്നു പേരും ചേർന്ന് മാക്കത്തെ കൊല്ലുവാനും അത് വഴി കുടുംബത്തി നുണ്ടായ അപമാനം തീർക്കാനും തീരുമാനിക്കുന്നു. അവർ മാക്കവും മക്കളുമാ യി ഒരു യാത്ര പോകുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. വളരെ അകലെയുള്ള ഒരു കിണ റ്റിനകത്ത് ഒരു അത്ഭുദശക്തിയുള്ള മാന്ദ്രിക വിളക്കുണ്ടെന്നും അത് കാണുവാ നാണ് യാ ത്രയെന്നും വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.

വളരെ നേരം തുടർച്ചയായി  യാത്ര ചെയ്യുകയാൽ കുട്ടികളായ ചാത്തുവിനും, ചീരുവിനും കലശലായ വിശപ്പും, ദാഹവും ഉണ്ടായി, അമ്മയായ മാക്കം ഒരു വീട്ടിൽ കയറി കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി കുറച്ചു വെള്ളം  ചോദിക്കുന്നു. ആ വീട്ടി ൻറെ പേരാണ് "ചാല പുതിയ വീട്ടിൽ". വീട്ടുടമസ്ഥയാ യ സ്ത്രീ കുട്ടികൾക്ക് വയർ നിറച്ചു കാച്ചിയ പാൽ കൊടുക്കുന്നു. മക്കളുടെ വി ശപ്പ്‌ മാറ്റിയ വീട്ടു കാരോട് നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അണിഞ്ഞിരുന്ന ആഭരണങ്ങ ൾ എല്ലാം അഴി ച്ചെടുത്തു വീട്ടുകാരെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു, ഞാൻ തിരിച്ചു വരുന്ന വ ഴിയിൽ ആഭ രണങ്ങൾ തിരിച്ചെടുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു വീണ്ടും യാത്ര തുടരുന്നു.

വീണ്ടും കുറെ യാത്ര ചെയ്തപ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് വിശപ്പും ദാഹവും തുടങ്ങുക യും അവർ നിലവിളിക്കാനും തുടങ്ങി. എത്തേണ്ട സ്ഥലം അടുത്താണെന്നും, കു റച്ചു കൂടി പോയാൽ മതിയെന്നു പറ ഞ്ഞു സഹോദരമ്മാർ സമാധാനിപ്പിക്കു ന്നു. അങ്ങിനെ അവർ ഒരു കിണറ്റുകരയിൽ എത്തുന്നു, കിണറ്റിലേക്ക് നോക്കു, അതിലുള്ള അത്ഭുത മാന്ദ്രിക വിളക്ക് കണ്ടാൽ കുട്ടികളുടെ വിശപ്പും ദാഹവും മാറുകയും മറ്റു എല്ലാത്തിനും പരി ഹാരമാകുമെന്നും പറയുന്നു. കിണറ്റിലേ ക്ക് എത്തി നോക്കാൻ തുടങ്ങിയ മാക്കത്തെയും, മക്കളേയും വെട്ടു കത്തിയാൽ  കഴുത്തിൽ വെട്ടി കിണറ്റിലേക്ക്  തള്ളുന്നു.

അതോടെ കഷ്ട കാലം തുടങ്ങുകയായി. പരസ്പ്പര ഐക്യം ഇല്ലാതാവുകയും  പല കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു സഹോ ദരമ്മാർ പരസ്പ്പരം വഴക്കടിക്കുകയും ചെയ്തു, കലഹവും പ്രശ്നങ്ങളും മൂർഛിക്കുകയും എല്ലാവരും അന്യോന്ന്യം തമ്മിൽ കുത്തി മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം കടാങ്കോട്ട്  തറവാടിനു തീ പിടിക്കുകയും പതിനൊന്നു പേരുടെ ഭാര്യമാരും തീയിൽ വെന്തു  മരിക്കുക യും ചെ യ്യുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് പാൽ കൊടുത്ത ചാല പുതിയ വീട്ടിൽ പല ഔശ്യ ര്യങ്ങളും വന്നു ഭവിക്കുകയും, നാൾക്കു നാൾ പ്രതാപം വർദ്ധിക്കുകയും, തറ വാട് വളരെ പ്ര ശസ്ഥമാവുകയും അഭി വൃദ്ധിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. തിരി ച്ചു വരുന്ന വഴിയിൽ ആഭരണങ്ങൾ തി രിച്ചു വാങ്ങാമെന്നു പറഞ്ഞു പോയ മാക്കം  തിരിച്ചു വന്നതുമില്ല. മാക്ക ത്തിൻറെയും മക്കളുടെയും ദൈവീക ശക്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചാല  പുതിയ വീട്ടുകാർ എല്ലാ വർഷവും മാക്കവും മക്കളും തെയ്യം നടത്തുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.

മേടമാസ്സം രണ്ടും മൂന്നും തിയ്യതികളിൽ മുടങ്ങാതെ നടത്തിവരുന്ന മാക്കവും മക്കളും തെയ്യം വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വളരെ പ്രശസ്ഥമാണ്. ദൈവീക ശക്തിയു ള്ള മാക്കവും മക്കളും നാടിനു ഔശ്യര്യം എന്നത് നാട്ടുകാരുടെ വിശ്വാസ്സം. കു ടുംബത്തിൽ വന്നു ഭവിക്കുന്ന പല തരം അനർത്ഥങ്ങൾക്കും പരിഹാരമായും, കുടുമ്പത്തിൻറെ അഭിവൃധിക്കും വേണ്ടി  മാക്കവും മക്കളും തെയ്യം പഴയ കാ ലങ്ങളിൽ പല വീടുകളിലും നേർച്ചയായും നടത്തി വന്നിരു ന്നു.          

ജയരാജൻ കൂട്ടായി